Misgunnend.

Een jaar of vijf geleden, toen onze collega Laura voor ons kwam werken, werkte ik nog vijf dagen in de week. Ik wilde allang graag minderen en met haar komst, kon en mocht dat.

Mijn werkgever vroeg me welke dag mijn voorkeur had.

Ik wilde heel erg graag aaneengesloten dagen vrij hebben. De maandag is altijd verschrikkelijk druk bij ons, dus het werd de vrijdag.

Ik werk nu dus maan-, dins- en woensdag hele dagen en de donderdag tot twaalf uur. Want op die middag is de hele praktijk gesloten.

Mijn werkgever heeft mij altijd al (terwijl die vrije dag in goed overleg is gegaan) het gevoel gegeven dat hij me dat lange weekend misgunt. Bijna elke donderdag wenst hij me, met een typische blik in de ogen, een prettige vakantie toe. Lopen we écht tegen een vakantie aan, dan is er altijd wel een opmerking in de trant van “Geniet van je vakantie, wij werken nog wel even door…”.

Hij heeft jarenlang nog geprobeerd mij over te halen ook weer op vrijdagen te komen werken. Ik weigerde steevast. Tot ik het schijtzat was en tijdens een werkoverleg, waar alle collega’s bij zaten, vertelde over mijn burn-out in 2008. En dat ik mijn vrije vrijdag alleen thuis echt nodig heb om tot rust te komen, dat ik mijn grenzen heel goed bewaak en dat ik het jammer en ook wel onbegrijpelijk vond, dat onze werkgever stééds maar weer mij probeerde over te halen tot meer werken. Dat hij mijn grenzen niet accepteerde.

Toen is het gestopt.

Het kwartje was gevallen.

Halleluja.

De kutopmerkingen over mijn lange weekend bleven -helaas- doorgaan.

Tijdens het laatste werkoverleg hadden we jammer genoeg (na een periode van maandenlang pais en vree) een nieuwe strubbeling.

Mijn werkgever wil al twee jaar lang met ons, als teamuitje, naar Corpus in Leiden. Maar steeds wordt het uitgesteld. Voornamelijk vanwege geldgebrek.

Nu opperde hij om te gaan, en wel op de laatste donderdag voor de zomervakantie.

Ik vertelde hem dat ik niet kon. Ik werk die donderdag tot twaalf uur namelijk. Vlam pikt me op die middag, we rijden heel even langs huis om de laatste dingetjes in te pakken en daarna zijn we gevlogen. Naar Frankrijk.

Ik kreeg me toch de wind van voren! Het was tenslotte een werkdag en ik moest maar gewoon mee. Hij regelde wat, trakteerde ons en ik had één en ander maar te accepteren.

Mijn bek viel open.

Ik vertelde hem (inmiddels zo rood als een kreeft met de stoom bijkans uit mijn oren en een bloeddruk van tweehonderd) dat ik het hele jaar de donderdag tot twaalf uur werk en deze betreffende week dus ook. Klokslag twaalf uur zag je een grote stofwolk en wég was ik.

Hij bleef echter zeiken.

“Als het zó moest, dan ging het hele feest niet door” zei hij mokkend.

“Prima”, zei ik. “Alsof je mij daar mee hebt.”

Ik kon hem wel schieten en ben uit pure beleefdheid blijven zitten tot het einde. Ik was echt verschrikkelijk boos. Hij maakt pvd niet uit wat ik in mijn vrije tijd doe. En wat me ook enorm stoorde? Die passiviteit van mijn collega’s. Had hij één van hen zo aangevallen, dan was ik voor ze in de bres gesprongen. Watjes zijn het.

Kortom: ik sudder nog steeds wat na.

Bah!

73 thoughts on “Misgunnend.

  1. Dussss….de hele praktijk is gesloten op donderdagmiddag. Lijkt het me logisch het dan op een donderdag te doen. Hebben de patiënten er ook geen last van. Dienstverlenend beroep nietwaar? Beetje kort door de bocht Kliefje…sorry…;)

    1. Idd kort door de bocht. Ik kan het hele jaar, maar niet de dag als ik op zomervakantie ga. Ik heb ook gezegd dat een donderdag prima is, maar zoals ik al schreef, ga ik die specifieke donderdag op vakantie, hotel en al is geboekt. Dat ga ik dus niet afzeggen… Er wordt al twee jaar over nagedacht en gepland en dan precies op die dag? Kom op zeg…
      Oh, en als je een dienstverlenend beroep hebt, moet je dus ook in je vakantie klaarstaan? Dat was idd met knipoog toch, hoop ik? 😉

        1. Al was die boeking er niet, dan nog was ik niet gegaan. Ik kan het hele jaar, ook op donderdagmiddagen. Maar iemand op zijn eerste vakantiedag verplichten tot zoiets? Dan ben je toch koekie? Geen lange tenen, ik snapte jou niet. Jij was wel gegaan? 😉

          1. Ja,ik was wel gegaan.Sowieso om dan van het gezeur af te zijn en zou denken ‘wat maakt het nou uit. zo’n middagje’. Nou moet ik wel zeggen dat ik erg tegen team-uitjes ben, dus het sowieso niks vind, al is het op een andere dag die me beter uitkomt.

  2. Hey die Klief, wat ik me afvraag als jij zo van je afbijt, wat ik zeer bewonder, of je je daarna niet rot voelt, schuldig of zo.
    Ik heb dat namelijk wel, ook in vriendschappen en soms kap ik liever een contact af omdat ik niet durf te zeggen wat me dwars zit omdat ik me daarna zo schuldig voel.
    fijn weekend en ik hoop dat je het los kan laten. liefs van mij

    1. Nee, ik voel me niet schuldig. Ik vind nl op zo’n moment (en nu nog steeds) dat ik in mijn recht sta. Ik durf heel goed te zeggen wat me dwars zit, ook privé. Alhoewel dingen daar minder hard zijn en gaan, mensen die om me geven, vallen me doorgaans niet aan nl.

  3. Ik merk het bij m’n nieuwe werk nu ook: hoe aardig iedereen ook is, als het écht puntje bij paaltje komt, is het toch ieder voor zich. Had toevallig deze week ook een situatie waarbij niemand voor me in de bres sprong, maar ik dat andersom zeker wél gedaan zou hebben. Erg spijtig, wel een leermoment.

      1. Precies. Das de pest, het zit in je karakter, dus ik denk nu even: laat ze het schijt krijgen, om het de volgende keer het gewoon weer voor iemand op te nemen, want dan kan ik het toch niet laten 😉

  4. Bah wat een etter. Een vrije dag is een vrije dag. Vreselijk, die opmerkingen. Ik vind het net heel wijs van je dat je rustpunten inbouwt. Ik neem aan dat je ook niet betaald wordt tijdens die lange weekends dus wat is het probleem?

  5. Klief deze hele maand heeft Corpus een aanbieding €10. 2 vliegen in 1 klap Geld probleem opgelost vakantie probleem opgelost Wat een eikel is deze man toch, rare trekjes … echt een mannetjes man bleeh niks aan .

  6. Vooral die collega’s, het is bij ons niet anders,…achter de rug veel praat, maar bij een confrontatie zwijgen ze allemaal,….ik krijg daar grijs haar van :-). En als het een troost mag wezen, mijn aanvraag om minder te werken is gewoon afgewezen :-),……

  7. En het ging net zo lekker met je baas afgelopen half raar 😦 Veel mensen vinden het nu eenmaal moeilijk om hun nek uit te steken in het openbaar. Knap dat jij dat wel kunt.

  8. Ik vind dat je volledig in je recht staat. Het zal even mooi worden. En als hij zo graag naar Londen wil dan gaat het hele bedrijf toch zonder jou? Ik zie het probleem niet zo. Op mijn werk is het ook zo geregeld. Wie kan die kan en wie niet kan, jammer dan. Bij ons is een teamuitje gelukkig maar een dag. Een een weekend met mijn collega’s en ze dan maandag weer zien zonder een dag rust zou ik niet overleven. En dat voor elkaar in de bres springen dat heb ik afgeleerd. Ik deed het ook lange tijd maar niemand deed het ooit voor mij en uiteindelijk was ik ook steeds de gebeten hond en de zeikerd met de grote waffel. Doe ik dus niet meer. (Verder vind ik mijn werk heel leuk hoor alleen kom ik alleen nog maar op voor mezelf en niet meer voor een ander)

    1. Ehm, stiekem mogen ze van mij idd alleen. En nu al helemaal! 😉
      Dat ben ik dus ook, die zeikerd, die overal kritiek op heeft. De rest is het 9 van de 10 keer ook niet eens met dingen, maar zegt het nooit.

  9. Hij heeft wettelijk gezien niets te zeggen over je donderdagMiddag. Een personeelsuitje is vrijwillig. Dat werkgevers niet content zijn met gemaakte afspraken, dat herken ik wel. Ik ben standaard op maandag en woensdag vrij ivm de kinderen. Ik krijg het elk jaar te horen dat ik daarom niet flexibel ben. ondanks dat ik regelmatig op vrijdagavond ineens overwerk. Mijn vakantie drie dagen heb verzet en ga zo maar door. Dat wordt niet gezien.. alleen waar ze last van hebben.

    Love As Alwyas
    Di Mario

    1. Nee, dat wettelijke weet ik. Maar neemt niet weg, dat het strontvervelend is. Ik heb niets te klagen hoor, ik heb veel extra vrij. Maar het klopt wel wat je zegt over werkgevers. De mijne ziet niet dat ik naschool in mijn eigen tijd, dat ik bijna elke vakantie even een uur of wat ga werken om de post binnen te halen etc.
      Die van jou kan er ook wat van als ik je zo lees 😦

  10. Bah, niet leuk zo’n aanvaring en al helemaal niet met iedereen erbij.
    Jij gaat gewoon met vakantie die middag, wat denkt hij wel, dat je je hele schema omgooit voor hem?

    Wedden dat hij maandag net doet of er niets is gebeurd 😉 .

    Sterkte!

  11. Dit vind ik ook écht niet kunnen. Jij bepaalt dat je part-time wilt werken, waarom zijn jouw redenen, en als de werkgever dat accepteert is dat dus klaar en geen punt van discussie meer. Zó onzettend flauw om daar achteraf over te zeiken, al zijn het grapjes. Ik ken het wel. In de IT is het gewoon dat je 40 of meer uur werkt, carriere wilt maken. En als je daar dan per ongeluk (meestal als vrouw) toch een beetje ook wat tijd voor prive zaken voor wilt wordt je als watje gezien, of als werkweigeraar. Bizar. Je hebt toch een prive leven? En wat je daarmee doet is jouw zaak. Of je nu voor je kinderen zorgt, voor je moeder, zelf die tijd nodig hebt om niet in de ziektewet te raken of voor mijn part vrijwilliger bij de dierenambulance wilt worden (of kinky feesten wilt gaan houden).

    Tssss. Ik wordt er plaatsvervangend boos over.

      1. Ik heb ook wel eens een werkgever gehad die vond dat ik bij gebrek aan werk gewoon op kantoor moest gaan zitten niets doen. “Om in het ritme te blijven”. Arrrrrrrgh. Alsof ik thuis de hele dag op de bank hang met een jointje ipv van vroeg tot laat met van alles bezig te zijn?? Zo denigrerend.

        1. Bizar idd. Om die reden heb ik om de week om woensdagmiddag extra vrij genomen. Minder uren gaan werken. Omdat ik het oneerlijk vond dat ik in zijn tijd niets deed. Vond ik wel zo netjes…

  12. Getver wat vervelend zeg, ik heb het ook een tijd gehad op een school, ik werkte voor een andere stichting en ging op woensdag om half 1 naar huis, wat een commentaar ik daar op kreeg…mijn directrice moest er aan te pas komen, want ik was ook niet gediend van die opmerkingen. En sowieso personeelsuitjes vind ik moeten vrijblijvend zijn. Ik vind dat zo n raar gedoe dat dat steeds moet en dat je dat ook nog leuk moet vinden..en dan op de laatste werkdag…

  13. Getver wat vervelend zeg, ik heb het ook een tijd gehad op een school, ik werkte voor een andere stichting en ging op woensdag om half 1 naar huis, wat een commentaar ik daar op kreeg…mijn directrice moest er aan te pas komen, want ik was ook niet gediend van die opmerkingen. En sowieso personeelsuitjes vind ik moeten vrijblijvend zijn. Ik vind dat zo n raar gedoe dat dat steeds moet en dat je dat ook nog leuk moet vinden..en dan op de laatste werkdag…

  14. Sorry hoor maar dat Corpus in Leiden is echt HELEMAAL niks, daar zou ik echt niet voor thuis blijven.
    Niveau basisschool, niks voor opgeleide volwassenen en ook nog eens gesponsord door Nutricia. Aan het einde kon je op de weegschaal je gewicht en BMI laten berekenen en zelfs onze vriendin met anorexia was veel en veel te zwaar! Rot op zeg, wat een onzin.
    Ga gewoon lekker op vakantie met Vlam en Jill.

  15. Wat heeft die kerel een issues zeg. En die projecteert hij, heel kinderachtig, op jou. Ik denk dat ie diep in z’n hart niet kan uitstaan dat je je grenzen zo goed kan aangeven en er daarom zo tegenaan schopt. Stuur maar door! Lijkt me heerlijk om hem daar eens op te ondervragen. 😉
    En je hebt gelijk: je gaat gewoon donderdagmiddag oo vakantie.

  16. Ik ben ook iemand die gemakkelijk zijn nek uitsteekt voor iemand anders. Ook al is dat soms in mijn eigen nadeel. Anderen doen dat zelden voor jou. Ik kan daar soms zo ontgoocheld in zijn.

    Ik had met (sinds kort ex-)werkgever ook allerlei. IK werkte gemiddeld 50 uur per week ipv de normale 38. Aangenomen als asministratieve kracht. Onverwacht gingen twee collega’s weg en ik nam, zonder morren hun taken over. Afzien in het bzgin, maar een goede leerschool. Ik dacht dat mijn baas me dankbaar was. NIET DUS. Als ik eens een dagje verlof nam moest ik het horen en werd ik sowieso wel een aantal keer opgebeld met vragen. Overuren waren geen extra verlof of extra betaald. Ik deed dat puur voor mezelf, want niemand anders deed mijn werk en ik wou wel hogerop geraken. Zoontje van de baas is er komen werken. Ik was blij. Extra hulp. Heb die met veel plezier alles geleerd. (Want weet hoe vreselijk het is als je alles zelf moet uitzoeken.) Hij is helemaal ingewerkt nu. En ik… Ik kan een andere job zoeken.

    Werkgevers kunnen echt onredelijk zijn…

  17. Echt ik kan daar ook totaal niet tegen, dat je werkgever zich gaat zitten bemoeien met je vrije tijd. Die van mij in Nederland deed dat ook. Ik voelde me vaak verplicht om mee te gaan naar borrels in de avond ‘omdat dat hoort’ volgens meneer. Ja af en toe is prima, maar elke dag pas om 8 uur thuis zijn en dan op vrijdag nog later? Mag ik ook nog een leven hebben aub. Echt die werkgevers denken alleen maar aan zichzelf. Ik vind dat je volledig in je recht staat, laat hem maar koken.

    1. Borrels? AARRGGH! Moet er niet aan denken. Ga weg zeg! Vreselijk lijkt me dat, als ze je dat gaan verplichten. Had die man zelf een K huwelijk ofzo, dat ie nooit thuis wilde zijn? 😉

  18. Jeetje wat vervelend!! Ik snap je frustratie helemaal! Laat je niet gek maken en hou je vrije vrijdagen keihard vast! Hij is gewoon jaloers hij kan het gewoon niet hebben..i think. Girl after all weet jij waarom die vrije vrijdagen nodig hebt.
    Liefs, Miss B.

  19. Corpus is niet het niveau voor een teamuitje. Maar het overlegniveau van je baas slaat alles. Sterkte met het weer recht breien en dan gauw op vakantie.

    Groetjes,

    Dorothé

    1. Met je eens, voor mij hoeft het ook niet. Maar gezellig iets samen ondernemen is wel eens leuk. En wat het dan is, I don’t care. Zolang het maar niet op mijn eerste vakantiedag is 😉
      Enne: ik ga niets rechtbreien. De bal is aan hem dit keer.

  20. OP het werk zeg ik regelmatig eens “nee, dat kan ik niet doen” en “nee, ik werk niet thuis”. Kijkt hij telkens raar. Ik ben de enige die dat durft. Maar ik hanteer het principe van open communicatie, en dat betekent dus ook nee en strubbelingen. De kutopmerkingen (zou deze commentaar nu eerst “on hold” geen?) krijg ik dan per mail zodra hij kan.

  21. veel steun moet je niet zoeken bij collega’s. Dit heb ik ook ondervonden op mijn vorig werk. Liever kop in het zand en elk voor zich dan voor iemand opkomen. Maar als zij problemen hebben moet je klaarstaan voor hen. Mooi niet !

  22. Ach je weet het natuurlijk best: maar deze man zal nooit veranderen. Het zit gewoon niet in hem om anderen te begrijpen als hij er zelf last van heeft (helaas gedeeltelijk de kinderleeftijd niet ontgroeid). Nu ik met pensioen ben 🙂 heb ik geleerd dat je niet boos moet worden (heb je zelf last van) maar standvastig moet glimlachen en meewarig kijken naar wat er om je heen gebeurt. Zij zijn gek , niet jij!!! En die extra inzet die je vaak doet levert jezelf ook voldoening op. Meestal doe je dat voor je patienten, je eigen werk en voldoening en niet voor je baas. Zo Oma heeft gesproken….

  23. Tjonge, wat een hork. Ik was ook uit mijn vel gesprongen. Tja, en wat collega’s betreft. Ze durfden misschien niet tegen hem in te gaan omdat ie zo’n hork is.
    Je hebt groot gelijk en ga lekker op vakantie.
    Doet me denken aan een baas van lang geleden. Die werd op een voetstuk gezet omdat ie alle avonden ‘overwerkte’ tot wel half zeven. hij begon zijn werkdagen om half tien. De rest begon om acht uur en stopte om vijf uur, dus hoezo ‘overwerken’. Ook deze baas was een hork en kon niet van het vrouwelijk personeel afblijven. Daar werd niks aan gedaan. Bij mij deed ie het niet omdat ie dat vast niet durfde. Ik zorgde er wel voor dat een andere collega steunde wel die veel last van hem had. Dan was ik altijd wat aan het kopieren of aan het uitzoeken op de receptie zodat ze niet alleen met hem was. Daar kreeg zij dan weer rotopmerkingen over, maar dat was beter dan sexuele toespelingen of gedoe.
    We mochten ook niet eerder dan om tien uur aan de koffie. Het was een keer iets voor tienen en ik had al koffie ingeschonken toen mijnheer de directeur binnenstapte en daar een opmerkingen over maakte dat dat wel erg vroeg was. Waarop ik antwoordde ‘ hier wordt gewerkt’.
    Ik had twee mannen als collega’s en werkelijk waar het was precies ‘Jiskefet’ met ‘Debiteuren/Crediteuren’.
    Wat heb ik daar later met manlief om gelachen, gelukkig was ik niet de depri secretaresse, maar wat was ik blij toen ik zwanger was en na het verlof niet meer naar deze werkplek terug keerde.

  24. Oh bah! Wat een stuk onbenul is het toch! Dat jij die vergadering hebt uitgezeten vind ik knap van je, want ik was ziedend naar buiten gestormd. Maar ga nu de rollen omdraaien en bedank hem iedere donderdag om 12 uur voor het feit dat hij het fort blijft bewaken zodat jij van je extra lange weekend kunt genieten. En blijf dit volhouden iedere week tot vervelens toe. Misschien dat dan het kwartje ook in deze bij hem valt.

  25. De praktijk is toch ook gesloten als hij weekenddienst heeft gehad, misschien dan op die dag een personeelsuitje doen? 😉
    Dat hij het op een donderdag wil plannen omdat ’s middags de praktijk gesloten is, kan ik wel begrijpen maar dat het net voor iemands vakantie gepland wordt is gewoon stom. Qua plannen en collegialiteit blijft ’t een sukkel.

  26. Bah wat naar. Een beetje meedenken en meeleven met elkaar maakt het allemaal zoveel prettiger. Ik begrijp je stoom volledig.

  27. Heb je zijn vrouw wel eens ontmoet? Ik ben benieuwd of hij tegen haar ook zo doet. Heel goed van je dat je je
    grenzen aangeeft en wat betreft je passieve collega’s waar je mee werkt zou ik die ook niet meer steunen als zij
    worden aangevallen. Jij haalt elke keer de kooltjes uit het vuur en de rest leunt op jou.

  28. Dag Kliefje. Heerlijk om zo van je af te schrijven in een blog hè? Ik durf dat toch niet zo goed, hoor. De wereld is klein en wat er op het werk afspeelt, blijft op het werk. Vind ik zelf ook wat prettiger. Ik heb daar mijn dagboek voor. Die staat vol gefrustreerde berichten, vooral over mijn werk. Die strontemmer blijft privé. Maar ik begrijp je volkomen en er zijn dagen dat zo’n bericht het mijne had kunnen zijn.
    Over collega’s: bij mij zijn het collega’s, geen vrienden. Ik zit daarnaast op zo’n positie dat ik me dat ook niet kan veroorloven. Steun van collega’s kan je alleen verwachten als het ook in hun eigen belang is. Daarom hou ik me daar vooral afzijdig van en kies ik geen partij en praat ik zo min mogelijk over mijn frustraties. Gelukkig weet ik mij in 75% van de gevallen gesteund door mijn werkgever. Die andere 25% zijn gevallen waar die werkgever de hoofrol in speelt en die ik helaas alleen moet verwerken….Dat is het lot van ‘hoge bomen’….

  29. Ooit ook zo’n chef gehad, wat was ik klaar met die man. En met die passieve collega’s had ik het ook wel gehad, heb ze netjes verteld wat ik van ze vond en voordat mijn chef iets kon zeggen mijn ontslagbrief op zijn bureau gegooit.Hem duidelijk gewezen op het aantal vrij dagen dat ik nog had en gezegd dat ik per direct kon gaan dus. Omgedraaid, weggelopen en heb me nog nooit zo lekker gevoeld, wat een verademing! Dus goed zo, laat je zeker niet op je kop zitten, dit is treiteren.

  30. Alles is ws al gezegd, maar ik ben het roerend met je eens. Vind het nogal onbeschoft van hem om jou te verplichten mee te gaan terwijl je vakantie al begonnen is. Ik zou hetzelfde reageren, is ie nou helemaal belazerd!

  31. Niet te geloven dit, gewoon onbeschoft zelfs. En die zwijgzame collega’s die je wel over de tafel heen kan trekken op zo’n moment en die alleen achteraf “in de wandelgangen” commentaar hebben maar nooit op het moment zelf grrrr …. Wat is dat toch met bazen met enorme plaat voor hun kop; had vandaag ook zo’n fijn gesprek op mijn eerste dag na vakantie. Ik ben geen jobhopper, maar neig nu toch echt naar een andere baan.

  32. Onsportief, onprofessioneel en onbehoorlijk.
    Door zijn gedrag bereikt hij precies het tegenovergestelde. Hij moet nog veel leren, maar laat het niet ten koste van jouw vakantie gaan.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s