Gooi maar op de hoop!

20170127_101539
Ziet u die leuke Tas van Tess op de achtergrond staan ook? 😉

Dit ben ik vanmorgen bij de kapper. Eens in de vier maanden ga ik nu naar Boujoura toe om mijn grijs te laten wegwerken. Ze verft mijn slapen weer donker en doet aan de buitenkant wat highlights. Ze doet dat zó goed, dat ik zelf amper kan zien dat het nep is. Ik fiets er graag voor om.

Het valt me nog mee. Ik ben 43 en heb alleen grijze slapen en hier en haar een dwarse haar die als een antenne overeind staat. Mijn moeder begon op haar 25e al met verven schijnt, dus ik ben een spekkoper.

“Gelukkig” heb ik zat andere kwaaltjes en dingetjes waaruit blijkt dat ik oud word.

Mijn borsten bijvoorbeeld. De befaamde potloodtest kan ik niet meer doorstaan. Hel, ik kan een complete XXL doos Caran d’Ache eronder proppen en dan nóg blijft ie hangen.

Mijn buik. Die hangt er gezellig bij zullen we maar zeggen.

Idem dito wat betreft mijn onderkin. Ik begin langzamerhand in een kalkoen te veranderen, met al die flappen.

Mijn veranderde cyclus. Daar wil ik het nu niet over hebben. Gék word ik er van.

Overal pijntjes. Ik zei het laatst tegen Vlam, er is bijna geen dag meer dat ik niet ergens iets voel. Hoofd, schouders, knie en teen. Soms moet ik als ik opsta, serieus waar even loskomen. Dan ben ik zo stijf als een hark. Bizar toch?

Ik begin meer en meer groeven in mijn voorhoofd te krijgen. En ik moet tegenwoordig echt een primer op mijn oogleden smeren want anders zit de oogschaduw en/of het kohllijntje geheid binnen een uur tegen de bovenkant van mijn ogen gestempeld. Als ik heb gehuild, is dat pvd drie dagen zichtbaar. Kleine oogjes met zo’n dikke rode rand. Zeer charmant.

De afgelopen weken had ik ineens een ander fenomeen, eentje dat ik nog niet had ervaren.

Ik liep hele dagen rond met een bizar hongergevoel. Craving naar voedsel was het bijna. Terwijl ik heel stabiel ben met dat wat ik eet. Ik heb me echt moeten bedwingen om niet de kast in te duiken en pakken koekjes open te gaan rukken. Ik. Die helemaal niet zo gek is op zoet.

Ik googelde “hongergevoel” en “overgangsklachten”. Verdomd. Door de daling van de oestrogeenspiegel neemt het hongergevoel toe en het verzadigingsgevoel af. Met als gevolg opslag van vet op (met name) de buikregio. Túúrlijk! Op de buik. Toe maar.

Om te janken vind ik het, dit verval.

Maar dat kan ik dan weer niet doen, want dan loop ik drie dagen voor aap met die wallen en opgezette ogen.

Zucht.

37 thoughts on “Gooi maar op de hoop!

  1. Nah ja dat verven is nog niet zo erg toch? Ik verf het al eeuwen (althans, Marco doet dat. Heel netjes) Omdat ik mijn eigen haarkleur gewoon niet mooi vind. Verder…tja buikproblemen en ander “los vel”hier en daar.
    Sinds vorig jaar in de overgang. Geen extra honger of zo, Maar de andere klachten en opvliegers….pff das ook “lachen” joh.

  2. Het leven is zo oneerlijk.
    Gelukkig zijn er bergen lotgenoten en kunnen we er maar het beste om lachen want net wat je zegt huilen kan niet meer, dat zie je drie dagen.
    Net zoals te veel wijn en te laat naar bed niet meer zo eenvoudig gecamoufleerd kunnen worden.

  3. Je moest eens weten hoe ik heb geschransd deze week. Chips, koekjes, …
    Ik hoor je nog niet klagen over overal jeuk als je je bed in gaat, precies of ze met naalden in mijn vel steken overal.
    Zo fijn die overgang 😦

  4. Heerlijk he. En die rare cyclus is 1 ding (al aan gewend sinds puberteit dat dat ehhhm, niet helemaal loopt zoals in de boekjes, zal ik maar zeggen) maar die onverwachte tsunami’s van de laatste jaren… AAARRRGHHH. *rolt met ogen*
    Tis gewoon níet eerlijk, punt.

  5. Waarom worden wij vrouwen zoveel gepest met alles. En als je dan ook nog een zwangerschap heb gehad, alsof dat niet niks is en mannen, die komen er maar weer mooi vanaf. Ik lijd met je mee en met ons velen ben ik bang.

  6. En dan mannen. Die hebben gewoon nergens last van! Hoogstens van een bierbuik. Zó intens gruwelijk ongelijk verdeeld in de wereld.
    Stelt het je gerust als ik zeg dat ik ook een buik heb? Okeej, buikJE dan, ,maar toch…ook ik heb een (winter)voorraadje.
    Hang in there, dear ♥

  7. mega ZUCHT. Ik doe met je mee qua zuchten en ik ben ook nog paar jaar jonger, dus vrees dat ik nog wel even mag genieten van alle kwaaltjes…

  8. Als ik zoiets lees denk ik, ik ben een gelukzak, oke ik heb grijze haren, die trouwens ook weer moeten gekleurd worden, de andere kwalen daar word ik gelukkig momenteel nog van gespaard, THANK GOD!!! Ik benijd je niet……

  9. Tis waardeloos, maar je kunt er zo leuk over schrijven! En de potloodtest?! Al sinds kind 1 heet dat hier de etui-test. Maar ik moet zeggen dat ik wat betreft klachten er nog steeds heel goed vanaf kom. Alleen grijs dat ik ben!!(onder die laag verf)

  10. Vreselijk dat verval. Zelfs op mijn 31e merk ik het al. Op gewicht blijven is veel moeilijker dan voorheen bijvoorbeeld. Vroeger was ik nooit bezig met afvallen, nu wel anders ben ik over een paar jaar tonnetje rond.

  11. Het is niet eerlijk. Meer honger-minder verzadiging-zin in snoep-slecht slapen-en nog veel meer. En dan ook nog de rimpels en de onderkin. Gelukkig sta je hierin niet alleen, hoewel ik besef dat het verval vervelend is en dit geen echte troost 😶

  12. Haha wat heb je het weer heerlijk omschreven. Ik ben 45 en het is allemaal zo herkenbaar.
    Onlangs hebben we een diepvries/koelkast gekocht met 2 deuren. Met regelmaat steek ik mijn hoofd in het vriesvak als ik weer zo’n hitte aanval heb;) Fijn weekend!

  13. Niet te veel aandacht aan schenken, helpt toch niets. Kan ik gemakkelijk zeggen, want ik heb nooit ergens last van gehad, terwijl ik op m’n 32ste al in de overgang zat. Had dat trouwens niet eens als zodanig in de gaten.

    M’n haar verf ik sinds een jaar of twee niet meer, na zo’n 35 jaar kunstmatig blond, koperrood, kastanjebruin, bruin en opnieuw blond te zijn geweest. Het grijs mag komen, vind dat zelfs mooi. Maar ik moet zeggen dat het allesbehalve meevalt (of tegen, net hoe je het opvat).

  14. Ik denk dat ik gevrijwaard wordt van grijze haren. Ik ben nu 51 jaar en nog geen enkele grijze haar te bespeuren. Ik ga mijn vader achterna. Toen hij stierf had hij pas grijs aan zijn slapen en een enkele grijze haar door zijn donkere haren.

    1. Ik ben jaloers. De eerste grijze haar ontdekte ik geloof ik op mijn 16e (word 50 over 3 maanden) en aan verven ontkom ik al zeker 15 jaar niet meer. Kan ik wel zelf, dat scheelt, zo’n doosje van de drogist is genoeg, anders werd het een dure toestand. Elke maand een landingsbaan van heb ik jou daar! *rolt met ogen*

      En wie had het over de etui-test? Proest :))
      Tja alles zakt he. Behalve je tandvlees 😉 (volgens mij heb ik die van La Kaandorp gejat)

  15. Er is zoiets als euthanasie bij een voltooid leven 😉
    Ik snap je punt, ook ik (eind dertiger) baal van het verval dat mijn lichaam vertoont. Aan de andere kant word ik steeds relaxter over mijn uiterlijk. Dus ik hoop maar dat dat gelijk op blijft gaan met het stijgen der jaren.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s