Spit.

Omdat mijn lichaam de laatste maanden nog niet genoeg had geleden, verzon mijn rug -zo ongeveer de laatste zone die ik nog niet had gevoeld- gisteren dat ie ook wel een beetje kon tegenstribbelen.

En daar was ie dan.

In volle hevigheid.

Rugpijn.

Zondagmiddag liepen Vlam en ik op een heuse kattententoonstelling. (Ik heb mijn ogen uitgekeken. Naar de katten. Maar vooral naar de eigenaars. Mensen die hun eindeloos opgeborstelde lievelingen meenemen naar een sporthal en ze daar in een kooitje proppen. Een kooitje dat ze helemaal opfluffen met zelfgemaakte mandjes, met kantrandjes met glittertjes voor om de minikattenbakjes, speelgoedmuizen, veertjes en balletjes. Die dan vervolgens van half tien tot 5 op een klapstoeltje gaan zitten om daar 5 hele minuten hun poes te laten keuren. Terwijl ze daar zitten te zitten en wachten en hun boterhammetjes eten en koffie drinken, loopt er door die hal allerlei bezoekend pluimage dat met hun gezicht bijkans tegen het gaas van de kooitjes gedrukt, zich vergaapt aan de prijspoezen. Die op hun beurt weer daar getoupeerd met een soort plastic kraagjes, (zodat ze zichzelf niet kunnen likken en de zorgvuldig gekapte vacht niet kunnen ruïneren), onverstoorbaar doen wat ze altijd doen. Eten, slapen en spelen. Tot het feest om 5 uur is afgelopen en de poezenbeesten weer in reismandjes worden gefrommeld en iedereen weer huiswaarts keert.)

In ieder geval: ik liep daar en er was plotsklaps een licht zeurend, enigszins onaangenaam pijnlijk plekje in mijn onderrug.

We liepen naar de auto, ik voelde de pijn wat toenemen, we stapten in, reden naar een supermarkt, ik wilde uitstappen en dat lukte dus amper tot niet.

Shit.

Spit.

Ik herkende de pijn van lang, lang geleden. Ik had er al een jaar of 20 niet aan gedacht, maar daar was hij weer en het voelde helaas bekend. Hoezee.

Thuisgekomen strompelde ik de 5 trappen naar ons huis op, jatte ik een tramadolletje van Vlam en heb me de rest van de dag zeer rustig gehouden.

Toen we naar bed gingen en ik nog steeds niet op of neer kon en de bui al zwaar zag hangen, sms’te ik mijn collega Laura of zij me eventueel ’s morgens wilde kopen ophalen. Ik zag mezelf namelijk niet op de fiets stappen. Mits er een wonderbaarlijke genezing ging plaatsvinden. Gelukkig kreeg ik een positief antwoord. Geen enkel probleem, kreeg ik terug. Fijn! Een hele geruststelling.

Het slapen was matig te noemen, elk minuscuul beweginkje deed zeer.

’s Morgens strompelde ik de trap af, douchte ik lekker heet en propte ik er nog een Arcoxia in. (Lang leve mijn goed gevulde thuis-apotheek.)

Jill hielp me mijn sokken en schoenen aan te trekken en daar ging oma. Aan de arbeid.

Gewapend met mijn kersenpitkussentje (dat ik die dag 4 keer heb opgewarmd in de magnetron van de fysiotherapeuten) ben ik de dag aardig doorgekomen.

Vlam haalde me om 4 uur weer op van mijn werk, heeft gekookt en afgewassen.

Een typisch gevalletje “de lamme helpt de blinde” hier in Huize Klivia momenteel.

Kortdurend hoop ik.

Ik ben het namelijk nu al goed zat…

40 thoughts on “Spit.

  1. Auw….. herkenbaar. Ik heb het gemiddeld een keer per twee jaar of zo. Meestal doet mijn dokter ook niet zo moeilijk met het verstrekken van wat middelen, maar anders moet ik maar eens bij jou in de kast komen snuffelen 😉 Ik hoop voor je dat je er weer snel vanaf bent en als een ballerina door het huis kunt begeven.

    Love As Always
    Di Mario

  2. Wat een hoop ongemakken met hormonen en rug etc. Een en ander zou ook nog samen kunnen hangen trouwens want die banden zijn slapper op enig moment in die cyclus. ik vind je een kanjer dat je zo dapper doorzet met alles, maar het leidt wel af in ieder geval. Misschien dat je niet alleen de magnetron van de fysio even moet lenen maar ook hun handen en tips. Ik wens dat alles weer gauw de goede kant op gaat.

    Groetjes,

    Dorothé

  3. Ow dat is balen.
    En ook nog werken bah.
    Hier smeren we potten Otot Balsem op pijnlijke ruggen , Heet spul dat we bij de Chinese super toko halen
    Helpt meestal wel . Sterkte ermee…

  4. och arme, jij rolt ook van het een in het ander. Wel lekker een warme douche genomen hoop ik

    Kan me heel goed voorstellen dat je alleen maar oog had voor de eigenaren van de poezen, was dat ook de reden dat jullie er überhaupt naar toe gingen?

  5. O god, dat kan er ook nog wel bij…wat een ellende… Ik zelf zweer bij Thermocare, lekker de hele dag een warm kompress op mijn rug (dus net zoiets als jouw kersenpitkussentje). Trouwens jaren geleden ook eens een kattenshow bezocht, heb me toen ontzettend verbaasd over het feit dat de eigenaren hun katten de hele dag in zo’n akelig klein kooitje stoppen.

  6. Wat een crime, zeg. Wat goed dat je weet wat je eraan moet doen. En wow, nog helemaal naar je werk!

    Mijn ouders wilden ook ooit een Maine coon, maar hebben uiteindelijk een Korat genomen. Die was bijzonder lief en vele jaren fijn mee samengeleefd. Veel succes met het uitzoeken!

  7. Niet te geloven! Afgelopen dinsdag was ik de klos: ook spit. Sinds vandaag ben ik het volledig kwijt. Ik kon wel jodelen vanochtend.
    Lang geleden heb ik bij een kennel stage gelopen/gewerkt en met de bazin ben ik naar verschillende hondenshows geweest. Ik vond het een bezoeking. Letterlijk en figuurlijk ;-( Wel gezellig een maatje voor Misty!
    Beterschap!
    Liefs Kakel

    1. We houden het bij Misty alleen, ze is -denk ik- geen kat voor een vriendje, is slecht gesocialiseerd angstig en heel snel van slag. Zo met ons drietjes (als mens) heeft ze het heel goed, ze krijgt enorm veel aandacht en als mevrouw vindt dat het niet genoeg is, eist ze het op 🙂

  8. Nou ja zeg, wat raar! Je deed niks geks dus! Hopelijk ben je er snel weer vanaf. Afschuwelijk lijkt me dat en dan ook nog werken. Gelukkig kon je meerijden. Beterschap hoor.

  9. Dat is zwaar waardeloos, zo blijkt maar weer, je rug hersteld nooit van spit, hernia en wat al niet meer.
    Vind het erg knap van je dat je toch een dag hebt gewerkt.
    Je zal het gevoel hebben gehad als een kat in een mandje.
    Heel veel sterkte, bewegen is niet verkeerd, maar dat weet jij zelf ook wel. Hans

  10. Balen zeg….. dat kon er ook nog wel bij 😦
    Maaaar je hebt je humor nog steeds…. Zolang je ergens nog de humor van in ziet, ben je een gezegend mens!

    Xxx

  11. Ik uhmmm heb daar ook n paar keer gezeten. Met aanstaande dekkater toendertijd die op uitzetbasis bij ons woonde en omdat n andere fokker wilde weten hoe haar broedsel zou scoren. Het is idd best wel apart. Heb t regelmatig gezien dat eerst de katten werden verzorgd en daarna pas de Kids. Maine coons zijn natuurkatten dus daar deed ik niks aan. Geen geborstel, niks. We waren blij toen we naar huis mochten en NOOIT meer. Ook de haat en nijd onder elkaar pfff
    maar ik hoop dat je snel van die spit af bent meis
    lieve groet Brigitte

    1. Echt? Wow. Ik was echt in shock. En die haat en nijd kan ik me voorstellen, dat is overal waar een sompetitiedingetje aan vast zit. Heb daar zo’n hekel aan!

  12. Waardeloos die pijn. Hoop dat je er vlug vanaf bent.
    Valt me op dat je tegen die zware pijnstillers kunt. Bij mij stond laatst m’n bekken scheef en toen ik een Tramadolletje nam heb ik kotsend boven de plee en trippend in bed gelegen voor een aantal uren.
    Zorg maar goed voor jezelf, Klief!

  13. Bweh, wat een ellende is dat zeg. Ik heb ook wel eens gehad dat het in mijn rug was geschoten. Geen idee of dat dan spit, hernia of weetikveelwat is, maar jee, wat een ellende was dat. Letterlijk kruipend door het huis om van A naar B te komen. Knap dat je gewoon bent wezen werken. En heel fijn dat je je eigen medicijn voorraad hebt 🙂
    Ik hoop dat het ondertussen een beetje beter is. Sterkte ermee!

  14. Au, au, au! Dat hakt er wel in, ja, je kunt meteen niets meer. Althans, niet zonder pijn, zonder krom te lopen, zonder die stijfheid. Dan voel je weer bij welke kleine handelingen je je rugspieren altijd inzet…
    Hoop dat het, een paar dagen verder, alweer stukken beter met je gaat..?!

    1. De pijn is te doen inmiddels, maar dat stijve! Vlam en Jill moeten me helpen met sokken aantrekken en voeten afdrogen. Ik voel me heel erg bejaard at the moment 😉

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s