Hoe maak je het best ruzie?

Wij hebben in Huize Klivia gelukkig zelden woorden. Zo eens per kwartaal hooguit. De buren om ons heen vaker (en we mogen dan zalig meegenieten), vandaar dat ik op dit onderwerp kwam.

We begrijpen elkaar soms gewoon even niet zo goed en als die situatie te lang gaat duren, dan komt er spanning. En tenen lopen. En elkaar ontwijken. En uiteindelijk iets dat voor ruzie zou kunnen doorgaan. Die irritaties hebben overigens nooit met onszelf te maken, we zijn op zulke momenten gewoon op van alle ruis van allerlei externe factoren zoals gezeik op het werk, veel pijn, periodes dat het financieel even wat minder gaat. Zitten we lekker in onze vellen, dan storen we ons niet aan elkaar, ondanks dat we echt heel, heel erg verschillend zijn.

Ik ben zelf iemand die het “gewoon” even vertelt, wat er scheelt. Negen van de tien keer met een geknepen stem en tranen, want ik ben niet zo heel erg goed in het achterste van mijn tong laten zien. Iemand kwetsen vind ik ook verschrikkelijk, en dus verpak ik mijn “kritiek” meestal in diverse voorzinnen. Zoals: wat ik nu ga zeggen is niet kwetsend bedoeld. Vat dit alsjeblieft niet negatief op…

Ik heb eens geleerd van een maatschappelijk werker die ik ken via mijn werk dat wanneer je iets “heftigs” gaat zeggen dat je dat beter direct kunt doen, dat je niet om de pot heen moet draaien. Maar met inachtneming dat je ook empathisch bent. Zoals hij het zegt: met een stomp in de maag en een hand op de rug.

Vlam is iemand die van nature al een harde stem heeft, maar wanneer emoties gaan meespelen, nog een tandje harder gaat praten. Hij is verbaal heel sterk en probeert me altijd te overtroeven met veel praten, hard praten en me het liefste in de reden vallen. Hij is ook een ster in dingen enorm uit zijn verband trekken.

Ik schijn goed te zijn in weglopen.

Dat klopt.

Harde stemmen intimideren me. Ik heb er een schurfthekel aan als mensen met meer dan de noodzakelijke decibellen tegen me praten. Op mijn werk kap ik dat altijd rigoureus af, ik breek meteen in, in iemands tirade en vraag altijd wat iemand denkt te gaan bereiken met schreeuwen? Mensen stoppen dan altijd.

Thuis gaat dat lastiger. Vlam is zich er niet van bewust lijkt wel. En dus loop ik weg. dat klinkt rigoureuzer dan het is, want het is gewoon naar een ander vertrek.

Ik ben ooit eens “echt weggelopen”. Zomaar ineens uit de auto gestapt. We waren onderweg naar de stad en dingen liepen uit de hand en ik wilde me niet laten verleiden tot uitspraken die door de emoties overdreven waren geworden. Ik was het zó beu. Voor een stoplicht zag ik mijn kans schoon: ik stapte uit en zwaaide. “Ik ben weg” zei ik nog, geheel ten overvloede.

Niet handig.

Want dan is het wel heel lastig om eenmaal thuisgekomen het gesprek weer op gang te krijgen.

Maar gelukkig, wat ik al schreef, we hebben zelden woorden hier.

Houden zo.

27 thoughts on “Hoe maak je het best ruzie?

  1. Tegen mij moet je ook niet gaan lopen schreeuwen. Ik kan daar ook heel slecht tegen. Er wat van zeggen en weglopen is dan een goede optie.

  2. Schreeuwen tegen iemand heeft hetzelfde effect als iemand in een hoek drijven. Iemand schreeuwt of terug of probeert uit de hoek te komen. Ik ga nooit het gesprek aan als iemand tegen mij schreeuwt. En ik heb een hekel aan ruzie😊

  3. Wij zijn al een tijd bij elkaar en in het begin maakten we “slecht “ruzie maar we leren bij.
    Toen we net samenwoonden heb ik hem verzocht zijn koffer te pakken ,na lang stommelen kwam hij naar beneden en zei:”ik heb niet eens een koffer”!
    De woorden nooit weer en altijd gebruiken we niet meer b.v. jij doet altijd dit of je ruimt nooit op zo zinloos want dat is gewoon niet zo.

    De zin “met een stomp in de maag en een hand op de rug”vind ik echt naar wie houdt dan die hand op de rug?
    Als je er gevoelig voor bent zou je zomaar niks meer durven zeggen lijkt me?

  4. Hier gelukkig ook bijna nooit ruzie. Mijn Belgman is verbaal ook erg sterk, maar ik ook, dus dat schiet dan niet op…
    Bij onze eerste ruzie ooit zei ik na twee minuten : weet je wat, je hebt gelijk” en begon een boek te lezen.
    De verstomming op zijn gezicht was prachtig, dit was hij uit een vorige relatie (waar ruzies dagen duurden) niet gewend. Hij begon te lachen en we konden op een normaal volume en luisterend naar elkaar de boel uitpraten.
    Als er als eens ruzie is, gaat het trouwens altijd over anderen…….de kinderen, de hond, ouders; typisch eigenlijk, nu ik het zo opschrijf :-)

  5. Ik had het er gisteren nog met Jongste over, als je ruzie maakt dat dat “graag zien” dan niet weg is, in tegendeel…daar moest hij toch even over nadenken. Ik besef tijdens een ruzie eigenlijk des te harder dat ik B zo graag zie en dat maakt een ruzie extra pijnlijk.

  6. Hier ook zo’n Vlam hier, harde stem, rationeel en oplossingsgericht.
    Na een echt flinke ruzie, het nummer van de Beach Boys opgezet: I will not always love you. God only knows how I feel about you.

    Ben altijd wel blij met de hele subtiele dingetjes die hij doe als hij weet dat hij ongelijk heeft maar het niet kan zeggen en laat dat ook merken.

  7. Als je al heel lang bij elkaar bent, zoals in ons geval 50 jaar, ken je de ander door en door. En weet je ook hoe een ruzie verloopt. En ben je oud genoeg om allebei een beetje toe te geven.
    Maar ik ben van mening dat, als je iets dwars zit, je het beste gelijk kunt zeggen. Met de reden wat je dwars zit. En dan ook open staan voor wat de ander te zeggen heeft.
    Dat lukt, omdat we na al die jaren nog steeds van elkaar houden en elkaar niet kwijt willen. En dat is een groot goed.

  8. Ik kan geen ruzie maken. Houd het bij mezelf tot de bom barst en ik er helemaal niets meer mee kan. Weglopen ben ik ook goed in. Zou toch wel eens handig zijn om wat eerder op beheerste manier even duidelijk te laten merken dat ik het er niet mee eens ben.

  9. Schreeuwen en ook stem verheffen zijn vormen van geweld die de bedoeling hebben angst aan te jagen, te intimideren, te kleineren. Het siert je dat lij zelf er geen gebruik van wenst te maken.

  10. Ik moet leren om kalm te blijven, want bij conflicten ga ik soms helemaal over de rooie en dat heeft dan natuurlijk hetzelfde effect op mijn man. Dan staan we daar naar elkaar te schreeuwen… We hebben gelukkig nog heel ons leven om het beter te doen.

  11. Gelukkig hebben wij hier ook zeldzaam een meningsverschil en als het dan is, dan blijven we eerst maar even stil. Even goed nadenken voordat we wat zeggen. Dat werkt bij ons toch beter.

    Love As Alwyas
    Di Mario

  12. Ruzie maken is verrekte lastig als je het niet samen kan.

    We hebben het inmiddels geleerd, op onze manier. Hoera voor relatietherapie.

    Hij zal nooit een schreeuwer of uitlokker worden, maar het extreme binnenvetten is niet meer. En daar ben ik heel blij om, vooral als ik boos ben.

  13. Wij zijn allebei geen binnenvetters naar elkaar toe. En verbaal in een onenigheid behoorlijk sterk. Maar het duurt nooit lang en wij zijn geen van beide rancuneus of zo. Zand erover is zand erover.

  14. Wij hebben – natuurlijk – ook wel eens bonje. Voordeel is: we hebben inmiddels geleerd dat we het totaal niet eens met elkaar hoeven te zijn, dat scheelt enorm :-D De volgende dag is het dus altijd weer goed. Altijd. Want ja: dat is tenslotte weer een nieuwe dag hè. De ruzie is inmiddels verleden tijd!

  15. Je triggert me met dit blogje, ik raak erdoor van slag (lees: kan wel janken). Ex liep altijd weg met een hoop geschreeuw, gegooi en wat dies meer zij. Ik kan absoluut niet omgaan met ruzie, trek me terug, verdwijn het liefst met alles wat ik heb en ben in het niets. Puntje van aandacht voor m’n komende therapie 😕

  16. Zeven dingen die je niet moet doen als je je relatie goed wilt houden:

    1) Altijd van de slechtste bedoelingen van je partner uit gaan (hij komt later uit zijn werk: “Zie je wel, hij houdt ook nooit rekening met mij”)

    2) Oude koeien uit de sloot halen (“Dat heb je me twee jaar geleden ook al geflikt”).

    3) Stempels geven (“Jij bent ook altijd te lui om af te wassen”).

    4) In de verdediging schieten (“Ja, maar jij….”)

    5) Gedachten lezen, invullen voor een ander (“Ik dacht dat jij….”)

    6) Minachtende opmerkingen maken (“kun je nou nooit eens een keer normaal koken?”)

    7) Stilzwijgend en de ander negerend je eigen gang gaan… (daarbij zuchten is nóg erger).

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s