Gebroken.

Ik zit familietechnisch in een rare situatie. Als ik u mijn familie uit zou moeten leggen, dan heb ik echt een whiteboard nodig om u alle verbanden te kunnen laten zien. Onze stamboom ziet er meer uit als een bos na een zware storm.

Ik heb een zus die 2 jaar jonger is, die dezelfde vader en moeder heeft en die ik al ruim 5 jaar niet heb gezien.

Ik heb een broertje dat 6 jaar jonger is, die dezelfde moeder heeft, maar een andere vader en met wie ik een prima band heb, alhoewel we elkaar de laatste jaren niet niet veel zien.

Ik heb een broer die net zo oud is als ik, die een andere moeder heeft, een andere vader, die ik soms maar 1 keer per jaar zie, maar die wel diep in mijn hart zit.

Ik heb een biologische vader die zijn gezin in de steek gelaten heeft toen ik 4 was, met wie de relatie daarna opgepakt is, die echter zeer moeizaam ging en wie ik nu alweer (tot volle tevredenheid) ook alweer 9 jaar niet heb gezien.

Ik had een stiefvader die ik jarenlang als mijn echte vader heb beschouwd, van wie ik enorm veel gehouden heb, maar die ik, toen ik 15 ofzo was, uit mijn leven heb gebannen. Uit zelfbescherming. De man loog en dronk en maakte alles inclusief mezelf kapot. Hij is inmiddels overleden.

Ik heb eigenlijk met niemand van mijn familie contact. Mijn opa en oma zijn dood. Mijn ooms heb ik 5 jaar geleden voor het laatst gezien op de verjaardag van mijn moeder. De rest van de familie in 2008, toen mijn oma begraven werd.

Een tante met wie ik nog wel contact had, schreef me vorig jaar niet meer te willen zien omdat ik kritiek had op haar kleine broertje, mijn biologische vader.

De man van mijn moeder vindt Vlam niks en inmiddels is dat vice versa.

Toen ik Vlam leerde kennen, leek het alsof ik in een warm nest terecht was gekomen. Vlam woonde 2 straten van zijn broer en schoonzus en neefjes vandaan en we kwamen regelmatig bij elkaar over de vloer. Het eerste jaar van onze relatie had hij zijn huis in Voorburg nog en woonden zijn ouders daar terwijl wij meestal in mijn (nu ons) huis zaten.

Ergens ging het fout. Er bleek in de familie van Vlam heel veel oud zeer te zitten, de relatie tussen SchoRo en schoonma leek leuk, maar รฉรฉn en ander was een Oscarwaardig toneelspel.

Inmiddels heeft Vlam zijn broer ook al 2,5 jaar niet gezien. U kent van de perikelen tussen zijn ouders en wij nemen om die reden ook steeds meer afstand van hen.

Op dit moment is het zo dat Vlam en mijn moeder klaar zijn met elkaar. Om niet nader te noemen redenen. Daarover had ik gisteren met beide partijen, afzonderlijk van elkaar, een gesprek.

Ik probeer heel erg steeds maar weer te schipperen en te doen en rekening te houden met al die belangen en emoties en verwachtingen en lange tenen van iedereen, maar mรกn wat word ik er moe van soms.

New Zealand, here I come…

46 thoughts on “Gebroken.

  1. Zo herkenbaar. Geen contact met vader en geen contact met mijn moeder. Mijn broer
    ook al heel wat jaartjes niet gezien en met de rest ook niet. En weet je wat…. het geeft zoveel
    rust.

  2. Vreselijk maar helaas herkenbaar. Ik heb 2 zussen en daar heb ik gelukkig goed contact mee. Maar schoonfamilie? Brrr. Mn echte schoonmoeder heb ik helaas nooit gekend. Maar schopa kreeg een vriendin met 4 kinderen
    Mn vader zei na die eerste ontmoeting met haar. Jullie eruit en die van haar binnen. Helaas heeft hij gelijk gekregen. Laatste x dat ik schopa zag was 2 dagen voor we verhuisden en dat wordt 3 jaar. Manlief is nog n keer naar zn pa gegaan maar zodra diens vriendin thuis kwam werd hij naar buiten gedirigeerd. Met de kerst komt er n kaartje en op de verjaardag van zoonlief voor t eerst weer. Volgende week is dochterlief jarig, ben benieuwd…..
    hoewel t niet altijd even makkelijk is, is het gezin t belangrijkst en gooi je energie daarin. Ergens tussenin staan is de meest kleute plek die er is. Heel veel sterkte en hoop dat t snel in goede banen gaat lopen. Voor nu alvast een goed weekend, tijd om bij te tanken Klief.
    lieve groet Brigitte

  3. Bert van Leeuwen heeft nog heel wat werk te verrichten daar bij jullie ;-). Hoewel de relaties hier goed zijn, wilde ik soms ook wel dat ik op een onbewoond eiland zat.

  4. Hmm.
    Niet schipperen, niet bemiddelen, niet ‘begrijpen’ en al helemaal geen partij (hoeven te) kiezen. Jouw moeder, jouw man. Ze hoeven elkaar niet leuk te vinden zolang ze zich maar gedragen als jij erbij bent.
    – is al jaren de (onuitgesproken) regel in onze niet al te functionele familie en hij lijkt aardig te werken.. grappig genoeg werkt hij ook voor en in en met mijn schoonfamilie. Aangevuld met ‘niet alles hoeft gezegd of uitgepraat te worden’
    Leidt namelijk meestal alleen maar tot meer problemen.
    *weet nu al dat een komend gezamenlijk cadeau een goedkoop gebeuren gaat worden omdat er recent een duur bruikbaar cadeau is gegeven ;)*

    1. Klopt. Bemiddelen ga ik al helemaal niet doen. Begrijpen doe ik het wel, maar ik zeg het maar 1 keer. Daarna is het onderwerp wat mij betreft afgesloten. Ik bemoei me er verder ook niet mee en kan het uit mijn systeem zetten. Maar nu is het nog vers en moet het een plekje krijgen. En ik baal er van dat het een terugkerend gebeuren is. Waarom zo moeilijk allemaal?

  5. He bah, ik kan niet tegen ruzie en slechte sfeer. Al helemaal niet als het om dierbaren gaat. Beroerd dat jij er tussenin zit.

  6. Na het lezen van deze blog ben ik voor het eerst van mijn leven ECHT BLIJ dat ik helemaal geen familie heb…”geen gemak en geen last”. Het is OK ! Sterkte, ik kan je geen “ervaringsraad”geven ๐Ÿ™‚

  7. Dat is een universitaire studie waard die familierelaties. Waaw, heftig hoor. Ik zou ook naar Nieuw zeeland vertrekken. By the way mocht je nog iemand nodig hebben om je koffers te dragen, ik stel me bij deze kandidaat!!!

  8. Hoi Klief,
    Wij hebben echt veel gemeen! Echte broer met weinig contact, halfzus waar ik heel veel mee heb, vervonden ex-half broers en zus, overleden echte vader waar ook jaren geen contact mee was en 2 ex-stief vaders waarvan de 1 ondertussen overleden is en de ander op omvallen staat. En om het over de schoonfamilie maar niet te hebben.
    Fijn, rustig weekend gewenst
    Grietjes,
    Sylvia

  9. Ik wil niets meer lijmen ๐Ÿ™‚ inmiddels ben ik tevreden met alles zoals het nu is. Mijn zus wil de fam.banden aanhalen? Welke? zeg ik dan! Nee, het is prima zo. Sterkte met alles.
    Groetjes, Caroline (60)

  10. Zal ik hem maar aanvullen met mijn familie.. die lijkt wel een beetje op die van jou. Na afgelopen weekend ook geen contact meer met mijn oudste zus… ze had een ontmoeting geregeld met mijn verwekker die mij bij mijn geboorte in de steek heeft gelaten, waar ik op mijn achttiende tegen heb gezegd, dat dat het beste was wat hij had kunnen doen en dus hij nooit, wacht ff. NOOIT, dat is duidelijker, meer hoeft te verwachten dat ik hem zou willen zien. En zo kan ik nog wel ff doorgaan. Gelukkig heb ik een hele goede band met mijn moeder, kleinste zusje en met mijn nichtje met man. Toch nog een hoop warmte om me heen. Zo heeft dus elke familie wel een groot verhaal.

    Love As Always
    Di Mario

  11. Pfffff… triest en eigenlijk vreselijk irritant dat familieperikelen uberhaupt bestaan. Maar ja, ondertussen zit jij er tussenin en ben ik ervan verlost. Lov’je heeft geen ouders meer en zijn broer woont in Amerika. Gelukkig is het contact met mijn broer en zussen goed en geven we elkaar de ruimte om te zijn wie we zijn.

  12. Ik heb sterk het vermoeden dat de band die mijn man met mijn ouders heeft, hechter is dan de band die ik met ze heb.
    En een voorbeeld hoe je je kind NIET wilt opvoeden, is ook een voorbeeld…
    Jij en Vlam hebben het wel uitermate slecht getroffen. Maar niet met elkaar ๐Ÿ™‚
    Liefs en een knuffel

  13. ‘ Onze stamboom ziet er meer uit als een bos na een zware storm’ schrijf je en nu is er weer storm en hoor ik de takken kraken en breken. Zorg dat je veilig thuis komt!

    Groetjes,

    Dorothรฉ

  14. Wat een gedoe Kliefje! (ik heb je weer gevonden, blogde hiervoor onder toppen en dalen)
    Ieder huisje heeft zijn kruisjes, zo ook hier hoor… hier ook een haat/liefde verhouding met familie… het is dat het familie is zegmaar…
    Leuk weer van je te lezen!
    Groetjes

  15. Wij zijn naar Duitsland verhuisd door de voortdurende ‘overvallen’ van schoonouders. Als ze niets te doen hadden (en dat was best vaak) kwamen ze op onze lip zitten. Maar eigenlijk is het niet ver genoeg…nu komen ze drie (!) dagen…

  16. Wat ben ik toch gezegend met een kleine familie zonder gedoe. Oude ouders die steeds meer zorg nodig hebben en gelukkig woont zus vlakbij en doe ik van afstand wat ik kan. Alleen ik heb een dochter die geen kinderen heeft en na haar is deze tak uitgestorven.

  17. Ik kom uit een grote familie, inmiddels zitten we met de Kerst met 32 personen op visite bij mijn moeder, tot volle tevredenheid van de hele familie (alleen het Amerkaanse eet systeem levert wel eens een ergernis op, dat terzijde) Een keer per jaar hebben we een familie dag met ons allemaal. Ook een zeer prettig uitje. Op zondag zitten we meestal met een aantal zussen/broers/neven/nichten bij moeder op de koffie vaak incl. honden. Zijn we het dan altijd roerend eens met elkaar? Nee niet altijd, over de app – via moeder en op een verjaardag wordt er wel eens heerlijk gesteggeld. Maar toch, we zijn een hechte club en de een zie ik meer dan de ander. Met zusje en zwager gaan we al een aantal jaren mee op vakantie en dat gaat helemaal top.
    De andere kant (koude ๐Ÿ˜‰ is een hele kleine familie (6 personen) en ook daar liggen de familie banden prima.
    Als ik dan jou verhaal lees dan ben ik maar gezegend met 2 families waar iedereen met elkaar door 1 deur kan.

  18. Schoonfamilie woont aan de andere kant van het land en dat is prima. Manlief verhuisde bijna twintig jaar geleden en heeft sporadisch contact met zijn ouders en 4 van zijn 5 broers en zussen. Van deze broers en zussen komen er 2 niet bij hun ouders en 3 niet bij elkaar.
    Zelf heb ik 1 zus en we zien elkaar zelden. Niet dat we ruzie hebben maar we liggen elkaar niet. Mijn moeder vind dat ik zus moet bellen en bij haar langs moet gaan, maar nadat ik dit jarenlang gedaan heb en er nooit een reactie terugkomt, ben ik hiermee gestopt. Nu zien we elkaar alleen toevallig bij moeder of op een verjaardag.
    Zelf vormen we een samengesteld gezin waarvan de kinderen (bijna) volwassen zijn. Ze gaan goed met elkaar om maar zijn geen vrienden. Ik verwacht dat ze elkaar als ze allemaal op zichzelf wonen, buiten onze verjaardagen om, niet vaak zullen zien.

  19. Familiebanden zijn niet altijd gemakkelijk. In mijn familie valt dat heel erg mee, klein, maar fijn.
    Bij mijn ex-vriend was dat helemaal anders. Heb toen heel wat uitleg met allerlei tekeningen en schema’s gekregen vooraleer ik op het eerste familiefeestje mocht komen.
    New-Zealand, ik wil wel mee! ๐Ÿ™‚

  20. Je familie kun je ‘helaas’ niet uitkiezen, die krijg je gewoon. Je hebt in ieder geval een goed voorbeeld van hoe (je) het allemaal niet moet (wilt) … een band opbouwen met dierbaren en degenen die er wat toedoen, dรกt is het belangrijkste.

    1. Eigenlijk staat dat er een beetje cru, maar goed, ik heb niet zoveel tijd en ik wilde je toch een hart onder de riem steken ๐Ÿ˜‰ En een heel lang verhaal samengevat in een nutshell is bovenstaande zin. Kus!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s