Weg ermee!

Ik heb gisteren voor het eerst in mijn ruim achtjarige blogcarrière iemand geblokkeerd op mijn pagina op Facebook.

Het betrof iemand die onder mijn stukje over de wet van Murphy, dat álles tegelijk kwam met als klap op de vuurpijl het overlijden van SchoRo, het nodig vond te schrijven dat ze me een egotripper vond. Ze schreef dat ik ook aan Vlam en mijn schoonmoeder moest denken, dat de wereld niet alleen om mij draaide. En ze eindigde met ‘Klivia is niet in de rouw, lezen jullie niet?’

Tsja.

Ik houd best van een discussietje op zijn tijd. Mensen mogen hier eerlijk tegen me zeggen wat ze van me vinden. Iemand mag mijn verhalen niks vinden, mijn reactie overdreven vinden, of een andere mening hebben. Allemaal prima. En mocht iemand me niet snappen, dan wil ik ook zeer gaarne op een andere manier uitleggen hoe ik één en ander bedoelde. Soms zit er een gapend gat tussen mijn boodschap en hoe de ander het interpreteert.

Maar deze opmerking ging me echt te ver. En het moment was buitengewoon ongepast.

Denkt die persoon nu echt dat ik de afgelopen veertien maanden (want zo lang zit er tussen het slechte nieuws dat we kregen en het overlijden van Rob) mezelf bovenaan heb geplaatst?

Denkt die persoon echt dat ik er niet ben geweest voor alle andere betrokkenen?

Mijn stuk ging over de hectiek van de afgelopen weken. Hoe ik het beleefd heb. Dat alle shit zo tegelijk kwam. Ik vond het wel wat veel.

Als iemand dat niet snapt, prima. Maar houd je bek. Klik weg. En blijf ook weg, als je mij zo’n egotripper vindt.

En ik zou niet in de rouw zijn.

Hmm.

De laatste keer dat ik checkte, was er nog nergens een draaiboek te vinden over rouwen. Wat mij in de afgelopen dertien jaar opgevallen is, op mijn werk, waar veel rouw is, is dat iedereen de dood en de emoties die daarbij komen, op zijn eigen manier beleeft.

Nee, ik ben niet intens verdrietig nee. Dat schreef ik ook al: ik heb langzaam, stukje bij beetje al afscheid genomen van Rob toen bleek dat het einde oefening was. Zo ben ik, zo pak ik dingen aan. Ik bescherm mezelf graag tegen groot verdriet.

Nee, ik mis hem (nog) niet. Ik zag Rob namelijk wel vaker maandenlang niet.

Nee, zo diep als bijvoorbeeld het overlijden van mijn vriend Niek, gaan dingen nu niet. Bij Nieks dood leek het alsof er iets uit me gerukt werd. Soms, als we terugrijden van Zierikzee naar huis, als we op bezoek zijn geweest bij zijn weduwe, rollen de tranen over mijn wangen. Dan is het nog net zo rauw als zes jaar geleden.

Op dit moment ben ik tussen alle shit en de fladderende hormonen door, mijn stinkende best aan het doen, er te zijn voor Vlam. Wat helaas soms ook niet helemaal lukt. Omdat ik zelf ook emoties heb.

Mag dat alsjeblieft?

54 thoughts on “Weg ermee!

  1. Goed zo. Ik zag haar reactie ook en heb enorm m’n best moeten doen om niet (lelijk op haar) te reageren. De vorige keer dat ik dat nl deed, kostte het m’n blog. Het mens heeft dus blijkbaar geen idee dat rouw diverse vormen kent en zadelde jou op met haar eigen normen en waarden. Ik heb ook geen traan gelaten over m’n sch.vader toen hij overleeed en ik hield echt van die man. Wie bepaald wat je wel en niet moet voelen en helemaal wat je wel en niet mag schrijven op je eigen blog?!

  2. Omg! Weg ermee, ook liefstniet meer aan denken, aan zo n trollen. Wtf? Zo n mensen zou ik als straf heel graag eens in zo n situatie zetten die je je ergste vijand niet wenst: een leuke vechtscheiding, ernstige zorgen om een kind, een sterfgeval in je naaste omgeving…zoiets dus, of een leuke combinatie van alles. Laat ze het aub zelf es meemaken, dan hebben ze zoveel shit aan hun hoofd dat ze er zelfs niet meer aan zouden dénken om de trol uit te hangen bij anderen.

  3. Hup idd weg ermee.
    Wat idioot om zo te reageren.
    Denken ze nou echt dat je alles op fb of blog zet. Wat weten we van jullie in de uren dat je niet blogt. Niets helemaal niets. L*llen laten zeg maar.Sterkte .
    Ps was toch geen heel bekende van je?😂😁😂😁😂😁😂

  4. Als-ik-neem afscheid van haar logje kan dit tellen :-) He, gelijk heb je ! Opsodemieteren. (Nu voelde ik me een helemaal Hollands toen ik het schreef. Opsodemieteren. Zalig woord. )

  5. Door een dergelijke reactie te laten staan, en er online op te reageren, zet je die persoon stevig te kakken. Ik zou ze dus niet hebben verwijderd doch wel aan de schandpaal hebben genageld. Wie slecht doet, slecht ontmoet. Zoiets.

  6. Gelijk heb je. M’n mond viel open toen ik het las. Dit ging vér over alle grenzen van fatsoen en aangezien je dan op z’n minst een bord voor je kop moet hebben, is het goed dat jij je grens aangaf. Weg ermee, vort.

  7. Heel toevallig ben ik op je blog uitgekomen en sommige mensen begrijpen er niets van….rouwen is iets persoonlijk en niemand kan je vertellen hoe je het moet doen en hoe lang het gaat duren….20 j geleden.stierf mijn man op 37j leeftijd aan een hersentumor. Mijn zoon was toen 13j,mijn man was 5j ziek geweest…..na zijn overlijden, ik was toen 34j…heb ik het eerdere moeilijk gehad maar langzamerhand kroop ik eruit….maar wat ik nooit vergeten ben is de reactie van sommige mensen….als ik soms moeilijke dagen had.en ik er iets over zei,dan was ik een kwezel en ik moest vooruit kijken, Als ik dan ergens was bv.op een feestje van het dorp ,dan was het van…kijk ze is hem al vergeten…..mijn conclusie is…je kunt voor sommige mensen nooit goed doen..dus leef je leven zoals jij wilt….

  8. Als ik de laatste jaren ergens een hekel aan heb gekregen dan is het aan dit soort trollentuig. Heb ook echt getwijfeld om er op te reageren, iets in de trant van: ‘je hoeft het niet te lezen hè’, maar besefte dat dit het groter zou maken en dit wellicht wel haar bedoeling was en dat gunde ik haar natuurlijk ook niet. Dus gewoon weg ermee, heel verstandig.

  9. Wha? Je hebt helemaal gelijk. In het kader van een hectische tijd nog effetjes wat hectischer maken of zo.. Je bent een lief mens en je doet je best in alles wat je doet – meer kan iemand niet van je vragen. Vind ik dan ;-)
    Knuffel.

  10. Het is nog steeds zo dat het puntje van een snelle pen, het venijnigste stukje gereedsschap is dat en mens kan bezeren. Niks van aantrekken is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Sterkte in deze tijd.

  11. Mijn hemel, is zij haar gevoel ergens onderweg in haar leven kwijt geraakt of zo??
    Zit me te bedenken, ik had laatst ook een wat rare reactie bij HVD… Zou het van dezelfde zijn?? Hmm…
    Goed dat je direct korte metten ermee gemaakt hebt! Zo. Sterke vrouw! Xx

  12. Kliefje ,ik ben het eens met je uitleg een ieder rouwt op zijn eigen gevoel daar kan en mag niemand over oordelen . Het zijn jou tranen die wel of niet zichtbaar of moet je jou verhaal op je A4 nat huilen om bewijs te leveren. Kliefje alsnog gecondoleerd en sterkte de komende tijd, Groet Hans H.

  13. Oei wat vervelend! Beetje inlevingsvermogen kan geen kwaad. Als er iets is waar elk persoon totaal anders mee omgaat dan is het wel rouw. Goed dat je haar eruit hebt gegooid.

  14. Twee woorden zijn genoeg: weg ermee! Geen podium geven want het lokt nieuwsgierigen met eenzelfde instelling aan.

    Blijf bij jezelf en bij je man deze dagen, de komende tijd…. geen energie verspillen. Toitoi, groetjes,

    Dorothé

  15. Ik heb de reactie gemist.. maar kan me voorstellen dat het onacceptabel is. Iedereen rouwt op zijn eigen manier.. mijn 1e vriendje is overleden aan een hersenbloeding. Mijn 2e ook. Vlak voor zijn begrafenis stond ik te praten met vrienden en er kwam iets luchtigs tersprake.. Ik moest lachen. .. ging mij iemand vertellen dat ik niet heel erg verdrietig was omdat ik nog kon lachen. . Nou als ik op dat moment iets in handen had gehad.. ##$//&&** Opgeruimd staat netjes Klivia! !!! Weg ermee

  16. Jeetje mijn mond zakte echt open toen ik je blog las. Wat een rare mensen zijn er toch op deze wereld.. Ik denk dat alles hier al over gezegd in de comments. Ik sluit mij er bij aan. Raar mens. Trek je er niks van aan he? Vooral zo doorgaan.

  17. Heeft diegene totaal niet beseft dat zo’n reactie ook egoïstisch is geweest. Je hebt toch ook duidelijk uitgelegd hoe je je voelde. Dat is misschien een andere manier van rouwen dan zij het zou doen. Maar er zijn ook mensen die feest vieren na een begrafenis. Dat is ook een manier van verwerken.

    Love As Always
    Di mario

  18. 2 jaar geleden overleed mijn jongste zoon, persoonlijk heb ik in de week tussen zijn overlijden en zijn crematie ontzettend veel gehuild, maar ook ontzettend veel gelachen. Juist op dat moment liggen alle emoties aan de oppervlakte. Ik ben er om verguisd… Er werd schande over me gesproken, ik zou vast wel zelf mijn zoon hebben vermoord anders zou ik niet zo lachen….. Juist de mensen die zelf nooit narigheid lijken mee te maken, staan vooraan om jou te vertellen hoe je moet rouwen en vooral wat je niet mag doen.
    Zelfs 2 jaar na dato nog….. Dat soort mensen heb je niet nodig in je leven. De mensen die jou kennen, die om je heen staan, die zullen dat nooit tegen je zeggen, omdat ze weten hoe je denkt, omdat ze voelen wat jij voelt.

    Liefs… voor jou en de jouwen

  19. Onwaarschijnlijk. Waarom doen mensen dat toch? Aandacht te kort? Nooit moedermelk gehad? Afgunst op de aandacht die jij krijgt en zij niet? Wees blij dat je van haar en haar negativiteit af bent. Jij bent goed zoals je bent. Punt.

  20. Lieve Klief, trek je niets aan van dat soort k@t commentaar. Natuurlijk heb je verdriet en rouw je, maar dat hoef je toch niet breed uit te meten op het www. Sterkte meis!

  21. Jouw blog, jouw gevoelens, jouw perspectief. Dat een onbekende daar rare conclusies uit trekt zegt meer over die persoon.. Mooi, zo’n blockfunctie!

  22. Wat ontzettend jammer dat dit is gebeurd! En dat terwijl juist hetgene wat ik zo waardeer in jouw stukjes is: trouw blijven aan jezelf en de mensen om je heen in hun waarde laten. Vooral dat laatste lijkt voor een hoop mensen niet mee te vallen. Groot gelijk dat je ze geblokt hebt. En veel sterkte.

  23. Hoe weet een ander wat jij voelt en denkt en hoe jij met een en ander omgaat? Goed gedaan, ‘weg ermee’, vooral als iemand haar of zijn waarden aan een ander op wil leggen. Ik denk eigenlijk dat die persoon totaal niets begrijpt van wat jij schrijft.

  24. Ik vond je helemaal niet egoïstisch overkomen! Je beschreef gewoon heel eerlijk wat je voelde. En ik vond het nog heel herkenbaar ook. Niet iedereen heeft het lef zo puur en fair emoties neer te pennen. Je bent ook ‘maar een mens’.
    Ik heb het gelukkig niet gezien. Meestal blokkeer ik vervelende reacties en mensen heel snel. Rotopmerkingen hoef je niet te accepteren of tolereren als het je kwetst of op een andere manier een rotgevoel geeft. Je hebt al genoeg op je bord. Goed gedaan! Knuff xxxx

  25. Je stukje raakt mij. Verdriet heeft geen handleiding. Iedereen rouwt op zijn eigen manier. Mijn moeder is zeven maanden geleden overleden en nog steeds vloeien de tranen. Bij mijn schoonvader niet. Een tiran van een vent. Die meer kwaad deed dan goed. Het was erg, maar missen doe ik hem niet. Hubbie trouwens ook niet.
    Ik vind je een tof mens. Zoals je schrijft, hoe je bent. Gewoon zo blijven.

    Liefs Frederique

  26. Trek het je niet aan, je stelt je kwetsbaar en open op hier. Veel mensen voelen dit zelf ook als iemand langdurig ziek is, dat zegt alleen niemand hardop. Groot gelijk dat je een grens stelt. Ik vind Kurai het altijd mooi verwoorden : “mijn log, mijn regels”

  27. Gelukkig bestaat er een ‘blokkeer’ knop.. Wat een onbeschofte en respectloze opmerking zeg! Groot gelijk heb je dat je haar geblokkeerd hebt! Ik vind juist dat je heel leuk schrijft en dat je veel lef moet hebben om je zo bloot te geven op het internet! Gewoon lekker blijven schrijven :).

  28. Heel goed dat je een negatief persoon blokkeert. Je schrijft omdat je het leuk vindt. En als mensen er commentaar op hebben prima maar doe het op een nette manier. Heel veel sterkte!

  29. Mensen denken vaak dat ze een ander kunnen dicteren wat je hoort te voel en hoe je hoort te reageren in een situatie. Bah. Goed dat je de persoon geblokkeerd hebt.
    Ik heb er zelf ook wel last van. Ook een tijd hele nare mails gehad van iemand. Die later excuus aanbood want t was allemaal niet zo bedoeld. Deze zomer stopte deze dame hier een kaart in de brievenbus. Ja, toen brak t zweet me wel even uit.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s