Feestbeest.

Ik ben niet bepaald een feestbeest.

Ik kan namelijk niet erg goed tegen groepen mensen. Onrustig word ik er van. Teveel geluid, teveel emoties, teveel van alles. Na twee uur is de koek op en wil ik (ongeacht wie het is, ik maak geen onderscheid) in volle rengalop weg.

Vlam niet. Die loopt voordat hij een sociale aangelegenheid heeft altijd wel te piepen dat ie geen zin heeft, maar is hij er eenmaal, dan is hij er niet weg te slaan.

Met hem van te voren iets afspreken over hoe laat ergens weggaan, is geen optie. Been there, done that. Hij geniet en wil blijven. Spreken we af een uur of twee te blijven en weet ik het (puur voor hem) te rekken tot drie uur, dan nóg is hij teleurgesteld. Hij zegt van niet, maar het druipt eraf. Op weg naar de garderobe, komt hij nog die en die en die en die tegen met wie hij toch nog even van gedachten moet wisselen. Dus al met al is zo’n van te voren afgesproken twee uur soms bijna verdubbeld.

Waardoor ik er zwaar de P in heb omdat alle energie volledig uit me is gezogen.

Vorig jaar hadden we een akkefietje. We zouden “even” een paar uur iets gaan drinken in de kroeg met wat vrienden en vriendinnen van Vlam. We hadden van te voren afgesproken dat we het bij borrelen zouden houden, even samen wat eten (wat zwaar in de lijn der verwachting lag), zouden we dus afslaan. Vlam liep al weken te vergaan van de pijn in zijn schouder en was niet het zonnestraaltje in huis. Eenmaal in de kroeg had hij de wonderbaarlijke genezing. En we werden gevraagd tóch samen mee te eten. En hij accepteerde. Jill en ik gingen enigszins mokkend, ik geef het toe, naar huis. Meneer kwam om vier uur ’s nachts thuis. Met een enorm stuk in zijn kraag. Waardoor de halve zondag naar de gallemiezen was.

Ik ben geen zeikend wijf. Ik gun hem zijn uitjes en pleziertjes want ik zie hoe leuk hij het vindt.

Maar vanaf toen was dat wat mij al stiekem jarenlang dé oplossing leek, dan ook echt aan de orde.

Hij ging voortaan maar alleen.

Ik wil best “zijn” club leren kennen, dat is het niet. Het is absoluut geen onwil. Ik vind ze ook stuk voor stuk aardige lui. Maar op dit sociale gebied liggen hij en ik mijlenver uit elkaar en gaan we ook geen compromis vinden. Ik stel hem teleur en belet hem in zijn doen en laten. En zelf ben ik gesloopt na zijn uitjes. Het voegt voor geen van beiden iets toe als ik meega.

Gelukkig heeft Vlam een vriend die een vrouw heeft die niet bepaald -eh- aaibaar is en nogal lastig ligt bij bijkans iedereen. Zij bleef altijd al thuis. En dus kunnen die twee lekker samen naar al die feestjes en partijen. André en Lon.

En ik? Ik ben lijkt het wel de “imaginary wife” geworden. Niemand die me ontmoet, maar over wie Vlam wél vertelt.

29 thoughts on “Feestbeest.

  1. Zo gaat dat hier ook hoor. AL jaren. In het begin ging ik ook wel mee, maar Marco kan nóóit ergens wegkomen. Is altijd de laatste die weg gaat, want stel je voor dat je iets mist 😉 Dus bepaald edingen doet hij alleen en dat is prima vind ik. Hebben we allebei een lekker avondje en hoeft nietmand zich te ergeren. En we zijn al 16 jaar getrouwd in juni hoor 😉 We zijn te verschillend met sommige dingen en dat geeft ook niet en vind ik vaak ook leuk juist. Maar de opofferfase heb ik wel gehad. Ik hou ook niet van grote groepen mensen en lawaai en alles. 🙂

  2. Prima oplossing. Ik heb er ook geen moeite mee om, als het me teveel wordt, ergens eerder weg te gaan. Al dan niet alleen. Duurde even voordat manlief doorhad dat ik het dan echt niet erg vindt als hij nog blijft (de koning der plakkers). Gek genoeg gaat hij sindsdien af en toe gewoon met me mee. De druk is er af 😉

    1. Het is gewoon zo idd. Eea heeft níéts met wie dan ook te maken. Puur met mijzelf. Ik kom in september naar jullie trouwdag (van harte nog! *smak*) op de fiets en kan dus gewoon weer weg wanneer ik dat zelf wil! 🙂

  3. Ik ben ook geen feestbeest in den vreemde. Maar een feestje met louter bekenden/leuke mensen vind ik dan weer geen probleem. Dus manlief gaat naar sommige dingen alleen en ik ga mee bij leuke gezellige groepen. Prima voor ons beiden, ik ben ook meer een huismus die het lekker vindt om lekker op de bank te zitten met film/boek.

  4. Hier ook zo: man krijgt energie van feestjes, mij kosten ze bakken energie.
    Als ik al ’s meega, dan rijden we elk apart, zodat we naar huis kunnen wanneer we willen.
    Dronken is man nooit, hij weet dat ik dat niet accepteer, daar ga ik niet over in discussie.
    Maar verder vind ik het stiekem wel ’s gezellig, een hele avond het huis voor mij alleen.

    Ik wil zijn vrienden best wel ontmoeten, maar dan liever 1/1, dan ben ik de sprankelende persoonlijkheid die een week later wel wordt uitgenodigd op feestjes en waarvan men niet snapt waarom hij mij ‘verstopt’, dat dan weer wel 😉

  5. Zo hebben wij discussies over meubels en inrichting van ons huis, maar nooit over feestjes, vrees dat wij allebei plakker zijn, hoewel het aan het minderen is, iets met recupereren dat trager gaat en ik het er niet meer voor over heb om 2dagen later me nog geradbraakt te voelen,…..elks apart gaan, kan iedereen naar huis wanneer hij wil, nee is niet romantisch maar gewoon praktisch 🙂

  6. Same here, getrouwd met een feestbeest dat altijd als laatste de tent uitgeveegd wordt. Wij hebben gescheiden vriendenkringen, hij gaat al 10 jaar zonder mij op vakantie (snowboarden) en het gaat uitstekend. Elkaar de vrijheid gunnen een eigen leven te leiden naast een gezamenlijk, ik zou niet anders willen.

      1. Oh maar wij gaan ’s zomers met het hele gezin hoor! Alleen wintersport vind ik niks, dus dat mag l’husband lekker zonder mij doen 🙂

  7. Stellen zijn toch geen wormvormig aanhangsel van elkaar?
    Ik word al moe bij de gedachte dat er een sociaal “iets” van me wordt verwacht…
    Lieve groet

  8. Moet kunnen toch? Geen verplichtingen hoor, die schoonfamilie en vriendclub krijg je er zomaar bij, en soms klikt het en soms niet. Of heb je andere ideeen als partners bij dat soort uitjes.

  9. Eigenlijk ben ik het feestbeest hier, maar ik heb er de energie niet voor. Dus ik ben ook zo’n ‘onzichtbare’ vrouw. Manlief is niet zo’n feestbeest, maar als er iets van zijn werk is dan gaat hij er wel heen. Familie met heel drukke verjaardagen of te ver komen we ook niet.
    En we vieren zelf ook geen verjaardagen. Langzaamaan is dat allemaal veranderd. Met cvs is dit gewoon beter.

  10. Iedereen is verschillend, dus als je elkaar daarin de ruimte geeft kun je het langs samen uitzingen.
    Opeens weet je het, een avondje Bankhangen is leuker. Hans

  11. Prima toch, om af en toe apart op stap te gaan met je eigen vrienden/vriendinnen. Zolang er verder heel veel leuke dingen zijn die je wel samen deelt en beleeft, moet dat geen probleem te zijn. Goede oplossing toch?

  12. Niets mis met verschillend zijn. Dat maakt een relatie juist leuk. ‘Wat wil je, schat?’ -‘Alles wat jij wilt. Altijd.’ gaat al snel vervelen. Denk ik.

  13. hier zoiets met voetballen, morgen zijn cluppie in groningen en familie daar, ik heb met beide weinig duss…… Lekker badderen, lezen , fietsen , wielrennen kijken en nog zo het een en ander. Zegt niks over ons twee, Komen net terug van 8 weken rondreizen met een niet grote caravan door Spanje

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s