Soms is het zó verleidelijk…

Je hebt wel eens van die dagen, -en vooral op de maandag heb ik er last van-, dat ik heel erg graag zou willen spijbelen.

Gewoon naar het station fietsen in plaats van naar de praktijk. Is zo gebeurd, kwestie van mijn stuur op één punt even naar rechts duwen en ik ben er. Fiets parkeren. Grote cappuccino bestellen. Inchecken. Stiltecoupé opzoeken. Kobootje opstarten en gaan. Naar Enschede, of naar Den Bosch, of naar Aerdenhout. Daar waarvan ik weet dat er gezellige mensen wonen. Koffie drinken, kletsen en weer terug naar huis.

Of gewoon in bed blijven liggen. Even appen naar de vrouw van mijn werkgever dat ik een link buikgriepvirus heb. Of een fijne blaasontsteking. En dat ik écht niet kan werken omdat ik elk half uur naar het toilet moet. Het hoeft niet meteen iets ergs te zijn, ik hoef ook geen hele week vrij. Gewoon, een dagje langer weekend zou al zalig zijn.

Lekker nog even een paar uur slapen.

En dan een sloot thee zetten.

En dan uren met Misty op de bank hangen.

Beetje wezenloos voor me uit staren in alle stilte.

Mán, wat zou ik dat graag willen nu.

Mijn weekend was fijn hoor. Veel fijner dan de afgelopen weken. We hadden wat puin te ruimen hier. Mijn hoofd liep over. Door dingen. Dingen die je helaas wel eens overkomen in je leven. Dood en de nasleep. Elkaar niet begrijpen. Een man met pijn. Verbaal geweld. Drukke week op mijn werk. Een zeer lijf. Teveel emoties.

U kent het vast wel.

En dat vréét energie.

Dus aan die drie dagen weekend had ik eigenlijk niet genoeg.

Maar “helaas”. Ik mankeer niets. En ik heb teveel verantwoordelijkheidsgevoel. En ik kan mijn lieve collega niet laten zitten. Zeker niet op maandagen, die zijn altijd een gekkenhuis.

Dus lepel ik hierna mijn yoghurt naar binnen, kleed me aan, maak me op, hijs me op mijn fiets, zet mijn feestneus op en stort me in het werkgewoel.

Zucht.

Bijna weekend…

20161110_143003

36 thoughts on “Soms is het zó verleidelijk…

  1. Ik help je wel door de dag heen met een beetje Wordfeuten. En was je nog maar 16, met minder verantwoordelijkheidsgevoel, dan had je misschien zelfs het lef gehad om op het vliegtuig naar Malaga te stappen. En btw: puin geruimd? Vertel.

  2. heel herkenbaar. Ik deed vorige week een dagje thuis, Zoonlief was ziek en ik kon dus niet naar mijn werk wegens geen andere mogelijkheden tot opvang. Was wel heel erg lekker, Zoonlief was niet zo ziek dat hij continu zorg en aandacht nodig had. Maar beetje op de bank hangen, tv kijken en spelletjes doen. Dus ik kon ook heerlijk lui ernaast hangen. deze week wel wat extra werken om de uurtjes in te halen, maar vorige week was het heerlijk. (Ik heb geen werk waarbij mijn collega’s dan de werkdruk moeten opvangen, het blijft gewoon voor mij liggen)

  3. Op de vroegere kweekschool kregen wij het advies van de directeur om af en toe eens te spijbelen , omdat dat nu nog kon , als je eenmaal voor de klas stond deed je dat niet meer zo makkelijk.
    Dat advies heb ik toen regelmatig opgevolgd , “verantwoord” spijbelen , daar moet ik nog vaak aan denken.
    De school stond in het centrum van Utrecht , dus je begrijpt de grachtjes waren dichtbij.

  4. Gistermorgen vroeg naar Tilburg gereden. Naar het Twee Stedenziekenhuis. Mijn zusje was daar heen gebracht met een aneurysma. Niet meer operabel. Wel nog op tijd om afscheid te nemen. Ze was aanspreekbaar.
    En vanmorgen gewoon om 7 uur op de fiets. De kinderen gingen werken en ik bracht om 8 uur mijn kleinzoon naar school. Met in mijn hoofd constant de gedachte, nu ligt ze misschien te sterven. Want ik had nog geen bericht gekregen.
    Het leven gaat nu eenmaal gewoon zijn gang en het werk moet gedaan. Of je hoofd er naar staat of niet.
    Of is dat de ijzeren discipline van onze generatie?

      1. Maar als ik niet kom moet mijn schoondochter vrij nemen. En!!!!! ze werkt in een dokterspraktijk. En wordt haar collega dubbel belast. En dat op de maandag. En ook daar is het op maandag gekkenhuis. Want alle mensen sparen blijkbaar hun weekendkwaaltjes op voor de maandag.

  5. Oh ja, ik begrijp je helemaal, gewoon het dekbed over je neus trekken en de wereld buiten sluiten. Helaas wil ook ik niet mijn collega in de steek laten als ik niet echt ziek ben, en dat ben ik bijna nooit.
    Als het eens wat minder is, dan is dat altijd in het weekend 😥

  6. Zeer herkenbaar. Zeker nu tijdens de donkere dagen, denk ik ’s morgens vaak als ik uit mijn bed stap, dat ik dringend een dag verlof moet nemen om te kunnen uitslapen en te niksen.

    1. Geheel OT: voor je rusteloze benen. Al eens dit geprobeerd? 270.00 ST GINKGO BILOBA EXTRACT TABLET OMHULD 40MG
      3 x PER DAG 1 TABLET
      Miss alleen op recept, geen idee hoe eea bij jullie gaat. Merknaam is Tavonin bij ons. Google maar.

  7. Ik zal je opbeuren met wat muziek:
    Monday, monday, tralala…
    Ik heb geen zin, om op te staan. Met m’n grote, blote voeten op het koude zeil, enz.
    Je bent niet de eerste Kliefje en je zult niet de laatste zijn.
    Verbaal geweld in Huize Klivia, wat is dat nou? Enfin, als de lucht maar geklaard is. Wat zullen de Bulgaarse buren genoten hebben.
    Oh, de maandag is al bijna weer voorbij.

  8. Hi Kliefje,

    Regelmatig “spijbel” ik omdat ik als huisvrouw met een atelier aan huis mijn eigen tijd kan indelen maar ik moet je zeggen dat het mooier lijkt dan het is. Het schuldgevoel dat ik niet doe wat ik eigenlijk zou moeten doen en gebrek aan structuur breken me dan gelijk op. Niks voelt zo fijn als genieten van welverdiende rust na een normale werkdag, werkweek met een afgewerkt lijstje.

    Maar ik begrijp dat jij afgelopen weekend ook hard hebt gewerkt aan je lijf, je lief en je leven en eigenlijk geen vrij hebt gehad.

    Toitoi vandaag, groetjes,

    Dorothé

  9. En waarom blijf je met een buikgriep wel thuis maar met een kleine drukte in je hersenpannetje niet? Eigenlijk ook wel nodig misschien. Aan de andere kant snap ik het wel, in jouw beroep benadeel je wel gelijk veel mensen als je niet op het afgesproken tijdstip op de juiste plek zit. Hopelijk is het volgende weekend wat rustiger.

  10. Vooral als ik ergens tegen op zie (bijvoorbeeld het geven van een cursus, terwijl ik dat toch al 45 jaar doe…) betrap ik me op die neiging. Dan zit ik in de trein en denk ‘zal ik maar niet uitstappen?’ Gewoon doorrijden. Vanuit Alkmaar kon ik in één keer naar Maastricht, dat is al bijna buitenland. Helaas raken we in Delft onze rechtstreekse trein naar Venlo kwijt… de verleiding wordt iets minder groot…

  11. Horror in 1 woord : maandag ! Gelukkig vanaf deze week de vaste vrije dag op vrijdag ipv woensdag dus het weekend komt wel dichterbij nu. Nog maar 3 werkdagen ….

  12. Ik begrijp je zo goed! Zelfs nu ik niet meer buitenshuis werk heb ik nog steeds behoefte aan af en toe een spijbeldag. Wil ik niemand zien en spreken, de rolgordijnen blijven dicht, heb huisbroek aan en lekker op de bank onder het dekentje…

  13. Een mens zo – net als vakantiedagen – recht moeten hebben op een baaldag. Maar als je weet dat je collega er last van krijgt, zit jij niet lekker te lezen in de stille trein. Dat verantwoordelijkheidsgevoel.siert je!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s