Rampzalig

Ik werk samen met twee niet zo handige mensen. En dan druk ik me rustig uit. Ze hebben beiden niets met apparaten. En daar hoeft geen eens een snoer aan te zitten, want ook nietmachines worden vakkundig gesloopt. Faxrollen worden bijgeknipt als ze niet passen (en dan gewoon niet verzinnen dat hij er misschien achterstevoren inzit?) En allebei zijn ze ook niet echt probleemoplossend op de één of andere manier.

Mijn werkgever is het allerergste.

Hoe vaak hij me al niet in blinde paniek intern opbelde omdat hij niets meer kon met zijn pc? Mokkend loop ik dan zijn spreekkamer binnen, raak demonstratief en zuchtend de F11 knop aan en ben weer weg. Té triest. Nog steeds heeft hij het niet opgeslagen.

Of dan ineens doet zijn geluid het niet meer. Of wordt er niets meer uitgeprint. “Heb je al een keer opnieuw opgestart?” vraag ik dan. “Nee?” “Doe dat dat eens een keertje”. Van een afstand hoor ik ‘m dan op een gegeven moment gillen dat alles het weer doet. Goh.

Gisteren had hij het voor elkaar een bepaalde pas te laten blokkeren. Terwijl ik deze -geen gein- een ruime week daarvoor had gedeblokkeerd. Hij mailde me of ik er misschien een makkelijk wachtwoord op kon zetten? “Tuurlijk kan ik dat. Als jij me vertelt wat je een makkelijker cijfercombinatie vindt dan je eigen geboortedatum, zet ik hem erop”. Niks meer op gehoord. (Wel opnieuw gedeblokkeerd en zijn geboortedatum er weer opgezet. Zal mij benieuwen hoe lang het duurt.)

Hij evolueert wel. Tot een jaar geleden had hij op de achterkant van zijn mobiel een stickertje met mijn telefoonnummer erop. Nu sta ik in een heus adresboek.

Van het weekend werd ik door zijn vrouw geappt. Het beelscherm was kapot. Of ik er nog eentje had staan? Ik ben a) geen BCC en b) wás het beeldscherm dat hij in gebruik had al van mij en c) was het PVD weekend en wist ik niet dat ik piket dienst had en d) lag zijn lullige vakantiedagaanvaring nog zeer vers in mijn geheugen. Ik appte dus terug dat ik door mijn beeldschermen heen was en opperde de Makro.

Maandag kom ik op de praktijk en vraag of hij de knop op de rechterkant van dat beeldscherm wel had geprobeerd? Tuurlijk niet. Maar dat had ik ‘m ook nooit verteld. Right. Zelfs Jill heeft het hem nog een keer voorgedaan. Ik plugde het oude beeldscherm erin, drukte twee keer op de bewuste knop en voila: er was beeld. Ik informeerde of hij de doos van het nieuwe scherm nog had.

Ik heb om bovenstaande redenen dus gestopt met me druk maken om dingen. Hij mailt me rustig op vrijdagavond dat de printer het niet doet. Die mails stuur ik stante pede door naar mijn werkadres en lees ik niet eens meer. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat ik dat niet op prijs stel?

Mijn ex-collega was nóg erger. Zij belde me eens op mijn vrije vrijdag, ’s morgens vroeg, dat het papier voor de printer op was. Zonder wat te zeggen heb ik haar weggedrukt.

Ik denk dat de boodschap duidelijk was.

 

32 thoughts on “Rampzalig

  1. Hij evolueeert wel schrijf je maar ik zie toch een flinke overeenkomst tussen de horkerigheid en de onkunde en het gemak waarmee hij problemen bij anderen legt. Ik begrijp je aanpak. Ga zo door.

    Groetjes,

    Dorothé

  2. Ik begrijp dat soort mensen echt niet. Echt. Niet. Onbegrijpelijk.

    En ‘het papier is op’????
    Nou ja, ik zei het al. Onbegrijpelijk.

    Weet je dat er zelfs mensen zijn die met dit soort onwetendheid kokketeren? Alsof het charmant is of zo.. brr..

    Petje af voor jou dus.

  3. Ik ben jaloers op jou hoe jij met dit soort situatie omgaat!!
    Ik zit in een zelfde soort situatie, en zou graag iemand af en toe willen wegdrukken op mijn telefoon!!
    En jij doet het ook gewoon👍🏻

  4. Hij cultiveert z’n onhandigheid gewoon en toen jij er nog in meeging, was je een gewillig slachtoffer. Hij, z’n vrouw en jouw (ex-)collega(‘s) hebben trouwens weinig fatsoen dat ze iemand buiten werktijd continu lastig vallen voor zoiets.
    Maar….. elk nadeel hep s’n voordeel: het geeft jou in ieder geval blog-stof 🙂

    1. Ben ik met je eens. Ik heb echt al tig keer gezegd dat ik niet in het weekend of op mijn vrije dag gestoord wil worden met het werk, maar ze houden zich er niet aan. Erg jammer.

      1. Nou, nu je dit zo zegt, het is misschien wel privacy-bestendiger maar wel een beetje ouderwets, alhoewel jouw werkgever er waarschijnlijk net een beetje aan gewend is, aan de fax 😂😂

  5. Ik zit dit blogje met stijgende verbazing te lezen. Jeetje wat erg, ik dacht dat ze bij mij thuis erg waren maar jouw werk stijgt er met vlag en winpel bovenuit! Ik kan alleen maar zeggen: Sterkte, want dit komt nooit meer goed ben ik bang.

  6. Gelukkig is hij ook een Engel voor zijn patienten hebben we al gelezen, dat maakt toch veel goed en hij zal misschien ook niet zo aan werktijden houden en in “noodgevallen” hulp verlenen.

  7. Hysterisch. Hoe kan het dat je als HA jij eigen geboortedatum niet kan onthouden? Jij bent voor hen (en zijn vrouw) zijn externe geheugen. Misschien is die trip naar het Corpus juist wel heel goed voor hem en dan bidden dat ze in het brein blijven steken en extra uitleg geven aan hem.

  8. Haha moet wel even lachen om dat beeldscherm hoor. Of je er nog eentje hebt staan 😛 Ik snap dit soort dingen ook niet. Als je er na alles te hebben geprobeerd nog niet uitkomt is het nog wat, maar dít! Zo moeilijk is het echt niet haha

  9. Weer een briljant stukje. 🙂 ik moet er eigenlijk steeds weer erg om lachen hoe jij de dingen beschrijft. Enne, voor een mens met weinig geduld heb je toch nog wel veel geduld. En je gevatte reacties. Hulde! 🙂

    1. Of het geduld is weet ik niet, meer een dikke huid denk ik 😉
      Gevat moet je wel zijn als je daar wilt kunnen werken. Zowel wbt de werkgever, als de populatie patiënten in die wijk…

  10. Goh, dat er mensen zijn die nóg onhandiger zijn dan ik, daar kijk ik van op.
    Heeft je baas er weleens van gehoord dat je dingen ook kunt opschrijven? Wat een ontiegelijke klojo! En dan je personeel er in het weekend mee lastig vallen. Ik zou me rot schamen!

  11. Zo’n collega had ik ook. Een schat van een man, maar hij kon nooit zijn kalender, mobile nummers, mails en ga maar door vinden. Ook niet na duizend keer helpen en uitleggen. Hij vroeg overigens altijd netjes om hulp. That makes the difference!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s