Relaxed.

Dinsdagavond was het zover: de huilbui. Ik liep er al dagen tegenaan te hikken en -alhoewel vervelend en beschamend- was ik blij dat hij loskwam.

Aanleiding: Jill vertelde me dat haar rooster van de supermarkt nog niet bekend was, maar dat ze naar alle waarschijnlijkheid pas na zes juni daar vol aan de bak gaat. (Wij hadden een soort van -eh- geëist van haar dat ze na haar examens meer ging werken. Vanwege het vergroeien aan de bank.) Kortom: dat ze nog een volle week met poes en tablet gestrekt gaat. En dat ik dus nog een week langer dan gepland niet alleen thuis kon zijn.

Ik had me zó enorm verheugd op ein-de-lijk weer een normale week, dat er kortsluiting ontstond. Zware teleurstelling.

Snikkend stond ik in de pan met Bolognesesaus te roeren. Heerlijk hysterisch.

Vlam kwam erbij staan.

Na zes jaar zegt hij te weten hoe ik ben, snapt hij waar bepaald gedrag van mij vandaan komt, maar me begrijpen? Ho maar! Hij begon namelijk al buitengewoon onhandig met de zin: “Wat is er nú weer aan de hand?” Leest u ‘m ook? Nu? Alsof ik áltijd loop te janken.

Dat ging dus even fout. Niet heel erg fout, maar een beetje gelukkig.

Ik snotterde en pruttelde nog wat na, maar zat uiteindelijk redelijk normaal weer aan tafel.

Gisteren was ik om twaalf uur klaar met werken. Vlam helaas ook, had hij me al héél voorzichtig meegedeeld. Ik had me dus al schrap gezet op een huis vol medebewoners. Toen ik aan kwam fietsen zag ik geen auto staan. Mijn hart maakte een sprongetje. En in de kelderbox was de fiets van Jill niet te bekennen.

Zou het dan toch?

Ja hoor.

Ik kwam thuis in een leeg huis.

Halleluja.

Als een speer zette ik de verdamper aan met wat lavendelolie. Ik pakte een fleecedeken en riep Misty. Nog voor ik echt lekker geïnstalleerd was, zat zij al op mijn schoot.

En zo hebben we samen, al rustgevende dampen in zitten ademend, daar roerloos gezeten. Zij slapend. Ik wezenloos voor me uit starend, ondertussen Misty aaiend.

Een héél uur!

Toen de eerste onrustbrenger daarna thuis kwam, was op miraculeuze wijze de pijn in mijn nek, die ik alweer weken had, als donderslag bij heldere hemel verdwenen.

Ik moet vandaag nog vier uur aan de bak. En daarna begint mijn weekend. En als ik vanmiddag thuis kom, is Vlam aan het werk en is Jill met een vriendinnetje de stad in. Kortom: ik het heb huis vier uur lang voor mezelf.

Ik denk zomaar dat ik er nog een litertje lavendelolie doorheen ga jassen.

Dus als u me zoekt?

20160522_103909

35 thoughts on “Relaxed.

  1. :D geweldig.
    En ik kan je zo voelen, ik word ook kriegel als ik telkens mensen om mij heen heb. Nog erger als de kinderen kinderen meenemen naar huis en gerust een aantal uur hier zijn. Ze zijn lief hoor, maar op een gegeven moment wil ik even niks horen en zien…
    Veel plezier met je extra niets-tijd!

  2. Ssst…niet storen bordje ophangen. Ik vind het niet leuk voor jou dat je je zo voelt maar ik herken het zo he. Ik dacht altijd dat ik de enige was die ondanks veel houden van man en kinders graag veel rust om mij heen mag hebben.

  3. Het is je gegund! Ook ik heb sinds weeeken vandaag verspreid wat uurtjes helemaal voor mezelf. M’n boek ligt al klaar, nog even snel de stofzuiger door het huis slingeren en dan plof ik op de bank. Met een pot thee. En een koekje, misschien zelfs wel 2.

  4. Ik snap je helemaal. Zooo fijn om even alleen te kunnen zijn! Ik hoop dat je vandaag weer zo’n moment krijgt. Even bijtanken!

  5. Doe je voor alle zekerheid de deur op de knip en trek je de telefoon eruit en zet je de mobiel op stil? Dan is de kans het grootst dat je inderdaad ongestoord van je relax tijd kunt genieten. Het zou toch zonde zijn als je gestoord wordt door een te vroege thuiskomst van Vlam en/of Jill, de postbode die pakje komt brengen, de buurvrouw die een kopje suiker wil lenen o.i.d?

  6. Zo heerlijk om te lezen dit!! Neenee niet dat jij je zo ellendig voelde met die huilbui maar dat er nog meer mensen zijn die echt dringend alleen tijd nodig hebben!!! Hier ook een examen kind dat nog niet voluit aan het werk kan na haar examen …hell
    Ik heb een oplossing gevonden ik ga volgende week floaten een heel uur in een heel groot zout bad in een privé kamer… Kijk er zo naar uit!! Niemand om me heen geen prikkels geen geluiden.. Warm water drijven totale ontspanning..

  7. Ik vind dat zelf ook heerlijk om alleen thuis te zijn. Eindelijk is de vakantie afgelopen en
    ik trap er weer in…..SCHOOLZIEK. Ben ik weer in de oproep en aanspreekpunt pose.
    Ik heb voor de komende vakantie al twee kampen geregeld waardoor ik heerlijk in mijn tuin kan
    zitten.

  8. Alleen wonen heeft óók z’n voordelen.. maar prijs je gelukkig dát je kunt janken als het nodig is en dát je je echt helemaal kunt ontspannen als de gelegenheid zich aandient.

  9. Ik snap je maar hem ook. Alhoewel niet tactisch wil hij gewoon ff het probleem oplossen. Wel goed dat je achter je dochter aan zit.

  10. Hier PRECIES hetzelfde. Zoonlief is nog niet nodig op zijn vakantiebaan. Hangt dus de hele dag op zijn ps. Deze heb ik gisteren, na uitgebreid, manlief in kennis gesteld te hebben, naar zijn slaapkamer verhuist. Ik kon echt niet meer tegen de herrie van het praten tegen zijn vrienden die ook aan het playstationnen zijn. Gek werd ik ervan.
    Hij zei, volgende week moet ik meer werken…..haha, 1 avond meer. Oh nee. Jij gaat dan maar wat anders erbij zoeken.
    Na 29 mei moet hij echt meer werken en kan hier voor mij weer wat meer ontspanning komen.
    Dat dat rotding al verhuist is naar zijn kamer is al een enorme rust.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s