Makkelijker?

Iemand in mijn directe omgeving ligt helaas in scheiding.

Waar momenteel de meeste energie in gestoken wordt, is het netjes afwikkelen van de financiële kant. De boel moet verdeeld. Gaat er alimentatie betaald worden? Kan zij met alleen haar inkomen in hun huis blijven wonen? Kan zij hem uitkopen? Is er überhaupt wel een bank te vinden die haar een hypotheek wil verstrekken? Moet de stacaravan opgedoekt worden wegens te hoge kosten? Hoe gaat het straks met de studiekosten voor hun dochter?

Et cetera.

Erg vermoeiend.

Ik had het er met haar over: als je rijk zou zijn, zou je dan eerder weggaan bij iemand? Is geld een reden om langer bij iemand te blijven?

Persoonlijk denk ik in héél veel gevallen van wel.

Niet alleen is het hele proces vóór je daadwerkelijk je koffers pakt is een crime op zich.

Maar hoe ga je verder met je leven ná de scheiding?

Eerst komt daar een advocaat: kost een klein vermogen. En dan. Waar ga je wonen? Kun je wel een beetje een leuk huisje huren of kopen op basis van één inkomen? Of kom je driehoog achter terecht? Je moet weet-ik-hoeveel geld uitgeven aan stomme dingen zoals stofzuigers en vergieten en theedoeken. Weet je wel wat een halve inboedel aanschaffen kost? Blijft er -als je eenmaal gesetteld bent- maandelijks nog wel geld over om af en toe iets leuks te ondernemen of te kopen? Uit eten gaan en het zoveelste paar schoenen kopen is nul belangrijk op de schaal van zaken die er echt toe doen in je leven, maar zijn wél de kersen op de taart als je het mij vraagt. Ik kan goed met geld omgaan en de tering naar de nering zetten. Maar jarenlang de hand strak op de knip houden is vermoeiend en komt op een gegeven moment echt je neus uit. Ik weet er alles van.

Als je genoeg geld op de bank hebt, is het toch geen probleem lijkt mij? Je belt een verhuisbedrijf, laat de hele boel inpakken en weg ben je. Naar je nieuwe plek die je samen met je makelaar even geregeld hebt. Je richt je huis leuk in met nieuwe spullen. Laat de boel schilderen en stucen en opknappen naar je smaak en klaar is Kees. Dan kun je je wonden likken in je nieuwe slaapkamer, op je verse bed en daar koop je online nog lekker een paar troostschoenen terwijl je je halve liter bak Häagen-Dazs leeglepelt en het laatste stukje macadamia wegspoelt met een glas Veuve.

Het is echt jammer dat (wederom!) zoiets onbelangrijks als geld, een enorm stempel kan drukken op je leven.

Scheiden is per definitie lijden, maar zonder geld is het helemaal K U TEE.

31 thoughts on “Makkelijker?

  1. Ik kreeg vorige week mijn allereerste volledige (bescheiden) maandsalaris en ik kan je zeggen; daar werd ik toch wel blij van. Tijdens mijn studententijd ben ik nooit iets te kort gekomen en had ik het in vergelijking met andere studenten denk ik best heel goed, maar toch is iets meer financiële ruimte nu toch wel erg prettig. Ik ben nooit het type geweest om dure spullen aan te schaffen of idioot extravagante vakanties te houden, maar dat ik straks kan gaan lunchen met twee vriendinnen zonder dat ik daarbij mijn kleingeld moet tellen, beschouw ik toch wel als heel fijn. Veel geld maakt niet gelukkiger, maar nét wat meer geld dan gemiddeld om zo hier en daar wat extra’s te kunnen doen, maakt het leven wel plezieriger (en makkelijker) 🙂

  2. Geld maakt dingen inderdaad makkelijker. Geld maakt leven sowieso makkelijker. Maar er komt zoveel meer bij scheiden kijken dan de zakelijke kant. En dan bedoel ik ook het opstarten van een nieuw leven. Maar vooral de aanwezige kinderen. Hoe jong of oud ze ook zijn….

  3. Begeleid al 2 jaar schoonzus die in een scheiding ligt. Wat zou het veel makkelijker geweest zijn als er geld achter de hand is.
    Financieel is scheiden bij een normaal inkomen echt een enorme achteruitgang .
    Je zou ze de kost moeten geven die om de financiën aan elkaar vast blijven zitten.
    Geld maakt niet gelukkig , maar maakt het wel makkelijker om gewoon de basale dingen te kunnen doen en af en toe een uitschieter om jezelf op te peppen.

  4. Scheiden kost altijd veel geld, ik heb het ook gezien in mijn omgeving. Ik ben ooit eens gescheiden en heb toentertijd direct een baan gezocht waarmee ik mezelf en de meiden kon onderhouden…maar dat kon ik ook, heb goeie opleiding er was toen werk te over. Maar tegenwoordig..alleen als je huis samen hebt loop je tegenwoordig tegen zoveel problemen aan. Geld is echt veel belangrijker dan men soms denkt.

  5. Scheiden is lijden, zowel emotioneel als financieel. Ik ben het met de commentaren eens dat geld niet gelukkig maakt, maar een tekort aan geld maakt wel ongelukkig. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik voldoende heb om me geen zorgen te moeten maken.

  6. Mijn ouders zijn na bijna 30 jaar huwelijk gescheiden. Mijn moeder was toen bijna 60 en had geen baan, geen cent spaargeld. Niet de meest ideale omstandigheden, maar ze hebben enorm geluk gehad: ze waren de beste vrienden; konden gewoon niet meer samenleven, maar zijn dus ook in kalm overleg uit elkaar gegaan. Mijn moeder had zich ingeschreven bij de woningbouwvereniging en zodra ze daadwerkelijk een woning aangeboden kreeg hebben mijn ouders de zaak in gang gezet. Geen alimentatie, een flitsscheiding via een advocaat die ze niet meer dan één keer hebben hoeven spreken en klaar waren ze. Moeder kreeg eerst een gewone uitkering maar werd van sollicitatieplicht ontslagen wegens haar leeftijd en omstandigheden; met hulp van familie, kringloop en bijzondere bijstand heeft ze haar huis ingericht. De enige domper op de ‘feestvreugde’ was dat mijn vader vlak voor het bezoek aan het stadsdeelkantoor door alle stress (want zelfs de makkelijkste scheiding geeft verdriet) een hartaanval dacht te hebben. Maar dat bleek hyperventilatie, en na een bezoek aan de huisarts ging alles verder van een – naar omstandigheden – leien dakje.
    Wat ook helpt is dat mijn moeder zeer sober leeft en niets nodig heeft, overal blij mee is. Ze leeft nu van een AOW, geen extra pensioen; heeft een twee-kamerwoning in een achterstandswijk met buren die uit een (bij tijden komische) horrorfilm lijken weggelopen. Maar ze heeft een tuintje, een dak boven haar hoofd en eten, dat alleen is voor haar voldoende om haar leven als ‘luxe te bestempelen. Ieder zijn standaarden 🙂 .
    Maar: als de omstandigheden iets anders waren geweest – heck, als het enige wat anders was geweest dat ze bijvoorbeeld als vijanden uit elkaar waren gegaan – dan zou dit allemaal veel minder ideaal zijn verlopen. Dan zou het zelfs vrij rampzalig hebben kunnen zijn. Juist omdat er, inderdaad, gewoon helemaal geen geld was. Geen reserves, niets om spontaan een nieuw leven mee op te kunnen bouwen, niets voor een dure advocaat en lange onderhandelingen, van mijn vaders kant niets voor alimentatie. Alleen omdat het nu in rust en overleg kon, met een lange aanlooptijd en alle gelegenheid om te plannen en voorbereiden, is het zo vlot verlopen.
    Dus dan kan je zeggen: ‘vrede op aarde’ en vriendjes voor het leven maakt dingen gemakkelijker, niet geld. Maar zeker in geval van scheiding is die vriendschap natuurlijk eerder uitzonderlijk te noemen.. dan is het wel heel erg fijn als er geld is..

  7. Reden om ervoor te zorgen dat beide partijen de eigen broek moeten kunnen ophouden, zodat je niet afhankelijk van elkaar bent.
    Ik begrijp daarbij heus wel dat je dan waarschijnlijk niet in het dure huis kunt blijven wonen, maar ik vind het ook geen recht voor iedereen om à la minute als urgentiegeval een huurhuis aangeboden te krijgen. Behalve als er sprake is van mishandeling en bedreiging, dan moet er natuurlijk zo snel mogelijk geholpen worden bij het vinden van een (woon)oplossing.

    Als er kinderen in het spel zijn, vind ik het een PLICHT om ervoor te zorgen dat een scheiding beschaafd verloopt. De ego’s moeten dan maar een tijdje geparkeerd worden.

    Ik weet waarover ik praat, want ook ik ben ooit (na 25+ jaren huwelijk) gescheiden. Samen een convenant opgesteld (CD voor jou, CD voor mij….), hiermee gezamenlijk naar een advocaat en de scheiding was binnen de kortste keren een feit. ’t Huis gelukkig vrij snel verkocht en een deel van de overwaarde apart gezet om hiermee de rest van de studie van onze, destijds 20-jarige, op kamers wonende zoon te bekostigen.
    Mijn ex-man huurde daarna een appartement en ik kon me, mede vanwege het feit dat ik altijd gewerkt heb, een bescheiden koopappartement veroorloven. Moest het toen met stukken minder doen, maar echt veel heb ik me niet hoeven ontzeggen. En ik was blij dat ik van niemand (lees: ex-echtgenoot of instanties) afhankelijk was. Hiervoor zou iedere vrouw moeten zorgen.

    1. Eens. Ik moet er ook niet aan denken afhankelijk te zijn mocht eea fout lopen. Dat is iets dat ik Jill nu ook steeds inprent. Zelfbedruipend zijn, héél belangrijk.

  8. Altijd moeilijk om opnieuw te beginnen en veel te moeten regelen.

    Als ik over mijn scheiding nadenk komt onmiddelijk in me op dat ik er zo van genoot van het alleen over mijn salaris te kunnen beslissen. Reden scheiding voornamelijk gok en onverantwoordelijk gedrag van ex. Ik had niet veel en ging zelfs regelmatig schoonmaken bij iemand om te kunnen eten, maar het gevoel van vrijheid was overweldigend.
    Toch zeg ik niet dat ik het eerder had moeten doen, alles komt op de tijd die juist is is mijn ervaring.

    Sterkte met het process waar je nu toch ook in bent terecht gekomen als het een naste is.

    1. Dat was toen/ooit bij mij ook een enorme opluchting. Gék werd ik van dat nooit ergens geld voor hebben bij hem. We verdienden genoeg. Ik heb nog steeds geen idee wat hij met dat geld deed. Wil het ook niet weten ook 😉

  9. Toen ik ging scheiden – een jaar of honderd geleden – was het ook snel beslist. Advokaat 1x gesproken, boel keurig netjes onderling verdeeld. Hij de schuld maar wel het genot van de auto (ik dus geen auto), huis verkocht met overwaarde dus een spaarpotje, connecties bij een makelaar – omdat ik daar 5 jaar had gewerkt – dus beiden heel snel een (tijdelijke) huurwoning. Toen verhuisd voor mijn werk dus met behulp van werkgever snel een nieuwe huurwoning. Daarna – weer met hulp van werkgever – een eigen huis gekocht waar ik nog woon en waar nu een forse overwaarde op zit.
    Ik kan het niet genoeg benadrukken dat je ook met je verstand moet trouwen en je niet afhankelijk moet maken van je partner. Zie oa mijn blogje https://papillon60.blogspot.nl/2016/04/werken-en-kinderen.html.
    Ik ben getrouwd op huwelijkse voorwaarden (meer noodzaak dan keuze in mijn geval) en ik vind het goed zo. Doet niets af aan de mate hoeveel je van elkaar houdt of dat je ‘elkaar niet vertrouwt’.
    Trouwen is een contract wat je aangaat met iemand, dus HEEL belangrijk…En er niet alleen maar vanuit gaan dat alles koek en ei blijft.

  10. Het zou inderdaad die moeilijke kwestie een stuk simpeler op te lossen maken. Een zak geld om alles in ieder geval zo te regelen dat iedereen weer fatsoenlijk verder kan. Wij wel in gemeenschap van goederen getrouwd, maar toen waren we allebei nog zonder echte bezittingen en wat we hadden was gezamenlijk tijdens het samenwonen gekocht. Ik hoop dat het nooit nodig zal zijn, maar heb een prima baan dus kan indien nodig mezelf bedruipen.

  11. Jammer genoeg bepaalt geld bijna alles in ons leven, omdat het nu eenmaal niet aan de bomen groeit. In een scheiding is het bijzonder pijnlijk omdat je het altijd met minder zal moeten doen, dus én de emotionele pijn én de praktische “shit”.
    Geld… 😦

    1. Nee, maar dat schrijf ik ook niet. Ik bedoel met dit blog dat het K is dat wanneer je geen/weinig geld hebt je al die shit erbij krijgt. En de vraag is dat wanneer je geld genoeg hebt, je makkelijker weggaat bij iemand.

  12. Geld zou geen rol moeten spelen bij de kosten van een scheiding, omdat de ellende niet te overzien kan zijn en mensen daardoor bij elkaar (moeten) blijven. Ik ben blij dat, ook al was de toekomst onzeker, ik de stap heb gezet en na 25 jr ben gescheiden. Het is het allemaal meer dan waard geweest en ik betaal met liefde alimentatie voor jongste waarvan het einde in zicht komt en dan kan ik weer eens wat sparen.

  13. Ik hoop gewoon nog heel oud te worden met Dinnetje dat is toch wel iets wat ik ga proberen. Jammer genoeg lukt het niet bij iedereen en ik zie toch wel dat een hoop mensen het financieel maar ook mentaal het zwaar hebben met een scheiding.

    Love As Always
    Di Mario

  14. Ik hoorde laatst dat veel gescheiden in armoede belanden omdat ze het niet alleen redden.
    Dus geld kan een reden zijn, maar lijkt me niet gezond, maar ik kan dat niet voor een ander beslissen. Hans

  15. Ik woonde samen met m’n ex in een huurhuis en heb de kuierlatten genomen. Weer terug naar m;n ouders (was ook geen voltreffer…) Geld zou geen rol moeten spelen bij een scheiding. Maar ik kan me voorstellen als jij kleine kinderen hebt en (nog) geen baan hebt dat je langer blijft. Een ding wist ik altijd zeker: stel dat Joris en ik zouden scheiden, dan zou ik geen cent van ‘m willen hebben. Wel alimentatie voor Roos (en recht op mijn deel van het huis) maar verder niets. Ik bijt nog liever op een houtje.

  16. Ik weet heel zeker dat veel stellen samen blijven vanwege geldgebrek in het geval dat ze uit elkaar zouden gaan. Ik ben dankbaar dat ik inmiddels prima voor mezelf kan zorgen en zal nooit meer zomaar alles (durven) delen. Helaas uit na schade en schande wijs geworden. Maar blijven vanwege geld en mij ongelukkig voelen mét? Never!

  17. Ja.. Weet er alles van… Alles opnieuw opbouwen met een ex die tegen werkt. Gelukkig is het mij gelukt. Met veel lieve vrienden en zeer zeker mijn kinderen. Gelukkig werk ik en kan ik mezelf onderhouden. Helaas geen vetpot. Door rugproblemen niet in staat nu meer te werken. Maar ik voel me in elke geval een stuk gelukkiger. Maar met een beetje meer geld was het allemaal net iets gemakkelijker verlopen.

  18. Geld is in alle situaties belangrijk, geen geld hebben is verschrikkelijk en dan doel ik niet op dat je dan niet de 37ste lipstick niet kan kopen ;-), maar dat je je tekort moet doen in je basisbehoeften. Been there, ik hoop er nooit meer naartoe te moeten en ja, het zal ook via contract gebeuren.

  19. Toch blijft geld een belangrijk iets ^^ Hoewel het natuurlijk niet daarom moet draaien. Ik zit zelf niet in zo’n situatie en heb ook geen naaste die het meemaken, maar kan me wel voorstellen dat je even wat verder nadenkt over je eigen financiële situatie als je uit elkaar gaat.

  20. Ik kreeg vorige week dinsdag een identiek bericht. Een koppel, zo dichtbij. Ze hebben geen ruzie, gaan toch scheiden. Zakelijk wel heel veel haken en ogen. Drie kinderen onder de zestien. Gisteren trof ik ze samen op een intiem partijtje. Waarom dan toch uit elkaar? Arme kinderen. Waar komen ze terecht?

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s