Achteraf kijk je een koe in zijn kont

We schrijven anno 1999, ik was vijfentwintig. Ik was werkzaam in de horeca, werkte me het leplazarus (een slordige tachtig uur in de week) als hoofd bediening. Op een avond zat daar ineens Aernout, student rechten, aan mijn bar. We belandden na wat biertjes in mijn bed. Twee weken later was de “liefde” alweer bekoeld en bleek ik zwanger.

Hij wilde abortus.

Ik niet.

Werken in de horeca en alleen een baby hebben, is een bar slechte combinatie kan ik u zeggen. Ik werkte regelmatig tot drie uur ’s nachts en moest Jill om zeven uur alweer oppikken bij de (allerliefste, dat mag wel even gezegd worden, M!) gastouder. Na een klein jaartje was ik zó verschrikkelijk hondsmoe dat wanneer iemand ‘Boe!’ tegen me zei, ik al ging janken.

Ik stopte noodgedwongen met werken, vroeg een uitkering aan en mocht op kosten van de gemeente een beroepskeuzetest doen en aansluitend een opleiding volgen.

Een dag lang werd ik binnenstebuiten getest en na afloop kreeg ik een rapportje met daarin een suggestie.

Op de havo, toen ik ook al geen idee had wat ik wilde worden, had ik al eens zoiets gedaan en daaruit was gekomen dat ik champignonkweker moest worden.

Ik was bang voor zo’n zelfde flutuitkomst en hield mijn hart vast.

Gelukkig kwam er iets concreets uit naar voren. ‘Waarom wordt u geen doktersassistente?’

Psies! Waarom niet?

Een jaar lang ging ik elke vrijdag naar school en liep ik stage bij een plaatselijke huisarts.

Toen die negenhonderd stage-uren eindelijk ten einde liepen, had ik al bij twee huisartsen een baan weten te scoren en kon ik dus naadloos vanuit de stage, mijn kakelverse beroep gaan uitoefenen.

Ik bleek een natuurtalent en voelde me als een vis in het water.

Ongeveer twee jaar lang.

Toen sloeg de verveling toe. Ik ben iemand die geprikkeld moet worden en dit werk was voor mij niet stimulerend genoeg.

Van mijn inmiddels nieuwe werkgever in de Randstad, mocht ik de opleiding praktijkondersteuner gaan doen.

Tussen scheiding en ellende door, haalde ik ook dat papiertje.

En nu ben ik dus praktijkondersteuner en draai mijn eigen spreekuren, ik zorg voor de chronisch zieken, doe een heel stuk management, peuteren alle extra gelden los die aangevraagd kunnen worden, schrijf verbeterplannen, regel de griepvaccinaties en bevolkingsonderzoeken, ik verzorg de voorraden, regel alle IT-achtige zaken. Kortom: mijn werk is nogal divers.

De gezondheidszorg is leuk. Echt heel erg leuk. Veel leuker dan de horeca. Nou was ik vanaf den beginne sowieso al happy as Larry met Jill. Maar dankzij haar heb ik mezelf een schop onder mijn hol weten te gegeven en kan ik met enquêtes in plaats van mavo, nu hbo aanvinken. Erg belangrijk natuurlijk ;)

Maar hád ik nou op de middelbare school een beetje opgelet, had ik me wat minder ingelaten met bier en jongens… Dan was ik nu huisarts geweest bedacht ik me van de week, terwijl ik de tijdelijk in onze praktijk aanwezige coassistent zat te observeren.

Dat is het enige in mijn leven waar ik “spijt” van heb…

Dokter Klivia.

Hoe mooi was dat geweest?

48 thoughts on “Achteraf kijk je een koe in zijn kont

    1. Das lief van je.
      Gelukkig heb ik er zelden last van. Deze week weer wel even, die coassistent is piepjong, zo groen als gras nog (zei oma ;)) en moet nog zoveel leren. Dan denk ik: dat had ik pvd óók kunnen bereiken!

  1. Als, als, als… Je hebt het toch maar zo ver weten te schoppen met wat je nu bent en doet. Mag je ook best trots op zijn!
    Ik ben sinds dinsdag ‘champignonenkweker’, wie had dat ooit gedacht! 😂

  2. De kans is groot dat je dan Jill en Vlam niet zou hebben denk ik. Ik had er er vanmorgen nog met een collega over wat je anders zou doen als je weer 16 zou zijn maar met de kennis van nu. Ik kwam eigenlijk niet veel verder dan dat ik meer genoten zou hebben van die “onbezorgde” jaren maar dat ik verder niet veel anders zou willen.

  3. Je had het makkelijk gekund, en was een hele goeie geworden maar of het leven leuker was geweest????? Verantwoording voor een praktijk is drukkend en levert veel stress op vooral als je zo gemotiveerd bent als jij. Verantwoording voor personeel is een eitje als je perfecte mensen hebt die bij je werken maar o wee als ze niet ( kunnen) werken zoals jij van ze verwacht dan heb je een groot probleem en dat is zo frustrerend. Uiteindelijk moet je daarmee geluk hebben. Het is ook fijn donderdag de deur te kunnen sluiten tot maandagochtend 😀

  4. Wat voor begeleiding hadden we vroeger op school ? Nul, nul. Je moest t maar zelf uitvogelen welk pakket je nam. Hoorde de term pretpakket. Nou dat wilde ik ook, met aardrijkskunde en economie. Wat een lol, not! Wat ik uiteindelijk ben gaan doen? Uhm cassiere bij den Appie. En na de geboorte van de eerste fulltime moeder. En nog steeds. Inmiddels weet ik wat ik leuk vind en beoefen dat thuis uit. Geef me verf en een kwast en ik ben helemaal happie de peppie. Doe daar nog nog wat brocante bij, lekkere muziek en ik freubel m’n huishouden in elkander. Verveel me geen moment. Tot eind dec nog een nul urenncontract bij de man op kantoor. Vandaag te horen gekregen dat over 2 weken de herstelwerkzaamheden gaan beginnen na een lekkage die dateert van begin dit jaar (in oktober eindelijk t euvel gevonden) . Straks een gerenoveerd toilet en alles wat opengehakt en alle andere ongein weggewerkt. Dan kan ik weer de boel op z’n plek zetten en opnieuw de boel gaan inrichten tralala 😁
    Wat als is achteraf altijd een struikelblok. Je hebt nu een toffe baan en n mooie dochter en lieve man en uiteraard een heerlijke knuffel

      1. Nee, maar ik ken een advocaat met die naam met drie kinderen, die mij ooit vertelde dat er tijdens zijn studie een abortus nodig was. Ikvind het een ei, dus moest er opeens aan denken 😊

  5. Dokter Klivia, klinkt best goed, maar of je er veel gelukkiger van zou zijn geworden, ik weet het niet. Misschien wel meer geld, maar minder tijd om te wordfeuten en dat zou toch eeuwig zonde zijn :p.

  6. Oh herkenbaar! Gevalletje faalangst dus toch niet gaan studeren toen het kon en geen schop onder mijn kont van ouders om het gewoon te proberen. Nu dikke veertigplusser, wel aan studie want prima baan nu maar er ontbreekt een papiertje. Als het om studie gaat nog altijd faalangstig (serieus echt be-la-che-lijk gezien mijn cijferlijst) en met regelmaat heb ik dat “had ik maar” gevoel want financieel had ik het dan in ieder geval een stuk verder geschopt dan nu en zeker na mijn scheiding mijn 2 leukerds meer kunnen bieden. dan dat irritante “nee dat kan niet”. Maar relativerend; geld is maar geld en misschien zijn we samen als gezin juist leuker geworden omdat we “creatief met geld” om moesten gaan en het daardoor ook allemaal meer waarderen. Maar pff … werk + studie is erg vermoeiend momenteel ;)

      1. Vooral financieel ook :)

        Met jouw levensverhaal vind ik het geweldig dat je het tot praktijk-alleskunner-behalve-dokterzijn hebt geschopt. Peter wil je niet voor niets niet kwijt. Je had ook 10 hoog achter in de bijstand kunnen blijven tenslotte omdat het gewoon even allemaal teveel was. Respect!!

  7. Dr. Klivia. Heel mooi. Helaas is het de story van veel kinderen/jongeren (en zelfs nog volwassenen) vrees ik, dat toegeven aan de korte termijn geneugten. Maar hey, je hebt het in tegenstelling tot veel van die anderen nog serieus rechtgetrokken. Alle respect voor Klivia de praktijkondersteuner.

  8. Je hebt veel meegemaakt in je leven en die dingen kan men je niet meer afnemen. Het leven gaat verder en je hebt naast je baan ook nog een dochter. Ik vind dat je een pluim verdient voor al hetgeen je gepresteerd hebt.

  9. Ik had het er vandaag nog over met mijn kapster. Zonder een bepaald vodje papier word je al snel als dom aanzien en over het feit dat we in onze jeugd niet de kansen gegrepen hebben die we aankonden. Zij wordt raar bekeken als ze verteld dat ze eigenlijk altijd goed kon studeren en toch ‘maar’ kapster geworden is.
    Mensen oordelen toch zo graag!

  10. Ha ja die vraag wat als. . heb ik mezelf ook al vaak gesteld. Ik had achteraf wellicht ook wat anders moeten doen maar dan had ik Jimmy nooit ontmoet. Ik weet wel zeker dat je een geweldige dokter zou zijn geweest trouwens! Maar nu heb je tenminste meer tijd over voor andere dingen (ook al lijkt dat soms niet zo) en mag je (soms lastige baas) in zijn handen knijpen met jou!

  11. Moet je kijken wat je allemaal tegelijk gedaan hebt: gewerkt, een kind gebaard en opleidingen gevolgd. Een ander zou ervan aan de drank raken! Je zou een fantastische arts geworden zijn maar nu ben je een geweldige co-assistent en zorgzame moeder. Niks mis mee!

  12. Hooooo. terug Klief….. door je leven ben je wie je bent…. en heb je ontmoet wie je hebt ontmoet en heb je nu in je leven wie je in leven hebt. En volgens mij heb je nu geen goud in handen, maar robijntjes. Dokter Klief klinkt leuk, maar mama van Jill en vrouw van Vlam klinkt het beste.

    Love As Always
    Di Mario

  13. Tja, die wijsheid achteraf. Toen ik midden dertig was wilde ik graag een derde kind. De man zei: “nee”. Toen ik eind vijftig was zei hij, “we hadden best een of twee kinderen meer kunnen hebben”. Tja.
    (pfft dokter – da’s best stressen!)

  14. Ha, dat van die koe is leuk………
    Ik heb er nog een;
    ‘als je alles van te voren weet, kocht je het winnende lot’
    MAAR….. als je nog dokter wilt worden, ga studeren…. je bent nog jong en je moet toch werken tot je 67e (en misschien nog wel langer )

  15. Oh!!! Bizar!! Dit zei ik gisteren nog in een gesprek.. Dat had ik achteraf gezien ook willen doen en op mijn 30ste was ik serieus aan het onderzoeken of ik alsnog geneeskunde zou gaan studeren. En toen werd ik zwanger 😂

  16. Reageer bijna nooit maar nu wel. Mijn man is op z’n vijftigste afgestudeerd als arts en werkt met heel veel plezier. Heeft daarvoor allerlei baantjes gehad van taxichauffeur, tot verzorgende in een verpleeghuis. Wat hij nu als beroep heeft is wat hij altijd wilde maar om een of andere reden kwam het er nooit van. Afijn wat ik wil zeggen, het is nooit te laat om te doen waar je hart ligt.

  17. In begrijp jouw gedachten gang wel maar idealiseer het niet, he Klief.
    Een goede vriendin was ook een geweldige huisarts maar heeft het, en misschien juist daardoor, niet kunnen bolwerken. Zij is promtieonderzoek gaan doen en is gepromoveerd op afasie. Na een tijdje in de geriatrische zorg gewerkt te hebben, ook een roeping van haar, en verschillende bezuinigingen en ‘spelletjes’ verder werkt ze nu bij de overheid en bezoekt mensen uit voormalig Indië om te beoordelen of ze in aanmerking komen voor een uitkering.
    (Waarbij ze heel betrokken is bij de mensen haha)
    Toevallig hadden we het er laatst nog over en speet het haar ook af en toe geen huisarts meer te (kunnen) zijn maar ze werd gek van alle rompslomp eromheen. Net als Peter af en toe denk ik.
    De huisarts is het afvoerputje van de gezondheidszorg, helaas.

  18. Mooi en indrukwekkend om in een paar minuten je beroeps-levens-verhaal te lezen. Een dikke pluim voor doorzettingsvermogen. Bestaat er ook niet zoiets als ‘het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvel’? Die koe gaat daar vast naar op zoek.
    Een vriend van me was jarenlang huisarts en is nu erg gelukkig als meubelmaker.

    Prettig weekend Dokter-Zuster

  19. Knap van je Klief, dar valt echt niet mee met zo’n kleintje. Ik herken het gevoel. Niet zo zeer dat ik arts had willen worden, maar wel dat ik veel meer had gekund. Meer wil dan dat ik nu doe. Uitdaging. Nogmaals Respect hoor Klief.

  20. Spijt is zinloos. Dat schreef ene Leela vandaag ook op HVD ;-) Gelukkig staat het bij jou tussen aanhalingstekens. Spijt is een groot woord en kun je eigenlijk alleen hebben m.b.t. de dingen die je niet gedaan hebt. Jij hebt veel juist wél gedaan en dat heeft je gebracht tot waar je nu bent. Als ik jou was, zou ik rap alle spijt veranderen in trots. Want moet je kijken waar je nu bent!!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s