Ik weet het niet hoor…

Ik weet nog steeds niet wat ik er van vind. Van WhatsApp.

Ik ben nog niet om.

Ik vind die blauwe vinkjes handig. Bij anderen dan hè? Het is prettig om te zien dat iemand je bericht gezien heeft. Aan de andere kant ontvang ik zelf wel eens iets waar ik even over na wil denken. Maar ja, de tegenpartij heeft al gezien dat ik op de hoogte ben. Dus zit er toch een soort druk achter snel een reply te sturen. Mailen of old school sms’en is rustiger voor deze neuroot.

En dan hebben we de groepjes.

Ik zat begin dit jaar ineens in een heus groepje. Ik. Die een broertje dood heeft aan alle groepjes. En aan kletsen. In het echte leven. Maar ook zeker digitaal. Dat wist ik nog natuurlijk niet, voor ik in dat groepje zat. Maar na een halve dag begon één en al me al mateloos te irriteren. Oeverloos, eindeloos geouwehoer over helemaal niks. Nou had ik -denk ik- ook de mazzel dat één van de dames als lievelingsonderwerp piemels had. En wat ze daar allemaal mee kon doen. Oh ja, en drugs. Bijna vergeten. Onderwerpen die mij nul komma nul interesseren. Drugs al niet meer sinds ik 18 was. En wat betreft piemels: er is er maar eentje waar ik überhaupt interesse in heb. Maar er over lullen, gaat me te ver.

Ik zette het groepje op stil. Dempen heet dat. Ammehoela dat ik niet zag dat er de Godganse dag berichtjes binnen sijpelden (met vlagen zelfs hele golven die aan kwamen rollen.) Ik werd er bloednerveus van.

Ik kondigde mijn vertrek aan in het groepje en klikte op “groep verlaten”.

Nu zit ik in nog twee groepjes.

Eentje met alle redactieleden van HVD en die heet “serieuze zaken”. Het is ten strengste verboden het daar over piemels te hebben, Goddank. Tuurlijk wijkt iemand wel eens even af en wordt er een vooral niet serieus onderwerp aangesneden. Maar iedereen in die groep gedraagt zich keurig.

En ik zit in een familieapp. Met Vlam en Jill. Soms wel handig. Kan Vlam in ieder geval nooit meer zeggen dat we hem niet verteld hebben dat Jill zaterdag niet mee-eet. Of dat hem niet gevraagd was of ze een nieuwe broek mocht kopen. Er is altijd keihard bewijs.

Via mijn één op één gesprekken met hem krijg ik elke morgen een berichtje. Of ik lekker geslapen heb, werkse vandaag, dat soort zaken. Lief. En gewaardeerd.

Maar ik ontvang ook allerhande opdrachten. Maak jij svp een factuur? Koop je brood? Zijn er nog neussprays? Zou jij even aan Tele2 willen melden dat Ziggo sport stoort? Ik ben een soort persoonlijke thuisbezorgd.nl geworden in de loop der jaren.

Grappig is wel dat irl hij degene is die veel praat en ik stil(ler) ben. Maar digitaal is hij een man van weinig woorden.

appvlam

36 thoughts on “Ik weet het niet hoor…

  1. Waar ik het meeste moeite mee heb is dat het zogenaamde platte communicatie is. Mensen zien de emotie niet die jij meestuurt als het ware. Het kan tot hele vervelende toestanden leiden heb ik al aan den lijve ondervonden.

    1. Ja, beledigde nieuwe voetbalmoeder die me nog niet kent – ze riep op tot een algemene klacht over iets waar de organisatoren ook geen invloed op hadden. Ik ben meer van de helpen dan van de klagen en van de eerst vragen wat er eigenlijk aan de hand is. Dat vatte ze nogal persoonlijk op.. Waarna een voetbalvader haar vertelde dat persoonlijke discussies beter opgelost worden door elkaar even te spreken. Niks meer gehoord.

  2. Ik ben dol op de app. Ik hanteer het principe ‘de ander heeft zijn eigen leven’ en dat werkt erg goed. Itt de mail waar een eindeloze reeks replies onoverzichtelijk wordt, kan ik via de app een dagendurende conversatie met iemand hebben zonder dat we de draad kwijtraken. Ik zit in niet zo heel veel groepjes, alleen praktische – zodra het oeverloos gezanik wordt ben ik weg.
    Manlief reageert ook eerder op de app dan op mail en ik accepteer geen opdrachten per app. Dat deed ik ook al niet per mail, dus hij is goed ‘getraind’: als hij wat wil dan belt hij ;)

  3. Voor sommige dingen is het wel handig, als naslagwerkje, om af te spreken en soms een foto sturen, die zegt dan meer dan 100 woorden.
    Alleen onhandig dat ik geen internet op mobiel heb en dus buiten de deur hem niet kan gebruiken.

  4. Ik ben enorm om. Sterker nog, ik vind het best lastig soms dat mijn moeder geen whatsapp heeft. Ik zou het niet meer willen missen. Ik heb overigens ook niet veel met groepen behalve dan de nuttige. De werk app groep, even aangeven dat je later bent, ziek bent (dat ook netjes aan de werkgever hoor, maar dan weten de directe collega’s het ook). Voetbal app. hoe laat en waar verzamelen/wedstrijd/training, wie rijdt er. En de familie app van mans kant, die lees ik soms, maar is vaak vooral lieve kindjes zaken en kan ik prima hebben. De `1 op 1 gesprekken zijn ook handig en makkelijker dan sms wat mij betreft. Ik maak er veelvuldig gebruik van. en van de blauwe vinkjes, ik voel daar geen druk door. Manlief wel en die heeft ze uit gezet en neemt op de koop toe dat hij dan dus ook geen blauwe vinkjes krijgt.

  5. Ik voelde me ook altijd verplicht snel te reageren door die vinkjes. Nu heb ik dat uitgezet en reageer ik wanneer het mij past. Voel ik me prima bij!

  6. Hi Kliefje,

    Hier helemaal geen stress van vinkjes. Ken je dat ikoontje met ik denk na? Dat gebruik ik regelmatig zodat een ander dat weet. Sowieso reageer ik niet vroeg of laat op de dag, maar meestal op een tijd die mij goed uitkomt. Ik zeg verder bij het lid worden van een groepsapp gelijk dat ik niet zo van sociale babbels ben en dat ze als er echt iets is me persoonlijk moeten appen/bellen. Groepen kijk ik maar 1x per dag behalve onze gezinsapp, die is noodzakelijk. Het meest gestuurde bericht is ETA….. uur oftewel expected time of arrival dan weet ik wat ik moet met het avondeten.Momenteel een kind met een gebroken enkel die moet worden opgehaald…hij stuurt iedere dag zijn tijden voor die dag….super. Wat ik ook geweldig vind zijn de SMS-berichten van je fiets is gerepareerd of je hebt een afspraak of zoals vandaag… je wasmachine wordt bezorgd tussen … en ….

    Persoonlijke berichten gaan ook goed vooral met mensen die een ander leven hebben dan ik en die ik moeilijk kan bereiken. We appen dan kort en spreken af wanneer te bellen of dat ik een mail stuur, want ik typ veel sneller dan dat ik app. Veel mensen lezen niet dagelijks meer hun mail heb ik gemerkt, vooral jongeren niet.

    Groetjes,

    Dorothé

  7. Ik loop hopeloos achter , alleen Nokia met prepaid kaart , mag straks niet meer i.v.m. de veiligheid .(terrorisme)
    Als ik zo in mijn omgeving kijk vind ik de ‘de app” een vorm van terrorisme.
    Zo’n Phone wordt als het ware naast het koekje bij de koffie gelegd.
    Vast en zeker zal het er ooit wel eens van komen , maar nu nog even niet.

  8. Hahaha, die laatste, die had van hier kunnen zijn. Ik vind appen reuze handig. Naar oppasmeisjes, naar mijn oudste twee kinderen. De jeugd van tegenwoordig houdt net zo min nvan bellen als ik. En naar man, want die heeft zn app op stil en leest pas als het hem uitkomt op het werk. Dus dat is wel zo handig. Voor hem…. :-)

  9. Ik ben zo’n beetje gedwongen tot whatsapp toen we met een groep in Parijs waren en het makkelijk was elkaar zo te bereiken. Prima, maar nu ik Whatsapp op mijn telefoon heb denkt iedereen ineens dat ik alles de hele dag lees en dat ik zo bereikbaar ben…Ik haat het! Dus: overdag gebruik ik een Nokiatje met zelfde nummer als op mijn smartfoon, ik app zelf nooit, ik ben bij spoed per telefoon of SMS bereikbaar, ik kijk ’s avonds naar de whatsapp en wil gewoon met rust gelaten worden en geen onzin horen en lezen de hele dag. Maar helaas bijna niemand snapt me en veel mensen verbazen zich dat ik mijn app niet gelezen heb……. Dus Klief, succes met het vinden van een methode om het zakelijk en efficient te houden, dat zal niet meevallen als je eenmaal in het whatsapp circuit zit!

  10. Haha de reactie op jouw app! Geweldig (en oh zo frustrerend af en toe lijkt mij). Ik ben zelf heel erg van de app. Ben absoluut geen beller. Maar met mannen blijft het lastig. Communicatie uberhaubt. Ik heb mezelf nu maar gewoon voorgenomen om duidelijk te zijn, anders ga ik weer tobben waarom iemand zo kortaf is etc. Zo duidelijkheid vragen.
    De familie app vind ik helemaal top (met ouders, zus, zwager, neef en nicht) weet iedereen tenminste direct hetzelfde :)

  11. Hahahaha volgens mij is elke man digitaal van weinig woorden 😅 Ik zit ook in een groepje met mijn ouders en broertje. Ik houd niet zo van appen en hoef ik iig tegen hen alles maar één keer te zeggen. Wist je trouwens dat je die blauwe vinkjes kunt uitzetten? Dan ziet niemand meer of jij het bericht wel of niet hebt gelezen. Jij kan het dan ook niet meer bij anderen zien. Ik spreek tegenwoordig vaak een audio bericht in. Kan ik veel meer zeggen in korte tijd en heb ik heb last van die automatische woord invullingen die soms gekke zinnen opleveren.

    1. Weet ik. Maar dat zie ik ook niet meer of de tegenpartij het heeft gezien en in sommige gevallen (lees man en vrouw van werkgever en kind) is het wel handig dat ik weet dat men het gelezen heeft ;)

  12. Ideaal de app; snel even vraag van collega’s beantwoorden die onderweg zijn, oudste uit de stress halen als emmertje overloopt (en bellen dan bij haar lastig is), boodschappenbriefjes aan Pé doorgeven zodat boodschappen in huis zijn terwijl ik nog op het werk ben (luxe!), muziekinfo met jongste uitwisselen (zoals vandaag dat het me weer gelukt is om tickets voor gaaf concert te regelen … oh yes), snel ff data prikken met vriendinnen (gezelligheid!), info uitwisselen met mijn studiegroep (en daar vooral niet zit te wachten op onzinberichtjes en mijn huidige studiegroepje dus ook niet … fijn!) en elkaar motiveren in de groepsapp van mijn sportmaatjes (zo lief!).

    Vooral niet teveel groepsapps, die schoon ik regelmatig op en geluid van groepsapps staat sowieso uit en blauwe vinkjes … daar let ik eigenlijk nooit zo op, jongste heeft die standaard al uit staan. Ik vind juist “aan het typen” lastig als je wacht op antwoord en dat “aan het typen” maar duurt en duurt en je dan inderdaad maar xxx of OK terug krijgt :)

  13. Ik vind het heerlijk whatsapp. Ik ben niet zo van het bellen. Als je kinderen niet meer thuis wonen, kun je ze altijd bereiken. En als je kleinkinderen hebt, is het helemaal fijn, je ziet heel veel keer leuke foto’s en filmpjes voorbijkomen.
    Maar ik reageer wel, wanneer het mij uitkomt!
    Groetjes Tineke

  14. Ik gebruik het (nog) niet maar zie het mijn jongste wel veel doen. Ik word eigenlijk super nerveus van alles wat constant mijn aandacht opeist. Ik wil zelf beslissen wanneer iets mijn aandacht verdient.

  15. Whatsapp gebruik ik nauwelijks. Heb het voornamelijk omdat ik zo makkelijker met mensen in NL kan communiceren.
    Ik gebruik vooral WeChat. Een soortgelijke app, maar je kunt er veel meer mee. Groepchat, het is een soort instagram, je kunt er mee betalen (in winkels, de bus) en nog veel meer! Heul handig!

  16. Ik ben zelf meteen gestopt met die blauwe vinkjes, ik vind dat vreselijk, word er opgejaagd van, een gevoel van dat ik dan verplicht meteen iets terug moet sturen…..
    En zodra ik in een groepsapp gezet word verlaat ik deze zo snel mogelijk, vooral als mensen allerlei niet ter zake doende info gaan delen, denk vakantie foto plaatsen, waarop de hele groep reageert en ook fotootjes gaat plaatsen, brrr ik denk doe dat op fb ofzo…niet in deze werkapp.(of welke groepsapp met een doel dan ook).(fb heb ik al jaaaren ook niet meer, om ongeveer diezelfde reden). Zo werd ik ongevraagd in mijn eigen vakantie in een werkapp toegevoegd, waar veel vervelende info gedeeld werd, waardoor ik me toch niet helemaal ontspannen meer voelde en toch ongemerkt steeds ging kijken of er al betere berichten kwamen…..bah
    Enige groepsapp is idd onsgezinsgroepje, wat handig is met betrekking tot mee-eten of juist niet etc etc…

  17. Ik ben blij met WhatsApp want ik heb een hekel aan bellen. Nu kan ik gewoon m’n broer een berichtje sturen dat ik hem de geweldigste broer van het halfrond vind zonder oeverloos uit te wijden. De enige groepsapp die ik heb is er eentje van Man, Kind en ik. Wat je schrijft: praktisch en bewijsmateriaal (-:

  18. Haha, grappig dat je digitaal veel kletseriger bent. Je bent ook een stuk uitgebreider dan ik op de app, hoor. Nou ja, met een vriendin kunnen de berichtjes langer duren. Maar bij familie zijn het vragen en mededelingen. Soms wat gegrap, maar dan hou ik het ook kort. Ik ben wel dol op de WhatsApp, vooral omdat ik de gezinsapp en familieapp ideaal vind. Een familielid die een doktersuitslag heeft gehad zet het gewoon op de app. en de kinderen sturen een foto van een cijfer over melden dat ze niet thuis eten. Heel veel berichtjes van mij gaan zo: ‘Er is een pakje voor je binnen gekomen.’ :)

  19. whatsapp is wel makkelijk, maar soms ook bijzonder irritant, uitzetten gaat niet.
    Maar alleen voor directe personen, de rest kan me gestolen worden. Hans

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s