Vervoer.

Betty vroeg me: vervoer, rijd je zelf auto?

Tsja. Das een dingetje.

Ik ben één van die twee vrouwen in heeeeeel Nederland die geen rijbewijs heeft.

Hoe dat zo? Zo’n ontwikkelde vrouw, zó zelfbedruipend en autonoom en dan niet eens kunnen autorijden? Dat is toch raar en vooral niet meer van deze tijd? Hoe vaak ik dat al niet gehoord heb. Pffff.

Misschien kan ik het wel hoor, ik heb er gewoon nul komma nul interesse in. Ik heb niets met dingen waar motors in zitten. Als puber heb ik ook maar een blauwe maandag een snorbrommertje gehad. En dan ook alleen maar omdat ik hem kreeg. Na een week of twee werd hij gejat en ik ging gewoon weer op de fiets.

Ik houd van fietsen.

Niks zo lekker ook als na een dag op de praktijk, even in alle rust naar huis fietsen. Kunnen bewegen, de frisse wind door je haar laten gaan.

Een rijbewijs stond ook nooit op mijn verlanglijstje. Vanaf mijn achttiende tot aan ik Jill kreeg werkte ik in de horeca, meestal zes dagen per week. Die ene dag dat ik vrij had, wilde ik geen verplichtingen en dus ook geen rijlessen. Toen ik zesentwintig was, werd Jill geboren. Ik heb jarenlang alleen voor haar gezorgd en er was geen eens geld voor rijlessen en/of een auto. Toen kreeg ik een relatie met een man die chronisch geld tekort had en kwam er weer niets van. Toen scheidde ik van hem en was er wéér geen geld.

En nu zou het wel kunnen maar is het niet nodig. Vind ik.

Want sinds ik een relatie heb met Vlam, heb ik mijn eigen privé chauffeur. Hij haalt en brengt me namelijk met liefde. Altijd en overal. Vorige week vrijdag bijvoorbeeld, ik had een etentje van HVD in Utrecht. Het liefste had Vlam me afgezet en weer opgehaald, maar dat vind ik echt je reinste kolder. Ik houd van treinen. Ik ben niet gehandicapt. Noch van suiker. Ik vind het lief dat hij voor me wil zorgen, maar daar zijn grenzen aan wat mij betreft.

Ik ging heel lekker met de trein. Klaar! Grote beker met cappuccino. E-reader. Telefoon met Wordfeud. Beetje staren uit het raam. Stiltecoupé. Ik houd er van. Geen weerwoord.

Zo tegen het einde van het etentje zou ik hem even op de hoogte houden van hoe laat in de trein zou nemen en of hij me eventueel ergens halverwege zou kunnen oppikken.

Ik liep na afloop in de zeikende regen van restaurant naar station, dus keek niet op mijn telefoon. Ik plofte in de trein naar Rotterdam, haalde mijn Samsung uit mijn tas en zag 1) een gemiste oproep en 2) appjes van zowel Jill als Vlam. Ze stonden naast de roltrappen, bij het busstation van Utrecht centraal. En of ik al klaar was?

Ik greep mijn tas, rende de trein uit en stapte uit terwijl er al gefloten werd.

Op de valreep dus. Anders hadden man en kind achter de trein aan kunnen rijden tot aan Gouda.

Kortom: waarom zou ik in vredesnaam een vermogen gaan uitgeven aan een rijbewijs als ik een zeer attente man heb, een bushalte voor de deur, een fiets, flinke beenspieren en een treinstation plus metrohalte om de hoek?

30 thoughts on “Vervoer.

  1. Handig toch, geen rijbewijs? Kun je altijd van een BOB gebruikmaken als je eens weg gaat. Maar, serieus nu. Ik heb ook een zoon van 32 wie het niets zegt om een rijbewijs te halen. Hij heeft er ooit eens aan gedacht, maar gaf het op na enkele pogingen. Het zegt hem niks, niemand (of toch bijna niemand) die het begrijpt, maar het is nu éémmaal zo. Ik begrijp hem wel, net als ik begrijp dat mijn eigen dame liever ook niet autorijdt.

    1. De zoon van mijn broer, ook 32, heeft ook geen rijbewijs. Een paar rijlessen en toen gestopt en nooit meer een poging gewaagd. Toch ontneemt hem dat nu om werk te vinden. Het moet altijd in de buurt zijn van bus en trein.

  2. Ik kan me juist geen leven voorstellen zonder auto. Mijn ouders vonden het een onderdeel van de opvoeding en ik had dan ook mijn rijbewijs toen ik net 18 was. Er waren ook 2 auto’s beschikbaar en vanaf het begin reed ik veel en graag, ik vind het ontspannend.
    Fietsen is nooit mijn favoriet geweest en OV werkt ook niet voor mij. Treinen die altijd op tijd rijden gaan toevallig op dat uur dat ik hem wil nemen (1x per jaar of minder) niet. En van het ritme van treinen en vliegtuigen wordt ik nerveus, terwijl ik geen nerveus type ben.

    Ik ben dus altijd heel blij geweest met mij auto’s en ervaar de vrijheid niet afhankelijk te zijn van anderen.

    Ook mijn dochter heb ik haar rijbewijs laten halen toen ze 18 was en zij is er ook gek op, had altijd vriendjes die dat fijn vonden en reed veel en in veel verschillende auto’s.

  3. Daar ben ik die andere vrouw dus, ik ervaar het nul comma nul als een beperking van mij vrijheid. Het zou toch wat wezen als mijn vrijheid afhankelijk is van zo n stuk blik. Maar..net als jij heb ik zo n vreselijke lieve attente vent die soms met een blik op mij al zegt ik breng je wel ff. Omdat dan een fiets/trein/bus mij te veel energie gaat kosten en als ik zelf had kunnen rijden..ik het qua vermoeidheid ook niet had gekund.

  4. Ik heb zowat €1700 uitgegeven om mijn oudste aan een rijbewijs te helpen. Eens ze dat op zak had besloot het kreng dat ze nooit meer auto zou rijden (het milieu en zo …) Waarom ze het dan toch haalde ? Voor mij en omdat dat goed staat op een CV.
    ZUCHT !

  5. 41 was ik toen ik mijn rijbewijs haalde . Heel veel lessen , maar wel in 1 keer geslaagd.
    Mijn vrije leventje zou beginnen met een rijbewijs op zak .
    Nou vrij bleef zo vrij als het was.
    Ik rijd zelden , soms denk ik : zou het meer moeten doen.
    ik ben een verwend nest , mijn man is ook zo iemand die me graag brengt of ergens ophaalt, ik vind het heerlijk om ernaast te zitten en te praten of samen niets te zeggen.

  6. Ha Klief,
    Tegen je argumenten om het ook nu niet te halen is niets in te brengen, maar ik zou er niet aan moeten denken om zonder te moeten. Ik heb op een gegeven moment zelfs mijn E gehaald om ook met de caravan te mogen rijden omdat mijn lief het fijn vond dat ik het stuur over kon nemen. Vind je wel dat Jill het moet halen straks?
    Groetjes
    Sylvia

  7. Ik heb wel een rijbewijs, maar sinds de scheiding geen auto meer. (mijn ex wilde liever de auto dan de kinderen en ik vind dat nog steeds een werelddeal !) Afgelopen jaren leende ik de auto van mijn ouders als ze weer eens met hun camper door Europa struinden… maar dat is nu over.. de camper is ingeruild voor een caravan met nieuwe auto.. Ach… ik heb een fiets en er rijden bussen en treinen… en als ik echt een auto nodig zou hebben ergens voor, zijn er genoeg buren in de straat die mij hun auto te leen hebben aangeboden… dus heel erg vind ik het ook niet. Maar ik vind autorijden fijn, vooral in het donker ergens rijden met de radio lekker luid…. door de polders.. heerlijk! Ieder zijn meug toch?

    Xx

  8. Hier net zo hoor. Ik heb ook geen rijbewijs. Ook geen interesse voor en bus en trein dichtbij en fietsen vind ik prima! 😊 Niks mis mee dus. Trouwens, een auto hebben we niet. Jaren geleden weg gedaan. Scheelt een berg geld per maand en alle vrienden, familie enz. woont op fietsafstand. Vakantie doen we per vliegtuig.

  9. Zonder rijbewijs…ik zou er niet aan moeten denken. Ik woon redelijk afgelegen, in België, en zoek toch regelmatig mijn moeder en vrienden op in Ndl. Ook op vakantie ben in degene die het meeste kilometers maakt, voor mijn Belgman is het dan ook echt vakantie 🙂 Fietsen in België is bovendien levensgevaarlijk !

  10. Ahw, wat een sweeties!

    Ik was 36 toen ik mijn rijbewijs haalde. Omdat er een kindje kwam en een vader ziek werd. Tot die tijd deed ik alles met ov en fiets. Nu weet ik dat een deel van mijn chronische vermoeidheid van toen kwam door alle prikkels die het reizen met het ov met zich meebrengt..
    Ik rij graag. Maar fiets ook graag. En met de bus vind ik ook fijn. Maar treinen doe ik alleen nog op verzoek van de kinderen..

  11. Ik hoefde ook nooit zo. Heb n man met rijbewijs en tevens bob. Maar t begon steeds meer te kriebelen. T niet steeds afhankelijk zijn van. In 2010 begonnen en binnen n half jaar had ik ook in 1 x mn roze ponsplaatje. Ben er nog steeds erg blij mee. De vrijheid en vooral sinds we van Brabant naar zuid-Holland verhuisden. Paar weken geleden weer voor t eerst sinds jaren met de trein maar ga toch liever met de auto. Hoef me dan niet aan tijden van t openbaar vervoer te houden. Maar ik hou ook van fietsen hoor. Vooral doordeweeks want dan heeft de man de auto mee :))

  12. Groot gelijk, je hebt alles om je te verplaatsen onder handbereik. Ik heb vanaf m’n 19e m’n rijbewijs en zou niet zonder gekund hebben! Altijd naar m’n ouders kunnen als mij dat uitkwam, heerlijk! Met het openbaar vervoer had dat een mijl op 7 geweest.

  13. Is ook helemaal niet nodig hoor, een rijbewijs! Ik heb er wel één, maar zowel in Nederland als hier reed ik niet vaak. Alleen als ik wat verder weg moest (want ja wonen in een dorp vereist eigenlijk bijna wel een auto), maar hier in Colombia rijd ik echt bijna helemaal nooit meer.

  14. In een stad wonend heb je echt geen auto nodig, buiten de stad wel hoor!
    Als echt natuur/buitenmens is een rijbewijs en auto wel heel erg fijn. Enne…je kunt gewoon veel fietsen ook als je een auto hebt en een rijbewijs 🙂
    Maar zonder rijbewijs en zonder privé chauffeur , pfff misschien toch maar eens lessen voor geval….door omstandigheden….je weet nooit… Nu is lessen makkelijker dan wanneer je 60 bent! (Dit laatste zeg ik omdat ik bij vrienden een enorme beperking zie nu “lief”niet meer mag rijden van de medici)

  15. Ik ben blij dat ik het rijbewijs heb ondanks dat ik niet zo dol op autorijden ben. Ik (we) wonen behoorlijk afgelegen, openbaar vervoer is hier niet of nauwelijks. Een belbus daar moeten we het mee doen. Niets is in de buurt, schouwburg, streekziekenhuis, (grote) supermarkten, bieb, zwembad enz. Geen tram, buslijn, trein, trolly wat bestaat er allemaal nog meer….. Ik moet fietsen of met mijn eigen auto om me te verplaatsen van a naar b. Ik fiets graag dus dat is het probleem niet. Boodschappen doen, lekker op de fiets alleen een kratje bier voor manlief vertik ik om met de fiets te halen.
    Gaan we eens verder weg met de auto naar familie bezoek dan rijdt manlief.

  16. Wij (ik woon samen met mijn dochter en haar vriendin) wonen nogal afgelegen.
    Heel rustig maar het heeft een prijs: bijna geen openbaar vervoer.
    Jarenlang was ik chauffeur van dienst en ik rij nog heel graag met de auto maar…
    Ik ben nu chronisch ziek en moet regelmatig naar het ziekenhuis. Ik ben dus heel opgelucht
    dat dochter op haar zesendertigste eindelijk haar rijbewijs gehaald heeft. Als het slecht met
    mij gaat kan ze mij naar het ziekenhuis brengen en is ze niet afhankelijk van anderen om
    haar naar het werk te brengen, boodschappen doen enz…
    Bernadette

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s