Opstaan.

Gisteren las ik op een ander blog iets grappigs.

Vrouwlief (zonder baan) moest verplicht boven blijven als de man (met baan) opgestaan was, om hem rustig en zonder haar kwebbelen wakker te laten worden. Pas als hij het pand verliet, mocht zij uit haar bed komen.

Ik begrijp die man dus héél erg goed. Ik zou hem kunnen zijn.

Ik ben zelf iemand die goed, zonder morren, vroeg op kan staan, maar ik dien dan wél met rust gelaten te worden. Ik heb een schurfthekel aan drukte, pratende mensen en veel geluid om me heen.

Ik als lijder aan een heuse geluidsallergie, denk dat het geluid is wat me het meeste irriteert. Alles komt binnen alsof het de geluidbarrière doorgaat.

Vlam staat de laatste maanden steeds op klussen in de buurt. Natuurlijk ben ik heel blij voor hem. Hij kan later opstaan, is eerder thuis, hoeft niet in files te staan, het scheelt veel benzine… Ergo: voordelen alom.

Maar nu gaat hij een kwartier voordat mijn wekker afgaat, eruit. En komen we elkaar dus een klein half uur lang tegen in huis.

Van alle mensen die ik ken, is hij één van hen die ik het makkelijkst en langst om me heen kan velen. En dan nóg, zijn de ochtenden teveel. Kun je nagaan, hoe nauw die ochtendstilte luistert. En wat een zeikerd ik ben.

Vlam maakt namelijk geluid bij alles wat ie doet. Hij smijt met keukenlades- en deurtjes. Hij maakt een soort kreunachtige geluiden als hij zijn brood smeert. Rommelt met zijn coolbox en ik weet niet wat ie er mee doet, maar het lijkt alsof ie dat ding de hele keuken doortrekt. Hij vraagt, terwijl ik sta te douchen (doodzonde: niet iets aan me vragen als ik douche of op het toilet zit!) hoeveel boterhammen ie voor me uit de vriezer moet halen (wat natuurlijk lief is.) En last but not least, als grande finale, trekt ie heel hard de deur achter hem dicht, als hij naar zijn werk gaat.

Daarna valt de oorverdovende stilte in en begint mijn morgen en het bijkomen pas echt.

Nou zou ik natuurlijk een kwartiertje later uit bed kunnen komen. Dan maak ik alleen de laatste 10 minuten mee en scheelt dat enorm in de ergernissen.

Maar ik heb niet alleen een geluidsallergie. Ik heb ook een paar licht-autistische trekjes. Ik sta al 100 jaar op om kwart over 6, dus om dat nou ineens (terwijl dat dus makkelijk kan want ik heb tijd zat) te gaan veranderen? Brrrr…

En daarbij: als ik later opsta, heb ik minder tijd om even aan de eettafel te zitten, krantje te lezen, theetje te drinken, ontbijtje te nuttigen, poeskroelen, blogs lezen, soms een blog schrijven, wat woordjes op Wordfeud leggen. Op het gemakkie, daar houd ik van. Want na geluid op de vroege morgen, is haasten ook iets waar ik een schurfthekel aan heb.

En zo tobben we voort.

Ik hoop dat de volgende klus die Vlam heeft, in Vlagtwedde is…

55 thoughts on “Opstaan.

  1. Best grappig, omdat m’n vader ook zo is eigenlijk. Zet ’s morgens alles klaar, doet rustig de afwas en als ik dan vroeger wakker ben, lijkt het alsof ik zijn schema overhoop haal 🙂

  2. De morgenstond heeft Klief in de mond! Ik wordt hier stillekes aan wakker met alweer een ongezouten verslag van jouw leven.
    Ikzelf, een Belgische vrouw van 52, heb een Nederlandse schoonzus en ik herken zoveel van haar in jou. Dezelfde vlotte vertelwijze, rechtuit, spontaan en vooral hartverwarmend!
    Ik lees je héél graag.

  3. Wat geweldig onuitstaanbaar kun je soms zijn. Heerlijk. Ik ben dol op je stukjes. Super. Ook spijkerhard voor jezelf bij tijd en wijle. Tijd voor een boek van jou hand, vind ik. En Vlagtwedde moet heel herkenbaar zijn voor Vlam … af en toe een (lichte) aardbeving.

  4. Zo lekker herkenbaar dit. Maar sinds ik twee wervelwinden in huis heb is het helemaal crime voor me. Ik zou willen dat er een volumeknop op kinderen zit.

    Love as always
    Di Mario

  5. Je zou de zus van Meneer Williams kunnen zijn. Hij staat op werkdagen altijd rond 4 uur op. Is wel vroeg zegt ie maar ik heb geen last van kibbelende kinders, een vrouw die kwebbelt over dromen ,haar planning ,de vogels in de tuin etc…
    Heel soms moet ie later beginnen en dat vind ie maar niets..te veel herrie aan het hoofd 🙂

  6. Hier vier mannen die ik ’s morgens met rust moet laten in huis. Ze willen eigenlijk nooit gestoord worden in hun gang van zaken. Als ik dat zou toelaten worden ze niet socialer dus je snapt wel dat ik hun gebruiksaanwijzing een beetje probeer te herschrijven.

    Groetjes,

    Dorothé

  7. Haha, ik heb ook wel van dat soort ergernissen ja. Maar ’s ochtends valt het mee. En man is een heuse langslaper in dev akantie. Moet hij er vroeg uit dan is hij er laat uit en snel weg. Hooguit dat hij de neiging heeft me onzedelijk te betasten als ik aan het eten ben of m’n toilet maak. Dan krijgt hij een dreun. 🙂

  8. Toen manlief en ik net samenwoonden stond ik altijd voor hem op als ik vakantie had en hij niet. Dan smeerde ik zijn boterhammen (en maakte er een net iets specialere lunch van), maakte zijn ontbijtje en kwebbelde hem zijn oren van zijn hoofd. Ik ben een enorm ochtendmens, hij niet. Manlief vond het vreselijk, dus we hebben inderdaad de afspraak gemaakt dat ik in bed blijf met mijn boek tot hij de voordeur achter zich dicht trok. Waar ik ongeveer een half uur na opstaan klaar ben om de deur uit te gaan, heeft manlief ’s ochtends ook de tijd nodig. Ik denk dat hij jouw blog heel herkenbaar vindt. Maar ik ga hem nog maar niet laten lezen, daar is het nog te vroeg voor:-)
    Marianne

  9. Ik ben ook zeer gesteld op de ochtenstilte hier in huis, maar soms gooit er weleens iemand roet in het eten. }#^>$£|

  10. Oh ja, die behoefte aan stilte is zo herkenbaar. Vaak is het mij alleen op zondag gegund om, hooguit met een snurkende hond bij m’n voeten en een fluitende merel op het dak, in stilte van m’n ontbijt te genieten en wakker te worden. Man en kinders nog in bed, geen tv, radio of andere herrie. Heerlijk! JBR

  11. Wij staan ongeveer op dezelfde tijd op. Eerst ga ik naar beneden en hij in de badkamer. Na een half uur draaien we dat om. Ik in de badkamer en hij naar beneden. Niet romantisch. Wel zo goed voor onze relatie 😉

  12. Wat heerlijk herkenbaar…… Oudste zoon en ik zijn ook zo stil smorgens vroeg. Het liefste heeft hij dat ik nog niet hoef op te staan, want dan kan hij lekker in zijn uppie opstarten en andersom geldt dat ook. Maar verder zitten we hier dan stilzwijgend in het donker…. maar wel samen, dat dan weer wel.

    Xx

  13. Jep, hier ook zo een. Het samen ontbijten vind ik supergezellig, daar sta ik graag voor op al had ik nog minstens een halfuur langer kunnen blijven liggen – maar daarna, aangekomen op het station en in de werkdagelijkse ochtenddrukte, wil ik ECHT in de stiltecoupé kunnen zitten (ik weet precies welke trein ik daarvoor moet hebben en waar in te stappen; hee, als je een autist bent kun je maar beter je trekken uitbuiten).
    Er is een groep mensen die het nut van deze stiltecoupés niet inziet en bespot – maar ik kan je vertellen; er zijn grote drommen reizigers die er dankbaar plaatsnemen, vooral in de ochtend.

    1. Ik zeg er wel eens iets van, als mensen gaan zitten kletsen in de stiltecoupé. Want -wat een verrassing!- ik zit er ook graag. En soms zijn mensen nogal beledigd ook. Tsssss….

      1. Na drie halve ruzies (omdat ik iemand erop wees dat hij/zij in een stiltecoupé, al geruime tijd, veel te luid zat te bellen/kleppen met een reisgenoot) durf ik het niet zo best meer; iemand erop aanspreken. Stom, ik weet het. Maar doorgaans is de reactie er niet een van: ‘Och jee, sorry, niet gezien.’ Nee, je bent zélf raar en onaangepast, omdat je graag je werkdag rustig lezend/mijmerend wilt beginnen. En zo’n blik + opmerking… ik kan dat niet altijd even goed hebben.

  14. O ja en dan is het af en toe zo’n dag dat manlief een late afspraak heeft en ‘gezellig’ een uurtje thuis werkt voordat weg hoeft.. Het gebeurt gelukkig niet vaak, want mijn eerste kop thee drink ik liefst alleen.. in stilte..

  15. Oh Klief wat ben ik het met je eens. Mijn lief trekt om 10 over 7 de deur achter zich dicht en dat is het teken voor mij om uit bed te komen en in alle rust mijn ding te doen. Daarna heb ik ook nog 3 kwartier in de auto om verder rustig mens te worden en mij te wapenen tegen alles wat mijn collega’s van mij willen. Ik vind het wat dat betreft ook niet erg dat mijn bloedjes van kinderen op kamers wonen, heb zo echt het rijk alleen.
    Groetjes

  16. Ja stilte en rust graag. De tijd dat ik met mijn puberdochter alleen woonde, was ik beneden en bracht haar ontbijt op bed. Toen ik dat eens aan collega’s vertelde vonden ze dat ik haar erg verwende, vond ik niet want zo werkte het voor ons prima. Zij was een slechte ontbijtster en er is zelfs een winter eweest dat ik elke paar dagen erwten of bruinebonensoep maakte en dat at ze als ontbijt. Vond het prima, ze moest een stuk op de brommer en zo had ze ets warms en voedzaams op. Dat vind ik niet verwennen maar zorgen voor haar.

  17. Ik herken dit wel. Ik hou ook erg van een rustige ochtend, maar die heb ik zelden. Dat komt door die levendige kindjes van me. En nu ze groter worden, worden “mijn” avonden ook steeds korter…

  18. Voor mij hoeft het ook niet hoor. Al die vragen…of dan moet ie nét zijn tanden poetsen als ik me op maak. Pfff…meestal is Rem al weg. Ik verdenk hem ervan dat hij mij ’s morgens net zo slecht verteertd;-)

  19. Als het gescheiden opstaan een goede start van de dag geeft is het wel zo prettig om niet gestrest de deur uit te gaan.
    Je weet wel precies wanner vlam weg is, zucht. Hans

  20. Haha, dit is wel herkenbaar. Ik heb ’s ochtends gewoon een half uurtje nodig in stilte. Mijn oudste kids weten dit/ hebben dit zelf ook, dus verder dan een soort grommorgen! komen we dan ook niet. En dat half uurtje rust kan ik ook miss 24/7 kakelkont aan.
    Overigens Finsteradeel is ook lekker uit de buurt……. als Vlagtwedde niets wordt 😊

  21. In Vlagtwedde… hoe kom je erbij? Ligt bij mij om de hoek zowat… Maar ja, ik ben altijd eerder dan vriendlief en die 2 of 3 keer in het jaar dat we dan doordeweeks tegelijk eruit moeten, verschrikkelijk! Word er acuut chagerijnig van!

  22. Dat geknal met keukenkastjes en lades, broodplank die op de aanrecht geknald wordt, koffieapparaat aan … absolute ingrediënten voor mijn ochtendhumeur als ik nog wakker moet worden. Huisbakker heeft wisseldiensten maar weet dat als hij er in de ochtenden is, pas met me in gesprek kan als ik mijn jas aan trek. Tot die tijd rust en stilte. Jongste is gelukkig net als ik … hoef ik dus niet vriendelijk te verzoeken zijn klep te houden 🙂

  23. Mijn man staat 4.55 op en doet alles in huis geruisloos. Geen klacht over hem.
    Wel over Roos. Mijn god, wat is die ’s ochtends druk: zingen, dansen en gewoon heel erg luidruchtig aanwezig zijn…
    Liefs Kakel

  24. Ik heb dat ’s avonds. Dan ben ik moe en op een gegeven moment uitgepraat. Dan wil ik geen kwebbelende huisgenoten om me heen, geen tv, geen prikkels meer en trek ik me soms gewoon om 21.00 al terug. Bye bye huisgenoten 🙂

  25. Ooow wat erg, ik ben thuis degene die zich in moet houden want mijn mannen zijn meer van het type: nietsochtendnietsavondsmaaroverdagmens, dus kom ‘k vrolijk en wel uit bed als iedereen er al minimaal een uur op heeft zitten 😉

  26. tja een van de weinige voordelen van alleen wonen. ik kan in mijn eigen tempo opstaan en de dag beginnen zonder dat ik rekening hoef te houden met iemand en zonder dat iemand rekening met mij hoef te houden. en daarna zit ik een half uurtje alleen op de fiets zodat ik me rustig kan voorbereiden op de dag die komen gaat, heeerlijk. geen lawaaige mensen om mij heen ,niemand die in de weg loopt , ik zou best weer een relatie willen,maar ik denk dat ik mijn rustige ochtenden dan wel erg zou missen of ik zou iemand tegen moeten komen die op dezelfde manier zijn dag wil beginnen.

  27. Een andere oplossing is natuurlijk dat jij een baan verderop zoekt, en gewoon nog iets eerder opstaat? Maar ik snap je hekel aan geluid, en het onthaasttempo in de ochtend. Als ik de dag begin met haasten, dan loop ik voor de rest van de dag voor mijn gevoel achter de feiten aan.

  28. Niets zo lekker als de dag rustig (en alleen) beginnen. Geen prikkels die me meteen al over de zeik helpen, want daar kan ik de hele dag last van hebben. Ik herken dus wel wat je schrijft, zou ook licht geïrriteerd raken van een stuiterende Lov’je om me heen.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s