Afvinken.

Ik ben nogal perfectionistisch aangelegd.

Weg = weg en uit mijn systeem en daar houd ik van. Ik vink dagelijks heel wat af, in mijn hoofd.

Op mijn werk heb ik in mijn mailprogramma een mapje`nog te doen`. Dingen waar ik niet direct aan toe kan komen, sleep ik daar naar toe. De rest handel ik meteen, liefst asap af. Mijn inbox moet leeg zijn als ik aan het einde van mijn werkdag naar huis ga. Ik word onrustig van werk dat blijft liggen.

Soms zet ik mijn mailprogramma wel eens uit, als zelfbescherming. Want dan kan ik tenminste niet zien dat er nieuwe mails binnengekomen zijn. Dat scheelt iets.

Als iemand me een opdracht geeft, móét het meteen in behandeling genomen worden. Ik kan wel eens zogenaamd buitengewoon koelbloedig doen alsof ik het op de lange baan schuif, alsof ik uitmaak wanneer ik iets ga doen. Niets is minder waar. Dingen die ik nog moet doen, blijven sudderen in mijn hoofd. Net zo lang tot ik ze gedaan heb.

Ik mail regelmatig naar mezelf. Dingen die me te binnen schieten en die ik niet mag vergeten.

Ik plak post-its op mijn beeldscherm, om mezelf te helpen herinneren bepaalde dingen nog te doen.

Vlak voor de vakantie was de praktijk een dag gesloten in verband met nachtdienst van mijn werkgever. Normaal gesproken hebben we dan een vaste waarneming. Ik fax de betreffende artsen altijd een dag van te voren dat we afwezig zijn. Wel zo netjes als ze weten dat wij er niet zijn en dat zij onze patiënten erbij krijgen. Vlam moest die dag gewoon werken, de wekker ging om 5 uur en half 6 was ie weg. Ik draaide me nog eens lekker om en ineens schoot het me te binnen! Ik was pvd vergeten te faxen. In de zeikende regen om half 6 ’s morgens even naar de praktijk fietsen, ging zelfs mij iets te ver. Maar ik ben wél mijn bed uit gegaan, heb de e-mailadressen van de betreffende artsen opgezocht, logde in op de webmail van mijn werk en heb iedereen gemaild dat we afwezig waren. Pas daarna daalde de rust weer in mijn hoofd.

Ik was ook heel erg prestatiegericht wat het huishouden betreft. Voelde me altijd heel erg schuldig als ik zelfs die ene middag er niet toe kwam. Omdat ik bijvoorbeeld knetterongesteld was. Of hondsmoe. Ik móést van mezelf mijn vaste rijtje afwerken. Stoffen, zuigen, dweilen, toilet. Sinds we een hulp hebben, die om de week komt, durf ik wat los te laten. Om de week heb ik sowieso “vrij” wat betreft de bovengenoemde taken. Iets dat me heel erg veel rust in mijn hoofd geeft. En de weken dat ze er niet is, durf ik zomaar soms wel eens het dweilen over te slaan. Dan denk ik gewoon heel erg laks dat we niet doodgaan aan een vloer die eens per 14 dagen gedweild wordt. Een heuse overwinning. Ik voel me met de week minder schuldig worden.

Nu nog even afleren dat als er iets aan me gevraagd word en iemand er expliciet bij vermeldt, dat het écht niet nú hoeft, dat het serieus waar kan wachten tot het me uitkomt, ik dat verzoek ook daadwerkelijk zo kan interpreteren.

Kom je van de week nog langs een drogist? Mijn neusspray is op…

Ik zou dan het liefste, ter plekke, op mijn fiets springen en het te gaan halen.

Terwijl ‘van de week’ een vrij rekbaar begrip is.

Ooit lukt het me wel.

Zucht.

25 thoughts on “Afvinken.

  1. Ik herken wel wat dingen van op mijn werk hoor. Ik mail regelmatig dingen vanuit thuis naar mijn werk. Heb op papier staan wat ik nog moet doen en vink dat dan ook af. Sommige dingen moeten gewoon. Maar het begrijp van de week, die snap ik wel.

    Love As Always
    Di Mario

  2. Hoi Klief, deels herken ik dat wel, vooral dat van mails naar mezelf en post-its. Geen to do list maar gewoon een stapel papier die afgehandeld moet worden, met daartussen ook weer post- its😊. Maar zo perfectionistisch als ik op mijn werk ben zo tegenover gesteld ben ik thuis. Het huishouden doet mij niets! Ik probeer het wel maar kan zo de boel de boel laten. Gelukkig heb ik mijn lief “opgevoed aangeleverd gekregen” van mijn schoonmoeder. Hij werkt ook een dag minder dan ik en heeft veel meer vakantie dan ik dus gebeurt er meer in huis dan het hoogst noodzakelijke wat ik doe( schaamt zich een beetje).
    Een rekbare week heb ik ook want ik zou ook gelijk naar de drogist gaan omdat ik bang ben het anders te vergeten😟.
    Groetjes

  3. Oei herkenbaar! Wat betreft werk dan. Zodra ik binnen ben maak ik een to-do lijst en werk deze af. Mailtjes worden onmiddellijk afgehandeld, terugbel verzoekjes doe ik meteen. Eigenlijk ben ik werktechnisch heel vermoeiend voor mezelf. Huishoudelijk gezien ben ik een enorme slons en ik denk dat mij dat net de balans geeft om niet knettergek van mezelf te worden.

  4. hahaha :’) zo herkenbaar! Ik mail mezelf ook vaak, heb op m’n telefoon een app genaamd “Any Do” (oftewel een doodsimpel to-do-lijstje), heb thuis een boodschappenlijstje waar ook dingen op staan die ik die week moet regelen van mezelf. En ik ben ambtenaar, maar ik kom van een boerderij en heb altijd in het bedrijfsleven gewerkt tot 13 jaar terug, dus ik weet dat tijd geld kost en hou dus niet van uitstellen wat ik nu kan doen (op mijn werk dan…). Zeg niet gauw “nee”. hahaha, leuk dit (y)

  5. Ik heb weleens gelezen dat je ’s morgens niet met je mail moet beginnen want dan doe je werk ‘van anderen’ ipv je eigen werk. Eerst je eigen werk afmaken en pas na de lunch je mailbox legen. Maar of het ook zo werkt?

  6. Je bent wie je bent hé, ik heb al gemerkt dat je een karaktertrek niet zomaar weg kan vegen als je dat wil.. Dan zouden er toch wel enige de deur uit vliegen…
    Het kan je alleen maar sieren, je verantwoordelijkheidsgevoel, mensen weten dat ze op je kunnen rekenen, je moet alleen zien dat er geen misbruik van gemaakt wordt.
    Voor jezelf de juiste balans vinden is de moeilijkheid, maar het loont :) !

  7. Een ordelijk bestaan is niet zo verkeerd, geeft ruimte voor andere dingen, die misschien wel veel leuker zijn.
    Voor je uitschuiven betekend vaak veel stress op het aller laatste moment. Hans

  8. Ik vergeet zelfs dat ‘k een to-dolijstje moet maken en zo gaat er bij mij van alles mis, meestal zet ik dingen in de outlookagenda, die popt vanzelf op en daarmee kan ‘k ook nog wat schuiven.

  9. Ook ik herken dat wel. Het is zelfs zo dat als oudste aangeeft dat de haargel op is, ik bijna meteen naar het Kruidvat spurt om een pot te gaan halen … en niet zozeer omdat oudste persé een pot haargel moet. Nee, omdat ik wil dat alles in huis voor elkaar is. Op het dwangmatige af … en aan een volle inbox heb ik een bloedhekel …. zou dat weer typisch vrouwelijk zijn of zo?

  10. Hahaha zo was ik ook altijd! Wás, want hier in Colombia ben ik gelukkig een stuk makkelijker geworden. In Nederland MOEST ik echt van mezelf op die en die dag de was doen en schoonmaken en alles, nu niet meer. Wanneer ik tijd en zin heb, anders niet. Met werk ben ik nog wel redelijk zo, maar ook minder aangezien iedereen hier nogal makkelijk is. Maakt het leven een stuk fijner zo kan ik je vertellen ;)

  11. Zitten er dan geen gaatje in jouw otoplastieken om drukverschil tegen te gaan? Zitten er wel bij mij in voor het motorrijden. K met P dat ze irriteren. Kan je niet terug naar de audiocien? Misschien heeft die nog tips of zo. Ik doe ze niet langer in dan een uurtje of twee a drie.
    En voor de rest: Pas op Kliefje! Je zit eerder overspanen of met een burn-out thuis dan dat je ervan geneest. En dan nog, zul je waarschijnlijk nooit meer op je huidige niveau terugkomen (sprak ze uit ervaring).

  12. Het is me opgevallen dat ik vooral veel van mezelf moet doen. Ik kan ook pas in een boek gaan lezen als al mijn (huishoudelijke) taken verricht zijn. En ik ben ook van de lijstjes. Maar altijd op papier. Kan ik doorstrepen wat ik gedaan heb. Heel bevredigend.
    Liefs xx

  13. Je bent een perfectionist hihi, zo herkenbaar, al heb ik het gek genoeg niet bij alles… maar sommige zaken moeten gewoon gedaan worden zoals het moet en niet anders of effe wat minder grondig!

  14. haha, klinkt allemaal heel bekend. Qua werk ben ik ook zo. Mailtjes moeten gelijk beantwoord en afgehandeld worden (ik vind het dan ook reuze irritant als andere dat niet doen en ik dus op antwoord moet wachten).
    Maar qua huishouding…hahaha… heel ander verhaal. ;-)

  15. Het wordt onderhand een saaie reactie van mijn kant, maar ik herken me hier weer eens in :-) Ik werk ook lijstjes en taken af en ben zeer van slag als dat niet kan. Ook het huishouden gaat op die manier. Perfectionistisch zijn heeft goeie kanten, maar de controledwang die erbij hoort vind ik voor mezelf soms lastig..

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s