Gewoontedier.

Ik zeg het wel eens gekscherend: “de autist in mij”.

Maar ik meen het ook wel.

Ik heb die diagnose niet en als ik zo’n kenmerkenlijst erbij pak, scoor ik niet hoog. Daarbij: ik heb ooit twee psychiaters bezocht vanwege stuklopen na een gestrande relatie en andere shit en buiten dat ze beiden vinden dat ik een -eh- bijzondere coping heb (de manier waarop iemand met stressmomenten omgaat, kort samengevat) mankeer ik dus helemaal niets. Ik was zelf ook verrast ;)

Ik ben wel iemand die extreem veel houdt van orde. Van van te voren afgebakende veiligheden.

Hebben we een afspraak met iemand, dan wil ik van te voren weten van Vlam hoe laat hij wil gaan rijden. Ik heb ten eerste een ontzettende hekel aan me haasten, dus sta ik ruim op tijd op en plan ik dingen zó, dat ik zeeën van tijd heb. Ten tweede wil ik dat hijzelf het ook weet, dat het afgesproken is. Dat het vast staat. Vlam is iemand die op de valreep nog even iemand gaat bellen. Of op het gemakkie (lees: een kwartier) nog naar het toilet gaat. Of die ineens, terwijl hij de hele week nog geen zak te doen had, per se dat ene overhemd aan wil. Dat nog gestreken moet worden. Als ik dan zo startklaar met tas en jas en schoenen in de gang sta, word ik echt enorm onrustig. Dan voel ik mijn bloeddruk gewoon oplopen.

Ik wil ook weten wat de plannen zijn, wie wat doet en waar voor een aankomende werkweek? Want dan houd ik daar rekening mee, van te voren. Dan weet ik op welke dag ik iets eenvoudigs kan koken. En op welke dag ik meer mijn best kan doen. Werkt Jill tot acht uur, dan is het handig als het iets is, wat makkelijk op te warmen is. Dat Jill gewoon enorme trek heeft en het haar geen fluit maakt wat ze eet als ze uit haar werk komt, is een optie natuurlijk. Maar wil er bij mij niet in. Waarom makkelijk als het ook moeilijk kan, niet?

Ik kan er ook niet goed tegen als dingen ineens veranderen. Dat ik eerst een dag alleen thuis kan zijn en dat Jill een studiedag blijkt te hebben die ze “even” was vergeten te melden. Het is niet alleen teleurstelling dat ik dan niet alleen ben, het geeft ook een soort kortsluiting in mijn hoofd. Ik kan die omschakeling niet goed maken.

Nu Vlam de afgelopen weken noodgedwongen veel thuis is, is er een nieuw probleempje bijgekomen waarbij ik merk dat ik die schakeling niet kan maken. Normaliter gingen we samen zo tussen half tien en tienen naar bed. Vanwege een wekker die om half zes afgaat. En omdat Vlam kapot is na een werkdag. Nu doet hij hele dagen niets. Het enige dat hij beweegt, is zijn rechter wijsvinger. Over het beeldscherm van zijn telefoon. Kortom: om tien uur, is hij nog niet moe. En wil hij niet mee naar bed. Zijn goed recht natuurlijk. Maar ik lig wakker tot hij ook naar boven komt! Klaarwakker. En opgefokt omdat het me niet lukt om te slapen. Mezelf buitengewoon triest vindend.

Kan het niet zijn dat ik gewoon de twee héle slechte psychiaters heb gesproken, ooit? Want ik vind mezelf namelijk echt knettergek soms…

44 thoughts on “Gewoontedier.

  1. Moet je een beetje gek zijn om last van deze dingen te hebben? O.k. dan: ik ben een beetje gek! Ik herken bepaalde dingen n je verhaal bij mezelf. Ik wist al wel dat ik een tikje ADHD heb met die onrust in mn hoofd, maar dat niet kunnen omschakelen
    is ook zeer aanwezig…..o.k., zo is het. Ach,hoe het beestje ook heet: ik heb het er maar mee te doen en jij ook. Ik hoop dat er thuis afspraken te maken zijn over “huis is helemaal voor Kliefje” en deze ook nageleefd (kunnen) worden. Succes.
    ingrid

  2. Bij mij hebben dergelijke dingen te maken met controle hebben, krijgen en houden. Als ik niet goed in mijn vel zit speelt het sterker helaas.

    Groetjes,

    Dorothé

  3. Die orde in dingen heb ik precies zoals jij. En eigenlijk hebben we dat allemaal hier en dat is wel handig. Alleen is Marco een avondmens en ik een ochtendmens. Dus meestal lig ik tegen 10 uur in bed en Marco gaat pas tegen half 12 of zo. En dat vind ik prima. Ik lees nog lekker enzo en daarna kan ik heerlijk slapen. Lig er niet wakker van. In het weekend ben ik ook vroeg wakker en dan vind ik het heeeerlijk als ik alleen beneden ben en de rest slaapt nog wat uurtjes uit. Lekker tijd voor mezelf.
    Maak een lijstje met klusjes die Vlam kan doen nu hij meer tijd heeft overdags?

  4. Zo te lezen ben jij de regelneef in huis en mag je dus van alles oplossen. Vaak is het leuk om de regelneef te zijn, maar het kan wel stress opleveren en wat je zei over manlief zijn overhemd. Hij pakt maar wat anders.
    Ik weet ook graag van tevoren hoe of wat. Dat heeft met mijn chronische vermoeidheid te maken, want ik moet rust nemen van te voren en dingen regelen. Als ik heel moe ben, kan ik niet meer improviseren of iets doen. Dan wordt het bankhangen.
    Ik ben hoogsensitief. Dat vind ik best lastig. Bij mij komen prikkels dus ook binnen vergelijkbaar met mensen die autistisch zijn.
    En misschien heb je momenteel last van je hormonen. De premenopauze is ook zoiets ‘leuks’. Ik zit nu waarschijnlijk ook al in de overgang en had last van stemmingswisselingen. Vroeger (toen ik nog naief was :-) ) dacht ik dat je van verdrietig of vervelend ineens blij kon zijn. Helaas gaat het van vervelend, naar prikkelbaar, naar angstig, naar chagerijnig en weer terug. Ik ben op een andere pil overgestapt. Ook ivm zware, chronische hoofdpijn. Ik ben nu weer stabieler en die hoofdpijn is weg.
    Sterkte met alles!

  5. We hebben allemaal autische trekjes, de een alleen meer dan de ander. Jij hebt er duidelijk een paar….. maar een autist zijn is echt wat anders. Ik noem je toch liever een controlefreak!

  6. Ik zie in jou een HSP-er van de bovenste plank.
    Hier nog zo een. Niks mis mee. Als je het maar weet, dan snap je jezelf.

  7. herkenbaar tot en met. En slapen terwijl manlief er nog niet naast ligt. Mij lukt het inmiddels wel, maar dan alleen als ik weet hij dat echt pas ergens in de loop van de nacht thuis komt. Als ik weet dat hij binnen afzienbare tijd boven is, nee dan lig ik ook wakker.

  8. Herkenbaar van dat weggaan en dat er dan nog iets moet gebeuren wat allang gebeurd had kunnen zijn.
    Het gevoel te willen ontploffen , , maar voor de lieve vrede je inhouden.
    Alles in pais en vree te willen houden is niet te doen , gaat altijd ten koste van iemand
    Gun je veel uurtjes alleen in je huis , dan kan je ook weer meer hebben.
    Zit natuurlijk ook een stukje zorgen maken achter , omdat Vlam niet werkt.
    .

    .

  9. Ik ben heel blij dat ik niet alleen ben met dit soort zaken,……als Thomas naar het buitenland is voor zijn werk, geen probleem om te slapen, is hij weg voor de sport, drama, ik lig te luisteren tot hij thuis is. Ik wil ook altijd weten hoelaat we vertrekken en veranderingen in plannen moet ik verteren :-). Maar echt, er is niks mis met je,….;-)

  10. En zo te lezen trek jij ook nog hetzelfde soort mensen aan die je blog lezen, niks mis mee hoor. Zie bij mezelf ook van die “trekjes” maar ben dus blij dat ik niet de enige ben 😊

  11. Denk dat je gewoon hartstikke normaal bent 😀😀
    Als gewoontes erin gebakken zitten, krijg die er maar eens uit!
    Als ik eerst ga slapen, en aangezien Mr B een avondmens is gebeurt dat wel eens, lig ik ook te luisteren tot hij komt.

  12. Ik herken mezelf er best in, in dat gewoontegedoe en willen weten hoe de planning is. Natuurlijk kan er wat tussen komen, maar ongeveer weten waar je aan toe bent is alleen maar fijn.

    Overigens geldt die controledwang vooral voor mijn omgeving. Ik zelf heb dan weer een hekel aan vaste patronen, wil gewoon naar bed als ik moe ben en mijn haar wassen als ik daar zin in heb, soms een dagje te vroeg soms te laat. Niet op schema, zoals man vroeger deed toen hij nog een andere vrouw had, haha.

  13. Ik ben zelf een enorme chaoot en ik hou van verassingen en onverwachte gebeurtenissen.
    Meestal.
    Als ik moe ben en niet zo lekker in mijn vel zit, is dat er voor mij soms ook allemaal wat veel aan en heb ik ook mijn rustmomentjes en een overzichtelijke agenda nodig.
    Ik snap je dus wel, en een beetje gek zijn doet geen zeer he :-)

  14. Daarin verschillen wij dan Kliefje. Ik hou net van onverwachte gebeurtenissen en verrassingen. Als men mij op dit ogenblik zou zeggen ‘Els, je wint een reis maar je moet over een half uurtje klaar staan’ zou ik een gat in de wolken springen, wat kleren bij elkaar zoeken mijn werkgever bellen.
    Ik heb ook geen vaste poets- was of strijkdag, ik doe de huishoudelijke taken wanneer ik het nodig vind en wanneer ik er zin in heb.
    Teveel structuur maakt het saai voor mij.
    Zo is iedereen verschillend hé, gelukkig maar.

  15. Ik ben een georganiseerde chaoot. Maar ook weer een controlfreak. Dat vind ik dan weer vreemd.
    Dat je soms knettergek van jezelf wordt, is iets heel anders dan knettergek zijn (-: Zolang je je eigen gebruiksaanwijzing kent, kom je al een heel eind.
    Lieve groet

  16. Haha ik denk dat er ook een autist in mij schuilt :P Ik herken hier echt enorm veel in. Heb een grote drang naar controle en alles van tevoren weten. Soms word ik echt gek als dat niet zo is. Nu moet ik zeggen dat ik de laatste jaren wel milder ben geworden om het maar even zo te noemen. Ik kan beter me overgeven aan wat er gaan gebeuren, maar niet altijd nog helaas. Ook heb ik niet meer zo een strakke planning wat eten en huishouden enzo betreft. Ben echt wel veel minder plannerig geworden. Moet ook wel hier anders word je echt knetter haha

  17. Haha heel herkenbaar! Ik heb toevallig een stukje in voorbereiding hierover, naar aanleiding van een boek dat ik las. Ik denk ook nog steeds dat ze verschillende diagnoses hebben gemist bij mij. Maar ik kan er zelf wel wat van maken… Een HSP’er met AD(H)D en licht-autistische trekjes, en dan ben ik ook nog eens een Ram. Ik begin eindelijk met mezelf te leren leven. Mijn omgeving heeft er soms wat meer moeite mee en doordat ik dat voel heb ik er ook weer moeite mee. Snap je het nog?
    Mijn vriend noemt me ook weleens autist hoor (wel heel liefdevol, van hem kan ik het hebben), maar heel veel van dat soort trekjes horen volgens mij bij vrouwelijke AD(H)D. Als je eens wat wil lezen: Terry Matlen – Gids voor vrouwen met ADHD. Herkenbaar, interessant en heel grappig! Gewoon bij de bib te vinden. Daarin staat overigens ook dat HSP en AD(H)D bij vrouwen vaak samengaat.

    1. De AD(H)D kenmerken zijn niet op mij van toepassing, heb even gezocht, maar herken me daar helemaal niet in. HSP wel, maar ik heb een klein beetje een allergie omdat lijkt alsof bijna iedereen tegenwoordig zelfbenoemd HSP-er is ;)
      Dat van die moeite en dat jij dat dan weer voelt, is helaas ook hier het geval.

  18. Herkenbaar, misschien een troost of geruststelling.
    Mijn dag kun je bijna op de minuut uittekenen, haasten en stressen heb ik geen zin in.
    Zie je je bent niet de enigste. Hans

  19. Na al de jaren dat ik op de planeet ben weet ik zeker dat iedereen knettergek is. En volkomen normaal. Jij doet de dingen op de manier waar jij je prettig voelt en je partner doet het op zijn manier. Het zou raar zijn als dat niet af en toe zou botsen want wij zijn allemaal anders. Niet gelijk. Maar wel gelijkwaardig. Geniet. Van het leven. Van elkaar. Van jezelf. Er is al genoeg ellende in de wereld zonder dat anderen je allerlei ellende nog eens gaan aanpraten. Dat zou je zelf trouwens ook heel goed kunnen. Maar mijn advies? Niet doen!

  20. Waarom krijg jij altijd zoveel reacties? ik ben ook best raar en gek en weetikveel maar krijg nooit zoveel.
    Enfin, ik heb heel wat van die gasten gezien, psychs, en allemaal hadden een andere conclusie. Mijn neefje die hetzelfde heeft, de bofkont, kreeg weer andere diagnoses.
    Ik plak gewoon de etiket op mezelf die die dat het beste past.
    Ik lijk trouwens best op jou zoals je het hier beschrijft.
    Nou ja ik lijk erg veel op jou.

  21. Ach, ik ben precies zo. Is niks mis mee, bij mij heet het alleen introvert met extroverte trekjes, op een feestje ben ik het eerste uur de gangmaker en hoe verder het feest vordert hoe meer ik me terugtrek, ook zonder alcohol en met een glaasje bronwater hoor. Je bent nooit honderd procent het één of het ander.
    Een introvert krijgt geen energie van mensen zoals bij een extrovert, het kost je energie, ook als je het heel leuk vindt. Zo werkt dat nou eenmaal, niet raar alleen maar een minderheid. Als je introvert bent dan val je niet binnen de norm van deze maatschappij. Google gewoon maar eens op introvert dan zie je hoe akelig normaal je eigenlijk bent.
    Groeten van een introverte loerder (of hoe noemde je dat nou ook alweer een paar blogjes geleden?), Jennifer

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s