Drammers.

Van de week, op mijn werk, stond er ineens zo’n hele overdreven enthousiaste artsenbezoeker aan de balie, bij mijn collega Laura. Ja, je had mijn afspraak van vanmorgen wel afgebeld, maar ik dacht, ik kom tóch even langs want ik heb iets waar de dokter heel blij van wordt. Laura vertelde haar (wat ze ook al had ingesproken op haar voicemail) dat ze in opdracht van de huisarts had geannuleerd, vanwege extreme drukte. Maar ik weet zéker dat hij me echt even wil ontvangen, want dit gaat hem 96 euro schelen, gooide de artsenbezoeker er weer tegen in. Nou, zei Laura, hij wil vanmorgen echt niemand zien. Hij komt om in het werk namelijk. 

Ik schóót (met inmiddels een hele hoge bloeddruk) werkelijk van mijn stoel af, stond ineens naast Laura en keek het wicht recht en doordringend aan. Sorry, maar volgens mij dram je nu een beetje door. Welk stuk van “het komt niet uit en in opdracht van de arts” heb je niet zo goed begrepen? Want dan leg ik het met liefde nog een keertje uit, zei ik met mijn nepste glimlach.

Ze begreep de boodschap en maakte een nieuwe afspraak met Laura.

Artsenbezoekers vind ik, (op een paar hele toffe uitzonderingen na!), vervelend publiek. Het zijn gewoon verdekt opgestelde autoverkopers schuine streep makelaars. Gladjakkers in pakken met van die natte krullen. Drammerig en grensovergaand.

In de afgelopen jaren heb ik al met diverse exemplaren in de clinch gelegen.

Met de vrouw die zonder afspraak “héél even snel” iets wilde afgeven. Terwijl de wachtkamer vol zat, mijn werkgever enorm achter de feiten aanliep, stress alom had en ik nog wachtte op een aantal verwijsbrieven waar hij maar niet aan toe kwam. Ik zei haar dat één en ander nu echt niet uitkwam en gaf haar een afspraak voor een aantal weken later.

Ze droop geïrriteerd af.

Maar wat schetst mijn verbazing enkele minuten later?

Ik zie mijn werkgever zijn spreekkamer uitkomen om een patiënt uit de wachtkamer te halen en zij stond om de hoek op de loer en sprak hem gewoon aan. Of ze hem even kort iets mocht overhandigen.

Mijn broek zakte af…

Ik heb haar meteen een mail gestuurd met daarin mijn “verbazing”. Ik mailde de inmiddels gemaakte afspraak te hebben geannuleerd en wenste haar veel succes toe. Bij ons kwam ze er nooit meer in.

Ik moet nóg een reactie ontvangen.

Of wat te denken van die man die ook even iets wilde afgeven en die ook geen genoegen nam met mijn “nee, het komt nu echt niet goed uit”. Die door bleef drammen terwijl ik als een soort langspeelplaat bleef herhalen dat het echt niet ging.

En toen was ik het zat. En ik vertelde hem trillend van ingehouden woede de waarheid.

Weet je waarom het nu even niet uitkomt? Waarom ik je steeds vraag een andere keer terug te komen? Omdat de dokter zit te huilen aan zijn bureau. Omdat hij net te horen heeft gekregen dat zijn moeder is overleden. Snap je het nou? Jij weet helemaal niet wat er achter die deur gebeurt en ik vind het respectloos hoe je toch je zin probeert te krijgen. En nou wegwezen…

En ik flikkerde de deur dicht.

Twee weken later stond hij met een doos Merci aan de balie bijna stotterend heel erg zijn excuses aan te bieden.

Ik heb ze geaccepteerd, beschaafd en vergevingsgezind als ik ben.

Maar wat mij betreft had ie die doos chocolade zo in zijn anus mogen schuiven…

34 thoughts on “Drammers.

  1. Ooo wat erg zulke drammers, niet dat mijn werkgever zit te snotteren maar in het geval dat er zo iemand belt, kan hij dergelijke types niet weigeren …. lachen want wie denk je wie er achter aan mag bellen om de afspraak weer af te zeggen?

  2. Jakkes, wat een irritant volk allemaal. Maar wat DOET zo’n artsenbezoeker dan precies? Verkopen die iets?

    Off topic
    Gisteren wel naar de ouderavond geweest. Hoorde warempel een paar dingetjes die ik graag weten wilde! Verder een hoop gezwam over het examen en de rekentoets die ook mee gaat tellen. Nice, want Fré had een 10 ;)

    1. Artsenbezoekers komen eens in de zoveel tijd langs om te vertellen waarom hun medicijn beter is tegen suikerziekte, hoge bloeddruk etc. Ze nemen dan van alles mee aan studies en folders en weet ik veel wat waarin is aangetoond dat het zo is. (Grappig alleen is, dat het lichaam van de patiënt grotendeels uitmaakt wat het beste is, ieder mens reageert verschillend. Ergo: het beste medicijn bestaat niet ;))
      Oké, blij dat je er wijzer van bent geworden!

      1. heb voor 5 specialisten gewerkt. Er was er altijd eentje die de artsenbezoeker wel wilde ontvangen. Wel aan het eind van het spreekuur dan kon ik tenminste naar huis. Misschien zat er toch wel een reisje aan vast. Krijg jij ook pennen, noteblocs, klokjes enz?

  3. Superirritant, ik word ook onaardig als er onaangekondigd ineens mensen voor m’n neus staan die me zo een uur kosten. De artsenbezoekers (en overige sales lui) hebben helaas een target te halen en het maakt hun baas niet uit hoe ze die halen, als ze die maar halen. Lijkt mij een rotbaan.

  4. Wat een figuren moet jij toch te woord staan daar! Wel goed dat je de arts afschermt anders komt hij niet aan zijn patiënten toe! Maar inderdaad hij had ze in zijn anus mogen douwen!

  5. ik maak gelijksoortige situaties mee met mensen die absoluut willen dat hun fiets eerst en direct hersteld wordt. Die moeten zoiets bij mij niet proberen. De fietsenherstellers hebben het zonder die zagen al druk genoeg.

  6. Overal heb je zulke types
    In mijn vak ..kapster zijn het de klanten die zo drammen .
    Hadden vandaag een feest of hun haar nog even gedaan kon worden Het liefst gisteren als het kan . En dan maar zeiken aan de telefoon .. die jij opneemt met verf handschoenen .
    Mensen die drammen ik kan ze schieten ….

  7. Het eerste wat mij te binnen schoot bij het lezen van dit verhaal is: ‘Never, ever, ever trust a f@#$%ng salesman’ Ik kreeg dit advies aan het begin van mijn loopbaan van een zeer ervaren collega die dagelijks de puinhopen moest opruimen die verkopers gemaakt hadden. Tot op de dag van vandaag ben ik jammergenoeg nog maar weinig uitzonderingen tegen gekomen. JBR

  8. Inderdaad nog één van de dingen die ik niet meer mis nu ik niet meer als medisch secretaresse werk: die verrekte artsenbezoekers. En je hebt gelijk: makelaars zijn ook niet te vertrouwen. Ik moet de eerste die het wel is nog tegenkomen.

    1. Omdat het 100 euro meer is dan de bijstand?
      Mijn schoonvader is verkoper. Hij heeft drie tia’s gehad, en moet eigenlijk rustig aandoen.
      Hij werkt zes dagen per week. Bellen, klanten afrijden, administraties bijhouden, presentaties voorbereiden, rapporten opstellen. Elke dag om half zes gaat zijn wekker. Elke dag komt hij rond half zeven thuis. Om iets te eten. Tegen half acht zit hij alweer te werken. Tegen tien uur ligt hij bekaf in bed. Zaterdag is hij meestal druk om mensen die in de td werken instructies te geven hoe ze de producten kunnen gebruiken om ook schoon te maken. Alleen op zaterdagavond blijft zijn laptop uit. Zijn weekend duurt van zaterdag half zeven savonds tot zondag half acht savonds.
      Hij verdient pas provisie als hij meer dan 45000 euro omzet in een maand. Mijn schoonvader werkt al jaren ruim 70 uur per week. Heeft zware financiële zorgen. En krijgt krap 1300 euro in de maand.
      Waarom dringen verkopers soms zo tenenkrommend aan? Omdat ze heel veel uren werken voor het minimumloon. Heel veel uren. En ja mijn schoonvader belt een bedrijf soms drie keer in een week. Omdat het voor hem meer oplevert als ze drie dagen eerder dan anders hun bestelling doen. Als mijn schoonvader zijn target haalt krijgt hij bij 45000 euro 2000 euro salaris, bij 70000 4500 euro salaris en voor elke 10000 euro daarna 600 euro.
      Mijn schoonvader probeert zijn grote klanten allemaal in dezelfde maanden te laten bestellen, zodat hij drie keer per jaar 2000 euro salaris krijgt uitbetaalt.
      Niemand werkt vrijwillig als verkoper volgens mij. Je neemt de baan omdat het je iets meer oplevert dan thuis uit je neus vreten, maar het is een klotebaan.
      Ikzelf heb veel te maken met vertegenwoordigers. Sommige zijn vriendelijk, anderen zijn vervelend, maar ze hebben allemaal iets gemeen. De provisie is waar ze het van moeten hebben.
      Ik geef met regelmaat aan dat ik weet dat ze graag willen verkopen, en ik geef aan wat ik wil inkopen. Ik geef ook altijd aan dat het ook in de maand erna mag, als ze dan hun target wel halen. Moet ik wel zeggen dat ze mijn nee ook accepteren.
      Ook telefoon en deurverkopers. Ik weet dat je moet aandringen, maar je kunt beter naar de volgende gaan, ik blijf nee zeggen.

  9. Owh mensen zijn zo dom (soms dan, kuch kuch) Ik heb nog weleens klanten die willen van hun probleem mijn probleem maken. Ja daag… echt niet. Het feit dat ik mijn dingen goed regel wil niet zeggen dat ik jouw problemen erbij kan nemen.

    Love As Always
    Di Mario

  10. Het maar blijven excuseren van waarom iemand niet welkom is, moet men niet doen.
    Er is een duidelijke afspreek, als je niet snapt is dat jou probleem.
    jou weder vraag is de oplossing. Hans

  11. Oh wat een geduld heb jij :P Ik heb het idee dat ook hierin de Colombiaanse cultuur behoorlijk verschilt van de Nederlandse. Als je hier niet assertief genoeg bent en niet gewoon op dingen afstapt dan kom je er echt niet. Als ik in het ziekenhuis zit te wachten dan verwacht ik net als alle anderen dat ik snel wordt geholpen. Als iedereen gaat vragen en zeggen dat het lang duurt ed en ik niet zal ik degene zijn die uren blijft zitten terwijl al die drammers worden geholpen. Ik hoop dat ik deze kant van mij die ik steeds beter begin te ontwikkelen wel even opzij kan schuiven als ik weer eens in NL ben haha :)

  12. Drammers…die halen echt het slechtste in me naar boven. Mensen bij wie het woordje nee niet binnenkomt. Wel gedeelte van dat woordje zouden ze nou niet begrijpen? Ondanks je gebrek aan geduld lus je het elegant op.
    Lieve groet x

  13. @Jet,:k moet je toch even corrigeren :) Mijn echtgenoot en zijn (inmiddels ex compagnon) zijn de meest ethische makelaars die er maar bestaan. Ze hebben veel geld bespaard voor mensen met goede adviezen en hee…het is niet verplicht een makelaar in de arm te nemen he..Een apotheker is bijvoorbeeld een heel ander verhaal. Die verdient heeel veel geld over de rug van zieken mensen.
    De compagnon van mijn man ging zelfs met oude mensen schoenen kopen en bracht ze jaarlijks naar hun uitje op de Henri Dunant, wie doet dit nog?
    Moet toch even een lans breken voor de makelaar :)))

  14. IK zag ooit eens een Amerikaanse film waar twee dergelijke artsenbezoekers elkaar op alle mogelijke manieren de loef probeerden af te steken. Was zeer leerrijk.
    Hehe, die laatste zin is echt wel duidelijk qua wat je er van denkt :-)
    Maar verkopen in een wereld van overaanbod… elke dag weer een beetje aggresiever.

  15. …ergerde het Laura niet dat jij je ongevraagd in het gesprek mengde? Als jij er niet bent moet ze dit soort gevallen toch ook zonder jou oplossen?

    1. Nope, ik vroeg het nog aan haar. Ze was blij dat ik haar redde uit de klauwen van. Laura is te lief en te weinig assertief, vindt het vaak wel prettig als ik ingrijp. Ik check het altijd bij haar, we praten daar veel over.

  16. Het zijn net van die poppetjes die met een sleuteltje worden opgedraaid, met maar één doel voor ogen. Ze doen natuurlijk ook maar ‘gewoon’ hun werk maar een beetje meer respect zou op zijn plaats zijn.
    Nee = nee!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s