Puberaal gedrag

Zoals u weet hebben we deze vakantie één en ander om moeten gooien om het wicht en haar BFF ter wille te zijn.

De afgelopen drie jaar zaten we onze zomervakanties op een berg in Lloret. Mevrouw vond dat saai worden. Er was daar niets te beleven. De enige levende wezens die ze daar zag, waren twee bejaarden (lees: Vlam en ik) en een verdwaalde cicade.

Alle begrip overigens. Ik ben ook ooit, in het Krijt, puber geweest.

En dus zegden we onze optie op “de Gekko” af en zochten we naar een alternatief huis in Mimizan. Ondanks herhaaldelijk aandringen van onze kant, om tóch voor Lloret te kiezen, want de kans was zeer groot dat BFF plus ouders die zomer in Tossa de Mar (echt om de hoek van Lloret) zouden doorbrengen. Neen. Ze was er klaar mee. Mimizan wilde ze. Daar was veel meer te doen voor haar.

Halverwege onze beider vakanties reden Vlam en ik, en de ouders van BFF, allemaal een slordige driehonderd kilometer heen en weer driehonderd terug, om in Toulouse een kindswab te doen. Jill weer terug met ons. BFF voor nog een week terug naar Tossa.

Na die week kwamen de ouders BFF bij ons afzetten, terwijl zij zelf nog enige dagen de Dordogne indoken.

En daar zaten we dan. Vlam en ik. Met twee totaal energieloze pubers die als twee hoogbejaarde labradors aan onze voeten lagen. Die niets tegen elkaar zeiden. Alleen maar lazen.

Na een dag of wat irritatie, toen ik van het strand afkwam, ging ik met bijkans kokend bloed naast Jill op de bank zitten. Die zelf al na een uur weg was gegaan van het strand en in (als in bínnen!) het huisje zat. Waar ze compleet aangekleed en opgemaakt (!) boek nummer weet ik hoeveel aan het verslinden was. BFF zat aan de eettafel en speelde patience! AARRGGH!

“Liefje” zei ik met een ijzige glimlach. “Jij wilde toch per se naar Mimizan? Er was hier toch zoveel te doen en te beleven? Mag ik vragen waarom je dan alleen maar aan onze voeten ligt en/of binnen zit? Jullie hebben nog niet één uitstapje alleen naar het dorp gemaakt. Jullie hebben de omgeving nog niet verkend. Wij hebben allemaal een vakantiedag ingeleverd én een smak geld uitgegeven aan benzine en tol om aan jullie wensen te voldoen en nu zie ik alleen maar dit passieve gedrag? Shoot me, ik begrijp dit niet. Dan hadden we net zo goed weer naar Lloret kunnen gaan toch?”

Ik werd alleen maar een beetje glazig aangekeken.

Die monoloog heeft iets geholpen. De wichten gingen zwaar onder druk het stadje in. Op zoek naar een wifi punt.

Zucht.

Vlam en ik hebben die middag gespijbeld. We móésten even weg van die energieloze wezens. Onder het mom van “doeiiii tot zo, we zijn even wijn halen” hebben we stiekem op een terrasje een deurpje verder een drie gangen menuutje genomen en een flinke karaf rosé weg zitten tikken.

Met elke slok die we namen, vloeide de spanning uit onze lijven.

Pubers? Je zou er van aan de drank gaan.

45 thoughts on “Puberaal gedrag

  1. Joehoe een echte puber!! beïnvloedbaar, onzeker en ineens continue je BFF om je heen in wisselende omstandigheden (lees wisselende ouwe van dagen) is natuurlijk ook niet makkelijk :-). Thuis is alles weer normaal…

  2. Ik kan je bijna horen zeggen… ‘Liefje…’ met zo’n grommende ondertoon……. hahahaha… maar ik kan me je frustratie levendig voorstellen. De rest dan weer niet, ik heb een autistische puber, die gewoon elke dag hetzelfde opgeruimde humeur heeft 🙂 Maar zo samen lekker spijbelen en genieten van eten en wijn…. top!

    Xx

  3. Gisteren stond er een stukje in het AD over 65+ die al vroeg aan de drank gingen Lees bij de lunch. Na deze post begrijp ik het beter. Die drinken nog steeds hun ellende weg. Jaren vakantie met pubers, is ze duidelijk niet in de kouwe kleren gaan zitten.
    Wij gingen idd ook jaren op vakantie met de jongste bejaarden van Nederland. 😨Goed dat je even me time (kotswoord) nam. Volgend jaar zonder de dame denk ik zomaar.. toch?

    1. Volgend jaar gaan wij doen wat wij willen en doen ook geen concessies. Jill mag mee. Leuk zelfs! Maar ze heeft zelf niets meer in te brengen. En er gaan geen vriendinnen meer mee. Als ze dat wil, gaat ze zelf maar iets boeken. En daar ook voor sparen. Dat heet volwassen worden.

  4. Herkenbaar dat gehang! Hier een post-puber (25) die in London studeert en heel zelfstandig is maar als hij een paar dagen thuis is, gelijk wwer het kind is en weinig initiatieven laat zien….! Toch zijn we blij dat hij af en toe thuiskomt voor ewn paar dagen. Soms gaan wij even een paar dagen naar London ….. heeeeel vervelend 😉. Dan is hij weer veel meer zelfstandig en actief. Dus helaas kan dit puberale gedrag lang aanhouden….! Groetjes, Ingrid (SE)

  5. Ja dat gedrag krijg je op een gegeven moment idd. Misschien volgend jaar niet meer mee met jullie? Kan iedereen doen waar hij/zij zin in heeft. 😊

  6. Ooit was de oudste puber en ging mee op vakantie. Ze heeft op haar laptop de hele vakantie een serie bekeken. Een keer naar het zwembad met broertje en zusje was al drama…ik ben zo blij dat we die periode achter ons hebben.

  7. Och, dan zijn die van ons even erg, wat een geruststelling. Vorige zomer ging ik ook bijna door het dak, er lagen er welgeteld drie op de bank met gsm, ipod of boek. Terwijl het zalig mooi weer was, ze drie zwembaden ter beschikking hadden, een volledig vakantiedomein met allerlei activiteiten en een strand met heerlijke golven. Niks initiatief. Alleen: “Wat gaan we eten?” Om gek van te worden. Of inderdaad: om aan de drank van te geraken.

  8. Hemeltergend, zulk passief gedrag. Ik zou er (ook) van gaan koken.
    Gelukkig valt ze in het dagelijkse leven enorm mee. Toch?
    Volgend jaar lekker met z’n beidjes eropuit!

  9. Ik vind mezelf best een aardige moeder (wordt zelfs nu en dan bevestigd) en man staat altijd klaar voor onze kinderen maar….iemand – als vrienden van kinderen- mee op vakantie nemen hebben we nooit gedaan.
    Net als Vlam en jij werkten wij hard en vonden het heerlijk om tijdens de vakantie tijd voor elkaar te hebben. Dat het goed geweest is blijkt uit het feit dat zij, als dertigers, heel erg leuk op onze vakanties terugkijken.
    Maar het was ook niet altijd even ideaal hoor, we hebben eens een reis langs de westkust van de VS met ze gemaakt, dochter was toen 16 en zat de hele dag met een afgezakt gezicht in de auto en als we op de bestemming waren wilde ze niet zwemmen en ging tv kijken in de hotelkamer. Ik was zo gefrustreerd, Alleen in de casino’s van Las Vegas kwam ze tot leven en daar was ik nou weer niet zo enthousiast over.
    Maar het is allemaal goed gekomen, het is een gezellige, ondernemende en reislustige dame geworden.
    Hang on…

  10. lezen en patience spelen….inderdaad heel bijzonder. Volgend jaar gewoon lekker met vriendinnen op vakantie. Die van ons is net terug van jongerenreis, kampeervakantie in Blanes. Echt geweldig gehad.. Wel 2 weken nodig om weer bij te komen, maar dat maakt niet uit.

  11. Dit is een ‘internationaal’ fenomeen. Hahaha. Ik was vorig jaar op stap met een Vlaams nichtje (15), mijn Mozambikaanse zwager (17) en Mozambikaans schoonzusje (21). Ze kennen elkaar en hebben een prima contact. Maar eigen initiatief … vergeet het maar. Ja … wifi-vragen en hoe laat we gaan eten … op de bank hangen, tot laat in de nacht films kijken en ’s morgens lang in bed blijven. Hahaha … ’t is overal hetzelfde. Ik kan dat van mezelf niet herinneren … maar ja, dat was in het Stenen Tijdperk. Geen mobieltjes, laptops, netflix … enkel een fiets, wat zakgeld en (best veel) vrijheid.

  12. Ja inderdaad volgend jaar met z’n tweetjes…denk dat die twee ook een beetje op elkaar uitgekeken waren?
    3 jaar geleden gingen we met onze zoon van 13 kamperen omdat we hoopten dat er dan leeftijdsgenoten op de camping waren ,erg dom want we haten tenten en campings maar ja.
    Er was niemand van zijn leeftijd en na een week zijn we naar huis gegaan alle 3 opgelucht!

  13. Herkenbaar en dus ook nooit meer! Vakantie in Nederland, genoeg te doen in de omgeving; van strand tot aan een achtbanenpark toe maar nee één rondje met vriend over het park en de conclusie van saai – niets te doen was al getrokken. Kwamen hun kamer niet eens meer af en onderling waren ze ook al niet gezellig, niet te doen met pubers 🙂

  14. 😂😂😂 oh wat erg!! Wel een hilarisch verhaal. Ook hier lach je volgend jaar (oké oké over 5 jaar) om. Ik heb er nu al heel erg om gelachen. Voel met je mee, hoor. Dat wel. 😘

  15. lekker dan. Die van ons is gelukkig nog maar 7, dus ik mag nog even wachten op dit gedrag…Ik weet nog wel goed dat mijn zus van mijn ouders een vriendinnetje mee mocht. Mijn zus deed niets anders dan lezen en het meisje werd aan haar lot overgelaten. Mijn broer (2 jaar jonger) nam haar toen maar mee op sleeptouw. Fijn dat je weer thuis bent dan kan een ieder weer lekker zijn eigen gang gaan. Het lijkt mij best lastig op vakantie met een vriendin van je kind.

  16. Pubers, ik weet er alles van! Als ik je lees is je dochter een engel vergeleken met de mijne. Ik heb veel te laat het boek Het puberbrein gelezen en toen viel veel op zijn plek.

  17. Ik kan me om dat soort gedrag dus niet druk maken, heb meer moeite met tot in de middag op bed liggen, wat rondhangen en dan tot diep in de nacht uitgaan (wat maakt dat ik ergens om 3 of 4 in de nacht wakker wordt van thuiskomend kind hoe zachtjes die ook doet). En of er nou veel verschil is tussen de hele dag op het strand een boek lezen of in een huisje, niet echt (lijkt het huisje mij een stuk plezieriger en zou ikzelf zeker doen). Ik heb wel foto’s van binnenkant van de caravan, zitten er 3 van onze kinderen er elk met een eigen laptop een serie te kijken/ spel te doen. Ze vragen nog steeds of ze mee mogen.
    Jammer dat de vakantie niet aan je verwachtingen voldeed.

    1. Dat kan me ook niet schelen, lezen is prima. Maar waarom we dan niet gewoon het huis in Lloret hadden kunnen huren, is me een compleet raadsel. En we hebben veel moeite moeten doen (en geld moeten uitgeven), beide gezinnen, om dit zo voor elkaar te krijgen. Ga dan PVD ook wat doen!

      1. Het is dus de combinatie van extra moeite gedaan hebben en er dan niks mee doen. Snap ik. Ik ben er ook klaar mee om een camping uit te zoeken rekening houdend met puber/ jong volwassenen – wensen (zwembad en dan niet gaan zwemmen bv.)

        1. Ik snap het wel i.v.m. Mimizan, maar laat pubers lekker puberen en laat ze met rust ! Ik heb bijna nooit last met ze gehad !
          Groetjes Tineke

          1. Normaal geen probleem. Maar als ze een enorme stempel drukken op de vakantie, eisen gaan stellen en veel extra geld kosten omdat we eea voor ze omgooien, vind ik dat ik recht heb er wat van te zeggen.

  18. Doe je zó je best om het je loedertje naar de zin te maken en dan dát…je zou ze door elkaar willen schudden. Heel wijs dat je voor de drank gekozen hebt.

  19. Hahaha! Ik heb geen pubers nodig om aan de drank te gaan, maar een nukkige echtgenoot. En voor hem ook eentje graag. Haalt de scherpe kantjes eraf.
    Maar ja, nu ik ‘even’ alleen ben voor mij weinig drank. Drinken in je eentje is érg ongezellig!

  20. Hahaha. Nou ja als ze alleen maar aan je voeten liggen en verder niet teveel herrie maken had ik ze gewoon laten liggen. Kwestie van negeren en je eigen plan trekken, met of zonder de vloerdweilers. Maar goed, voor dit advies is het nu te laat. 😅

  21. Weer wat geleerd moet je maar denken. Volgend jaar gewoon je eigen zin doen en geen vreemde kinders meer mee. Ik denk ook eerlijk gezegd niet dat je het een puber op vakantie naar de zin kunt maken, wat je ook doet, is een kansloze missie.

  22. Zo herkenbaar. Ooit zo’n vakantie in Praag gehad. . Niet bij de tent weg te slaan. .. drama. Blij dat die periode voorbij is. Heb er 4 gehad… Als er ooit een nieuwe liefde komt… Dan alleen met kinderen die als voorbij de puberteit zijn hihi

  23. Dat was destijds één van de redenen om de camping op te zeggen; de jeugd nam het gegeven ‘sta’caravan nogal letterlijk, hoewel ze er wel bij zaten maar ze waren er niet weg te slaan.

  24. Haha ik was als puber ook best energieloos op vakantie 😛 Ik wilde nooit lange wandelingen maken en naar oude dingen toe. Saaaai! Gelukkig is dat helemaal goed gekomen!

  25. Hi Kliefje,

    Als je je realiseert dat ze wel ee grote mond en hoge verwachtingen hebben en eigenlijk niks durven als puntje bij paaltje komt, behalve onder leeftijdsgenoten die ze kennen en waar ze op terug kunnen vallen. Hier overigens dezelfde problemen. Gelukkig doen ze ook mee aan kampen zodat wij ook eens ons eigen gang kunnen gaan. Ik denk dat ik er later met weemoed aan terug zal denken. Maar ik heb oom geleerd dat wat ik investeer niet gewaardeerd wordt dus ik kom ze niet zoveel tegemoet als ze iets wensen qua lokatie en vrienden neem ik niet mee.

    Groetjes,

    Dorothé

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s