Tentjolijt.

Mijn werkgever vertelde me gisteren dat hij vanwege teleurstellende inkomsten en een foutje van de boekhouder, deze zomer niet op vakantie kan met zijn gezin. Hij had het erover om een grote tent te kopen en deze in de achtertuin te zetten en gewoon elke avond de BBQ aan te steken om zo toch het vakantiegevoel te creëren.

Ik opperde meteen dat hij onze tent wel mocht hebben, wij waren toch niet van plan dat ding ooit nog te gaan gebruiken.

Kamperen en ik is namelijk een zeer slechte combi.

Ten eerste obstipeer ik meteen als ik het woord “camping” lees. Alles gaat hermetisch en langdurend op slot. Zelfs met een dagelijkse (over)dosis Bisacodyl gebeurt er niets. Dan rommelt en pruttelt er wel wat van binnen, maar meer ook niet. Aan het einde van een weekje tenten, ben ik zelf een soort opblaasmatras geworden.

Ten tweede is kamperen helemaal niet goedkoop. Een beetje Franse camping kost een vermogen per nacht. En ik weiger om in mijn bikini voor de tent macaroni te gaan staan/hangen koken. Wat heeft dat geklungel op zo’n gasdingetje nou te maken met vakantie en ontspanning? Uit eten wordt het dan dus, elke avond. Wat we dan eigenlijk ook weer niet echt leuk vinden want we houden allebei wel van koken. En dat wat we dan eten, is vaak iets dat we zelf misschien nog wel lekkerder kunnen maken. En dat elke avond uit eten kost ook een klein fortuin.

Ten derde, niet geheel onbelangrijk ook, hebben we het puntje intimiteit. Vlam en ik zijn hardwerkende mensen en u weet net als ik dat er voor je het weet weer een (werk)week voorbij is. En dan bén je een keer lekker ontspannen en uitgerust, dan hóéf je niet op de klok te kijken, dan héb je alle tijd voor elkaar, werken rug en heup mee en dan lig je in een tent! Aarrggh! Met tussen jouw bed en dat van je kind een heel groot boterhamzakje dat een muur moet voorstellen. Waardoor je nog geen zuchtje durft los te laten. Nog geen kreuntje durft te maken. En waardoor je dus maar noodgedwongen op een houtje moet bijten.

Ten vierde: douchen en wachten op je beurt, elke minuut op een knop drukken en met je natte voeten in teenslippers over een stoffig terrein terug naar je tent lopen waardoor je eigenlijk voor Jan met de korte achternaam jezelf hebt staan wassen, vind ik niet tof.

Ten vijfde: als heup- dan wel rugpatiënt is slapen op een matrasje van 2 centimeter niet prettig. Understatement.

Ten zesde vind ik het totale gebrek aan privacy en stilte op een camping nul komma nul. Ik hoorde daar aan de Côte d’Azur afwisselend tjilpende krekels, jankende kinderen en scheten latende buurmannen.

Dus in 2012, na 2 kampeervakanties, maakten we aan het einde (compleet gebroken) de balans op. Dit waren we kwijt per dag. We schrokken er behoorlijk van.

Voor dat geld hadden we dus ook een huis op een Spaanse berg. Zonder buren. Met een toffe keuken. En een eigen zwembad. En een Amerikaanse koelkast met ijsblokjesapparaat. En 2 badkamers. Met 2 toiletten. En gescheiden slaapkamers.

We moesten dan alleen wel elke avond zelf koken.

Poeh, poeh. Wat een ramp.

33 thoughts on “Tentjolijt.

  1. Ik lees dat je met liefde de tent wilt afstaan aan je werkgever en hem ook nooit meer terug hoeft te hebben.
    Verstandige keuze. Hans

  2. Oh, jij kan goed met mijn man door één deur. Die weiger pertinent in een tent te kruipen. Nou doet hij nooit lastig, dus zal ik het in zijn vakantie zeker niet doen. En eigenlijk heb ik dat kramperen ook wel een beetje gehad. Rust enzo…
    Je bent in een schrijfflow 🙂 Heerlijk.

  3. Nadat ik man heb leren kennen (21 jaar geleden) meteen bij het tweede afspraakje gezegd dat ik nooit nee nooit ging kamperen. Die belofte staat nog steeds. Inmiddels is man aan het idee gewend 😉

  4. In een (huur/leen)busje rondreizen. Dat wel. En dan wil ik best van camping naar camping. Ooit, als de jongens groter zijn.
    Maar never nooit in een tent (die paar festivalnachten waren genoeg). Alleen al het feit dat als het een beetje regent, je ligt te vrezen voor lekkage en je – in dat geval ronddrijvende – spullen. Niet rechtop kunnen staan. De lúcht, na de eerste dag al. In de eerste ochtendzon je tent uitzweten. Marnix heeft vol goede moed zijn tent uit de opslag gehaald, gecontroleerd en uitgewassen. Hij wil met de oudste een nachtje gaan kamperen. Mijn zegen hebben ze. Slapen de jongste en ik die nacht diagonaal in ‘het grote bed’, ha!

  5. Hihi ik houd er ook niet van, alleen als het op een echt heel mooie plek is. En bij camperen op een Franse camping met alleen maar Hollanders als buren die massaal in de ochtend een boterham met pindakaas en hagelslag naar binnen werken heb ik nu niet een echt vakantiegevoel 🙂

  6. Kamperen: ja,maar dan wel in eigen caravan. Langer geleden. Nu dus ook niet meer. Ik heb ook nog een tent in de aanbieding trouwens. En een al betaalde camping aan de Côte d’Azur in juli. Dit ivm verkering die uit is …. Zonde, maar ja.

  7. Tenten en ik zijn ook nooit een combi geweest. Twee keer proefgedraaid door omstandigheden, eerst op een kapot luchtbed in een snikheet tentje in Italië, toen een keer in Luxemburg met ex-schoonfamilie (die toen nog niet ex was). Afijn, de grote bellen witte wijn daar maakten het weer een klein beetje goed. 😉 Daarna nooit meer.

  8. Geweldig, krijg er spontaan beelden bij! En ja, wij kiezen dan wel voor een stacaravan maar daar trek ik echt de grens bij. In het voorseizoen is dat prima te doen maar in het hoogseizoen lijkt het me helemaal niks, dat hele hutje mutje gebeuren…

  9. Je had zo mijn tweelingzus kunnen zijn, op die heup na dan he. Maar verder. Wie kramperen heeft uitgevonden, die moet een hekel aan de mensheid hebben gehad.

    Love As Always
    Di Mario

  10. Kamperen..vreselijk! Je alledaagse luxe inruilen voor prehistorische praktijken..wie dat kamperen toch heeft uitgevonden. Hier vind je ook geen tent meer in huis, gaat er ook echt nooit meer komen ook geen caravan of camper of zoiets. En by the way..glamping vind ik nog erger..alleen het woord al!

  11. Tenten zijn vervangen door caravans en die caravans hebben heerlijke bedden, een eigen toilet, soms zelf douche en zijn geluiddicht.
    Het hoeft echt niet zo ellendig te zijn.

    Neemt niet weg dat ik het zelf ook nooit doe. 😉

  12. Hi Kliefje,

    Voor de vrijheid die kamperen mij geeft heb ik het allemaal over. Onvergetelijke ervaringen zowel positief als negatief. En ja wij koken gewoon meestal zelf op vakantie. Ik geniet als er gewoon veel minder van alles is…. een paar bordjes, geen koelkast, gewoon very basic. Er kan zoveel met weinig en er moet zo weinig, dat is het geweldige. Ieder zijn ding.

    Groetjes,

    Dorothé

  13. Weer wat over je geleerd, Kliefje in een tent, ik kan me er eerlijk gezegd niets bij voorstellen. Dus doneer die tent maar snel aan je werkgever, kan je ook nooit meer in de verleiding komen.

  14. Men probeert me wel eens over te halen met het argument: het is zo leuk voor de kinderen, kamperen. Mwah, dat geloof ik wel, vriendjes maken en niet de hele dag zelf animatieteam hoeven spelen trekt me ook wel aan. Maar een tent? Dan liever wel een huisje desnooods bungalow met voldoende kamers en wifi en airco. Vraag me alleen af of de kinderen dan wel buiten willen gaan spelen met vriendjes…

  15. Ik wil nog niet dood gevonden worden in een tent. Ik zie nou echt totaal niet de charme of de leukigheid van het kamperen in een tent. Geef mij maar mijn eigen huis/een vakantiehuis met alle comfort. Alleen al het feit op een camping dat je wc moet delen met honderden andere mensen. Nee, dank je.

  16. Hou op schei uit, hier jaren gekampeerd met de 3 kinderen. Alles hebben we gehad, vouwwagen, tent, caravan. De caravan ging bij het ophalen al rechtdoor toen we de bocht omgingen dus dat was een bemoedigend begin van de vakantie. Not. Het énige voordeel (jij noemt gelukkig alle nadelen al op) is dat de kinderen de tijd van hun leven hebben gehad op de campings en het simpelweg te duur was toen om in een hotelletje te duiken. Maar nu de kinderen uitvliegen, vliegen wij dus letterlijk weg naar de zon: zálig gewoon! (Gaat nu verder haar koffer uitpakken.. 😉 )

  17. De lol van kamperen heb ik nooit begrepen. Thuis zoveel mogelijk luxe in huis en dan in de vakantie zo primitief, wat een lol. Niet.

  18. Nee nee nee, niet kamperen. Dan blijf ik nog net zo lief thuis. Heb het trouwens niet eens geprobeerd hoor. Krijg al de kriebels als ik er aan denk…..brrrr.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s