Opgeruimd!

Op diverse blogs las ik over het boek “Opgeruimd” van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo, die daarin “wijze lessen” geeft voor een schoon en rommelvrij huis en hoe opruimen je leven voorgoed kan veranderen.

Ik ben altijd de laatste die hippe dingen oppikt, ik had er nog nooit van gehoord.

Het zal best wel handig zijn hoor, een leidraad voor mensen die géén idee hebben hoe ze hun rommelige huis aanpakken. Ik heb daar geen last van. Ik ben zo opruimerig als de pest. De autist in mij móét dingen op vaste plekken hebben en ik houd van strak. Rommel maakt me onrustig. Ik ben een fan van “een schoon huis als opmaat voor een schone ziel”. Op mijn bureau ligt alles in rechte lijnen en is er nog geen kruimeltje in het toetsenbord te vinden. Ik kan met mijn ogen dicht alles vinden. Dingen die ik al een jaar niet heb gebruikt, gooi ik weg. Onnodige ballast. Ook de spullen van Vlam en Jill moeten er aan geloven. Ik zeg natuurlijk niets. En soms komen ze er pas járen later achter dat iets verdwenen is. Of nooit. (En nu lezen ze dit en krijg ik vanavond daar natuurlijk Kamervragen over…)

Zelf vond ik het boek dus voornamelijk heel erg vermakelijk.

En absurd. Dat ook.

Zo las ik deze tips:

Praat met je kleding. Bij het opruimen van je kledingkast moet je ieder kledingstuk aanraken, want terwijl je je handen over de stof laat gaan, draag je energie over en daardoor zou alles gaan glanzen en stralen. Daarnaast moet je ieder kledingstuk bedanken voor het feit dat ze je lichaam beschermen.

Wees lief voor je sokken en panty’s. Geloof het of niet, maar ook je sokken hebben tijd nodig om uit te rusten. Als ze worden terug gevouwen, opgerold tot bollen of geknoopt en weggestopt in de kast, zijn ze continu in een gespannen staat. Het beste vouw je ze tot kleine pakketjes en zet je ze rechtop in je la. Niet op elkaar, want ook dat is belastend.

Leeg elke avond je handtas. Marie raadt aan om een plekje te creëren, een bak of een lade waarin je elke dag je handtas leeg kunt maken als je thuis komt. De volgende ochtend doe je de spullen die je nodig hebt, gewoon opnieuw in de handtas die je die dag zal gebruiken.

Right.

Praten tegen je kleding? Mijn broeken bedanken? Mijn truien betasten? Sokken die stiekem zo getraumatiseerd als de pest zijn en EMDR nodig hebben? Elke dag mijn handtas legen?

Niks voor mij, dat boek.

Ik heb al mijn tig lippenstiften elke dag nodig. Ik sjouw ze met liefde overal mee naar toe. Marie kan de boom in wat mij betreft.

20160115_110713

 

43 thoughts on “Opgeruimd!

  1. Whahahaha! Geweldig beschreven. Sorry dat boek is mij ook veel te zweefteverig. Die ga ik dus van mijn verlanglijstje halen. Maar net als jij ben ik ook opruimerig. Geen zooi in mijn huis. Ik neem ook vrij makkelijk afstand van spullen en kleding. Weg=weg. Heerlijk gevoel.

  2. Met je kleren praten ?
    Ben bang dat ik op mijn leeftijd gelijk in een dwangbuis moet.
    Alzheimer of zo denken ze dan.
    En regelrecht naar een afdeling moet waar ik nooit meer af kom.
    Wat een gezweef.
    Bij mij is alles netjes, ordelijk niet helaas.
    En weggooien kan ik ook niet zo goed.
    Ach er moet iets te wensen over blijven……

  3. Oh haha, dit heb je echt briljant beschreven. Nu ben ik toch een redelijke zweverd, maar praten met m’n kleding, m’n sokken ontstressen, dat gaat mij ook echt te ver. En daarbij is opruimen niet echt mijn ding.

  4. Hahaha ik zie hier al dat ik tegen mijn kleding ga praten, ze zullen zich afvragen of ik wel goed snik ben. Nee laat ik dat maar niet doen. Ik zie ook altijd als 1 van mijn dochters aan mijn spullen gezeten heeft haha. En die lippenstift? Dan heb je mijn tas nog niet gezien. Alles wat je maar nodig hebt zit erin. Moet er niet aan denken dat ik die elke avond leeg moet maken zeg pfff. Ik wissel gewoon niet vaak van tas 🙂

  5. Hahahahaha! De enige tip die ik gebruik van haar m.b.t. m’n kleding is: does it sparkle joy? Zo niet, dan gooi ik het weg. Moet ik wel uitkijken dat ik niet teveel weggooi, anders moet ik weer shoppen. 😁

  6. Ik ben net als jij, een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd. Ik kieper hier ook alles weg, of verkoop het op marktplaats. Op mijn laptop is ook alles netjes ondergebracht in categorieën. Marie is ook aan mijn niet besteed.

  7. Mama Kondo kanda Boom in ? Ik overweeg bij deze formeel tegen mijn kleding te praten. Maar ga dat vooral toepassen als ik ze aan heb, ik denk dat mijn kleren er dan meer aan gaan hebben.

  8. Wat een getrut, straks moet ik m’n onderbroeken ook nog met het kruisje open ergens zo drapperen dat het gevalletje kan bijkomen van het doorstane leed. Maak. Me. Gek!

  9. Weet je wat ik straf vind : dat mens verdient wereldwijd met haar boeken een zeer dik belegde boterham. Waarom komen wij nooit op zo een onzin ?
    En nu een kleine bekentenis : mijn slipjes en poetsdoekjes zitten beiden opgerold in een mandje (twee mandjes uiteraard !) Maar ik heb het boek nooit gelezen en wist dus ook niet over het praten tegen kleren.

  10. En wat nou als je geen onderbroekjes draagt? Ik heb net nog even gekeken, maar mijn slipjesla.. is leeg…. heel leeg…. (er komt een echo uit als ik tegen de niet-aanwezige-slipjes praat) ….. zucht… ik zal nooit een perfecte huisvrouw worden ook….. Het is wat… Ik heb al geen Libelle-gezin…. ook niet….

    Nou ja, dan praat ik maar tegen mijn plastic plantjes…..

  11. Ook zonder dat boek volg ik de tips niet op…;-) Maar spullen wegdoen die niet van mij zijn? Nee, dat zou nooit in mij opkomen.

    1. Als jij elke morgen survivallend naar je eigen fiets moet omdat er spullen staan die NOOIT meer worden gebruikt, dan nog niet? Ik wel. Zowel Vlam als Jill zijn erg bewaarderig (lees: doosjes van iPhones die allang weg zijn, schoenendozen, kapotte golfkarretjes, speelgoed dat nooit meer gebruikt wordt en zelfs kapot is (dus ik kan er niemand meer een plezier mee doen) etc. Ik kan nog wel even doorgaan 😉

  12. Wat leuk beschreven en ook grappige reacties.

    Ik heb het boek niet gelezen maar wel op diverse blogs tips tegen gekomen en sommige zijn wel handig.

    Mijn sokken heb ik wel zo opgevouwen en dat is in de praktijk praktisch zo achter elkaar in laarzendoos.

    De handdoeken rol ik tegenwoordig op en dat is veel makkelijker om een te pakken, in een stapel is het lastig die ertussenuit te halen die je wil.

    Trouwens ik bedank mij auto wel eens en geef schouderklopje als we lange rit hebben gehad en ik weer veilig thuis ben. Al mijn auto’s hebben ook een naam gehad.
    Beetje gek ben ik dus wel maar niet zo zweverig.

  13. Whahaha ik lach me rot! Zou ook niets voor mij zijn. Ga een beetje tegen mijn kleding zitten kletsen en mijn truien betasten. Mijn vriend zou me naar een psycholoog sturen denk ik. Of de sokken naar de psycholoog…

  14. Tja, ik snap wel een beetje waar ze heen wil, maar ik praat ook zelden tegen mijn kleding. En mijn handtas uitruimen doe ik hooguit eens per jaar als er écht niets meer bij past (of als ik mijn sleutels weer eens kwijt ben)

  15. Hihihi, ik hou best van ontrommelen en een beetje opgeruimd( lukt nooit echt met al die hamsteraars hier in huis) maar die kondo, ik begreep dr ook niks van, waaaanzinnig, mijn sokken houden van opgerold zitten 😉 echt, en weetje, het is handig opgerold raken ze elkaar niet kwijt ;-), maar als je maar 2 paar sokken hebt is dat mogelijk geen probleem, dat snap ik ook weer wel.

  16. Blijf van m’n spullen af! Al die boeken en goede raad om minimaal te wonen en leven….brrr. Wat is een mens meer dan zijn/haar herinneringen. Kan best dat de beste in je hoofd zitten, ik kijk toch graag een schriftje door.

  17. Zweverig en onzin of niet, er zijn heul veul mensen die net zo zweverig zijn. En dus wel tegen hun sokken praten en hun tassen bedankt.
    Ben ooit bij mijn kledingkast begonnen en daar nu wel schoenendozen in staan met daarin alle tanktops, shirts en rokjes gesorteerd. Kan dat nog?

    Oh, en ik had een mooi systeem voor toekomstig man in zijn kledingkast (iets mets hangers, maar toen kwam de ayi. Weg systeem.

  18. Ik ben Kondo in het kwadraat! Ik gooi alles weg, uit een soort hysterische opruimwoede. Ik ben het tegengestelde van een hoarder- lastig in een huwelijk met iemand die alles bewaart. samen zijn we dan maar yin en yang, ofzo 🙂

  19. Ik heb het boek, maar ben niet verder gekomen dan de eerste paar bladzijdes, want het sprak me niet echt aan. Ik ben nog wel van plan om het verder te lezen. Hoopte in de eerste instantie dat het beter zou worden, maar die hoop heb je net vakkundig de grond in geboord 🙂
    Ik ben nog wel even meegegaan in de rage van ‘alles moet weggegooid worden’ en we kunnen leven met één setje kleding, een bordje en een vork. En nu heb ik nog steeds spijt van bepaalde dingen die ik heb weggegooid. Een Kondohuis is denk ik niet voor me weggelegd 🙂

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s