Opsmuk.

Hij zit.

De helix.

Ik mocht van Jill helaas geen foto plaatsen die in de pierceshop gemaakt is en dat is héél jammer. Want ik heb namelijk een hele fraaie waar ze gestrekt op een bank, met een natte lap op haar voorhoofd iets groen ligt te zijn. Prachtig is ie 😉

Het ging goed hoor, ze heeft het bijna vlekkeloos doorstaan.

Ze meldde van te voren dat ze enigszins flauwvallerig is en de assistente stond al stand-by met water en druivensuiker.

Ze keek niet. Wilde ook de naald niet zien liggen.

De piercemevrouw, die zelf overigens ook niet vies was van een ringetje (lees: elke metaaldetector op grote afstand al doet afgaan), jaste zó die stalen pin door haar oor heen. Jill gaf geen krimp. Knipperde niet eens met haar ogen. Ik was écht verbaasd. Mijn held.

Toen keek ze in de spiegel naar het resultaat. Dat ging ook goed.

Ik was inmiddels voor de zekerheid achter haar gaan staan, leer mij mijn kind kennen.

En ja hoor. “Ik ga flauwvallen” zei het wicht.

Ze ging meteen plat liggen met een natte doek op haar hoofd, een druivensuikertje in haar mond en toen ging het wel weer.

Een jaar of 8 geleden, toen ik daar zelf was voor een tragus piercing, was Jill ook al tegen de vlakte gegaan. Ze heeft niets gezien hoor, maar toen ik klaar was, liep er een druppel bloed langs mijn kaaklijn naar beneden en dat was teveel. Ze stortte zo ter aarde.

Overigens is mijn piercing er allang weer uit. Was een bevlieginkje.

Ik ben niet meer zo van de lichaamsversieringen.

Op één van mijn borsten zit nog heel erg vaag het restant van wat ooit een tribal roos was. Hip toen ik begin twintig was. Ik was de eerste denk ik, uit mijn klas.

Daarna zat ie er gewoon. Niet mooi, niet lelijk. Op een gegeven moment is een tatoeage een soort moedervlek geworden. Hij hoort bij je lichaam, valt niet meer op. Wél was ik inmiddels zo ver dat ik neigde naar spijt. Het paste niet meer bij mij als persoon.

Een jaar of tien geleden was ik in een buitenzwembad. Ik liep in bikini naar de snackbar en tijdens die “rit” zag ik niet één mens dat er geen eentje had, een plaatje hier en/of daar.

En toen was ik dat ding ineens zó ontzettend zat. Ik vond het zo suf ineens, dertien in een dozijn.

Na een laserbehandeling of vier is hij inmiddels vervaagd tot iets dat lijkt op schimmel. Erg charmant. “Het weer” op je borst. Overigens is het als ik iets gekleurd ben van de zon, amper tot niet zichtbaar. Voor het mooie zou ik nog één keer terug moeten naar de dames van Queen of Rings. Voor een laatste tik laser. Maar ik zie er tegenop (pijn (!) en prijs) en ik merk dat mijn huid het ook niet leuk vindt. Er is toch wat littekenweefsel ontstaan.

Ik heb overigens nog een fraaie foto gevonden, genomen na de laatste laserbehandeling.

Die kunt u als ouder mooi gebruiken om uw kinderen te waarschuwen. U mag mij als opvoedkundig lesmateriaal gebruiken. Geen probleem.

tatoeage

 

38 thoughts on “Opsmuk.

  1. Wel stoer van Jill als ze het zo eng vindt en dan toch gaan. Ik ben zelf nooit verder gekomen dan een extra gaatje in mijn oren, dat was in de streek en tijd waar ik ben opgegroeid al heel ruig :-). Ik had het stiekem laten doen en mijn ouders waren op zijn zachts gezegd ‘not amused’. Met tattoes heb ik nooit iets gehad en als ik jou plaatje hierboven zie ben ik daar nog steeds heel blij om.

  2. Ai ai brrrr dat ziet er pijnlijk uit! Ik neem aan dat dit direct na de behandeling was en dat het er inmiddels rustiger uitziet?! Iedereen moet vooral doen wat hij/zij zelf wil maar ik vind het vreselijk al die tattoos. Het is een soort plaag geworden. Iedereen tegenwoordig heeft er een (of meer) en meestal zijn ze ook niet mooi (uitzonderingen daargelaten natuurlijk). Tegenwoordig zie je al die moeders met de namen van hun kinderen op hun onderarm, binnenkant pols of enkel. Sorry ik vind het niet mooi en niet bijzonder. Het is dertien in een dozijn inderdaad en totaal niet meer onderscheidend.
    Mijn enige uitspatting was een navelpiercing, die ik overigens volledig voor mijzelf hield, ergens in mijn twintiger jaren. Heb hem tijdens mijn zwangerschap verwijderd. En nu helemaal naturel. Wel oorstekertjes, al honderd jaar.

  3. Hier iemand die niets maar dan ook helemáál niets met plakplaatjes heeft.
    Toch….. als ik dan lees dat een kleinkind zijn/haar van top tot teen getatoeëerde opa niet mee mag nemen naar school bij een spreekbeurt over tattoos, vind ik dat nogal overdreven

  4. Ik heb vroeger vaak aan een tattoo gedacht, maar ik ben blij dat ik het niet gedaan heb. Hetgeen ik toen voor ogen had (zo’n Chinees teken op mijn schouder) zou ik nu ook niet zo mooi meer vinden en het zou al zeker niet bij me passen. Zo te zien is zo’n laserbehandeling best pijnlijk. Brrr, wat een foto!

  5. Als ik die laserwond zie denk ik meteen dat had behandeld moeten worden met atrix de gewone handcreme, dat is echt een wondermiddel. Ook voor brand en schaafwonden werkt het zo goed.

    Al jaren gebruik ik het bij wondverzorging. Ik heb paar maanden geleden een grote brandwond -diameter 7 cm- in de palm van mijn hand gehad, veroorzaakt door opspattende olie bij aardappels bakken.
    Natuurlijk eerst goed gekoeld en daarna met de behandeling begonnen. Eerst gewoon kloddertje atrix erop en verbonden. Toen de blaren kwamen en later open gingen elke dag atrix erop, gaasje en stukje plasticfole zodat de wond zacht en vochtig bleef en goed verbonden. Na 3-4 weken had ik een mooie nieuwe huid zonder korsten en lidtekens en ook de lijnen zijn er weer!

    Het probleem met wondverzorging is voor velen dat ze het te schoon willen houden en daarmee de zelfgenezende kracht van het lichaam verstoren is mijn mening. Ik weet niet wat jij als prof in deze erover denkt.

    Na een paar dagen gaat een grote wond er een beetje raar uitzien met verschillende kleuren plekjes en vochtblaasjes en juist dat is een eerste blijk van genezing. Velen die ik deze tip gaf haakten dan af “omdat het er zo vies uitzag”. Gevolg ze kregen lidtekens.

    Ik heb dezelfde behandeling al toegepast op kniewond (gevallen) en ook brandwond op knokkels van hand, beiden niets meer van te zien!

      1. De Biogaze had ik ook als gaasje wel gebruikt, desinfecteert ook een beetje toch?
        Maar de atrix werkt zo vernieuwend voor je huid is mijn ervaring. En is goedkoop ook.

      1. Hoe akelig de ene foto uitziet. Hoe onzichtbaar het nu dan toch geworden is na vier laserbehandelingen. Nauwelijks meer te zien. Alsof er een blauwe plek zit.

  6. Helaas heeft het weg laseren wat ooit in een vlaag van verstandsverbijstering op het lijf van huisbakker is gezet, geen enkele indruk op jongste gemaakt.

    Nou kan ik een echt mooie tatoeage wel waarderen, maar merendeel vind ik vooral lelijk zo ook die van huisbakker, wat een mislukte gevallen waren dat. Jongste kan niet wachten tot hij naar de shop mag voor zo’n plakplaatje. Voor nu is het argument dat het niet passend bij zijn (toch best wel zakelijke) opleiding is als daar opeens wat onder zijn blouse uit piept en zolang ik die betaal, er niets opgeplakt wordt.

    Ik schat sowieso al in dat er van opleiding gewisseld gaat worden en uiteindelijk er dus ook een naald in gaat. Maar ik probeer het een paar jaar te rekken, in de hoop dat als hij dan iets laat plakken, het dan ook echt mooi is. Oh en om het af te maken; hij wilde als tegen deal zijn oren gestretcht hebben. Je weet wel, je begint met een klein gat om vervolgens te eindigen met een gat waarmee je een ringsteekrace te paard kunt houden.

    Vooralsnog geen piercings, gaten of inkt … voor nu dan toch 🙂

  7. Roos had in één oorlel een gaatje laten prikken en zag meteen af van de tweede. Het heeft jaren geduurd voor ze het aandurfde.
    Ik heb heel dertien in een dozijn Roos’ naam op mijn onderarm laten zetten. Dat is natuurlijk omdat ik een heel bijzonder kind heb (-:
    Hoop dat Jill geen napijn heeft.
    Liefs x

  8. DAnk, die foto gan we gebruiken. Net als die k*t film over drugs: trainspotting.

    En dat flauwvallen, dat kan ik ook. De laatste keer dat ze in mijn kind aan het snijden waren… bah.

  9. Bedankt voor de vertaling van de piercings in deze blog, scheelt weer opzoeken bij Google 😉 De enige opsmuk aan dit lijf zijn in allebei de oren een gaatje voor een oorbel. Ik ben verder niet van de piercings en tatoes. Ik denk dan altijd maar hoe ziet het eruit als je 70-80 jaar oud bent brrr. Nee doe mij maar au naturel 😂 Jouw tatoeage is toch wel goed verdwenen.

  10. Gezellig uitje samen, zo! Mijn tatoeage zit op mijn linker bovenarm, net onder de ‘mouw’ van een gemiddeld t-shirt. Zo kan ik makkelijk kiezen aan wie en wanneer ik die laat zien. Het was een eerbetoon aan een overleden vriendin, lang geleden.

  11. Arme Jill, wel stoer dat ze het toch gedaan heeft! Ik heb 2x een helix gehad, de 2e keer is er eruit gesl****n door de ex (don’t ask): ik hoef nooit meer een ander. Met m’n 3 tattoo’s ben ik diep gelukkig, de voorletters van de jongens verwerkt in het lijfje van een vlinder op m’n rechter onderbeen en een herinnering aan papa en mama op m’n linker pols/onderarm. 💖

  12. Haha stoere meid! Ik kan er ook totaal niet tegen hoor.. nu heb ik niets laten piercen of zetten behalve de gaatjes in mijn oren. En daar blijft het bij. Geen polonaise aan mijn lijf 😉

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s