Koud en kokend tegelijk.

15284876_376714615995032_1602681004741075942_n
Het kacheltje voor tien minuten…

Gisteren was de meest kloterige maandag sinds ik me kan herinneren.

Ik dacht nog, toen ik op de fiets stapte na een gebroken nacht, met nul zin en een temperatuur van min vier: ‘nog twee Klivia, nog twee. En dan heb je vakantie.’

Toen ik op de praktijk kwam, bleek het daar ongeveer net zo koud als buiten. De verwarming stond vol open, maar het ding was levenloos.

Mijn collega kwam binnen en ik deelde haar het blije nieuws mee.

‘Ja dat klopt’ zei ze. ‘Vrijdag is er een monteur gekomen en er moesten onderdelen besteld worden dus het was bekend dat er vandaag geen verwarming zou zijn’.

Daar stond ik dan. Een dun wollen jurkje, hakken en panty.

Ik ontplofte echt bijna. Ik heb met mijn collega enorm veel geduld, wéét dat ze in een rotsituatie zit, maar dit vond ik zó ontzettend verschrikkelijk onattent en oncollegiaal, dat ik uitviel tegen haar.

‘En dan had je me pvd niet heel even een appje kunnen sturen? Zodat ik me wat warmer aan had kunnen kleden? Een extra vest mee had kunnen nemen ook? Vind je dit nou niet buitengewoon onaardig van jezelf?’

Laura, die dit gedrag niet gewend is van me, schrok er zichtbaar van. Het interesseerde me geen fluit. Ik ben zelf iemand die de hele dag loopt te zorgen voor, attent is, rekening houdt met, maar Epie en Lepsie hadden het niet nodig gevonden me even te informeren.

Want toen mijn werkgever de hoek omkwam, ben ik ook tegen hem uitgevallen. ‘Je wíst het en je hebt niets gezegd tegen me, noch geregeld…!’

Blijkbaar vond hij dat ik gelijk had en hij belde meteen zijn vrouw. Of ze even drie kacheltjes wilde kopen en komen brengen.

Die kwamen.

En we hebben er welgeteld tien minuten plezier van gehad.

*poef*

En toen sloegen de stoppen door.

En zaten we in de kou én in het donker. Zonder computers en een telefoon die niets meer deed.

Bleek dat de andere artsen en de fysio’s in het gebouw ook allemaal een kacheltje aan hadden gezet. En dat ging dus niet hè?

Er moesten monteurs aan te pas komen, want het probleem was niet door onszelf op te lossen. Iets met hoofdstoppen of zo.

Gelukkig heb ik een soort berenvel als jas en die heb ik dan ook de hele ochtend aangehouden. Het was echt niet te harden daarbinnen. Ik heb in het donker met allebei de jas aan, zitten praten met een artsenbezoeker. Gelukkig had ik die morgen alleen administratie op mijn programma staan. Ik kon namelijk niks.

Voor de middag had ik drie lange afspraken staan en ik wist me er twee te herinneren. Met behulp van de apotheek kon ik achterhalen wat hun telefoonnummers waren en ik belde ze anoniem met mijn eigen mobiel.

Pas na een uur of twee floepte alles weer aan.

De verwarming deed het nog steeds niet.

Vandaag waarschijnlijk ook nog niet. Maar nu ben ik in ieder geval voorbereid.

Ik sudder nog na, weet u dat?

45 thoughts on “Koud en kokend tegelijk.

  1. Iets met ‘als het regent dan stort het’.
    Epie en Lepsie, hoe kom je erop 😂😂

    Sudder jij maar na, dat is een extra laagje die je wel nodig zult hebben vandaag!
    Sterkte.

  2. En dat terwijl jij altijd rekening met hen houdt, en super attent bent. Ik kan me je woede levendig voorstellen…
    Niks meer verwachten is het andere uiterste, maar zo zit jij niet in elkaar… en je eigen attentheid afzwakken, dat is ook zo tegen je natuur in. Grrrrrrrr Sterkte vandaag… nog een dag in de kou…..
    Knuffel voor jou

  3. Sorry hoor, maar ik zit hier hardop te lachen. Een complete slapstick! Als je het niet zo beeldend beschreven had zou ik medelijden met je hebben. Maar ja….ik zit hier aan een warme koffie te genieten van jouw tekst 🙂
    Sterkte en warmte vandaag!!

  4. Ik zou hebben gezegd dat ik naar huis zou gaan om mij dikker aan te kleden en dan terug zou komen.
    En als ze zouden gaan zeuren dan hadden ze gewoon pech.

    1. Nope, nog 1,5 week. Zucht 😉 Inmiddels weer rustig hoor… Was gewoon behoorlijk teleurgesteld ook. Vanuit de fysio hadden ze gewaarschuwd, kleed je warm aan maandag. En dan gewoon mij vergeten! Ze kunnen me voor allerlei lulkoek appen en mailen, maar dit lukt niet.

  5. Ja, het gevoel van: jij bent zorgzaam voor iedereen, maar wie is er eigenlijk zorgzaam voor jou? Au! Kan me je boosheid voorstellen.

  6. Je bent terecht kwaad.
    Wat me opvalt, is het totale gebrek aan overleg. Tijd voor een iemand die verantwoordelijk is voor gebouw, voorzieningen en communicatie.

  7. Heel respectloos om jou niet te informeren. Het is zo’n kleine moeite…
    Alleen al van het idee van zulke oncollegiale gedrag krijg ik het koud!

  8. Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat de thuisverwarming gisteren een tandje of twee, drie hoger werd gezet. In mijn beroep heet kou ‘a state of mind’ te zijn, maar toestanden zoals bij jou op het werk kunnen hoegenaamd niet door de beugel.

  9. En er is geen prestatiecontract met de installateur? De monteur kon het onderdeel vrijdag niet halen bij de groothandel?
    Ik denk dat als de verwarming de komende tijd ook maar iets hapert: iedereen appt en belt Kliefje. 😉

  10. Ik ga hier niet negatief op reageren, want volgens mij zou je me nog wel willen villen. Maar… nee hoor, je hebt gewoon gelijk. owh oeps. Drie puntjes na elkaar, daar ben je ookal allergisch voor. Het zit je niet mee vandaag.

    Love As Always
    Di Mario

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s