Onzeker, ik?

In navolging van mijn blogje van gisteren wilde ik u laten weten dat ook ik, zelfs ik, natuurlijk wel eens druip van onzekerheid.

Ondanks het feit dat ik bedroevend weinig schaamtegevoel heb, voel ik me heus niet elke dag Xena, warrior princess.

Er zijn dagen dat ik twijfel over alles.

Sowieso heb ik trouwens een onderkinfobie. Ik haat mijn kin. Dat lullige stukje lichaam is het enige dat ik verfoei. Dat hangt en zwabbert daar maar. En lacht me uit. Het is ten strengste verboden foto’s van mij en profile te maken. Vreselijk vind ik het om mezelf aan de zijkant te zien.

Maar meestal is het hormoongerelateerd. Is het heel duidelijk in mijn kalender te verklaren waarom ik me zo voel, zoals ik me voel.

Ik merk het al aan het feit dat ik ’s morgens loop te zoeken naar wat ik aan ga trekken. Normaal maak ik me daar niet druk om. Zoals nu, in de winter, is het meestal een jurkje met panty’s. Of mijn nepleren broek met een trui en of een vest. Zit ik laag in mijn zelfvertrouwen, dan ga ik wisselen met kleding. Dan trek ik iets aan en trek ik het weer uit. Want ineens, om onverklaarbare redenen, en zéker niet terug te zien op de weegschaal, ben ik echt veel te dik voor dat wat ik aan heb. Dan heb ik er een dikke kont in, of accentueert het mijn buik. Dan moet ik echt verder zoeken naar een geschikt kledingstuk, want als ik het wél aantrek, voel ik me de hele dag een braadworst en blijf ik plukken en trekken aan mijn kleren.

En op zulke momenten hoef ik echt niet de stad in om wat nieuws te gaan kopen, want ik weet bij voorbaat al dat het een kansloze missie is. Al pas ik een zeecontainer met truitjes, er zit er niet één tussen die op dat moment goed genoeg is.

Die onzekerheid is dan niet alleen wat betreft het uiterlijk.

Ik voel me dan snel aangevallen. Kritiek kan ik op zulke momenten zeer slecht verdragen. Ik kan janken om alles. ‘Klief, je bent vergeten de website te veranderen’. Boehoehoe. Idioot gedrag.

Ik maak me ook druk om wat Vlam en Jill van mijn kookkunsten vinden. Slaat nérgens op. Ik kan met twee vingers in mijn neus de gerechten maken die ik vaker heb gekookt. Ik kan zelfs als ik strontverkouden ben en niets ruik en proef, nog steeds iets klaarmaken waar niets mis mee is. Puur op ervaring. Mijn eten mislukt echt zelden.

Dan begin ik al met excuses. Ik weet niet of het heel erg goed gelukt is vandaag. Nou ja: we zien het wel. En vervolgens ga ik man en kind aan zitten staren. En als er dan na twee happen niets volgt van ‘ha lekker schat’, dan vreet ik mezelf van binnen al op. ‘Ze keuren het af. Ze vinden het niks. Ik kan ook niks’.

En dan ga ik bevestiging zoeken.

Vrouwen zijn raar.

Ik ben raar.

31 thoughts on “Onzeker, ik?

  1. Oh die verdomde hormonen. Ik hoop dat ze daar nog eens iets op vinden. Ik heb nog een tip als je je rot voelt. Sla je armen om jezelf heen en wrijf je schouders. Over je knieën wrijven helpt ook. Er gaat een soort troost vanuit waardoor je je ietsepietsie beter voelt.

    Groetjes,

    Dorothé

  2. Tip voor je kin/halslijn: gezichtsoefeningen! Ik heb een paar jaar geleden een boekje gekocht met oefeningen van Eva Fraser, en mijn gezicht voelt veel steviger. Voelt niet alleen zo, is het ook! Ik ben er erg blij mee. (Wel consequent doen) . Voor de rest: onzekerheden houden we toch (ik ook!). Als het het een niet is, dan is het wel het ander. Hoop nog ooit eens te blaken van zelfvertrouwen :-)
    Liesbeth

  3. Nou kijk, dát bedoel ik dus. ;) Van die dagen dat de spiegels van de pashokjes alles uitvergroten wat ik net een beetje verdrongen heb en ik bij het passeren van een spiegel me rot schrik. En natuurlijk weet ik dan wel dat ik inwendig niet lekker in m’n vel zit, maar ’t zou zo fijn zijn als de buitenkant je dan als oppepper het tegenovergestelde laat zien.

  4. Dat van de hormonen herken ik echt zó goed! Vanaf ongeveer 5 dagen voor de menstruatie ben ik bijna een ander mens haha. Ik word opeens overal onzeker over en kleding maakt me niks meer uit. Zo vreemd hoe dat werkt!

  5. Nee hoor, héél normaal :-D (moet je trouwens niet willen, dat normaal). Dat met die onderkinnen, tja, daar hebben we het over gehad hè ;-) Fijne van keelpijn hebben is dat je dan met goed excuus een dikke sjaal om je hals kunt leggen en hoppaaa, weg onderkin. Werkt fantastisch. Ik heb dan ook altijd keelpijn ;-)

  6. En over een paar jaar als je in de overgang komt wordt dat alleen nog maar erger helaas. -Tenminste bij mij dan- Ik ga die oefeningen ook maar eens doen. Of zal het al te laat zijn?
    :(

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s