Bonje.

Van het weekend hadden Vlam en ik bonje. En best ook.

Poeh.

Gelukkig hebben we dat zelden. De laatste keer was eind juli. Ik houd één en ander niet bij in een ruzieboekje of zo, maar die keer heb ik toevallig onthouden. Omdat ie namelijk vlak voor de vakantie was en ik het om die reden niet bepaald serieus nam. We waren allebei zwáár aan het stranden in het zicht van de haven en dan heb je nou eenmaal kortere lontjes. Soit.

Deze vond ik pittiger.

Ik schijn een enorm lastige tante te zijn en dingen moeten precies zo gaan zoals ik dat wil. Ik ga met mijn emoties en buien van de hak op de tak en dat is lastig om rekening mee te houden. Vlam vindt zichzelf een zeer redelijk persoon maar met mij is het met vlagen amper vol te houden. Ik schijn niet goed in mijn vel te zitten en ben zeer negatief zei hij. Zijn emmer was vol. Oh, en al zijn vrienden vonden me “apart” dus het lag niet aan hem, zei hij om zijn betoog nog even wat kracht bij te zetten.

Hmmmm. Ik herkende me er wel deels in ja.

Het stukje van niet lekker in mijn vel zitten, vond ik echter je reinste gelul.

Ik heb inderdaad de laatste weken periodes gehad dat ik alles beu was en niet bepaald een zonnestraaltje. Dat lag aan mijn werk. De druk. De negativiteit van mijn werkgever. Mijn lichaam dat na elke werkdag gebroken was van mijn te kleine bureau en te lage stoel.

Die problemen zijn sinds een week opgelost. Mijn werkgever en ik hebben een zeer goed gesprek gehad en ik kreeg op alle punten gelijk. En gezien een bovenstaande kritiekpuntje van Vlam, kunt u zich voorstellen dat dat me nogal deugd deed ;)

Neh, zonder gekheid op een stokje. Alle shit is uit de lucht. Ik mag een nieuw bureau plus stoel gaan kopen. Mijn werkgever is sinds het gesprek zo complimenteus als wat. Meerdere malen per dag komt ie informeren hoe het gaat en zegt dat ik er goed uitzie. Iets dat hij zelf buitengewoon komisch vindt.

Vlam heeft me hartstikke lief verzorgd toen ik ziek was, wat ik enorm waardeerde. Inmiddels voel ik me weer lekker als kip dus er is geen vuiltje aan de lucht. Zowel lichamelijk als geestelijk.

Dus waar mijn lieftallige echtgenoot het nou over had? Ik kan slecht tegen kritiek, maar steek regelmatig de hand in eigen boezem. Kritiek borrelt bij mij altijd na. Ik verwerp niets. Wil ik in eerste instantie eigenlijk altijd meteen in de verdediging schieten, ik denk er heus wel over na, secundair. En heel vaak kom ik er schoorvoetend op terug. Maar in dit geval niet. Want er is namelijk niet zo heel veel om over na te denken. Ik heb alles de revue laten passeren. Over-analist als ik ben.

Ik mankeer echt niets. Ik ben happy as Larry. En mijn PMS viel deze ronde hartsikke handig samen met mijn bronchitis. Dus ik had geeneens de puf om de draak los te laten. Die lag (naast mijn longen) op mijn kussen.

Schiet mij maar lek…

35 thoughts on “Bonje.

  1. Wel weer afgezoend?
    Soms kan de irritatie even te hoog worden. Of had hij nu eens last van een onredelijk pesthumeur. Of was er een druppel die de emmer even liet overlopen.
    Wij hebben ook zelden ruzie en als het wel gebeurt, letten we daarna extra op onze communicatie
    Xx

    P.s. flauwe opmerking over die vrienden. Alsof dat invloed heeft…hij is toch met jou?!

  2. Wij hebben ook zelden ruzie, her afgelopen jaar was wel heavy, onze kids maakten zich zelfs zorgen en dat wil wat zeggen :)
    Gelukkig zijn we een hecht team dat niet zonder elkaar kan…
    Lek schieten?? Waarom? Omdat je bent wie je bent?
    Kritiek komt bij mij ook hard aan, maar als er waarheid inzit laat ik het ook bezinken en durf ik het na enige tijd zelfs toegeven :)
    Je lijkt me een pittige, eerlijke vrouw wiens gedachten ik op prijs stel!

  3. Oh jee! Lastig altijd als je die dingen hoort die je eigenlijk niet wil horen over jezelf (die soms wel waar kunnen zijn ..)
    Nou ik hoop dat jullie wel weer lepeltje-lepeltje kunnen liggen! En soms kan een beetje ruzie wel de lucht klaren.

  4. Je bent zoals je bent maar hoe een ander het ervaart kan verschillen. Wees blij dat hij zegt wat hem dwars zit. Lucht erbij is goed voor genezing toch?

    Fijn dat het tij op je werk gekeerd is.

    Groetjes,

    Dorothé

  5. Gelukkig hebben we hier nauwelijks bonje. Zijn we het dan altijd roerend eens….. nee echt niet. Vaak is een stemverheffing met alle voor- en tegens voldoende. Ik mag zeggen dat mijn man heel begripvol is met een vrouw in de overgang. Ik weet niet of ik aan het begin-er midden in – of aan het einde zit. Dat PMS verhaal van jouw gaat iets in die richting. Zijn je longen en je draak weer op de goede plek. Grinnik

  6. Door alle dingen die de laatste tijd is gebeurd.. het verzorgen.. heeft hij even een dipje. Hopelijk denkt hij ook nog een keer goed na en weet ook wel dat het allemaal niet zo erg is.

    Love As Always
    DiMario

  7. Uh misschien steekt Vlam zelf niet zo lekker in z’n vel. Zonder gekheid, het is makkelijker je eigen gevoelens op een ander te projecteren, soms gebeurd dit echt onbewust. Ik hoop dat jullie het wel weer bijgelegd hebben en misschien op een rustig moment er verder over praten. Tsja die opmerking over z’n vrienden….. buitengewoon flauw, naast je neerleggen!

  8. Ik ben een vredestichter en vind ruzie vreselijk. Maar die man van mij kan me wel af en toe op de kast jagen! Hij vindt dat ik veel te weinig rekening met hem houd, ik vind dat ik vaak op mijn tenen loop. En dat al veertig jaar….

  9. Balen die ruzie. Hebben wij ook weleens last van :) Het lijkt er wel op dat Vlam zelf niet zo lekker in zijn velletje zit, of ergens wrok koestert ofzo. Of bazel ik nu maar wat? Fijn van je werk in ieder geval! Hoop dat ie het volhoudt :)

  10. Joh, hij had zich schrap gezet voor de draak, maar die lag op apegapen op jouw hoofdkussen. Al die energie moest er toch uit, dus dan maar sputteren zonder een draak te hebben gezien.

  11. Zou t aan t weer gelegen hebben? De man hier ontplofte nadat hij er achter kwam dat t braadkuiken nog netjes in de diepvries lag. Oke ik had t kunnen vragen maar hij ook. Vind ik. Waar t hier vandaan komt heeft te maken met oververmoeid zijn en burnout die nog steeds rondwaart. Ik moet t niet persoonlijk nemen maar soms wel en soms he.
    Hier nog 1 met een olifantengeheugen. Dikke knuf en kop op X

  12. Overal waait het eens , waar het niet waait is het ook niet goed. daarbij we zijn eigenlijk twee vreemden van elkaar die samen een bepaalde weg opslaan We hebben elk een aparte opvoeding gehad en apart opgegroeid , anders gevormd Natuurlijk , stormt het soms en het moet eens stormen , maar moet je het ook kunnen uitpraten. dat je speciaal bent en weinig kritiek verdraagt , weet ik al heel lang . De vrouw met ballen , weet je nog?
    En nu weer in lichte looppas weer vooruit ! :-)

  13. ik haat ruzie, maar als mijn schat dat echt wil, dan krijgt hij een tegenaanval waarvan we allebei schrikken. Doen we liever niet, dus gelukkig hooguit een keer per jaar ruzie :)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s