Hoesten.

En toen bracht Jill op de dag van mijn verjaardag een link virus ons huis in.

Waar ze eerst zelf gestrekt van ging. Het schaap. Alhoewel: inmiddels lijkt ze meer op een zeehond, met dat droge geblaf van haar.

En toen was ik het haas. Om maar in de dieren te blijven.

Afgelopen zaterdag voelde ik ‘m al aankomen. Spierpijn, gevoelige huid, rillerig.

Tussen de kerstboom optuigen en de komst van mijn schoonouders, ben ik even een uurtje naar bed gegaan. Ik was gesloopt.

Zondagmorgen begon het feest. Koorts, hoofdpijn, hoesten. Maar het allerergste was de kou. Zelfs in bed, met kleding aan, onder 3 dekbedden én onze geliefde knuffelrol in mijn rug (klinkt goor, maar het is een handige uitvinding voor de zieke mensch. Of de mensch met een hernia, ooit/toen. Tis meer een soort elektrische deken in reuze-frikandel vorm) kreeg ik het niet warm. Om gek van te worden.

Zondagavond ben ik om 7 uur naar bed gegaan.

Maandag meldde ik me ziek, sliep vervolgens de halve dag waardoor ik op een gegeven moment bijna doorligplekken had. Ik douchte, at 2 mandarijntjes, lag voor apegapen op de bank, at een bordje door Vlam gemaakte pasta en weg was ik weer. Om 8 uur dit keer.

Ik lag te janken in bed. Niet vanwege mezelf, maar ik maakte me zorgen over mijn werk en voelde me schuldig. Ik ben zelden ziek en ik ging me waarschijnlijk morgen weer afmelden op mijn werk. En hoe moest dat nou met alle extra taken die Laura er dan bij zou gaan krijgen? Kon ze dat wel aan? En wat zou ik voor puinhoop aantreffen op mijn bureau als ik terug kwam? (Dat wordt namelijk bij mijn afwezigheid letterlijk volgestort door mijn werkgever met dingen die ik allemaal nog “even” tussendoor moet doen…) En ik liep al zo achter. Boehoehoe. En ik moest óók nog 2 verbeterplannen schrijven die ik voor de 21e van deze maand ingeleverd moet hebben. Boehoehoe.

Dinsdag meldde ik me inderdaad onder hevige weerstand wederom ziek. Hondsberoerd was ik.

Vlam was die dag ook vrij en heeft me enorm in de watten gelegd. Dat kan ie wel. Het is dat ik al aan het smelten was van de koorts, dus ik kon niet goed opmaken hoeveel ik dat ook door hem aan het doen was. Vlam is heel lief en zorgzaam. Eén van de dingen in hem die ik zo tof vind. Hij liep gewoon mee naar boven en stopte me in, kwam met glaasjes water aandraven als ik stikte in een hoestbui, hield me de hele dag met argusogen in de gaten, kookte, waste af, regelde. Geweldig. Ik houd ‘m nog even.

Goed: woensdag had ik maar een halve dag werken op het programma staan. De koorts leek weg dus ik waagde me op de fiets naar de praktijk. Waar ik hijgend en gutsend van het zweet en met een knalrode kop aankwam. Met pijn op de borst bij inademen en enorme hoestbuien.

“Maar jij bent nog helemaal niet beter!” riep mijn werkgever.  Gevolgd door: “doe je trui omhoog!” (Normaal een oneerbaar voorstel, maar hij wilde naar mijn longen luisteren, geen zorgen mensen.)

Bronchitis bleek het te zijn en een pittige ook. En ik kreeg dus ook een pittige kuur van hem. Niet het standaard werk. Voor 5 dagen. En maandag luistert hij weer en als hij dan nog iets hoort pruttelen, verlengt hij de kuur.

Maar dat hoeft niet schat ik zo in.

Want ik voel me nu al beter dan in dágen.

Halleluja!

Wat ben ik een slechte patiënt zeg.

Onder toeziend oog van Misty neem ik de eerste pil.
Onder toeziend oog van Misty neem ik de eerste pil.

20 thoughts on “Hoesten.

  1. Ahhh bah… ik voel met je mee (letterlijk). Hier ook een zeehondenblaffer (ikke) die een gruwelijk slechte patiënt is. Ik ben niet naar de dokter gegaan want dan weet ik dat ik toch alleen maar antibiotica krijg en voor meer dan de helft van de soorten ben ik hartstikke allergisch (de andere helft is nog niet ‘getest’), ook voor amoxicilline en co :-( dus zelf uitzieken maar. Heeeeeel veel beterschap Kliefje!! Zet ‘m op ;-) X

  2. Bleh, niets vervelender dan ziek zijn! Wel fijn dat je kuurtje helpt, hopelijk hoef je hem niet te verlengen.

    En mocht je werkgever nou tóch je bureau volgestort hebben; gewoon lekker terugstorten die handel ;)

  3. Bah ziek zijn is zo niet leuk! Weet er alles van haha. En dan dochters die niet alleen dubieuze vriendjes maar ook virussen mee naar huis brengen. Ik wens je veel beterschap meid, gelukkig gaat het al wat beter!

  4. Wat fijn, zo in de watten gelegd worden én een werkgever die er begrip voor hebt als je ziek bent!
    Het siert je dat je je schuldig voelt als je ziek bent, maar af en toe wel aan jezelf denken hoor :)
    Veel beterschap!

  5. Een virus is al link, maar een link virus is helemaal erg.
    In de watten gelegd is ook wel fijn als je zo ziek bent.
    Volgens poes, een pracht foto trouwens, gewoon uitzieken en niet zeuren. Hans

  6. Das dan het enige goede aan je werkgever, als je ziek bent weet hij raad! En als je te ziek was geweest had hij je zeker naar huis geschopt…

  7. Hier is Yaron degene die ik zou 500 meter verderop bij het dolfinarium het zeehondenverblijf in kan schuiven zonder dat hij opvalt. Ik hoor dat hij snel weer beter is. Ik mis het zingen van hem.

    Love aS Always
    Di Mario

  8. Hahaha! Een werkgever die eist dat je je trui omhoog doet! Nou vooruit….voor deze keer mocht het.
    Hoop dat je snel weer beter bent Klief en ga dan niet meteen met 200% aan de gang, dan lig je met de Kerst wéér!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s