Biologisch.

Ik kreeg Jill toen ik 26 was. In de zomer van 1999 heb ik een paar weken iets gehad met Aernout. We waren niet bepaald een match made in heaven en nadat dat wat we hadden voortijdig strandde, bleek ik zwanger.

Hij wilde een abortus en ik niet.

Hij vertrok met de Noorderzon en ik baarde Jill.

Toen Jill een half jaar oud was, kreeg ik een brief van hem die begon met “beste Klivia” en eindigde met “groetjes Aernout” en waarin hij 22x het woord “ik” noemde. Hij had het er zo zwaar mee, hij was zo uit balans, hij leefde in onzekerheid. Of ik dan in ieder geval wilde toestemmen in een DNA test? Ik werd onpasselijk van die egocentrische brief. Om wie ging het hier nou? Niet om hem. Ik weigerde dus ook. Voor mij voegde een test niks toe. Ik wist wie de vader was.

Een jaar of 5/6 geleden kreeg ik wederom het verzoek mijn medewerking te verlenen aan zo’n test. Ik stemde toe. Voor Jill, voor de toekomst. En verder niets. De test wees uit dat hij voor 99,9999999% de biologische vader was. Verrassing. Not.

Na de test kreeg ik een e-mail dat Jill welkom was, als ze daar behoefte aan had.

Ik mailde terug dat ik het in mijn achterhoofd zou houden en dat ik het volledig aan haar liet óf en wánneer ze dat wilde. Ik “verbood” hem rechtstreeks contact met haar te zoeken. Alle contact ging via mij. Hij stemde toe.

In de afgelopen jaren stuurde ik hem zo nu en dan een mail met een update en wat recente foto’s.

Vlam kwam ergens tussendoor in onze levens en erkende haar als zijn wettelijke dochter. Op Jills verzoek. Ze wilde hem als vader. En hij wilde haar.

Tussendoor hadden we het zo nu en dan over de bioloog. Jill weet hoe hij heet en eruit ziet, ze kent zijn naam, ze heeft altijd geweten dat -wanneer ze daar aan toe was- dat er een mogelijkheid was hem te ontmoeten.

Een week of 2 geleden, we stonden samen in de keuken, vroeg ze uit het niets, of ik zijn e-mailadres had.

Ik schrok me dood.

Ik vroeg haar waarom ze dat wilde.

Ze was nieuwsgierig zei ze.

Logisch.

Ik vertelde haar dat ik één en ander even met Vlam moest overleggen en dat we er op terug zouden komen. Dat ze ons heel even de tijd moest geven om te wennen aan dit idee. Op die bijna 15 jaar geen contact maakte een paar extra dagen of weken ook niet meer uit toch? Ik vertelde haar alvast wel dat het oké was. Belofte maakt schuld en je laat degene van wie je houdt los. Zo simpel is het. (Blabla. Rationeel dus. Ik kan u vertellen dat ik me héél anders voelde op dat moment…)

Gisteravond kreeg ik van de bioloog 2 foto’s waar hij met vol ornaat met zijn vrouw en zijn 2 zonen en zijn dochter op stond. Met een A-4’tje in hun handen met daarop “gefeliciteerd Jill”. Hij schreef dat hij hoopte dat ik de mail aan haar liet zien.

Dat heb ik vanmorgen gedaan.

En Vlam heeft vanmiddag een half uur met hem gebeld.

En nu moeten we heel veel gaan praten met Jill. En afspraken maken. En haar goed laten realiseren dat de stap die ze nu (waarschijnlijk) wil nemen, heel veel impact heeft op heel veel mensen.

Ik vind het in ieder geval geen kattenpis.

Er zit nul komma nul jaloezie in mij, maar hier word ik toch wel redelijk onzeker van, als ik er teveel over na ga denken.

Want wat nou als ze straks/ooit hem (en zijn kinderen. Dik, vet pluspunt c.q. troef voor hem) nou leuker gaat vinden dan Vlam en mij?

55 thoughts on “Biologisch.

  1. De basis ligt bij jullie , en zoals je schrijft logisch dat ze nieuwsgierig is.

    Maar ik kan me voorstellen dat er een knoop in je maag ligt.Spreek uit ervaring.

    Siny

  2. Dit willen weten waar je vandaan komt, hoort ook bij de pubertijd, dus misschien dat daarom nu out of the blue deze vraag van Jill komt. Maar met deze nieuwsgiergheid zullen ook veel vragen van haar kant komen, want hij poseert nu wel zo fijn met zijn gezin met uitnodiging en al, maar laten we eerlijk zijn zo welkom was Jill niet bij hem. En dat zijn dingen die zij zich ook zal gaan realiseren.
    Met de warme en liefdevolle thuisbasis van jou en Vlam zit het wel goed en dat beseft Jill zich ook, vandaar dat zij nu deze stap durft te zetten, want wat er ook gebeurt, jullie zijn er voor haar.

  3. Ingaande op je laatste alinea: daar is natuurlijk 0,00001% kans op want zij deelt met jouw (en Vlam) zo onnoemelijk veel herinneringen, dat haalt hij nooit meer in. Hij kan nooit jou relatie met Jill wezenlijk beïnvloeden.

  4. Het is toch haar vader en dat gevoel van haar hou je nooit tegen, dat zal je als moeder moeten accepteren.
    Dat het slikken is en zo plotseling is begrijpelijk, de confrontatie en los laten is erg veel in een korte tijd, je wist dat het zo kunnen gaan gebeuren. Hans

  5. Laat je nu niet onzeker maken hé, jouw dochter weet toch wat ze aan jou en Vlam heeft ? Ik zie iemand die amper interesse getoond heeft voor haar niet zomaar op de eerste plaats gaan komen !

  6. Shit zeg. Ik vroeg me al af of haar interesse ondertussen was overgewaaid maar helaas niet dus. Maar zoals ik al eerder zei, Jill heeft een veilig honk bij jullie en zal dat niet zo maar overboord kieperen.

  7. Ja, dat is even slikken!
    Ik kan me voorstellen dat Jill haar vader wil leren kennen, maar ze gaat hem vast nooit leuker vinden dan jou en Vlam. Die afgelopen 15 jaar kan paps nooit meer inhalen!

  8. Zo, dat is wel heftig ja. Voor iedereen. Maar hé, die laatste zin meen je echt niet. Ik snap best dat ze nieuwsgierig is en weten wil, maar jij blijft natuurlijk haar échte ouder.

    1. Het zou zomaar kunnen toch? Hij heeft 3 kinderen (Jill had altijd graag een broertje of een zusje gehad) en veel meer geld dan wij. Troeven zat. Het zou zomaar kunnen dat ze (zij het tijdelijk) daar toch van onder de indruk is… en ons (even) vergeet? Je weet nooit hoe dingen verlopen.

  9. Ze is 15 en zal zich heus wel beseffen dat ze in hun gezin altijd een buitenstaander zal blijven, dus al zou het klikken dan zie ik nog geen beren op de weg. Dus jaag jij de jouwe ook maar weg.
    Maar ik realiseer me dat het voor jou en Vlam schrikken is en dat jullie onzeker zijn wat dit allemaal bij Jill en jullie teweeg zal brengen.

  10. Oef … je weet dat dit ooit kan gebeuren, maar als het dan zover is, zijn de emo’s de baas van de ratio. Hier is de verwekker al meer dan 10 jaar uit beeld, andere voorgeschiedenis, maar ondanks dat ze nu allebei zeker-te-weten overtuigd zijn nooooit meer iets met hem te maken willen hebben, zou dat later-als-ze-groot-zijn toch zomaar eens kunnen gebeuren … krijg daar nu al buikpijn van.

    Dus jij … sterkte!! Hoop dat ze beseft dat haar roots en hoe ze nu geworden is, haar gemaakt en gevormd hebben toch grotendeels jouw credits (en die van Vlam) zijn en niet van iemand die haar eigenlijk niet wilde en niet meer is dan de verwekker (hier noemen ze hem de biologische zaaddonor … vinden hem de titel vader niet waard)

    1. Ook geen kattenpis nee. Het is jammer dat je tóch aan iemand verbonden blijft door je kind.

      Ik vind de naam vader ook ab-so-luut niet op zijn plaats! Daar moet je wat voor gedaan hebben nl. Mijn bescheiden mening.

  11. Heftig hoor, zo maar uit het niets die vraag krijgen en dan niet niets kunnen doen vanwege eerder gedane toezeggingen.
    Moeilijk voor jullie lijkt me, want wanneer Jill hem echt gaat leren kennen zal hij niet alleen in haar leven komen, maar ook in dat van jullie. Op welke manier dan ook.
    Sterkte.

  12. Ik weet nog wel dat Kylian terug kwam bij zijn vader uit Engeland. Zijn vader had de mooiste gadgets, Kyl was meegeweest met zijn vaders vliegles(!!) en hij had merk kleding gekregen, maar alimentatie betalen dat kan hij niet, want meneer zit maar in de bijstand.
    Dat was het moment dat ik het lbio heb ingeschakeld om achter de alimentatie aan te gaan. In eerste instantie gelukt, maar van een ‘kale’ kip is het moeilijk plukken. Hij is in hoger beroep gegaan en nu is alles hem kwijt gescholden. (Sinds een maand of vier). Je begrijpt dat hij inmiddels weer een vaste naam heeft ( anesthesie ass.).
    Sorry dat ik ook over mezelf begin Klief. Maar dit maakt direct zoveel in mij los. Moeilijk hè?!
    Kyl wil ook snel weer naar zijn vader.
    Veel wijsheid Klief, wie weet wordt het hartstikke leuk voor haar. Toch twee halfbroers en een halfzus erbij. Dat kan heel waardevol voor haar zijn/ worden later. X

    1. Geeft niks, ik snap dat het veel losmaakt bij je. Het is ook zó oneerlijk. Jij doet je stinkende best, pakt je verantwoording en die flierefluiter die wel de lusten, maar niet de lasten wil, gaat de show stelen. BAH!

      Sterkte jij, houd je taai! xx

  13. Ik kan me de rondvliegende emoties goed voorstellen. Inderdaad geen kattenpis. Vertrouw maar op je dochter want zoals je over haar schrijft lijkt het me een loyale supergriet. En dan nog iets … het lijkt me een soort voor-oefening voor jou want de vriendjes die ze vast zal krijgen in de toekomst moet jij dan ook een (emotioneel) plekje geven … Sterkte.

    1. Die vriendjes is een heel ander verhaal. Daar zal ik (denk ik) minder moeite mee hebben. Ik vind het lastig dat iemand die er nooit was, die niets wilde, ineens wél wil en zijn plekje “opeist”. (Zo zwart/wit is het niet, maar je snapt me wel) Ik heb helemaal geen zin haar te delen, we hebben een leuk leven zoals dat is.

  14. Ja Klief, ik ken het….. Mijn zoon heeft afgelopen najaar contact opgenomen met zijn biovader. Zoon heeft hem zelf opgespoord (we wisten dat hij naar Duitsland was verhuisd, via anderen, maar niet waar hij woonde) en een geweldige mail gestuurd. Buikpijn!!! Een tijdje contact gehad en zoon heeft er nu niet meer zo’n behoefte aan, wat moet ik vertellen zegt ie, ik ken hem niet en hij mij niet. Hoe het bij jullie gaat lopen weet ik natuurlijk niet maar je hebt een geweldige basis gelegd in de relatie met Jill en dat blijft hoor, echt!
    Houd je taai,
    Maaike

  15. ZoDan, heftig voor jullie alle drie, ik weet zeker dat Jill door jouw opvoeding de juiste keuzes zal maken, maar begrijp jou onzekerheid, enne…. je kind los laten is zo verdomde moeilijk hoe oud ze ook zijn. Sterkte allemaal knuf van mij.

  16. Dat is wel heel erg schrikken als dat zo plots uit de hemel valt. Maar je laatste zin, daar geloof ik niets van. Jill heeft al die jaren van jou alles gekregen qua opvoeding en bestaan. Haar hele persoonlijkheid is dankzij jou en later Vlam. Heel veel sterkte met alles.

  17. Heffie sjit. Maar ook onvermijdelijk: de mens is nou eenmaal nieuwsgierig. Garantiebewijzen worden niet afgegeven in zulke zaken, dus nee. je weet nooit zeker wat er gebeurt. Maar hé… jij hebt je dochter (samen met Vlam) goed opgevoed en ze is intelligent. Waarom zou ze domme keuzes maken opeens? Meer dan de bioloog is hij niet. Natuurlijk wil ze weten, zien, horen, ruiken en voelen. Dat houd je niet tegen. Succes Klief! Makkelijk en leuk is anders.

  18. Hi Kliefje,

    Voor je dochter is het ‘the best of both worlds’ maar voor jou is het anders want het geeft onrust, emoties, gedoe etc. Misschien is intensief contact nog even wat uit te stellen tot ze iets verder door die puberteit is en wat kalmeer dingen op hun waarde kan beoordelen. Soms zien kinderen ook direct haarfijn hoe het precies in elkaar zit. Als ik me ergens zorgen om maak met mijn kinderen dan bespreek ik dat ook met hen. Je doet het heel goed als ik zo je blog lees. Meer kun je niet doen.

    Groetjes,

    Dorothé

  19. Iedereen kan een kind maken, maar niet iedereen kan een kind opvoeden. Hij was er nooit en komt 15 jaar te laat om echt nog iets te betekenen vind ik. Ik zou me geen zorgen maken. Ze kent jullie en weet wat ze aan jullie heeft. Nu is ze vooral nieuwsgierig en da’s heel wat anders.

  20. Wel nee, ze wéét dat jullie er altijd waren. Dat ze zelfs een kind is geworden van je vlam. Das geen kattepis. Toch?
    Ze is gewoon een puber die zich afvraagt waar ze vandaag komt en waar het heen gaat met het leven. Ik hoop dat de bioloog wat volwassener en minder egocentrisch is geworden ondertussen… xx
    ps. blijft een mooie dag om jarig te zijn :))

  21. Volgens hoef jij je geen zorgen te maken, juist omdat ze zich zo fijn en veilig voelt, durft ze het nu aan. Maar kan me wel voorstellen dat het voor jou super spannend is.

  22. Ik voel wat je bedoelt, de angst om je kind kwijt te raken aan een blaaskaak is heel heftig. Toch ging mijn eerste gedachte naar Jill zelf, wat ongelooflijk dapper dat ze wil gaan kennismaken met de zaaier en zijn gezin. Veel praten lijkt me absoluut noodzakelijk.. beseft ze dat ze vreselijk teleurgesteld kan worden of dat ze wellicht een loyaliteitsprobleem zal krijgen? Ik wens jullie alledrie veel goede gesprekken en veel liefde!!

  23. Heftig idd, maar besef goed lieve Klief dat Jill dit alleen wil en kan doen, omdat jij en Vlam haar veilige, onvoorwaardelijke en liefdevolle basis zijn! Het kind is nieuwsgierig maar is met haar 15 jaar (nog gefeliciteerd!) niet op zoek naar nog betere ouders dan ze reeds heeft. Echt waar!

  24. Lieve Kliefje, wees echt niet bang, ze zal nooit en te nimmer de bioloog leuker vinden dan jullie. Van jullie houdt ze namelijk. Ze is nieuwsgierig naar haar biologische vader en zijn gezin, maar dat zullen nooit meer worden van kennissen, en heeel , heel heel misschien vrienden, maar verder zal het nooit gaan. Veel sterkte, probeer je angst de baas te blijven.

  25. Tjonge, dat is heftig.. Ik kan me je gevoel en onzekerheid goed voorstellen. Laat ik je geruststellen dat ik weet dat een kind altijd loyaal zal blijven aan z’n ouders die hem groot brachten dus Jill zal jou nooit aan de kant zetten. Ik hoop dat het voor Jill een goede ontmoeting zal zijn die haar duidelijkheid geeft over wie haar vader 15 jr geleden ook al was: een lapzwans (ik weet even geen ander net woord te vinden). Ook zij zal ergens in haar achterhoofd weten (of te weten komen) dat hij een abortus voorstelde en dat krijgt hij ooit eens als een boemerang terug naar zijn hoofd.
    Sterkte, jij dappere, lieve en zorgzame moeder! Xx

  26. Pffff, ik snap dat het héél moeilijk is . Maar heb vertrouwen in haar en in jezelf. Natuurlijk is het spannend ineens (half) broer en zus te hebben. Hopelijk wordt het een verrijking van haar leven . Dat zou dan mooi zijn. Stiekem is het nu best fijn dat Vlam haar wettige vader is. Dat geeft houvast.
    En wie weet is “de bioloog” door zijn echte vaderschap waarschijnlijk ook veranderd en hopelijk wijzer geworden (dat gaat soms bij mannen zo..) .
    Sterkte DappereDodo van een echt afgestudeerde biologe :-)

  27. Heavy stuff hoor. Lieve deugd. Dat zal zeker niet makkelijk worden, voor géén van jullie. Maar dat ze die bioloog leuker gaat vinden dan jou en Vlam, daar moet je geen schrik van hebben (makkelijk gezegd van op een afstand hé :)) Een toffere moeder kan ze onmogelijk vinden (of het zou om mij moeten gaan ;) LOL) Sterkte

  28. Damn, wat heftig! Zeker als het zo onverwachts komt. Toch denk ik dat het in zo’n vaart niet zal lopen. Jill komt in je blogs over als een verstandige, lieve meid die zich niet zomaar de spreekwoordelijke kaas van het brood laat eten. Wel kan ik het me voorstellen dat ze vragen heeft, hopelijk heeft hij ook het fatsoen om die naar waarheid te beantwoorden. En ze heeft het goed bij jou en Vlam, dat verdwijnt niet zomaar. Hopelijk wordt ze door het contact niet onnodig/nog meer gekwetst, ze beseft zich echt wel dat hij vijftien jaar te laat is..

  29. Ook ik ken dat nieuwsgierige gevoel. Ik ken mijn biologische vader niet maar zou hem best graag willen leren kennen. Ben wel een paar jaartjes ouder dan Jill (ben 53) en weet ergens vanaf mn pubertijd dat ik een andere verwekker heb dan gehate officieele vader. Heb mn hele leven de nieuwgierigheid min of meer gehouden maar bij mij is het niet zo op te sporen. Zou er geen vader in zien maar meer de onbekende trekken in terug willen vinden. Jill ook of wil ze een extra pappa en brosjes? Weet ze zelf wat ze wil? Sterkte allen. Liefs,Ingrid (SE)

  30. Het enige wat de bioloog de afgelopen 15 jaar heeft bijgedragen is welgeteld één zaadcel. Beetje weinig om hem de titel vader te verlenen.
    Jij bent en blijft altijd Jills moeder. Moeder + dochter = klittenband.
    Ik denk dat Jill vooral nieuwsgierig is.
    Maar ik benijd je niet…
    Liefs Kakel

  31. Ik kan me voorstellen dat dit behoorlijk slikken is voor jullie. Maar zoals hier al geschreven is, jullie zijn haar basis, haar eerste herinneringen hebben betrekking op jou. Natuurlijk is dit nieuw, en daarom interessant, maar volgens mij staat Jill sterk genoeg in haar schoenen om daar haar eigen weg in te vinden!

  32. Klief.. het is geen wedstrijd…. Maar dan nog.. Jij en Vlam zijn haar ouders. En ouders is wat anders dan verwekker, dat weet Jill ook wel. Ik hoop dat het voor Jill niet op een teleurstelling uit loopt. Want ik weet uit ervaring dat dat meestal wel zo is. Ik vind het trouwens ook knap dat Vlam er een half uur mee gesproken heeft. Hoeveel pluspunten wil die Vlam van jou nog verdienen ;-)

    Love as always
    Di Mario

  33. Spannend hoor. Voor jullie allemaal. Als ik het zo lees heb je/hebben jullie het prima aangepakt. Meer kun je niet doen dan open communiceren. Je onzekerheid kan ik me goed voorstellen.

  34. Reageer niet vaak maar hier wil ik toch wat aan toevoegen. Als het zo’n egoistisch figuur is van ” ikke ikke ikke”zal Jill dat snel door hebben daar is ze slim en gevoelig genoeg voor lees ik tussen de regels door.

  35. Och lieve schat toch. Ze gaat hem echt niet leuker vinden. Wat jij in 15 jaar voor haar hebt betekend kan hij niet zo maar even overtreffen. Mooi dat je haar laat ontdekken. Met een zwaar gemoed, dat wel natuurlijk, maar je doet het toch maar.

    Maar jij bent haar moesje, dat heeft de natuur zo bepaals en Vlam is haar papsie, dat heeft zij zelf bepaald . Daar zal geen A. met leuke happy birthdayfoto or what may come next iets aan veranderen .

  36. Ik begrijp heel goed je ‘angst’, maar Jill is bij jullie thuis vergeet dat niet… een papa die na 15 jaar in haar leven komt, neemt die rol echt niet even zo over. Ik weet als alleenstaande mama er alles van hoe het is om je dochter ook tijd te gunnen met haar vader… en als ik zie hoe hij in mijn ogen zijn dochter te kort doet doet dat ook weer pijn. Hij heeft maar beperkte tijd gereserveerd voor haar. Ik ben blij dat Jill in ieder geval de kans krijgt haar biologische vader te ontmoeten omdat zij die behoefte voelt, maar weest niet bang dat jij daardoor met Vlam naar de achtergrond verhuisd in haar leven. Sterker nog, ik denk dat ze heel goed weet wat je allemaal voor haar doet en hebt gedaan.

  37. Heftig… Er gaat een boel omgewoeld worden, de komende tijd, en meer dan loslaten (en er aan de achterkant/zijlijn voor haar zijn) + hopen dat het geen bittere teleurstelling (voor met name Jill) wordt, kun je niet. De angstgevoelens dat ze hem en zijn eigen nest leuker, interessanter gaat vinden is denk ik ongegrond. HEEL menselijk, maar ongegrond: haar basisplek, haar hele geschiedenis ligt bij jou, bij jou en bij Vlam, die ze zelf als haar vader heeft gevraagd (!). Ze moet wel compleet gebrainwashed worden met chemische bleek, wil ze dat vergeten. Misschien dat ze een tijdlang ‘in de ban’ zal zijn van De Bioloog, misschien is ze wat afwezig (letterlijk en vooral in haar hoofd en aandacht naar jullie toe), maar voor hetzelfde geld kletst ze jou en Vlam de oren van het hoofd over hoe het contact geweest is. Ik hoop voor haar dat het de vragen die ze nu zal hebben, zal beantwoorden. Dat het contact, nu het ís aangehaald, goed en gelijkwaardig zal zijn (geen opeisende rol van de andere kant). En in een mate die ook jij als moeder kunt behappen. Want dat die pipo ineens om de hoek komt kijken, dat zal ten eerste veel gevoel omhoog doen zetten, maar ook bij jou zo je vragen oproepen..?
    Het blijft verrekte lastig. Ook om er als buitenstaander iets over te zeggen – denk ik. Heel veel sterkte hiermee..! Loslaten en er vierkant voor haar zijn is het mooiste wat je kunt (mee)geven; dat is een heldere daad, gedaan uit pure liefde. Ook dat zal Jill zien, waarderen en níet vergeten.

  38. Ik begrijp die verontrustende gevoelens best. Op bepaalde leeftijd willen ze op zoek naar hun roots en ik vind dat jij en Vlam daar -naar Jill toe- goed mee omgaan. Al zal het diep in je binnenste heel erg knagen. Verder lijkt Jill me een verstandige meid (lijkt vast op jou ;-) ) en ze zal zich heus niet laten ‘ompraten’ door mooie beloftes, geld, enz.
    Dit zal best even opschudding veroorzaken en Jill zal tijdelijk best uit haar doen zijn. Maar jij en Vlam zijn degenen met wie ze een groot deel van haar jeugd heeft doorgebracht. Dat is de basis waar ze op terugvalt, zeker weten.

  39. Het komt goed, dat zul je zien. Haar biologische vader kan een rol in haar leven spelen zonder dat dat een bedreiging voor jullie is, dat kan gewoon naast elkaar bestaan. En dat hij haar échte vader is… pfff, dat zegt helemaal niets. Ik heb altijd een goede band gehad met de laatste man van mijn moeder. De enige die een soort van vader voor mij is geweest. En dat… dat vergeet je niet als kind zijnde. En kun je nagaan, volgens mij was ik al 17 toen hij in mijn leven kwam.

  40. Zo dan… #boink…
    En toch, toch denk ik dat je diep in je ook heel goed wéét dat Jill nooit iemand liever zal hebben of leuker zal vinden dan jou en vlam. Jullie hebben het goed gedaan. Daarom is ze nu ook sterk genoeg om een dergelijke confrontatie aan te kunnen. Dat is JULLIE (en vooral jouw…) verdienste. En Jill weet dat, ik kan me niet anders voorstellen bij een kind van jou. JULLIE zijn de basis van alles. Maar emotioneel heftig blijft het…

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s