Jippie, we mogen weer!

Vanavond mag ik weer.

Na een lage werkdag samen met mijn werkgever (waarvan ik na die 8 uur wel echt een serieuze overdosis heb) in een achterafzaaltje luisteren naar wat men nú weer voor baanbrekends te vertellen heeft over insuline.

Voordeel van vandaag is, is dat het gegeven wordt bij een Van Der Valk.

Vroeger vond ik het niks. Die Toekan-tent. Oubollig, stoffig en suf.

Maar ik heb mijn mening herzien.

Ik ben in veel hotels geweest voor nascholingen en die Valk heeft het gewoon het beste geregeld. Qua entourage sowieso. Niks ouwe troep. Verse spullen, lekkere ergonomische stoelen, goeie apparatuur. Geen beamer die uitvalt of licht dat het niet doet.

Je moet alleen geen last hebben van epilepsie, want de combinaties die ze daar maken van gordijnen met bloemen en behang met sterren, is een nogal bijzondere. Niet bepaald rustgevend. Het is allemaal, met van die énorme boeketten in gigantische vazen- wat over de top. En ik verwacht nu, eind november, ook nog minstens 27 knipperende kerstbomen en een heuse pluche rendier. Wordt helemaal een dolle boel.

Het eten is meer dan prima daar. Vers. Goed op smaak. Afwisselend. Niks op aan te merken.

Ze hebben daar mooie volautomatische espressoapparaten staan, dus ook op dat gebied kom ik wel aan mijn trekken. Een hele avond lurken aan een kopje lauwe Bravilor-shit, is afzien voor deze koffieliefhebber.

Kortom: op veel gebied zit het wel snor vanavond.

Nu alleen nog even de werkdag zien te overleven.

Dan op het fietsje naar huis, daar heel even te kunnen ademhalen, de nek uit de kreukels zien te krijgen, snel, snel de make-up bijwerken en gaan.

Om daarna vól de file in te rijden. Randstad hè?

Om vervolgens op de valreep daar hijgend als een postpaard aan te komen om nog nét de tijd te hebben een paar broodjes naar binnen te schuiven, terwijl je hangt aan een stafatel en omringd bent door huisartsen die allemaal klagen over die klootzakken van een zorgverzekeraars.

Duimt u alstublieft voor me dat het onderwerp een beetje leuk is en met humor gebracht wordt? En dat ze geen rollenspelen hebben verzonnen voor me? En dat er niet zo’n wijsneus in de zaal zit die de boel ophoudt door hele slimme (want domme bestaan niet, wordt mij steeds verteld. Right) vragen tussendoor te stellen? En dat ik niet steeds zo’n microfoon onder mijn neus geschoven krijg omdat ik geacht word hele intelligente antwoorden te geven? Wat natuurlijk nooit meer lukt na zo’n lange dag…

Nou doei.

Tot morgen 😦

31 thoughts on “Jippie, we mogen weer!

  1. Hoeveel personen zitten er eigenlijk in dat zaaltje? En heb je dan elke keer verschillende mensen
    of zijn er ook bekende gezichten waar je even lekker je tijd mee kan opvullen met gezellige onzin praatjes?
    Heeeeeeel veel plezier vanavond Klief!!!

    1. Varieert, meestal zo’n 20-30. Ik kom wel bekende gezichten tegen hoor. Maar meestal gaan die praatjes toch over het werk en eea voegt niet zoveel toe. Heb ook vaak geen zin om dan wéér over patiënten te kletsen. Heel soms kom ik mensen tegen waarmee ik de opleiding heb gedaan, en dat is dan weer wel heel leuk!

  2. Oh vreselijk voor je! Dit soort verplichte dingen kun je missen als kiespijn. Ik had laatst een symposium bij van der Valk en toen viel het mij ook al op hoe geweldig ze alles verzorgd hadden. Wie weet trekt dat je er net doorheen. 😉

  3. Lijkt me echt verschrikkelijk! Helemaal als ze een microfoon onder je neus duwen. Als je nou nog naast een gezellige bekende zit, valt het mss nog mee voor je. Als je tot je nek in de shit zit, laat dan niet je hoofd hangen (-:
    Dikke kus.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s