Gebrek aan hygiëne.

Lot stelde me gisteren naar aanleiding van mijn blog waarin ik het (o.a.) had over het gebrek aan hygiëne bij een patiënt die mij bezocht, deze vraag: mag je eigenlijk een patiënt weigeren? Of verzoeken volgende keer wel gewassen et cetera te komen?

Ik heb in de dertien jaar dat ik dit werk nu doe, één keer een patiënt terug naar huis gestuurd om zijn voeten te wassen. Die man kwam op ons stikstofspreekuur om een voetwrat te laten aanstippen en toen hij zijn sokken uittrok, pleurde ik bijkans van mijn kruk af. De lucht was echt niet te hárden. Ik vroeg hem of hij zijn voeten had gewassen alvorens hij naar ons kwam en hij ontkende. En dat ging me dus te ver. Dat je moedwillig zo op komt dagen, getuigt van disrespect naar mij toe, vind ik.

Ik heb ook één keer een zeer pittige mail gestuurd naar de verzorgster van een verstandelijk beperkte vrouw. Die vrouw kwam bij mij voor een uitstrijkje. Die afspraak was gemaakt via die verzorgster. Mijn patiënte kwam binnen, trok haar onderbroek en ik viel bijna flauw. Ik heb nog nóóít zo’n onderbroek gezien. Geel aan de voorkant, bruin aan de achterkant. Ze ging liggen en haar vagekukje was niet veel beter. Kent u die beeldspraak van die bouvier die yoghurt gegeten heeft? Schaamhaar tot aan de knieën. Stukjes wc papier erin. Resten aangekoekte afscheiding. Bizar goor. En de lucht die van ground zero afkwam, aaaaahhhh! Ik kon het die dame natuurlijk niet kwalijk nemen. Door mijn mond ademend heb ik vriendelijk edoch razendsnel gedaan wat ik moest doen. En toen ze vertrokken was heb ik mijn hele kamer volgespoten met een desinfecterend middel en een halve bus deodorant erin geleegd. Het was tien uur ’s morgens maar ik had enorme zin in een groot glas wijn.

Daarna mailde ik haar verzorgster. Legde in geuren en kleuren uit wat me net was overkomen en noemde haar zeer incompetent. Zó laat je verdomme niet je cliënten de deur uit gaan. En zéker niet als je weet wat ze gaan doen.

Iedereen die bij mij voor een uitstrijkje komt, is schoner dan schoon. Ik heb nog nooit vieze mutsen op mijn bank gehad.

Mensen die bij mij komen voor een voetonderzoek of een Doppler, legt mijn collega van te voren uit wat ik ga doen. En met een knipoog zegt ze er altijd bij dat ik schone voeten erg apprecieer.

De man die gisteren kwam, is natuurlijk niet iemand die heel stabiel in het leven staat. Mensen die zichzelf zo verwaarlozen, hebben problemen. Normaaldenkende- en functionerende mensen douchen zich en trekken schone kleren aan. Die gaan niet stinkend naar pis de straat op. Ik ben allang blij dat ik zijn vertrouwen heb. Dat hij met zijn honderdveertig kilo, suikerziekte en hoge bloeddruk, eens per kwartaal op zijn brommertje naar me toe komt om zich te laten controleren. Daar heb ik jaren over gedaan. Ik geef hem dus gewoon een hand, complimenteer hem, maak een grapje, klop op zijn schouder en wens hem een fijne dag.

En daarna was ik mijn handen, zet het raam wagenwijd open en kots ik in de prullenbak.

38 thoughts on “Gebrek aan hygiëne.

  1. Mensen die naar zweet ruiken.. nee niet omdat ze nu net hard gewerkt hebben, maar juist een maand geleden en daarna nooit meer water hebben gezien of gevoeld. Ik vind dat zo goor.. brrrrr.

    Love As Always
    Di Mairo

  2. Hahaha! Je laatste zin! Maarre het is ronduit GADVER! Ik moet jouw logjes niet meer lezen aan het ontbijt. En ergens ook heel zielig. Heb je ooit een reactie gekregen van die verzorgster? Ik ben een vrij smetvrezerig persoon op mezelf en als ik een arts/tandarts of wat dan ook bezoek helemaal. Zo zijn er ook mensen die hun tanden niet poetsen voor ze naar de tandarts gaan. Ook zo onbegrijpelijk.

    Gek genoeg gebeurd jouw voorbeeld van de verstandelijk beperkten. vaker. Mijn vriendin heeft een verstandelijk beperkt zusje en ze woont doordeweeks in een instelling. In het weekend komt ze naar huis en stinkt dan standaard naar zweet. En echt niet een klein beetje. Je zou toch denken dat ze daar opletten?

    1. Niets. Een flutreactie van sorry hier en zal nooit meer gebeuren daar. Een maand of wat later mailde ik haar om verzoek overleg medicatie, nooit een reactie ontvangen. Bleek ze een andere baan te hebben, was weggegaan zonder wat te zeggen en haar e-mailadres was niet opgeheven. Ik hoop dat ze boswachter is geworden, werken met mensen is niets voor haar… :(

  3. Dat is 1 van de redenen waarom ik nooit in de verzorging zou kunnen werken. Ik gruwel zo van die viezigheid. De laatste keer in het ziekenhuis mocht ik mij niet douchen (2 hele dagen!!) En kwam de dokter mij onderzoeken, ik heb mij wel tig keer verontschuldigd. Vreselijk wat een ellende! Uiteraard mocht ik mij wel wassen maar na een ok wil je het liefst van top tot teen je flink douchen en schrobben.

  4. Ik moet tijdens het lezen van jou logje denken aan de opa van mijn vader.
    ik herinner me hem als een stoere opa.
    De goeie man was visser van beroep en in zijn vrije tijd mocht hij zich graag bezig houden met stropen.
    Het was net na ‘de Ramp’ en de ‘gewone man’ ging nog 1x per week naar het badhuis om zich te wassen.
    Zo niet deze opa, vrijbuiter als hij was als waste zich bij mooi weer in de sloot en verder vond hij het prima.
    Maar op een keer had hij last van z’n voet en daar moest de dokter naar kijken.
    Mijn oma (zijn dochter) was bijzonder schoon dus zij stuurde vader op pad om z’n voeten te wassen.
    Wat doet de man, hij ‘wast’ alleen zijn zere voet die andere was niet nodig volgens hem.
    Tot het moment dat hij bij de dokter zat en deze ook naar de andere voet wilde kijken.
    Toen schaamde hij zich behoorlijk.

      1. Dank je!
        Ik las je logje, net wakker in bed en typte impulsief m’n reactie.
        Later dacht ik….heeft ook niemand wat aan aan die prietpraat van mij.

  5. Je mag ze hebben hoor, die stinkende patiënten. Allemaal!
    Ik kreeg opdracht om maandag een kliniek-rit te doen met een familie waarvan ik weet dat mijn wagen zeker een week moet luchten achteraf en ik het best een ruit openzet tijdens het rijden om niet te moeten kotsen. Ik kon de rit niet doen, maar mocht ik toch tijd gehad hebben, ik had feestelijk geweigerd!

  6. Blij dat ik al gegeten heb voordat ik jouw vertelsels lees :-)
    Vind het knap dat je dit allemaal doorstaat en nog vriendelijk blijft ook. Vooral als je weet, dat mensen er zelf wél iets aan kunnen doen.
    Ik hoop dat de meerderheid van de patiënten fris en fruitig bij jullie binnenkomt.

  7. Wat een professionaliteit heb jij. Die wordt natuurlijk ook van je verwacht, maar toch. Ik heb tijdens het lezen alles in beeld voor me gehad, respect! Jij hebt altijd genoeg stof tot blogpost, daar ben ik dan soms jaloers op 😉

  8. Gelukkig zijn er mensen zoals jij die de gruwel aankunnen, daarna hun kokhalsneigingen even los kunnen laten en vervolgens met een lach op hun gezicht de volgende patient behandelen.. Stel je voor we waren allemaal vies van alles, dan kon niemand ons verlossen van ingegroeide nagels, schimmelinfecties en tenenkaas…
    *maakt een buiging*
    Dank ! ;)

  9. Wat leuk dat je er meteen een blogje van hebt gemaakt.
    Je voorbeelden zijn natuurlijk de extremen, maar de “gewone” minder prettige zijn wat sneller vergeten waarschijnlijk. Toch vind ik het heel knap hoe jij en vele anderen in de gezondheidszorg ermee omgaan.
    Op Eerste Hulpen van ziekenhuizen zullen ze er ook wel een boek over kunnen schrijven.

  10. Ieuw, gatver…
    Ben net naar de gyneacologe geweest en ik kan het niet laten om dan rond te kijken en te denken “hopelijk hebben al die vrouwen hier net als ik 3u onder de douche gestaan” 😂😂
    Gewoon kwestie van respect!

  11. In de GGZ maakte ik het mee: mensen die niet douchen en “vergeten” schone kleren aan te trekken. En daar zat ik dan tussen tijdens het eten.
    Kan niet uit over je verhaal van de verstandelijk beperkte vrouw. Mensonterend. Mijn complimenten hoe je hebt gereageerd.
    Lieve groet ♥

  12. Aj gatver 😂 Ik heb jarenlang voor onderzoek testen gedaan op voeten. Na een jaar kon ik al geen voet meer zien, vreselijk. Ik lees in de reacties dat die vrouw een andere baan heeft, lijkt me een goede zet.

  13. wij hadden een keer tegen een patiënt gezegd dat hij onderzocht kom worden als hij een nieuwe onderbroek zou kopen. Had-ie inderdaad gedaan. Keurig nog in het tasje in zijn hand toen hij weer kwam :-( Blijkbaar was de boodschap van de huisarts niet helemaal duidelijk geweest.

  14. Zeg. Ik heb dus nu al een paar dagen de bouvierbeeldspraak in mijn beeld hangen. Zo’n sterke beeldspraak dat ie blijft hangen.

    Bah!

    Ik haat sterke lijfluchten. Ik loop wel eens een winkel uit als er net ook iemand loopt met zo’n oud zweet luchtje, vermengd wat verschraalde pisgeur, Schultenbrau en oud frituurvet. Zum kotzen.

  15. Een kennis van me is dokter assistente en die heeft soms ook van die verhalen, überranzig! .Niks voor mij!
    Toen ik, gelukkig tijdelijk, een kantoor had op een gang waar ook de vampierenvrouw (bloed afname en inleverpunt) zat en ik per vergissing het verkeerde kantoor ingelopen ’s morgenvroeg mensen aan mijn bureau kreeg met glazen potjes parelmoer/groen/geel bloedkleurige sputum en ontlasting was mijn prullenbak ook voor multi-functioneel gebruik. Drie keer over mijn nek! Ik heb genoten van je blog, vooral van de beschrijving van mevrouws kruimelige onderkantje want soms is goed vies gewoon lekker. Zeker als je het niet hoeft te zien of ruiken.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s