Klungelig.

Ik ben motorisch enigszins gestoord.

Ik flikker van stoeprandjes af, stoot mijn dijbeen zeker 2 x per dag aan de punt van mijn bureau waardoor ik er standaard uitzie alsof ik mishandeld word. Laatst draaide ik me in de inloopkast op mijn werk te hard om en stootte ongelofelijk hard mijn voorhoofd tegen de hardhouten deurpost. Ik werd er helemaal misselijk van en heb echt 10 minuutjes zittend op een stoel moeten bijkomen. Ik kijk ook wel eens in een etalage en schat de afstand tussen mijn hoofd en de ruit niet goed in en knal vervolgens très charmant met mijn giechel tegen het raam.

Zo ben ik op de havo eens middenin een groep jongens geland die een klas hoger zaten. Omdat mijn hak in een rooster bleef steken. Ik kon wel door de grond zakken van schaamte. Het is 25 jaar geleden, maar ik herinner het me nog als de dag van vandaag.

Ik blijf tegenwoordig ook heel vaak met mijn hak tussen de straatstenen steken waardoor in in het minst erge geval ineens met mijn blote voet op straat sta en mijn pump blijft staan. In het ergste geval flikker ik op de grond. Uiteraard bij voorkeur op een lekkere drukke plek. En dan is het de kunst te doen alsof er niks aan de hand is, jezelf zo elegant en onbewogen mogelijk van de grond te hijsen en je weg te vervolgen. Die zere te knie negeren en je trots te behouden.

Met afdrogen draai ik regelmatig de kelk van een wijnglas af. Geef mij nooit je allermooiste kristal, want ik sloop het. Gegarandeerd. Zo heb ik in de afgelopen jaren Vlam’s lievelings wijnglazen allemaal naar de gallemiezen geholpen. Vond ie niet leuk. “Skatje” zeg ik dan altijd maar “Ik kan beter je glaswerk breken, dan je hartje…” Maar ook dat vind hij niet leuk.

Mijn balletcarrière toen ik kind was, was ook van zeer korte duur. Ik bleek geen geboren talent. De bletjuf opperde na een lesje of 3 dat ik wellicht beter op badminton kon gaan.

Met mijn verjaardag -wellicht dat u het zich nog herinnert- stortte ik ook nog even ter aarde. Ik stapte mis bij een stoeprandje. Mijn enkelbanden zijn nu, 2 maanden na dato, nog steeds niet helemaal hersteld.

En vanmiddag, bijna thuis, alle gladde plekken weten te ontwijken, ik was al trots op mezelf dat ik de eerste ijsdag overleefd had, viel ik met fiets en al op een brug. Ik heb geen idee wat er gebeurde, het ging nogal snel. Ik denk dat ik van mijn trapper afschoot. Daar lag ik dan. Met die fiets over me heen, tussen de studenten. Twee hele aardige vrouwen hielpen me overeind en 18 keer dankjewel mompelend, hees ik me kapot schamend weer op mijn fiets en vervolgde ik mijn weg.

Arm geschaafd, zeer onderbeen.

Maar het ergste nog: mijn spiksplinternieuwe panterlaarsjes waren behoorlijk beschadigd.

Gelukkig heb ik een nogal lieve man die me troostte, mijn laarsjes professioneel bijkleurde met viltstiften zodat je er bijna niets meer van ziet, en die me onder de douche zette en me inzeepte met Miss Dior.

Geluk bij een ongeluk.

41 thoughts on “Klungelig.

  1. Ben he soms mijn zusje? 4 maanden geleden bij een val op de trap mijn pols gebroken,mag nu onde het mes van wege een malunion van de radius. Ik liep alleen maar de trap op met mijn nieuwe laarsjes in mijn handed.

  2. Oh, ik heb ook iets met vallen op de meest onhandige plekken. Ik mis stoepranden, treetjes en meer van dat soort dingen. Als we in een onbekende stad lopen zegt de Man hier al standaard: ‘Hou me maar vast anders lig je straks weer op je plaat.’ 😳
    Ondertussen hoop ik dat je niet teveel last hebt van je val van vandaag. Sterkte!

  3. Oww tegen buro’s oplopen ben ik ook zo goed in. Ik heb een permanente blauwe plek op m’n rechter bovenbeen hiervan. Ik denk er zelfs over om op die plek maar het woord ‘blauw’ te laten tattoeëren, zodat de ‘plek’ niet meer opvalt. Wat zonde trouwen van de panterlaarsjes, hoop dat die schade weer hersteld is.

  4. Als Vlam die glazen heel wil laten.. dan moet hij het zelf maar doen. Dat is dan toch veiliger. Daarom was ik ook altijd af. Jij hebt trouwens zo vaak wat. Dat is niet eens meer leuk om naar te kijken.

    Love As Always
    Di Mario

  5. En dat je dan overeind wordt geholpen door iemand die minstens de helft ouder is ……. aaarrrgggg… (ik zag een stoeprandje over het hoofd bij de Deen… en landde languit dwars voor de ingang…..)

    Ik denk aan je…

  6. Ik ben ook een enorme hark. Ik presteer het om tegen openstaande keukenkastjes te lopen, mijn bekken te verdraaien door achter een tafel te blijven hangen, ik word ondersteboven gelopen door mijn eigen hond (mijn enkelbanden doen ook nog steeds pijn, een maand na dato), als ik me omdraai in mijn bed zie ik kans om een borstwervel scheef te zetten, twee weken geleden stapte ik nogal gehaast op het opstapje om iets uit keukenkastje te pakken ramde ik het deurtje in mijn linkerschouder. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Dus… Ik voel met je mee!

  7. Heeel herkenbaar! Ik val, stoot, breek en glijd ook regelmatig. Ik ben verbaasder als ik een dag zonder kleerscheuren doorkom dan wanneer er iets mis gaat ;). Maar vallen van een fiets is wel een van de rotste dingen. Je komt vaak zo hard neer! Sterkte!

  8. Hahaha, ik dacht even dat ik als finale las dat je van een brug afviel. Maar je viel dus OP de brug. Kijk, als ik het zo lees, valt het nog wel mee 🙂
    Ik ben eigenlijk net zo en ben daardoor heel voorzichtig geworden. Dat helpt wel, maar soms gaat het nog mis. En dan struikel ik over mijn eigen benen, sla een keukenkastje tegen mijn gezicht of laat ik weer eens een bord kapotvallen. Tja…

  9. Dit is geen talent dat je de hele tijd moet profileren maar je kunt er wel mooi over schrijven. Ik moest wel glimlachen om je opmerking tegen Vlam over de glazen. Die zou bij mij in de categorie ‘flauw’ vallen.

    Beterschap met je been en doe vandaag ook maar voorzichtig, als dat helpt tenminste.

    Groetjes,

    Dorothé

  10. oh jasses jij ook dus?? Ik was midden in de eetzaal van het hotel gevallen, gelukkig was het 715 uur en was er alleen de schoonmaakster, maar werkelijk de hele zaal lag bezaaid met die hydrokorreltjes van een soort pilaar(net beton) plantenbak waar ik me aan vast greep maar die ik in werkelijkheid daardoor lanceerde de lucht in, voordat ik ter aarde klapte……zucht

  11. Oh dat klinkt bekend, regelmatig van die donkere plakkaten, soms niet wetende waar ze vandaan komen. 1.5 jaar terug, in bijna stilstand wilde ik afstappen van mn vehikel om vervolgens mn voet te zwikken en omver te knikkeren. Gevolg zwaar gekneusde voet met bijbehorende ellende, 3 weken voor we op vakantie gingen naar Portugal. Vorige week de trappen in huis in de grondverf gezet en ‘ s ochtends vroeg rond half 6 met n beker koffie en bord eten het 7 treden tellende trapje liep ik nog te denken dat t nog n goede reden was om die houten trap te verven want nu zag je alle treden goes. Gevolg, geland op beide knieën maae alles was nog wel heel, bord en beker bedoel dan he. Kan og wel ff doorgaan hahaha. Doe voorzichtig en een fijne dag
    Lieve groet Brigitte

  12. Hier nog zo eentje. Wij lopen hier in Spanje bijna elke dag in de bergen op en af met soms best pittige afdalingen. Eergisteren struikelde ik op een steentje op een gewone stuk weg, dikke geschaafde knie en zere elleboog. Gisteren viel ik ik bij het oversteken van een drukke weg en nu andere knie ook geschaafd. Ik voel met je mee. Sterkte!

  13. Ach arme jij! Ik kan ook behoorlijk klunzig zijn, met name als ik ongesteld moet worden. Zo heb ik eens het topje van mijn vinger, en bak bloem over mijn schoonmoeder heb gegooid (per ongeluk dus hè), midden op straat in bogotá over een steen gestruikeld en plat op mijn plaat gegaan en alles in de keuken uit mijn handen laten vallen.

  14. Beterschap met je enkels.
    Ik was als kind nogal onhandig. Ik kon niet goed zien (ik was al heel jong bijziend en dat werd alleen maar erger) en daarbij groeide ik enorm hard in de lengte. Dat was een dubbele handicap. Eenmaal uit de groei en stabielere ogen zorgden ervoor dat ik handiger bleek te zijn dan gedacht 🙂

  15. De eerste keer dat ik bij mijn schoonouders kwam, gooide ik een glas Campari over het Perzisch tafelkleed. Toen ik hielp met afdrogen, brak ik de plastic koffiefilter en de eerste keer dat we uit eten gingen, belandde een stuk saté bij mijn schoonvader in z’n kruis. Verder val ik wel mee 😉
    Ik heb een heel andere douchegel maar die bevalt me uitstekend. Misschien ken jij het: het ruikt naar taartjes met aardbeien!
    Lieve groet

  16. Er is gelukkig altijd nog baas boven baas! Alleen heb ik dan mijn meerdere in jou gevonden en niet andersom! Vriendlief kan me soms ook zo meewarig aankijken als ik weer ergens languit lig of weer een blad met eten net niet bij iemand op schoot kieper…

  17. Deze had ik even gemist. Hoe is het nu met je beurse lijf? Helen de schaafwonden al wat?
    Hier ook altijd blauwe plekken hoor, krijg ze zó makkelijk!

    Als kind was ik nog een tikkeltje erger dan ik nu ben. Ik heb beide sleutelbenen minsten 1 keer gebroken, polsen ook en ik herinner me dat ik (toen ik op krukken liep vanwege scheur in banden) bedacht dat ik wel met krukken de trap op kon. Nou, dat kon dus niet. Halverwege kwam ik weer naar beneden gedonderd…

    1. Gaat goed hoor! Nog een dikke schaafwond op mijn elleboog. Heb de eerste dagen flink wat spierpijn gehad, maar dat is over. We hebben het weer overleefd. Op naar de volgende 😉
      Fraai verhaal, poeh. Arm lijf van jou!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s