Hoe eindig je iets netjes?

Vriendschappen zijn wel eens lastig vind ik.

Het is soms net zo als het hebben van een relatie: dan kom je er in de loop van de jaren achter dat iemand toch niet zo goed bij je past als dat je in eerste instantie dacht. Voel je je toch niet zo op je gemak. Of je groeit allebei een andere kant op.

Daar is niks mis mee.

Maar hoe dan verder?

Jaren geleden stuurde iemand mij eens een mail. Iemand waarvan ik dacht dat ik er aardig close mee was. Ze schreef me dat ik haar onzeker maakte. Daarbij had ze een enorme hekel aan mijn broertje, met wie ik op dat moment heel veel omging. Ze vond het lastig intieme dingen tegen mij te vertellen, wetende dat ik mijn broertje ook vaak sprak. Kortom: ze maakte de vriendschap uit. Ze bedankte me voor de afgelopen jaren maar wilde liever geen contact meer.

Ik was echt in shock. Voelde me behoorlijk gekwetst.

Later vond ik het eigenlijk wel prettig. Ik wist waar ik aan toe was. Had ze mij genegeerd, dan had ik me waarschijnlijk nog steeds afgevraagd wat ik fout had gedaan.

Nu was het zo klaar als een klontje: ik was gedumpt.

Zelf op die manier een vriendschap beëindigen vind ik lastig. Ik vind het vreselijk mensen te moeten kwetsen. Ik heb best een grote mond, maar mensen pijn doen? Nee, liever niet.

Vaak kies ik er voor dingen langzaam af te laten vloeien. Ik bouw het contact af en negen van de tien keer doet de tegenpartij dat dan ook.

Maar soms heb je volhouders. Die blijven contact zoeken.

Op dit moment probeer ik heel erg voorzichtig iemand af te laten vloeien die ik al jaren ken. Die iemand is soms nogal typisch in zijn uitlatingen over seks. Maakt schuine opmerkingen over mijn vriendinnen. Steeds dezelfde seksueel getinte grapjes. Komt elke keer weer terug op de tijd dat ik nog wat had met mijn ex. Ik heb al verschillende malen gezegd daar niet van gediend te zijn. Mijn ex is honderd jaar geleden. Ik heb geen zin om daar nog over te praten. En toch gaat ie er mee door. Maar de druppel was een nogal dubbelzinnige uitnodiging aan het adres van Jill. Volgens hem bedoelde bij er niets mee. Vlam, Jill en ik vonden het echter zeer ongepast.

Aan de andere kant is het een heel lief persoon. Heel genereus. Altijd bereid tot helpen.

Maar hij heeft een nogal mager sociaal leven. Ik heb soms met hem te doen. Dus zou ik het enorm sneu vinden hem de bons te geven.

En dus zit mijn hoofd vol met vragen: moet je vriendschappen koesteren tot het bittere eind? Ook al gebeuren er dingen waar je je enorm aan stoort of die indruisen tegen je principes? Moet je eerlijk zijn? Heeft iemand recht op tekst en uitleg? Of is rustig afvloeien beter?

En last but not least: ben je wel een echte vriend als je iemand niet volledig accepteert zoals zhij is?

61 thoughts on “Hoe eindig je iets netjes?

  1. Lastig ja…. Maar tot in den treure met iemand omgaan omdat het anders zo sneu is en hij of zij anders niemand meer heeft? Niet mijn probleem en jammer dan. Ik ben niet op deze aarde gezet om hem of haar te entertainen. En ik accepteer genoeg van vrienden. Ze denken niet allemaal hetzelfde als dat ik doe en ik ben het ook niet altijd eens met hun keuzes. Maar zodra ik merk dat ik mij aan iemand ga lopen irriteren of het echt niet meer klikt dan is het snel klaar. Het ligt er een beetje aan wie het is. Ik heb beide gedaan. Dood laten bloeden en ook een keer het gesprek aan gegaan. Ik haalde niet meer voldoening uit het gesprek dus kan je niet echt advies geven. Het werkt allebei voor mij. En ik doe dit niet wekelijks hoor haha. Ben geen expert in vriendschappen beeindigen.

    1. Sommige mensen kunnen de waarheid niet goed aan. Die spelen liever struisvogel. Dus dan is laten doodbloeden een prima optie. Meestal gaat het gelijk op, is de ander er blijkbaar ook wel klaar mee.

  2. Ik vind het altijd beter om eerlijk te zijn. Ik werd laatst ineens niet meer uitgenodigd voor een verjaardag. Ik hoorde van een ander “dat de vriendschap niet veel meer voorstelde en het toch was gedegradeerd tot verplichte bezoekjes”. Daar was ik het helemaal mee eens, maar ik vond het zo flauw en kinderachtig dat men niet de telefoon had gepakt om mij dat zelf te vertellen. Ik waardeer het zeer als er wordt uitgesproken dat het samen niet meer werkt. Voor mijn is het hetzelfde als bij een relatie. Die laat je ook niet zomaar doodbloeien. Daar krijg je tekst en uitleg bij.
    En ja accepteren hoe iemand is moet zeker. Daarom kun je het ook beter “uitmaken” dan iemand proberen te veranderen.
    De ander is oké, maar soms gewoon niet in combinatie met jou.

    Sterkte 😘

    1. Ik vind een vriendschap niet hetzelfde als een relatie. Die vriendschap daar woon je niet mee samen. En soms heb ik ook geen zin in die drama rondom het beeindigen van een vriendschap. Als ik in jouw geval had gehoord dat zij er hetzelfde overdacht waarom dan nog een officieele beëindiging? Je wist het blijkbaar allebei al. Ik zou alleen maar opgelucht zijn dat ik niet meer naar die verjaardag hoefde.

      1. Ik snap jouw gevoel, maar ik vind het wel hetzelfde als een relatie. Daar hóef je namelijk ook niet perse mee samen te wonen. Je hebt een relatie met de ander. Of dat nou een familierelatie of een vriendschapsrelatie is. In beide gevallen vind ik het van respect en volwassenheid getuigen als je gewoon eerlijk aangeeft waarom het niet meer werkt. Vaak ga je met iemand al jaren terug en weet diegene soms niet eens wat er speelt.
        Ieder zijn mening, dit is de mijne. Ik pak het zelf in ieder geval anders aan. Zo is het ook voorgekomen dat ik mijn gevoel uitsprak en de ander meteen reageerde met een ‘ik wil je niet kwijt, we gaan meer investeren.’ Die vriendin is er nog steeds en hechter dan ooit.

    2. Ik vind acceptatie in dit geval zeer lastig. Ik kan me nl niet voorstellen dat er andere vrouwen zijn die zijn opmerkingen wél waarderen. Ik kan me wél voorstellen dat wanneer hij op bepaalde punten zijn gedrag aanpakt, hij automatisch misschien meer vriendschappen krijgt. Dit gedrag en zijn uitlatingen jaren denk ik veel mensen weg.

  3. Natuurlijk moet je iemand accepteren zoals die is, jij wilt ook geaccepteerd worden voor jou. Maar dat wil niet zeggen dat je het met iemand eens moet zijn en dat wil al helemaal niet zeggen dat je niet je mening mag geven over een trekje wat bijzonder storend is. Het feit dat die persoon daar een handje aan heeft , staat volgens mij los van het accepteren van iemand. Dit is gedrag wat niemand prettig vindt en dan mag je echt wel heel duidelijk je mening geven en die moet dan ook geaccepteerd worden!!
    Het komt van 2 kanten, water bij de wijn doen .. maar als het aan één kant zo begint te wiebelen dan lig je toch misschien te ver van elkaar..
    Ongeacht hoe zijn sociale leven is, je moet vooral naar jezelf kijken en wat voor jou prettig voelt 😘😘

    1. En dat gebeurt dus niet. Elk bezoek is het weer raak. Ondanks mijn verzoeken. En ik ben irl net zo duidelijk als op dit blog. Er kan geen misverstand over staan dat ik me er zwaar aan stoor.

      1. Dan mag je wel ophouden met je schuldig voelen over zijn sociaal leven en fijn voor je eigen leven kiezen die zonder zulke ongepaste opmerkingen en onprettig gevoel veel fijner is!
        Wie niet horen wil, moet maar voelen.. 😕

  4. Good god Kliefje, en dat op zondagavond ! Allemaal essentiële vragen.
    1) Nee, koetseren tot het bittere (het woord zegt het zelf) is zinloos.
    2) Vrienden (en hun bijhorende -schappen) die echt indruisen tegen je principes moet je loslaten vind ik. Principes en je er naar gedragen zijn belangrijke hoekstenen.
    3) Eerlijk moet je maar zijn als het één van je principes is. Als dat niet het geval is : lieg er maar op los odner het mom meerdere leugens om bestwil kunnen.
    4&5) Ik vind dat iemand recht heeft op (beperkte) tekst en uitleg. Maar dat kan ook gecombineerd worden met rustig leten afvloeien hoor. Hybride oplossingen werken soms ook.
    6) Ja, dat kan. Je hoeft echt niet alles te accepteren om goede vrienden te zijn.

  5. Ik stel mezelf de vraag: “haal ik energie uit dit contact of kost het me energie?” alvorens ik een beslissing neem over het al dan niet afbouwen van een vriendschap. Ik vind het ook moeilijk om hier direct in te zijn maar toch probeer ik wel duidelijk te zijn als bv iemand blijft vragen om af te spreken door te zeggen dat ik er simpelweg minder naar uitkijk dan hij/zij doet en dus liever niet al te veel meer afspreek. Ik vind het nog iets anders om elkaar via sms/telefoon te spreken of echt af te spreken… een sms van iemand kost minder energie dan echt afspreken en luisteren naar iemands verhaal… op die manier kan je toch respectvol het contact afbouwen en kan deze persoon je nog wel iets sturen of eens bellen… In een vriendschap waar ik energie uit haal probeer ik de mindere kantjes van iemand te accepteren en dit te bespreken als het me echt stoort of me een naar gevoel geeft… ik vind zeker niet dat je altijd alles van iedereen moet slikken omdat je vrienden bent. Je moet jezelf vooral goed voelen in een relatie met iemand…anders is het meer stress dan vreugde.

  6. Oke.. je bent een echte vriendin als je dit gewoon meldt. Je hebt iets gezegd over dochter, waar jij en Jill het absoluut niet mee eens zijn. Dit is dus een grens die overschreden is. Meldt dit en dan wil dat niet zeggen dat de vriendschap meteen over moet zijn, maar hoe je je er bij voelt.

    Love AS Always
    Di Mario

      1. Als je je er niet goed bij voelt, dan is het ook duidelijk. Vriendschap is eigenlijk gewoon heel egoïstisch. Als het niet van twee kanten goed komt, dan kan het beter niet zo zijn.

        Love As Always
        Di Mario

  7. Je kan het ook omdraaien: is hij wel een echte vriend als hij jouw grenzen niet respecteert? Jij hebt aangegeven dat je niet op zijn opmerkingen zit te wachten en hij heeft er schijt aan. Door zo respectloos over Jill te praten zou ik niet pikken. Wie niet horen wil, moet dan maar voelen. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn sociale contacten, dus opdoeken die handel.

  8. Je kunt van iemand houden maar toch die persoon niet (of gaandeweg minder) leuk vinden… dat is vrij logisch want ieder mens blijft zich immers ontwikkelen…

    Eerlijk zijn…uitleg geven… ik vind van wel omdat ik ook niet “zomaar doodgezwegen” zou willen worden, dat vind ik respectloos. Het is zoals iemand hiervoor al zei…wat zijn jouw normen. Ik hecht waarde aan de stelling : behandel iemand (niet) zoals je zelf graag (niet) behandeld wilt worden.

    Hoe dan ook een dilemma…
    Ik denk dat jij (iedereen) moet doen wat het best voelt omdat het gewoon heel erg persoonlijk is en jij vrede moet hebben met jouw beslissingen ongeacht wat een ander er wel of niet van vindt.

    😘

    1. Dat klopt, maar er zijn veel mensen die liever struisvogel zijn, dan de waarheid willen horen. Sommige mensen kunnen die niet zo goed aan. Mensen zeggen altijd wel eerlijkheid en transparantie te waarderen, maar mijn ervaring is wel anders.

      1. Daar heb je gelik in helaas maar dat betekent natuurlijk niet dat jij je aan dat soort mensen zou moeten aanpassen tegen jouw eigen aard in. Dat die anderen zich voor de gek houden is hun probleem dan toch 😉

  9. Lekkere kost op de zondagaaf 😉 Ik kan best bot zijn. Maar als ik het gevoel heb om leeggezogen te worden of dat iemand misbruik maakt, terwijl ik keer op keer mijn grenzen aangeef, dan is het voor mij wel een keer klaar. Het geeft niet als de een de ene keer wat meer geeft en de ander de andere keer; ik ga niet alles langs een meetlat leggen. Maar een beetje gevoel dat je er voor elkaar bent is toch wel fijn. Ik heb vriendschappen gehad waarin ik telkens naar de ander toeholde, dwars het land door, tot geld lenen en toerloos naar dezelfde problemen luisteren zonder dat er ook maar gedacht werd aan een oplossing. Dan ben ik na een aantal jaar wel een keer klaar ermee 😊 Ik probeer wel aan te geven als ik iets niet prettig vind. En ik heb, wat jij schrijft over zijn sociaal leven, ook wel vriendschappen aangehouden uit ‘medelijden’. Soms werkt dat natuurlijk prima, maar soms rol je ook in een vriendschap en blijkt toch gewoon ‘de klik’ er niet.
    Dus als het voor jou niet ok voelt, of hij claimt oid….je je echt niet goed voelt bij opmerkingen, moet je dan doorgaan omdat je het zo zielig voor die ander vindt? Hoe zou je je er zelf bij voelen als iemand om die reden vriendjes met je bleef…? 😉
    Enfin. Veel tekst over ‘volg je hart’ 😊 xx

  10. Moeilijk hoor, ik ben er ook geen held in. En als ik het doe pak ik het achteraf voor mijn gevoel te rigoreus aan. Maar..een sexueel getinte opmerking richting mijn kinderen is toch echt een punt waarop ik zeg nu niet meer.

  11. Er is duidelijk veel ergernis over zijn gedrag en hij lapt het aan zijn laars dat jij al zijn opmerkingen niet bepaald prettig vind , daar ben je toch duidelijk in geweest .Ik zou hem de keuze geven stoppen met de dingen die jij heel vervelend vind en anders weet hij het gat van de deur .En al helemaal als hij vervelende opmerkingen gaat maken tegen je dochter .Gewoon glashelder zijn als hij geen respect heeft daarvoor, kiezen of delen .En uit medelijden een vriendschap aan laten sukkelen zou ik zeker niet doen !

  12. Dat zijn heel moeilijke vragen. Ik probeer toch duidelijk te maken wat me stoort als het me echt tegen de borst stoot. Soms bloedt de vriendschap daarna dood, maar dan weten we allebei waaraan het lag. Ik ben zelfs eens door een vriendin van de een op de andere dag geschrapt uit haar leven en ik weet nog steeds niet waarom. Irritant vind ik dat. Ik probeer het dus zelf niet op die manier aan te pakken. Ik zou gewoon eerlijk zijn tegen die vriend, zeker als hij ongepaste opmerkingen maakt naar Jill toe. Je kan dan nog altijd zien hoe hij reageert en van daaruit verder gaan of de vriendschap stopzetten.

    1. Ik heb het gezegd tegen hem, maar hij zegt dat het een grapje was. Tsja. Dan nog. We waren alle drie not amused.
      En wat jouw vriendschap betreft: idd jammer dat je de reden niet weet… Zou bij mij ook wel knagen denk ik.

  13. Er is geen standaardoplossing Kliefje. Vriendschap is een soort uurwerk waarbij de radertjes de vriendschap draaiende houden. Het uurwerk loopt niet goed maar je kunt niet aan alle radertjes wat doen, alleen aan die van jou. Je hebt ondertussen al wel gezegd dat zijn radertjes niet goed werken in jullie vriendschapsuurwerk. Dit gaat hoe dan ook kapot. Aan jou de keuze of je het uurwerk nog opdraait of dat je ervoor opdraait.

    Groetjes,

    Dorothé

  14. Hier sneuvelden een aantal vriendschappen puur op reisafstand (we gingen een paar provincies verderop wonen, voor een aantal mensen gold uit het oog, uit het hart). De vrienden die overbleven zijn me heel lief. We ontwikkelen ons allemaal anders en soms is het lastig elkaar te volgen, maar de kern is en blijft okee. Zou iemand mij of mijn kind beledigen of raar benaderen dan zou ik daar meteen iets van zeggen, dat is absoluut een grens; soms is de optelsom dat je niet meer matcht met elkaar.

  15. Je kunt ook iemand volledig accepteren zoals hij of zij is maar dan alsnog besluiten om afscheid te nemen omdat diegene niet (meer) bij je past. Mensen veranderen nu eenmaal.
    Ik heb ook jarenlang iemand getolereerd, terwijl ik me constant liep te ergeren. Dat is geen vriendschap. En soms kun je niet op een ‘normale manier’ uit elkaar, maar gaat het juist bot of abrupt. Het zij zo. Leuk is het in eerste instantie niet, maar later zul je jezelf dankbaar zijn.

  16. Nee, hij bedoelde er niets mee. Dat zeggen ze, die gasten van de seksuele grappen en intimidaties. En dan worden het aanrandingen en erger. En nee hoor, dat is niet zo, dat zie je verkeerd, dat bedoelen ze niet zo. Daar wil je je dochter toch niet aan blootstellen?
    Deze man wil duidelijk niet luisteren. Een email in klare taal sturen en voorgoed exit!
    En niet in discussie gaan.

    1. Zo erg als in aanrandingen zal het niet worden, maar feit is wél dat hij het blijft doen, de grappen en opmerkingen. En hij heeft een vreemde beleving van wat normaal is in seksualiteit ja. Mijns inziens. Zeker in mijn huis en in het bijzijn van mijn kind.

  17. Moeilijke kwestie… Ik zou nooit zo direct zijn om een e-mail naar iemand te sturen en de vriendschap te beëindigen :) Ik heb het vaak voor dat goeie vriendschappen ook soms automatisch eindigen. Ik zie vaak mensen over straat die ik ooit zo goed kende, en nu zou ik ze misschien al niet meer aanspreken. Je bent echt geen slecht mens als je een vriendschap wil stopzetten, hoor :) ik zou gewoon voor mezelf bepalen of ik hem nog als vriend wil en vervolgens stilaan contact afbouwen :)

  18. Lastig hoor. Ik vind “uitmaken” wel een beetje ver gaan bij vriendschappen. Het kan ook gewoon een beetje minder qua frequentie of intensiteit toch, het langzaam afvloei-model zeg maar… en wie weet trekt het ook wel eens aan. Je kunt natuurlijk wel – zeker tegen een goede vriend – vertellen wat je even niet zo leuk aan de ander vindt?!

  19. Ik ben vroeger ook ooit een keer heel duidelijk ‘gedumpt’ door een goede vriendin. Jaren later werd mij de reden daarvoor duidelijk (het lag niet aan mij) en nog weer later kwamen we weer in gesprek. Er is nu nog steeds slechts vluchtig contact, maar dat is prima zo. Nee ik zou het niet koesteren of laten sudderen: je ergert je overduidelijk aan deze persoon en dat zou ik hem dan ook zeggen. Alle punten opsommen waarom je – in ieder geval nu even – geen contact meer met diegene wilt. Misschien leert hij eruit, misschien niet. Time will tell, maar ik zou mezelf niet opofferen om ‘dan in godsnaam maar’ de vriend van deze persoon te blijven.

  20. Er zijn mensen die altijd over een andermans grenzen blijven gaan, de vraag is alleen tot hoever jij dat tolereert en gezien zijn ‘magere’ sociale leven ben jij een van de weinigen die daarin toch wel ver gaat. (of leg ik nu dwarsverbanden die niet bestaan?)
    Als je het niet wilt ‘uitmaken’ is doodbloeden misschien toch beter

  21. Zo’n opmerking tegen Jill zou voor mij betekenen dat ik die persoon in ieder geval niet meer bij mij thuis wil zien! Als je de vriendschap niet helemaal wilt verbreken, dan zou je buitenshuis af kunnen spreken?
    En het dilemma of je een vriendschap die op is laat dood bloeden of echt opzegt? Ik denk dat beide opties kunnen, afhankelijk van de persoon/soort vriendschap. Maar ik heb alleen ervaring met doodbloeden (van mijn en andere kant)…

  22. Ik vind iemand die steeds zo over je grenzen blijft gaan, nadat je dat duidelijk aangaf, zelf niet echt ‘vriend’elijk bezig eerlijk gezegd. Bij mij zou het klaar zijn, zeker na die opmerking richting Jill. Van je kind moeten ze (letterlijk maar ook figuurlijk) afblijven. Via mail is mijn stijl dan niet zo, liever een keer een goed gesprek.
    Overigens vind ik dit wel een redelijk ‘extreme’ situatie hoor… Wat mij betreft hoef ik het echt niet in alles met een vriend(in) eens te zijn. Misschien wel integendeel, dat houdt de boel ook levendig. Maar grenzen zijn grenzen, als mensen die niet wensen te respecteren zijn ze wat mij betreft geen vriend.
    Er zijn hier echt wel eens vriendschappen doodgebloed. En soms komt ook dat weer goed en is er ineens weer contact, pak je de draad min of meer moeiteloos weer op waar je was gebleven. Of je komt er in een moeilijke tijd achter dat er ergens iemand is die een onverwacht goede vriend(in) blijkt. Terwijl mensen van wie je het wel zou verwachten, het juist dan af laten weten. En daardoor toch wat lager in de vrienden-top10 belanden…
    Een vriendschap definitief verbreken doe ik niet snel, bij mij kun je heel erg ver gaan voor het té ver is. Ik geef mensen soms te vaak een nieuwe kans. Maar in 2 gevallen ging er iemand dusdanig ver over alle grenzen heen dat het echt meteen klaar was. Kaliber ‘met zulke vrienden heb je geen vijand meer nodig’. Deze personen hoef ik echt de rest van mijn leven niet meer te zien.

  23. Tricky, maar ik denk dat je niet contact moet houden vanwege zijn magere sociale leven. Daarmee ontzeg je hem de kans om in te gaan zien dat zijn manier van doen mensen tegen de borst stuit.

  24. Ik heb twee dochters , ze zijn al het huis uit , maar ze blijven mijn dochters , ook zou ik niet gelukkig zijn indien zo’n dingen gebeuren.
    Het woord respect voor vrienden is heilig voor me ! Ik ken je al heel lang en respecteer je hoe je bent , net zoals jij dit doet tegenover mij en dit geldt voor iedereen Seksuele opmerkingen , waarom zou ik en zit niet in mijn genen ,zijn niet mijn stijl , daarom is het respect voor mijn vrienden te groot.
    Wat ik ergerlijk vind te lezen , is het graven in je verleden , dit (weet ik ) is voltooid verleden tijd.Dit zou ik niet pikken.
    Mijn keuze zou snel gemaakt zijn.
    Seksueel getinte grappen zet ik soms ook op fb , maar nooit persoonlijk bedoeld. Zo hoort het !

  25. Ik vraag me af wat de beste man z’n drijfveren zijn om die zaken te benoemen die jullie vriendschap niet ten goede komen. Wat drijft hem dat ie over je ex begint en dit soort opmerkingen over Jill maakt? M’n vraag naar jou is: hoe hoog is je schutting Klief en hoe lang laat jij nog toe dat hij dit soort rotzooi er maar steeds overheen blijft flikkeren? Als ie ooit met z’n tengels aan Jill zit denk je: waarom heb ik zoveel geduld gehad met hem?

    1. We kennen elkaar vanuit dat verleden. Hij bedoelt er niks mee, het zijn voor hem wrs “gewoon” oude verhalen. Ik vind het irritant. Heb nl nul de behoefte die periode nog te bespreken met wie dan ook.
      Hij heeft één keer een suggestieve opmerking naar Jill gemaakt. Dat heb ik meteen afgekapt met een vinnige app. Sindsdien is hij in zijn schulp hoor. Desondanks was het de zoveelste opmerking waar ik niets mee kan. Vind steeds maar weer mijn vriendinnen als vlees bestempelen minstens zo irritant.

  26. Moeilijk. Ik zou denk ik op mijn gevoel af gaan. Voelt het nog goed ondanks deze minpuntjes? Ik heb ooit eens een vriendschap beëindigd. Het was tijdens mijn HBO en ik was goede vrienden met een jongen die ik nog kende van de middelbare school. Echter, hij trok steeds meer naar mij toe en maakte keer op keer duidelik dat hij meer wilde dan vriendschap, ondanks dat ik een relatie had. Hij stuurde me van die dubbelzinnige berichten en zei dingen die ik niet wilde horen. Ik was het op een gegeven moment zo zat, mijn hele lichaam schreeuwde: hier wil ik niet mee door. Ik heb hem gezegd dat ik afstand wilde nemen van onze vriendschap. Hij was niet blij, ik wel. Ik heb hem daarna nooit meer gezien trouwens.

  27. Aan alles is een grens, Kliefje, ook aan vriendschap. De tijden en de mensen zijn teveel veranderd om nog langer vast te houden aan een soort emotionele verplichting als die niet langer voldoening en rust biedt.

  28. Dit blogje blijft me bezighouden (memories, ja). En vanmorgen bedacht ik: die magere sociale contacten van hem, daar is een reden voor. En wellicht is het deze… Heel triest als hij dan nóg een vriendin kwijt raakt, maar hij maakt het er wel zelf naar. Opmerkingen over/tegen mijn kind of mijn vriendinnen zouden me echt te ver gaan, of hij er nou iets mee bedoelt of niet. Als dat niet zo is kan ie het ook gewoon níet zeggen, nietwaar. Zeker als hij allang weet dat je dat absoluut niet waardeert.
    Dat je zo opziet tegen een ontmoeting zegt voor mij veel en ik denk dat ik het zou afkappen. Daarna, of het bij die gelegenheid zeggen.

  29. Ik ben je wachtwoord weer kwijt, maar geeft niet. Hans
    ot, inderdaad is je log leuk om te bezoeken, altijd een verrassing.
    Ik heb toch een FB account.

  30. Hm en wat t soms ook wel echt gewoon is, dat je toch wel uit elkaar gegroeid bent…..zonder dat er iets gebeurd is, is er toch niet meer die klik die je vroeger wel samen had….
    Ik kies vaak voor doodbloeden :-) niet alleen voor t gemak, meer eigenlijk dat ik achter af opeens denk, oh hee die en die al een tijd niet gezien en/of gesproken , en ehm ook niet echt gemist….na…laat maar dan… en ehm kom ik hem/haat dan weer tegen dan voel je de ene keer wel weer een klik en gaat t door alsof we elkaar gisteren nog spraken een andere keer wat stroefjes en dan denk ik, thats all is was…het zij zo…
    Moedwillig een bericht sturen of zeggen dat ik geen contact wil heb ik eerlijk gezegd nog nooit gedaan….
    Als een vriend/in ongepaste opmerkingen tegen een van mijn liefsten maakt zeg ik er btw wel wat van hoor, dat heb ik wel eens moeten doen :-( ook al niet leuk…..

  31. Dubbelzinnige opmerking naar je dochter kan niet. Is totaal ongepast. Misschien een idee om daar toch eens op terug te komen? En verder: als het voor mij niet meer hoeft laat ik een ‘vriendschap’ (die dat dan toch al niet meer is) doodbloeden. Ik ga echt geen emotioneel gesprek aan, waarom zou ik? Dat betekent wéér tijd en energie erin steken terwijl ik dat juist niét wilde!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s