Verzoeknummertje 1.

Hartelijk dank voor het meedenken allemaal. Ik heb weer een paar ideetjes voor blogjes.

Mijn werk werd een paar keer genoemd en dat is ook altijd weer een bron van inspiratie. Never a dull moment bij ons op de praktijk.

De afgelopen 2 weken waren zeer hectisch te noemen. Onze praktijk zit in een zogenaamde “Hagro”, een huisartsengroep van 6 praktijken die onderling voor elkaar waarnemen bij vakantie, ziekte, nascholingen en dergelijke.

Op dit moment hebben we de gehele praktijk van een huisarts uit de wijk naast de onze erbij. Een kleine 2400 patiรซnten erbij, bovenop onze eigen mensen. Het is nogal grijze praktijk en dat betekent meer en intensievere zorg . En er liggen ook nog eens as we speak 5 mensen te overlijden. Dat betekent veel extra werk voor mijn werkgever die links en rechts wat morfinepompjes moet aansluiten, wat doorligplekken moet behandelen en ondertussen de familie te woord moet staan.

Hij is dan ook werkelijk niet te genieten op dit moment.

Vanmiddag gaf hij door het raam de container met vloeibare stikstof aan. Laura en ik hadden een zogenaamd “wrattenspreekuur”. Ik vroeg hem heel even te wachten en overhandigde hem in return een zak met vuile was.

‘Mijn vorige assistente deed de was van de praktijk altijd bij haar thuis’ zei hij nog.

Ik antwoordde dat ik daar geen zin in had. (Houd op zeg, van die smerige handdoekjes met oorprut en wondvocht en aanverwante heerlijkheden in mijn machien.)

‘Goh, stel je voor dat je een stapje harder doet’ zei hij nogal chagrijnig.

Intern ontplofte ik want ik werk me echt de schompes en ben nooit te beroerd iets extra’s te doen. Hell, ik doe heel veel van zijn taken omdat hij het te druk heeft. Ik schrijf verwijsbrieven, maak verbeterplannen, regel extra geld omdat we in een achterstandswijk zitten. Ik declareer, bestel, schrijf recepten voor. Draai mijn spreekuren zonder overleg met hem want hij heeft nooit tijd voor me. Als ik alleen zou doen wat ik hoor te doen, zou meneer elke avond door kunnen gaan tot een uurtje of 9.

Er is niks nodig om hem boos te krijgen op dit moment dus olie op het vuur gooien leek me buitengewoon onhandig.

Ik vroeg hem dus liefjes of dat toevallig die assistente was die altijd haar nagels zat te lakken en ondertussen een bankje vol artsenbezoekers aan het entertainen was?

‘Eh, nee, ik bedoelde die vrouw die altijd haar hond meenam naar de praktijk’ zei hij.

Oh, die vrouw die nooit de administratie deed en voor mij als verrassing, toen ik bij jou kwam werken een hele gangkast vol dossiers en specialistenbrieven bleek te hebben gehamsterd? Die enorme berg papier weet je nog? Die toen ik de deur opendeed, als een waterval over me heen viel en waar ik echt 3 jaar mee bezig ben geweest die achterstand weg te werken? Bedoel je die vrouw?

Hij keek me schuin aan. ‘Eh, ja, die ja’.

Nou, zei ik, ik weet het goed gemaakt. Dan doe ik vanaf heden de was, maar dan laat ik de administratie liggen. Deal?

‘Ik ben weg’ zei hij toen.

Heel verstandig.

De gek.

28 thoughts on “Verzoeknummertje 1.

  1. Behalve haar op je tanden heb je ook fluwelen handschoenen nodig. En dan alles tegelijk op het juiste moment. Messcherp!
    Over je werk (en jezelf ๐Ÿ˜‰ ) kun je niet genoeg schrijven.
    liefs Kakel

  2. Oh zeg, ik had ‘m denk ik, in het humeur waar ik vandaag in verkeerde, regelrecht op z’n gezicht gemept. Gelukkig werkt je Nux optimaal…Thank God. En ja, als je er wat over hebt, hou ik me aanbevolen.. alhoewel ik me plots een stuk beter voel nu ik m’n scriptie af denk te hebben.

  3. Hahaha, wat een geweldige reactie van jou! Maar misschien komt hij straks na de vakantieperiode tot inkeer en verwent hij jou met een bos bloemen ๐Ÿ˜‰

  4. Hoe kom je er op …om hem zo ff terug te fluiten
    GEWELDIG.
    Lijkt wel of iedereen zo saggo is als wat vandaag. Sterkte Klief nog even en dan …VAKANTIE ..

  5. 33 Jaar heb ik hetzelfde werk gedaan als jij. Ik kan er boeken over schrijven.
    Vorig jaar heb ik ontslag genomen en ik heb het nog geen moment gemist ๐Ÿ™‚

  6. Als je tien jaar voor hem werkt moet hij niet met bloemen aankomen.
    Neeeheeee met een mooie bon voor een paar hele mooie schoenen.
    Je hebt wat te lijden met die man.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s