Overdosis.

De laatste dagen heb ik een overdosis van alles en iedereen. Mensen, patiënten (alhoewel die twee een behoorlijke overlap schijnen te hebben) gezinsleden, werkgevers…

Het begon allemaal op mijn werk. Hartstikke leuk hoor, dat gatenkaasrooster van de afgelopen maanden, al die extra vrije dagen. Maar ik loop daardoor hopeloos achter in mijn administratie. Ook is het niet zo dat wanneer je een paar dagen dicht bent, er ineens een golf van wonderbaarlijke genezingen heeft plaatsgevonden in de wijk. De mensen blijven toch ziek, zwak en misselijk en bestormen op de dagen dat we er wél zijn, dan ook in grote getale ons gebouw.

Ik heb begin van de week naar aanleiding van de pijn aan mijn nek en schouders mijn bureau verplaatst zodat ik er niet meer zo schuin voor zit. Maar dat blijkt helaas ook geen succes. Niet alleen wat betreft de pijn die er gewoon nog steeds is. Maar wat vooral he-le-maal niet handig is, is dat ik nu open en bloot in mijn spreekkamer zit. Die ik elke morgen tussen 8 en 9 uur deel met mijn collega. Waar ik voorheen met mijn rug naar de mensen zat en me af kon sluiten van het gekwebbel, kunnen ze mij nu heerlijk ook in het gesprek betrekken. Wat ze dan ook echt állemaal doen. En wat natuurlijk weer niet bevorderlijk is voor het wegwerken van de administratieve berg.

Verder hebben we nog Vlam die thuis zit met zijn gekneusde schouder en rib. Zielig voor hem natuurlijk maar ook nogal voor mij. Ik vind er heel eerlijk gezegd geen zak aan dat ik elke dag thuis kom en dat hij er al is. Ik vind het nóg minder leuk dat ik mijn vrije donderdagmiddag heb gemist en nu ook deze voor mij heilige vrijdag. Ik houd van die man, dat staat buiten kijf, maar ik houd ook enorm van mijn uurtjes alleen en het kunnen opladen.

Ik laad niet op als ik op de bank zit met een televisie aan met daarop 2 zwaar kreunende tennissters. Ik laad ook niet op als iemand naast me urenlang aan zijn nagels kluift. Noem me een zeikerd, maar dat werkt enorm op mijn zenuwen.

Gisteravond zat ik met paarse koptelefoon een ijdele poging te ondernemen mezelf terug te trekken, toen Jill met luid geraas haar nieuwe cloudprinter uit de doos haalde, de eettafel volstortte met verpakkingsmateriaal, heel erg ging rommelen in al die paperassen die erbij kwamen, de poes ook nog eens op tafel sprong en ging spelen met de labeltjes, zich en plus in een plastic zak ging proberen te frommelen en en van alle opwinding als een debiel over tafel ging rennen. Toen Jill óók nog eens tegen me ging praten terwijl ik toch heel duidelijk nog steeds die koptelefoon op had, ging intern het licht uit. Ik heb nog heel even, als geweldige moeder zijnde geprobeerd dat kolereding aangesloten te krijgen op ons netwerk. Maar dat mislukte jammerlijk.

Had ik kunnen weten.

Dit is niet mijn week…

20150528_205249

37 thoughts on “Overdosis.

  1. Zo’n week dus idd. Je hebt ruimte en rust nodig om op te laden als Vlam en dochter in de buurt zijn, ik herken dat wel. Snap soms nog niet hoe ik meer dan10 jaar de afgekeurde ex om me heen heb kunnen hebben zonder tijd en ruimte voor mezelf. Ik geniet enorm van Lov’je maar ben ook wel heel blij dat ik nog een eigen huisje (ruimte) heb voor mezelf als oudste werkt. Dikke kus, volgende week kan nooit rotter worden! Hoop ik….

  2. aaargggh zo herkenbaar. Gister gingen de kinderen ein-de-lijk weer eens naar school. Ze hadden in de hele maand mei namelijk al 2 dagen daar geweest. Ik heb gister dus heeeeeeerlijk genoten van stilte om mij heen!
    Sterkte.

  3. Briljante foto, dat wel. Ik zou zeggen, verpak ze allemaal zo, stop ze in de doos en haal ze er na het weekend weer uit. Paitienten gewoonnog wat langer. (OF een weekje vrij nemen, in je eentje op vakantie naar een rustig plekkie?! Doet m’n zus wel eens, die heeft ook last van te veel mensen om haar heen soms. Bevalt prima!)

  4. Oh gelukkig , ik lees dat veel meer mensen graag het huis eens helemaal voor zich alleen willen. Ik voel mij nog altijd schuldig dat ik van het alleen zijn zo kan genieten, hopenlijk slijt dat ooit eens weg.
    klief ik ben benieuwd wat jij doet als je met boodschappen doen patienten tegenkomt?
    Ik ga meestal weg als ik ergens patienten ontwaar. Niet omdat ze niet aardig zijn, maar ik heb geen behoefte aan de ontleding van mijn boodschappenmandje

  5. Hihi, sorry ;-). Wel een mooie foto. Manlief gaat volgende week weer naar een tweedaagse cursus in Putten. En ik ga mee. Kids naar vriendin, hond naar broer. Ik eerste dag sauna en de tweede dag…geen idee. Misschien Dolfinarium of zo. Gewoon twee hele dagen rust, rust en nog eens rust.

  6. Sorry, maar ik heb me zitten te bescheuren. Ik voel me wel schuldig trouwens.
    Kun je je bureau niet omdraaien? Zodat ze weer naar “je achterkantje” kijken? Anders blijf je dweilen met de kraan open.
    Vlam moet natuurlijk zo snel mogelijk het huis uit ;-)
    Kun je (al is het maar ;s avonds) geen kamer in huis claimen?
    Liefs en een knuffel

  7. Een overdosis is wel lastig als je er niet om hebt gevraagd.
    Dat is zeker lastig werken als je dat niet rustig kunt doen.
    Die rust uurtje zijn zo belangrijk in je ritme.
    Ja, een speeltje op tafel, trekt poes wel aan en stoot jou af.
    Waardeer je doorzettingsvermogen om toch de cloudprinter aan de gang te krijgen. Hans

  8. Hahahahah ik lig in een deuk Ik herken het … Gekmakend die mensen om je heen…..
    Wat dacht je hier ….. man dag en uur om me heen Somssssssssssssss arggggggg
    Sterkte jij ……

  9. Ik hoop dat het mooi weer is en dat je dan op je fiets kunt springen met een deken achterop en dan lekker ergens in gras kunt gaan liggen…. je hebt hopelijk geen allergie. Anders alleen gaan wandelen in een rustige omgeving. Je kunt je gezin niet uitzetten, dus misschien lukt het om op deze manier te overleven.

    Toitoi, groetjes,

    Dorothé

  10. Die foto is briljant! Je hebt weleens van die weken! Hoop dat je een rustig weekend hebt en dat volgende week gewoon weer iedereen naar school/werk gaat en dan tot de vakantie gewone werkweken zonder extra vrije dagen! En misschien toch je buro weer terugzetten.

  11. Geen goede week maar een pracht foto! Ik ben vast niet de eerste die dit stelt, ben sowieso niet bijster origineel te noemen deze week, maar ik gun ’t je om even helemaal op te laden, ALLEEN!
    sterkte

  12. Geen goede week maar een pracht foto! Ik ben vast niet de eerste die dit stelt, ben sowieso niet bijster origineel te noemen deze week, maar ik gun ’t je om even helemaal op te laden, ALLEEN!
    sterkte

  13. Mmm kat in de zak… hopelijk niet van toepassing op die printer ;) Sterkte maar weer met alles, er komt vanzelf weer een rustig moment voor je…

  14. Geweldig die foto en hoe blij met een huisbakker in wisseldiensten zodat ik een aantal avonden de woonkamer voor mezelf heb in totale stilte (op geluiden van boven uit honk van jongste na dan), heerlijk!

  15. Ik snap je behoefte aan me-time (om het eens in een Flow-term uit te drukken) helemaal. Al eens geprobeerd om met jezelf een weekend weg te gaan? Ik doe dat af en toe, en vind het heerlijk om met niemand rekening te hoeven houden. Mijn vriend is er inmiddels aan gewend, en klaagt er zelfs niet meer over dat hij niet mee mag. Want hij merkt ook wel dat ik na zo’n weekend veel meer aandacht voor hem heb!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s