De K&*%$# wet van Murphy

SchoRo is overleden. Gisteren tussen de middag kwam hij nog één keer overeind, Vlam pakte hem beet en hij stierf in zijn armen.

Heftig voor hem.

Bij mij overheerst vooral de opluchting.

Ik ben blij dat de strijd gestreden is. Ik ben iemand die misschien emotioneel anders in elkaar zit dan de gemiddeld mens. Ik weet al een ruim jaar dat hij ongeneeslijk ziek was en heb in de afgelopen tijd stukje bij beetje al afscheid genomen van hem. Op een dood die zo aan komt tijgersluipen als deze, kun je je tenminste nog iets voorbereiden. Ik ben iemand die dat doet. En dus ook kan. Ik ben niet in shock.

Na de ellendige tijd die hij heeft gehad, ben ik echt blij dat het over is. Je gunt je ergste vijand nog niet zo’n ziekte.

Verder speelt het natuurlijk wel mee, dat hij en ik niet de allerbeste relatie hadden. Hij was niet slecht. Maar ook niet heel goed. Rob was geen makkelijk mens. Erg negatief, pessimistisch en passief. Ik weet het: over de doden niets dan goeds. Right. Daar doe ik niet aan. Sorry. Overigens wist SchoRo hoe ik over hem dacht hoor. We waren daar heel open in.

Ik heb ook bij Vlam veel teleurstelling gezien in de afgelopen jaren. Hij had graag een andere band gehad met zijn vader dan dat ze uiteindelijk hadden. Je man pijn zien hebben is niet tof. Ik heb liever dat iemand mij “pakt” dan hem. Vlam is veel kwetsbaarder dan ik. En hoe je het ook wendt of keert, zulke ervaringen neem je dan toch mee in je beoordeling over iemand.

Door de ziekte en het sterfbed van SchoRo was de afgelopen periode erg stressvol. Veel emoties. Vlam veel weg. Ik veel alleen. Ik ben een tikkie autistisch op bepaald gebied en alhoewel ik álle begrip had voor zijn afwezigheid en hem ook van harte gunde zo’n betrokken rol te spelen, was het voor mij erg lastig. Al die veranderingen in ons dagelijks leven. Steeds weer moeten aanpassen van mij kant. Flexibel opstellen. Er rekening mee houden dat de dag ineens volledig anders zou kunnen verlopen. En dat gebeurde ook regelmatig. Ik merk aan mijn lijf dat dat zijn impact heeft gehad. Ik ben onrustig. Schrik snel. Mijn nek en schouders staan strak.

Ook shit. Mijn collega die ziek is. Mijn werk dat daaronder geleden heeft, want ik moest voor een groot gedeelte haar taken op mij nemen. En ik maak me zorgen. Laura bevindt zich in een zeer kwetsbare positie. Ik ben als de dood dat dit het begin is van een lange periode van ziekmelden. Hoe moet dat dan op de praktijk? Ik kan (en wil) niet al te lang op deze manier doorgaan. Dan val ik om namelijk.

Goddank heb ik vanaf nu vakantie. De aankomende week “doen we nog even een crematietje” maar verder hoop ik vooral op veel ontspanning en ontlading.

Iets met bankhangen, poes op schoot, lezen, sloten thee drinken, wandelen en misschien wel een dagje sauna.

Ik gun het mij wel.

65 thoughts on “De K&*%$# wet van Murphy

  1. Gecondoleerd Kliefje, ook voor je man en dochter. Ik wens je toe dat het afscheid goed verloopt en dat je daarna weer een beetje je leven kunt oppakken.

    Warme groeten maar weer,

    Dorothé

  2. Gecondoleerd. Fijn dat er een eind aan z’n lijden is gekomen en ik hoop dat Vlam er niet ‘van onderuit’ gaat. Heb een heerlijke week en die sauna zou ik zeker doen!

  3. Wat is dit toch heftig allemaal.
    Echt heel goed voor je zelf zorgen hoor, de komende tijd. Zo belangrijk. Jammer dat je niet in 070 woont anders had ik je Debora
    aanbevolen Die je in 45 min weer geheel in vorm kneed Weg pijn in rug en schouders. Doe dat dagje sauna en pas op, voor je het weet lig je om . Sterkte jullie
    Liefs Leni

  4. Van harte gecondoleerd. Nee, zo’n ziekbed zou je niemand toewensen, maar vreemd dat daardoor ook het gemis later goed voelbaar is. Je bent er toch een heel jaar mee bezig geweest.

    1. Het zal, met name voor Vlam en zijn moeder, idd raar en zeer onwennig worden, veel stond toch in het teken van hem qua zorg en zorgen. Mijn schouders zijn geduldig 😉

  5. Gecondoleerd! Ik lijk qua karakter denk ik wel wat op jou (incl de allergie voor geluid haha) maar ik zou hetzelfde denken en voelen als jij. Sterkte deze week, hoop dat je wat tot rust komt. xo

  6. Gecondoleerd en sterkte! Ook voor je man en dochter. En verder hopelijk een weekje waarin je ook idd nog tijd voor een beetje ontspanning.

  7. Ik gun het jou ook wel. Sterkte met de situatie en ik hoop de rust snel wederkeert. Ook op het werk natuurlijk.

    Love As always
    Di Mario

    1. Ja, echt hè? Het was echt rot, die onrust die hij had (angst om te gaan?). Zó naar. Vlam houdt zich goed, af en toe enorm emotioneel. Maar ook hij is opgelucht. Schoonmoeder ook.

      1. Dan geeft de opluchting dat z’n lijden voorbij is waarbij jullie alleen maar machteloos toe konden kijken, ook troost. Maar lijden en dood kan zo’n heftige impact hebben.. 😘

  8. Mijn condoleances. Ja, hoe verdrietig vaak ook, soms kan de dood ook verlossing en zelfs opluchting betekenen. Tegenstrijdige gevoelens zijn nooit fijn. Sterkte met de verwerking! ❤

  9. Ja. Dat is precies wat je nodig hebt, doen hoor.
    Wat een impact heeft dat allemaal op je leven, ik weet het. Het gaat niet alleen om het verlies van iemand en het verdriet van Vlam daarover, het is zoveel meer. En op je werk ook al dat gedoe. Crisisje, zegt zr. Narda.
    Dus: hop- hop, op dat bankje met dat dekentje en zo.

  10. Jouw SchoRo is niet meer. Een van de hoofdrolspelers op je blog en natuurlijk in je eigen leven. Veel van je stukjes van het laatste jaar zou je kunnen bundelen onder de titel “Kroniek van een aangekondigde dood”. Maar deze titel is al jaren geleden opgeëist door Gabriel Garcia Marquez. Meer dan je mogelijk besefte (en wilde) was hij zeer aanwezig, dat lazen we bijna dagelijks. Ik wens jou (en Vlam en Jill) een fijne, nieuwe tijd toe. Eerst met een ‘emotieel gat’ en daarna de herinneringen. Ik hoop dat deze vakantie het begin zal zijn van betere tijden. Verbrand de slechte tijden maar mee op dat “crematietje”. Een omarming.

  11. Mijn medeleven heb je… Gecondoleerd, lieve Klief. En Murphy is een bitch. Maar ook bitches houden na verloop van tijd hun kop weer. Ik hoop dat je de komende week een beetje kunt ontspannen… HUGS!! x 1000000000.

  12. Wat beschrijf je goed de storm die iedereen op eigen manier beleeft.
    Sterkte voor jou, Jill en vooral Vlam bij het afscheid (dat natuurlijk eigenlijk ook al geweest is, maar ook nog wel even door zal gaan). En geniet even van je (jullie) rust!

  13. Ik ben eigenlijk ook een routine-mens (zijnde alle zaken die hun normale gang gaan) Ik begrijp je dus volkomen.
    En goed dat er een einde is gekomen aan het lijden van je schoonvader.
    Hou mekaar maar goed vast daar!

  14. Ach meis… ik lees het nu pas… Wat verdrietig allemaal!! Heel veel sterkte deze dagen en de komende tijd!! Mijn twee armen stijf om je heen en een hele dikke kus Xxxx

  15. gecondoleerd met het overlijden, inmiddels zijn we al weer even verder. Ik lees het nu pas, weekje vakantie. Zo herkenbaar van de fase toen mijn broer terminaal was. Veel sterkte voor jullie

  16. Sterkte Klief. Ik begrijp je blog volkomen. Ik had min of meer hetzelfde met mijn vader. Hij ook trouwens aan de morfinepomp op het laatst. Hij heeft wel een soort van spuitje gehad (sedatie). Ook bij mij niet alleen maar ‘over de doden niets dan goed’. En dan komt alles tegelijk. Soms is de wereld echt een beetje hopeloos….

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s