Omgooien.

Vlam’s ouders woonden in de Franse Alpen toen ik ze leerde kennen.

Ze verkochten hun huis en verhuisden naar de andere kant van het land, naar een deurp in de buurt van Bergerac. Daar hebben ze een jaar of 2 samen gewoond en toen gooiden ze hun trouwring in de -eh- ring. Schoonma bleef in la France en SchoRo huurde een flat in Den Haag.

Alhoewel mijns inziens de poging gedoemd was te mislukken, besloten ze het tóch nog een keertje samen te gaan proberen. “We blijven voor altijd samen” sms’ten ze ons dol verliefd. Dat ging 2 maanden goed en toen vervielen ze weer in oud gedrag.

Schoonma ging op het moment dat één en ander onhoudbaar begon te worden met een stel vriendinnen op vakantie en toen konden ze beiden weer even op adem komen. Ik had gehoopt dat ze elkaar in de armen zouden vliegen na een paar weekjes rust en afstand, maar al toen SchoRo ophaalde van Schiphol, hadden ze in de auto terug naar huis al weer hun eerste woorden. Schoonma bleef een dag of 10 in NL en koos toen weer het Franse sop.

En nu volgt, tot onze verbazing, SchoRo haar over een paar dagen naar Frankrijk, om daar “gezellig” een maand of 2 samen te blijven.

En of wij dan aan het einde van onze vakantie, op weg van Spanje naar huis, enkele dagen bij hen willen logeren? Nee, érger nog: ze hebben ineens al hun plannen zonder overleg met ons omgegooid, tickets gekocht en gingen er gevoegelijk vanuit dat we kwamen. Punt.

Dat vertelde SchoRo ons toen hij eergisteren bij ons kwam eten.

Ik verslikte me in mijn wijn en maakte meteen (iets té misschien) rigoureus duidelijk dat er geen haar op mijn hoofd was die daarover nadacht. We kwamen niet logeren. Punt.

Ten eerste al niet omdat ik gék word van die wisselende plannen. Schoonma is iemand die precies doet wat ze zelf wil. Die echt haar eigen koers vaart. Haar eigen leven leeft zoals zij dat wil en niet anders. En dat juich ik van harte toe. Zeker als dat op 1000 kilometer afstand van mij is. Maar ze kan niet van andere mensen verwachten dat wanneer ze ons kikkerlandje weer eens aandoet, wij allemaal alles omgooien om bij haar te kunnen zijn. Zo werken die dingen niet. Maar dat verwacht ze wel. Klinkt gek misschien: maar wij hebben onze eigen levens.

En dan hebben we nog de vakantie. Vlam, Jill en ik beschouwen de zomervakantie als een hoogtepunt van het jaar. Het zijn onze weken en we werken er hard voor.

En elk jaar weer, gaat schoonma zich ermee bemoeien.

Ik ben daar een beetje (veel) klaar mee.

Ik heb ten eerste nul komma nul komma nul zin elke zomervakantie met (schoon)familie of aanverwante figuren door te brengen.

Ten tweede hebben ze reeds 3 van de 4 vakanties dat we dus wel langskwamen, op zijn minst negatief weten te beïnvloeden met hun ruzies.

En ten derde kan ik zo ongeveer al raden hoe de sfeer te Bergerac is als die 2 al een paar maanden op elkaars lip zitten. Dank je de koekoek voor dat.

Vlam was het gelukkig met me eens.

En om onze woorden kracht bij te zetten, boekte Vlam gistermorgen als een speer een hotelletje aan de Westkust van Frankrijk. Daar rijden we nu vanuit Spanje linea recta naar toe. Niks Bergerac. Niks schoonouders met hun gebakkelei.

Mimizan, here we come!

43 thoughts on “Omgooien.

  1. Ik lurk hier mee. Enigszins herkenbaar dit verhaal. Niet dat ik schoonouders heb; ze konden geen kinderen krijgen, maar mijn vakantie is mijn vakantie en die veranderd niet omdat een ander dat wil. En zeker niet naar een ruzie-sfeer.

    Ik ben over een week op de plaats van bestemming. Voor 1 week. Heerlijk. Ik ga naar een eiland waar ik al jaaaaaaren kom dus ik weet wat me te wachten staat en waar ik lekker kan eten. Ga niet met mijn moeder en een vriendin maar die sjokken gewoon achter me aan. Ze vinden alles best. We hebben een auto dus kunnen lekker overal naar toe (of niet).

  2. Mimizan, leuke plaats. Daar heb ik ooit mijn vrouw en onze kinderen mee naar toegenomen omdat haar schoonouders (mijn ouders dus) ons had uitgenodigd voor de zomervakantie. Haha

  3. Toe nou Kliefje, Bergerac is een fántástisch stadje, doe je schoonouders nu eens een plezier en gá! Nee hoor, grapje, laat ze maar merken dat jullie lekker ook je eigenwijze zin doen.

  4. ooooo Kliefje mijn nekharen gingen al overeind staan tijdens het lezen……. Maar gelukkig zijn jullie heel erg slim…. en Mimizan is heel erg mooi rond die tijd van het jaar….. (o echt waar joh… vast wel alles beter dan Bergerac….)

  5. Ach joh, tegen de tijd dat ze twee maanden bij elkaar op de lip hebben gezeten is een van de twee allang weer richting Nederland vertrokken. Nee grapje, groot gelijk. Een ezel stoot zich geen vier maal aan dezelfde steen toch?

  6. Groot gelijk! Daar had ik ook voor bedankt. Jullie vakantie en geen van jullie heeft er zin in dus geen moeilijk gedoe. Jullie gaan lekker van je eigen weekjes genieten :))

  7. Uitstekend opgelost! Door meteen duidelijk te maken dat jullie het een slecht idee vinden, ben je er mss voor eens en altijd van af. Houden zo.
    Liefs kakel

  8. Geen familie willen zien in de vakantie is een goed excuus. Trouwens, je hebt helemaal geen excuus nodig, gewoon nee moet voldoende zijn.
    Ze blijven me wel verbazen met hun knipperlichtrelatie op hun oude dag.

  9. Kijk dat is goed.. Vlam en jij zitten hier op één lijn. Dat heb ik ondertussen ook redelijk met mijn Dinnetje over haar familie. Als we op vakantie gaan naar Dinnetje haar moeder, die wel te behappen is, dan mag er geen familie mee verder. Punt. Als ze naar hun moeder willen, doe het dan even lekker als ik er niet ben.

    Love As Always
    Di Mario

  10. Fijn hè, mensen ( in dit geval je schoonouders) in je omgeving die je constant uitdagen je grenzen goed aan te geven.
    Maar je doet het goed, kwestie van nog een jaar of 20 volhouden dus.. 😜

  11. Pffff, breek me de bek niet open. Het heeft jaren geduurd, maar wij hebben ons leven terug. Doorzetten is het enige advies.

  12. Niet te geloven dit Heb je in het jaar misschien 3 weken en die dan nog door brengen met van die kinderachtige mensen . Groot gelijk.. pffff

  13. Klinkt als een verstandige keuze, en gelukkig is Vlam het ermee eens. In mijn ervaring is het makkelijker nee verkopen aan je schoonouders dan aan je eigen ouders, dus kan het handig zijn om elkaar daarvoor in te zetten. En groot gelijk dat je het overslaat als dat de vakantiesfeer negatief beïnvloed. Een vakantie moet je vieren.

  14. Mensen zouden eens op moeten houden met verwachtingen naar elkaar. Ik vind het leuk zo en zo dus ik verwacht dat jij dat ook doet. Of ik eis dat jij dat ook doet. Dan hebben ze aan mij een verkeerde, ik doe wel wat ik zelf wil en wat een ander doet moet diegene maar weten.

  15. GOED opgelost! (ik hoop toch echt dat ik zoveel lef aan de dag durf te leggen de eerstvolgende keer dat ik me in een soortgelijke situatie bevind – waarschijnlijk ergens binnen nu en een paar weken… gezien mijn naderende verlof en de bevalling en de kraamtijd… – en duidelijk durf te zeggen dat ik iets pertinent niet zie zitten en niet wil en dat mijn wil nu even voor een keer wet is).

    Vooral de vakanties liggen ook bij mij gevoelig; je werkt er inderdaad het hele jaar hard voor, je kijkt er even zolang naar uit, het is tijd die je hard genoeg nodig hebt met je eigen gezin. En om simpelweg tot rust te komen.
    Als je zou weten dat je in het staartje van de vakantie nog langs de schoonfamilie moet, zit je je de godganse vakantie (regelmatig) op te vreten.
    Dus mocht je twijfelen of jezelf toch af en toe een beetje lullig hierover voelen; niet doen. Een ander, wie ook, heeft niet zomaar zonder overleg in te breken in de manier waarop jij je vrije tijd wil besteden.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s