Ons uitgavepatroon.

Cleo vroeg me enige tijd geleden, toen ik u opriep met interessante onderwerpen voor HVD te komen dit: ik zou het interessant vinden om iets te lezen over je (jullie) uitgavenpatroon. Waarom geld uitgeven aan schoenen, luxe eten etc als jullie buffer beperkt is? Geen oordeel hoor, gewoon nieuwsgierig ;-)

Mijn persoonlijke blog is meer de plek om die vragen te beantwoorden.

Wij hebben inderdaad een beperkte (lees: geen) buffer. Al jaren zijn we gat na gat aan het dichten. Toen ik Vlam leerde kennen had hij veel schulden. Hij had voor hij mij leerde kennen al nooit een buffer, toen kwam de crisis en zat hij veel thuis. En dan gaat het hard. Dat was niet handig van hem.

Maar achteraf kijk je een koe in zijn kont.

Ik heb toen ook heel serieus over nagedacht of ik wel wat met hem wilde beginnen. Had ik zin in die shit?

Ja. Ik ben er met open armen en open hart ingestapt. Omdat Vlam de allerliefste man is die ik ooit heb ontmoet. Hij is attent, genereus, empathisch en kan mij met al mijn nukken en bijzondere manier van coping en wisselend humeur prima handelen.

Nog steeds hebben we schulden. Op dit moment moeten we nog één en ander aan de belastingvrienden betalen en wil de boekhouder ook graag nog wat geld zien.

Natuurlijk zullen de sparende en strenge budgetvoerende mensen onder u ons voor gek verklaren. Waarom gaan jullie in vredesnaam op vakantie als je daar eigenlijk geen geld voor hebt?

U heeft hartstikke gelijk.

Feit is alleen dat de gemiddelde man in Nederland 79, 1 jaar wordt en de gemiddelde vrouw 82,8. Vlam en ik hebben elkaar op “latere leeftijd” leren kennen. Ik wil met die man op vakantie en kunnen terugkijken op leuke periodes. Ook als gezin zijnde, met Jill samen. Niet dat we straks iets gaan mankeren/pas echt oud zijn en Jill is uitgevlogen en wij niet meer weg kunnen. Maar fijn wél alles afbetaald hebben. Hoezee.

Hier en nu en niet daar en straks, dat is wat we (binnen bepaalde kaders) hanteren. Misschien is dat heel kortzichtig. En hebben we straks enorm spijt. Maar daar dealen we later dan wel weer mee.

Ook is het zo dat we ons allebei het leplazarus werken en (alhoewel ik het een jeukuitdrukking vind) ik vind dat we “recht hebben” op twee weken per jaar vakantie.

De rest van het jaar zijn we, mijns inziens, erg rustig met geld.

Uit eten gaan we zelden. En áls we gaan, is het simpel. Pizzaatje of ergens tapas eten. Maar even nadenken, op jaarbasis? Hmmm. Met zijn drietjes gaan we vijf keer per jaar ergens wat eten. Vlam met zijn vrienden drie keer? En ik lunch zo eens per twee maanden met iemand.

We eten dus meestal thuis. Cleo noemde luxe eten. Dat valt wel mee. We letten erg op met wat we kopen, vergelijken prijzen. En hebben we op zaterdag zin in griet maar die blijkt twintig euro per kilo te kosten, dan wijken we uit naar kabeljauw. Onze dagelijkse boodschappen worden ook niet zomaar gekocht. We letten erg op aanbiedingen, verwerken restjes tot andere gerechten en ik fiets rustig naar de andere kant van de stad als daar de shampoo twee halen, één betalen is.

En die schoenen, daar kom ik in een andere keer op terug. Dat wordt teveel voor één blog… ;)

23 thoughts on “Ons uitgavepatroon.

  1. Ik vind dat je ook van je leven moet genieten, als ik sommige bezuinigblogs lees dan krijg ik daar spontaan de kriebels van. En als je verder aflost waarom dan meer aflossen? Als er geen enorme woekerrentes tegenover staan, zie ik het probleem niet zo. Geniet van vandaag!

  2. Nu telt ook. Zo leven wij en ik herken wel wat dingen die je noemt. Wij hebben geen buffer (zodra die begint de groeien leggen allerlei noodzakelijke apparaten het loodje). Ik heb nog een staartje studieschuld, we hebben de hypotheek en de auto (derdehands) is pas over een jaar helemaal van ons. Het zij zo.
    Ben met man een nachtje weggeweest ldeze zomer (via vakantieveilingen) en uit eten (AHrestaurantactie). Hadden we ook niet kunnen doen. Maar het moment was prachtig en ik geniet nog na. En dat heb ik nodig.

    1. Ik zou graag die buffer willen. Maar elke keer als eea langere tijd stabiel is, gebeurt er wat. Zit Vlam ineens weken zonder werk, wordt Misty ziek, dure reparatie aan de auto etc… Wet van Murphy!
      Hebben jullie goed gedaan, zo even samen weg! Geef je groot gelijk, jullie hebben van die woelige tijden steeds. Dan moet je even samen iets ondernemen en genieten.

  3. Ja zeg je kan alles wel afschaffen .Maar dan kan je eigenlijk net zo goed gelijk het loodje leggen. Nee hoor groot gelijk en als alles bij het normale blijft Dan zie ik niet in waarom je niet 1 x per jaar op vakantie mag…kan. Spendere is wat anders ok af en toe bv een heel lekker beetje duur flesje wijn moet kunnen
    Ik zeg vooral zo doorgaan .😁

  4. zestien jaar geleden en pas gescheiden draaide ik ieder (ouderwets) dubbeltje wel 47 keer om. Tegenwoordig heeft de financiële balans zich hersteld gelukkig. En toch… ik denk met veel liefde en warmte terug aan die tijd, zestien jaar geleden. Gek hè?

  5. Niemand heeft het recht om te oordelen over de uitgaven van anderen. Als je zo over je toeren raakt omdat je uitgeblust bent verdien je immers ook niks 😜 Het leven is er om te leven, niet om geld te verdienen.
    Jammer dat je het in deze maatschappij zo nodig hebt. Maar verder… leef! Ik hoop dat jullie zo snel mogelijk wat meer ademruimte hebben. Kunnen jullie nog meer genieten. Lieve groet 🙂

  6. Ik ben altijd erg bewust bezig geweest met mijn geld, spaarde echt voor datgene dat ik wilde (reizen en een huis) en verder gaf ik niet veel uit. Nog steeds niet en ik ben redelijk voorzichtig met zomaar dingen kopen. Jimmy heeft mij geleerd geld meer te laten rollen, want zoals je zegt, je leeft maar één keer! Ondanks dat we in Colombia prima kunnen leven, zijn reisjes naar New York of Hongkong eigenlijk ver boven ons budget. Of vooral boven mijn budget. Dat maakt dat ik nu in Colombia steeds bijna al mijn geld uitgeef aan die reisjes en dan weer opnieuw begin met sparen. Vind ik helemaal niet erg: lekker genieten! Ik moet er wel bij zeggen dat ik een buffer heb in Nederland, maar aan dat geld kom ik zo min mogelijk. Dat jullie genieten van het leven vind ik juist de allerbeste oplossing. Je weet toch ook nooit wat er met gespaard geld gebeurd op den duur, net als pensioen: misschien bestaat dat niet eens meer over 20 jaar!

  7. Leuke blog. En goede keuzes! Absoluut. Ik word soms ook wel wat meegetrokken blogs en wil ik opeens weer veel meer sparen en minder uitgeven. Grenzen zijn soms zo lastig. Mag je 1x per maand uit eten of 1 x per kwartaal/per jaar. Noem maar op. Ik kan het mijzelf behoorlijk lastig maken. Maar deze blog en reacties zetten mij dan weer even met de pootjes op de grond. Wij hebben wel een buffer.(Dus dat is al heel fijn) Daarnaast wel een erg onzekere financiële toekomst en beperkte levensverwachting door mijn ziekte. Dus nu genieten en bewust geld uitgeven aan leuke dingen. Omdat ik soms zo twijfel hebben wij een pretbudget per maand, en ik neem mij nu weer voor, dat gewoon op te maken ipv weer te twijfelen of ik toch niet wat meer zou moeten sparen.

  8. Carpe Diem. Natuurlijk niet met je hoofd onder je arm, maar ook geld uitgeven voor de fijne dingen. En niet teveel zorgen over de dag van morgen. Het komt meestal toch anders te vallen als gedacht.

  9. Ik las ‘ns een kort verhaal waarvan de laatste zin was: ……het pensioenfonds hoefde niet te storten. Twee dagen voor zijn 65E was hij overleden!

  10. Iedereen mag zijn geld gelukkig uitgeven zoals hij/zij dat wil. Wat de een belangrijk vindt en waar dus veel geld aan wordt uitgegeven vindt de ander dat dus zonde van zijn/haar geld en omgekeerd. Persoonlijk vind ik lekker op vakantie gaan een heel goed doel.

  11. YOLO! :-) daarom zit ik thuis en geniet ik van het opgroeien van mn laatste kindje ipv dik tegen mn zin te gaan werken voor een baas die me niet apprecieert (ik sta elke morgen op met een glimlach op mn gezicht omdat dat kereltje naast me ligt te maffen) :-) (ik werk thuis wel nog een beetje hoor). Maar een buffer is wel fijn om te hebben, het geeft rust om te weten dat je niet op straat moet gaan wonen als er even een financiële tegenvaller is. Probeer dus toch mss iets aan die buffer te doen, maar voor de rest: geniet, leef!
    Nona

  12. Het nu is heel belangrijk en zolang je bewust de keuze maakt voor die vakantie en dat niet achteloos doet dan lijkt me toch ook dat dat moet kunnen. Genieten is heel belangrijk en alleen strak op de centen is lastig genieten.

  13. Ik zou het niet kunnen, dat zonder buffer op reis gaan. Misschien omdat er hier maar inkomen van 1 persoon binnenkomt? Misschien omdat er altijd een buffer geweest is?
    Niettemin vind ik eveneens dat het leven te kort is om niet meteen te genieten.

  14. Is het erg dat ik niet weer hoe ons uitgavenpatroon is? Mijn wettige huisgenote beheert de kas. Ik zou niet eens weten hoe ik geld over moet boeken (aangeleerd hulpeloos, heet dat). Ik doe slechts één of twee keer per maand een greep in de kas. Er zijn tijden dat we wat aan de krappe kant zaten (één inkomen, hoge hypotheekrente, opgroeiende kinderen), maar echt krap is het nooit geweest. Scheelt ook wel zonder roken, alcohol en geen auto en op vakantie altijd woningruil. Maar tegenwoordig kunnen we het allemaal goed doen, zonder teveel luxe, maar ook met voldoende ‘genietingen’. Om meer inzicht te krijgen moet ik misschien het tabellarisch kasboek uit mijn studententijd in ere herstellen (met als grootste post diversen). Als werkstudent was het wel krap trouwens, één brood per week en één warme maaltijd per week, maar niet slecht, ik bewaar er goede herinneringen aan…

  15. Wij zijn iets anders gestart. Weliswaar ben ik ook al eens getrouwd geweest in het verre verleden, maar zonder schulden. Onze buffer is op orde. Dat wat we willen aflossen zo goed als gedaan. Natuurlijk zijn we er nog niet, maar haast is er ook niet. Dus doen we leuke dingen op vakantie of in huis. Nieuwe slaapkamer beneden maken, badkamer ook maar direct. De tuin volgend jaar. Vakantie, ja ook. Ach, het kan, dus waarom niet.

  16. Mooie vakantie herinneringen zijn goud waard. Uit mijn kindertijd zijn dat de mooiste herinneringen. .. Met 4 opgroeiende kinderen en een normaal inkomen is her soms gigantische moeilijk. Nauwelijks een buffer. . Kapotte auto. Vriezer noem maar op. . Toch zo vaak mogelijk op vakantie gegaan. Puzzelen met prijzen. Dag budget instellen. En het ging altijd goed. . En de kinderen? Nu volwassenen. . Praten nog over de heerlijke vakanties. Een leven is om te leven. Maar.. teveel geldzorgen kan ook onrust in je hoofd vinden. . Dus… Het vinden van de juiste balans. Soms schiet ie door. . Soms niet 😘

  17. Zolang je geen lening neemt om je vakantie te betalen, zie ik het probleem niet. En anders blijft het nog steeds jullie keuze. Het leven is te kort om alleen maar serieus bezig te zijn!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s