Zwart

Een paar dagen geleden las ik dit stuk.

Ik appte de link naar Vlam en vroeg hem het een keer aandachtig door te lezen.

Ik citeer uit dat stuk: ik kende ooit een man die –toen hij een paar maanden lang depressief was, aankwam, huilbuien had en zich niet kon concentreren op z’n werk–, naar een endocrinoloog ging. Die hem vertelde dat zijn lichaam testosteron aan het omzetten was in oestrogeen. “Oestrogeen?” Vroeg hij. “Net als dat spul in de pil? Is dit hoe het voelt?” Dít is hoe het voelt. Hij is waarschijnlijk de enige man die ik ooit zal ontmoeten die begrijpt hoe het is om in de emotionele achtbaan te zitten van vrouwelijke hormonen.

Ik lijd al een poosje aan wat vroeger PMS heette, maar dat nu PMDD genoemd wordt.
Beiden hebben betrekking op de periode voor de menstruatie. Maar PMS is meer de lichamelijke kant van het feest, PMDD de geestelijke.

PMDD wordt in het handboek DSM-IV gedefinieerd als een “depressieve stoornis die niet nader verklaard kan worden.”

Soms gaat het iets beter, soms gaat het kut.

Afgelopen cyclus was het meer dan kut. Op een gegeven moment stond ik met mijn fiets te wachten voor een verkeerslicht, terwijl ik bedacht dat wanneer ik mijn stuur ineens naar links zou gooien, ik overal vanaf zou zijn. Zalig.

Het is geen aanstelleritis, het is geen schreeuw om aandacht, ik overdrijf het niet, zo is het soms echt. Alles is zwart. Niets heeft meer glans. Gelukkig ben ik ergens nog wél zo helder, dat ik weet waar het vandaan komt en dat het over een paar dagen als bij toverslag weer voorbij is. En daar probeer ik me dan op te focussen.

Ik vertelde Vlam over die gevoelens. Vlam is -zonder daarbij in details te treden- ervaringsdeskundige op het gebied van depressies.

Ik ook. Ik heb er twee gehad. Een zogenaamde milde en een ernstige. Ik weet dus ook precies hoe het voelt. En geloof me, ik voel me enkele dagen per maand depressief. En flink ook.

Vorige week was het weer raak. Ik zat op de bank met Misty, Vlam stond onder de douche. Ineens overviel me een golf van somberheid. Ik kon het niet stoppen. Ik heb keihard zitten huilen. Om niks. Ik hoorde Vlam uit de douche komen en heb als een speer mijn tranen gedroogd en mezelf weer een beetje toonbaar gemaakt.

Omdat ik geen zin had om die niet-begrijpende blik van hem te zien. Omdat we net daarvoor bonje hadden gehad. Want hij moest zo op zijn tenen lopen, want ik was niet te genieten.

Ik stuurde hem dus dat linkje en schreef erbij dat ik heus wel snap dat niet alles om mij draait en dat ik dat ook helemaal niet verwacht. Ik vroeg hem, om als het weer zover is, om te proberen zich te herinneren hoe zijn eigen depressie voelde. En dat in zijn achterhoofd hebbende, pas te reageren op de situatie.

Misschien dat er dan iets meer begrip is van zijn kant.

Want om nou elke maand, nog een jaar of tien, woorden te krijgen om iets waar ik zelf geen enkele grip op heb? Daar heb ik nog minder zin in, in dan die k&*%$# periodes zelf.

En heel eerlijk gezegd, kan ik het er ook niet meer bij hebben. Het kost me al genoeg moeite overeind te blijven als ik me zo voel…

56 thoughts on “Zwart

  1. Ik heb vier jaar gewoond met iemand die regelmatig depressief was. Het is niet altijd makkelijk. Soms moet je gewoon even je mond houden en dan er later maar eens over beginnen. Soms moet je het gewoon over laten varen. Niet altijd makkelijk. Van allebei de kanten niet.

    Love As always
    Di Mario

    1. Klopt, dat is ook K U TEE. Voor hem ook. Dat erken ik ook. En ik maak ook vaak zat mijn excuses. Gelukkig duren die periodes van mij (en ook niet elke maand) maar een paar dagen, jij zat er langer mee :(((

  2. Zooooooooooo herkenbaar. Ik heb ook al jarenlang last van een milde depressie die ook erger wordt zo vlak voor de menstruatie. En inderdaad, woorden om niets gevolgd door gierende watervallen van huilbuien…om niets. Het valt soms niet mee om vrouw te zijn ;-)!

  3. Dat het onbegrip van de mensen erger is dan de kwaal zelf, zoals je schrijft, dat herken ik bij mezelf ook. Men gaat er kwaadwillende bedoelingen achter zoeken en kijkt je erop aan. Ik hoop niet dat dat jou gebeurt!

  4. Och lieffie toch. Ik hoop dat het kwartje valt bij Vlam zodat de maandelijkse bonje wegvalt. Mijn lief is een expert in het samenleven met iemand die depressief is (een dubieuze eer..) en die weet dat het gaat om het er zijn en het luisteren. En ik weet dat het gaat om het benoemen van waar je last van hebt.
    Ik hoop dat je er snel weer doorheen bent.
    Dikke kus.

    1. Klopt, er zijn en verder niets. Het heeft geen zin discussies aan te gaan of verwijten te maken. Ik snap hem wel hoor, ik ben soms onuitstaanbaar ook. Maar het moet echt anders. Dank voor je lieve woorden… xx

  5. Ik ken het Klief. Helaas. Hoop dat de overgang en wat daarna komt verlichting brengt. Want dat is een opluchting kan ik je vertellen Al 14 jaar geen heftige hoofdpijn meer En al helemaal geen jankbuien . Wat heerlijk. Sterkte jij
    Ps die pilletjes van die dame uit Zalk😁 helpen niet meer?

  6. Ik wist dat je er last van hebt, maar niet dat het zó vreselijk voor je is en kan zijn voor anderen die dit ook zo ervaren. Ik herken het wel dat ik mezelf soms een blikseminslag wens, hopsakee klaar ermee. Soms heb ik dat nog en link ik dit gevoel niet meer aan de divorce (het moet maar eens over zijn toch?). Wellicht is het bij mij, ondanks mijn ijzerstellage, ook een hele lichte vorm van PMS. Sterkte voor jou! X

  7. Ik zit nu in de overgang. Zal je de details besparen maar door de combi met stoppen met de pil en verandering van schildklier medicatie ben ik al 5 weken zoals jij nu omschrijft… nu weer aan de pil om eerst alles te stabiliseren en dan verder kijken. Overgang had voor mij wel mogen worden overgeslagen.

  8. K vind het al ontzettend knap dat je er zo open over kan schrijven.
    Ik begin het ook meer en meer te ondervinden en wil die verdomde overgang het liefst zo hard mogelijk buiten trappen, maar helaas 😦
    Ik weet ook maar al te goed wat donkere gedachten met een mens kan doen en hoop dat je samen met Vlam ze de kop kan bieden!
    Liefs 😘

    1. Ja, ik wil dat vrouwen weten dat ze niet de enige zijn. En ik hoop dat het eens stopt dat mannen er zo stom op reageren, of lacherig doen. En artsen die eea bagatelliseren zijn nog het ergste vind ik! 😦 Jij ook sterkte!! xx

  9. Hi Kliefje,

    Goed dat je erover schrijft. Wij vrouwen zeggen er te weinig over en worden niet serieus genomen, laat staan behandeld voor onze klachten voor zover dat al mogelijk is. Ik zit nu in de voorfase van de overgang op mijn 54e en ik kan je vertellen dat die stemmingswisselingen nu over de hele maand voorkomen. Gelukkig kun je het aan mijn gezicht zien. Ik heb het soms midden in een gesprek dat er a.h.w. een potje zwarte inkt wordt omgegooid. Ik zeg tegenwoordig wat er aan de hand is. Mijn kinderen maakten zich erg zorgen om me en ik heb uitgelegd hoe het zit. Ze zetten een kop koffie voor me of sturen me terug naar bed. Ook mijn man snapt het en doet vaker dingen die ik dan niet kan opbrengen. Ik hoop wel dat ik nou echt eens in de overgang kom want meer dan 40 jaar menstruaties ben ik zat.

    Sterkte jij ook.

    Groetjes.

    Dorothé

    1. Goed dat je het meldt! Dan snappen ze het beter denk/hoop ik. Kunnen ze er iig rekening mee houden en de schuld niet bij zichzelf gaan zoeken. Wat hier ook wel eens wil gebeuren. Jij ook sterkte!!

  10. Als reincarnatie bestaat wil ik in een volgend leven een man zijn. Hier ook veel gedoe gehad met hormonen. Cycli van 21 dagen waarvan ik er 11 ongesteld was, postnatale depressie, pms, giga pijn van de eisprong. Ik slik de pil vanwege die rare, korte cycli en het maakt me psychisch stabieler. Ik merk dat ik in de overgang zit en een maand of vier geleden ben ik overgestapt op een andere pil. Ik had bijna continu zware hoofdpijn, stemmingswisselingen, laagvliegers (dus extreem koud, alsof ik diepvrieselementen in mijn lijf had). Nu dus een andere pil en veel stabieler. Verder heb ik mijn voeding aangepast. Hier heb ik al eerder over geschreven, maar plantaardig eten hebben mijn hormoonschommelingen een stuk milder gemaakt. Ik ben net vijftig geworden en wil de pil blijven slikken tot ongeveer mijn 53e en dan naar een overgangsverpleegkundige om die stap beter te begeleiden. Ik ben verschillende keren gestopt met de pil en schiet dan meteen in een depressie. Ik ben niet depressief aangelegd, maar dan is werkelijk alles een paar maanden compleet grijs, koud, leeg. Ik kom er wel weer uit, maar ik wil dat niet nog eens zo heftig meemaken. Ik zie ook erg op tegen het stoppen met de pil en echt in de overgang komen. De veranderde lichaamsprocessen vragen energie. Daar heb ik niet zoveel van. Ik kan me er mee redden tot op een bepaalde grens. Als ik daar onder kom dan kan ik dat psychisch niet meer trekken en lig ik huilend op de bank en kost zelfs naar toilet gaan me minimaal een half uur om moed te verzamelen omdat ik dan nauwelijks de kracht heb om te lopen.
    Bedankt voor het posten van het artikel. Verhelderend.
    Is het voor jou een idee om de pil te nemen voor meer stabiliteit? Ik slik drie strips achter elkaar en dat vind ik echt een luxe.

  11. Echt heel erg K U TEE voor je. Werken de korrels van Klazien niet meer? Gelukkig kan ik zeggen dat het voor mij niet herkenbaar is, maar uiteraard heb ik mijn portie ellende/klachten toch wel in een andere vorm.

  12. Stukje herkenbaar. En zeker met bepaalde omstandigheden. Meestal vlieg ik door t huis met een poetsdoek maar soms gaat t helaas ook anders. Kl*tezooi. En dan heb ik t nog niet over t vasthouden van vocht en die bodemloze put pff
    Dikke kus en een hart onder de riem
    liefs Brigitte

  13. Op naar de overgang? In de hoop dat het dan over is? De klachten die ontstaan door de overgang lijken hier verdacht veel op ;(
    Maar wellicht denkt jouw lichaam daar anders over en besluit ze dat het genoeg is geweest en ben je inderdaad overal vanaf.
    Succes!

      1. Klopt, heerlijk nooit meer last van schommelingen. Ik voel me zo stabiel postmenopauze. Nadeel: je lijf veroudert wel snel…!! Maar ja je kunt niet alles hebben.

  14. Voor sommige mensen is de overgang ook K met een hoofdletter maar ik ben er, volgens mij vrij gemakkelijk doorgerold, net als voor de overgang en dat allemaal dankzij de kunstmatige hormoontjes van de pil.
    Meis, hele dikke knuffel

      1. Ik gebruikte tryginon, een 3fasen pil. Ongesteld zijn was: 3 dagen, 3 druppen en toen ik op 49-jarige leeftijd stopte met de pil ben ik nooit meer ongesteld geweest.
        Behalve nachtelijkz zweten en een enkele opvlieger had ik nergens last van.
        Ik gun het iedereen zo

        1. Dankjewel 🙂 Die pil heb ik ook gebruikt, maar bij mij ging die niet goed en voor mij is het beter om drie pilstrips achter elkaar te nemen. Helaas lukt het niet om continu de pil te slikken. Ik vloei ook nauwelijks meer in de stopweek.
          Wat heerlijk hoe dat bij jou ging 🙂 Ik durf nog niet te stoppen. Ik zit wel weer in een hormonenachtbaan. Ik heb nu een kuur (schimmelinfectie) waarvan je doorbraakbloedingen kunt krijgen. Die heb ik niet, maar ik voel mijn hormonen door mijn lijf razen. Ik ben een hsp’er in het kwadraat en zoooo verschrikkelijk moe. Gelukkig maandagavond de laatste pil van deze kuur. Maar moet nog wel een week door met de andere kuur.

  15. Een beetje uitleg en begrip doet wonderen (niet alleen voor je eigen vent maar voor de hele samenleving?!) Ik heb er zelf gelukkig in veel minder mate last van dan jij. Maar ik weet wel dat hormonen rare dingen met je kunnen doen. (Tijdens en na de zwangerschap, die ellendige voorbehoedsmiddelen, overgang etc..) Ben benieuwd of het “straks” na de overgang in het bejaardenhuis allemaal over is…

  16. Ik ben een paar dagen per maand ook compleet ondersteboven van de hormonen. Het kan twee kanten opgaan, ofwel voel ik me super energiek en kan ik de wereld aan, ofwel ben ik enorm slecht gezind en overemotioneel. Jammer genoeg komt het tweede scenario vaker voor. Wat erg dat jij met depressieve gevoelens te kampen krijgt dan. Toch ongelofelijk wat het met je kan doen hé.

  17. Reuze vervelend voor je. Ik heb hier – gelukkig – geen weet van, was met 32 al van de maandelijkse periodes af, zomaar en heb van de overgang zo goed als niets gemerkt. Maar….. Weet je zeker dat ook al die andere vervelende zaken geen rol bij jou spelen? Je weet wel: Vlam die al een tijd geen of weinig werk heeft, het gedoe met je baas/collega’s, jouw nare buren, geen/weinig mogelijkheden zien om te verhuizen?
    Sterkte in ieder geval!

  18. heftig! Ik heb het niet zo, maar al maanden ben ik boos, gewoon steeds boos. Zonder in details te treden vermoed ik wellicht een vervroegde aankondiging van de overgang is…..Bleeuuhh ik moet de stap nog zetten richting huisarts nog zetten en ik zie daar best tegen op. Maar dit gevoel is ook niets en mijn mannen hebben er ook last van…

  19. Heftig Kliefje! Bij mij in mindere mate weliswaar maar wel heel herkenbaar wat je schrijft. Alhoewel ik de laatste tijd in wat rustiger vaarwater zit, voor hoelang het duurt…

  20. Ik ben een gezegend mens dat ik vrij makkelijk door de periodes en de overgang heen gerold ben.
    En hoewel ik weet dat jij ‘er niet van bent’ Klief, heb ik veel te danken gehad aan de soja isoflavonen, een plantaardig oestrogeen.
    Mijn (vrouwelijke) Duitse huisarts, die in Nederland enige tijd gewerkt, heeft raadde mij aan om ook na de menopauze dit te blijven slikken omdat oestrogeen langzaam afgebroken wordt met de jaren en allerlei klachten veroorzaakt, waaronder slechter slapen.
    Behalve af en toe een beetje warm heb ik tijdens de overgang nergens last van gehad.

    1. Edoch. Ik geloof in soja. In Azië hebben vrouwen veel minder last van hun hormonen. Omdat ze veel meer soja eten. Zou het zelf ook eens moeten proberen….

      1. Mocht je het willen proberen is het raadzaam om het langere tijd te gebruiken, het is geen instant-wondemiddel maar ik zweer erbij!

        1. Vrouwen in Azie aten ook veel meer groente en koolhydraten (rijst) en veel minder dierlijke producten. Kan ook schelen in de overgangsklachten. Ik schrijf in de verleden tijd. Ik ben heel benieuwd hoe het tegenwoordig gaat omdat de vleesconsumptie flink omhoog gegaan is en China nu het land is waar obesitas het sterkst stijgt.

  21. Ik heb ruim 25 jaar lang lopen “leuren” met mijn PMS. Wist toen nog niet dat het zo heette. Iedere arts verklaarde me gestoord. Alsof ik voor m’n lol twee weken per maand slapeloos en depressief was. Tot een (gepensioneerd) gynaecoloog zei: u heeft PMS, mevrouw. Ik was blij: het bestond! Het was een “aandoening.” Ik ben meteen naar mijn huisarts gegaan die me al die jaren minachtend had aangekeken. Gezegd dat-ie voortaan patiënten serieus moet nemen, omdat ze ervaringsdeskundigen zijn.
    Dus dames: spread the word. Maak het begrijpelijk voor de rest en met name voor de mannen.
    De man van mijn vriendin had prostaatkanker en werd behandeld met oestrogeen. Ook hij kreeg stemmingswisselingen. Voorheen vond-ie dat altijd maar slap vrouwengedoe. Wel een vervelende manier om erachter te komen.
    Sinds ik magnesium en ribose slik, slaap ik een stuk beter. Nog niet je-van-het, maar wel beter.
    Heeft M geen nieuwe korrel voor je??
    Hang in there!
    Dikke knuffel

  22. Wat heftig! Ik ben elke maand door de hormonen totaal niet te genieten. Ik vind het zelf ook vreselijk en sluit me het liefste die dagen gewoon thuis op, maarja dat gaat niet. Meestal als ik ruzie heb met mijn vriend is het in die dagen. Hij kan er niet zo goed mee omgaan helaas. Ik denk dat ik hem dit stukje even ga laten lezen.

  23. Ik ben vanaf mijn 15E depressief en tijdens mijn menstruatie had ik altijd zelfmoordneigingen. Net als jij vaak in het verkeer. Gelukkig is het nooit zover gekomen en sinds de overgang ben ik niet meer zwaar maar “gewoon” depressief en gebruik nu de helft van de dosis anti-depressiva. Waarschijnlijk door de anti-depressiva heb ik nooit last van de overgang gehad (mijn arts betwijfelt dit) . Begrip van je naasten maakt het gemakkelijker. Goed dat je Vlam de link gestuurd hebt!
    Mannen blijven (gelukkig) mannen maar dit snappen ze echt wel. Sterkte!

  24. Pff wat een verhalen, wordt er koud van.
    Bij mij was het niet zo heftig wel 8 dagen zwaar ongesteld en had veel buikpijn maar verder niet veel klachten ervoor. Ook de overgang verliep redelijk makkelijk binnen 1 jaar van alle klachten die daarbij voorkomen een beetje, wellicht hielp het ook dat ik dat jaar 2x verliefd werd en de laatste is er ook nog.
    Wat wel is gebleven na de overgang is een soort cyclus wat betreft vocht vasthouden en meer last van slaapproblemen en vooral als de maan weer aan het afnemen is, zit ik nu dus net in.

    En jouw blog leert me ook weer de het zwarte gevoel van vandaag, dat het stucken en tegelen van keuken weer een week wordt uitgesteld, te relativeren en daarvoor dank ik je dan ook.

  25. Zo erg is het bij mij niet, gelukkig. Maar er zit wel een patroon in. Alles moet nog netter en ordelijker en ik word ambetant als iemand iets schuin zet. En we durven al eens snauwen of huilen om niks,……maar die zweetaanvallen die mogen ze nu wel hebben hoor.

  26. Ik weet er alles van. Ik ben blij dat ik ontdekt heb dat de spiraal bij mij de boel redelijk onderdrukt. Maar vroeger was ik echt mezelf niet wanneer ik ongesteld was. Ik was in staat om uit een rijdende auto te springen. Heb ik niet gedaan, maar wel andere rare zelfdestructieve dingen 🙂 En tja, depressie… Ik geloof dat ik me aardig handhaaf, maar het zit in mijn genen. Zowel mijn moeder als mijn oma hadden er in zulk ernstige mate last van dat ze regelmatig opgenomen moesten worden. Ik word er ook nog wel eens door overvallen, maar gelukkig nooit zo erg als zij dat hadden. Ik omschrijf het als een coldturkeygevoel. Alles is leeg, zwart, koud, zinloos… Verschrikkelijk. Het rare is: het licht kan ook van de een op de andere seconde ineens weer aangaan. Gelukkig maar.
    Veel sterkte. Het is echt rot om je een deel van de maand zo te voelen.

  27. Wat afschuwelijk. Ik kan er mij weinig bij voorstellen maar je slaagt er wel in om met je woorden mij een inzicht te geven in al deze narigheid. Begrijp ik dat je pilletjes van ‘Klazien uut Zalk’ zijn uitgewerkt?

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s