Niks aan de hand!

Daar ben ik weer hoor.

Snel weer een verhaaltje typen want ik kreeg zelfs achter de schermen verontruste mails over waarom ik niet heb geblogd deze week. En dat moeten we niet hebben, dat u zich zorgen om mij gaat maken.

‘Je gaat er toch geen gewoonte van maken achter slot en grendel te schrijven? Gaat het wel goed met je?’

Ja hoor. Het gaat (weer) prima met me.

Vlam heeft onverwacht deze week ook ineens vrij dus ik heb nergens even lekker de rust en ruimte om te schrijven. Hij huppelt gezellig de hele week al om me heen. Met zijn bekende harde geluiden en zijn onrust. Nu ligt hij nog op bed, ik was klaarwakker, dus ik zag mijn kans schoon. Fingers crossed dat ie nog even een half uurtje blijft liggen.

Verder ben ik enkele dagen naar Zierikzee gegaan, vriendin Els opgezocht. Normaal gaan we met zijn drietjes naar haar toe, op één dag heen en weer. Maar het leek mij leuk om haar eens lekker voor mezelf te hebben. Dik, vet bij te kletsen. Zalig was het. Vreselijk gelachen. We zijn weer helemaal bij. Met zonder man plus kind heb je toch andere gesprekken.

En last but not not least voelde ik me enkele dagen echt K U TEE. Zó erg dat ik in de bus naar Zierikzee zat te huilen. Vanwege neerslachtigheid die me echt in golven overspoelde. En als ik iets zag dat me ontroerde, zoals het water van de Haringvliet, of in de verte de dikke toren van Zierikzee, schoot ik ook weer vol. Een biddende valk? Tranen. Té triest.

Ik kwam daar aan, ik zág eruit. Dikke ogen van het janken. En een kóp! Ik heb namelijk ook nog een allergische reactie gehad in mijn gezicht. Knalrood was ik, twee dagen achter elkaar. En toen de roodheid weg was, hingen de vellen eraan. Ik zag er tien jaar ouder uit. Ik heb géén idee wat het was. Ik heb me de afgelopen dagen suf gesmeerd met sheabutter, marula- en Kukuiolie. Mijn huid is nog steeds aan de droge kant, maar voelt gelukkig niet meer drie maten te klein. En ik kan weer fatsoenlijk over straat.

En wat betreft die hormonen, die zijn zo goed als weer in hun schulp. Het plan is echter om volgende week een gesprekje aan te gaan met Peter, die tevens mijn huisarts is. Ik wil gaan proberen of een lage dosering Lexapro me kan helpen. Ik ben het zó ontzettend, ongelofelijk beu, die neerslachtigheid. Ik heb geen enkele reden me zo te voelen. Thuis gaat alles prima. Ik ben happy as Larry. En dan ineens *poef* ben ik een huilend hoopje niks.

De afgelopen maand heb ik me tien dagen niet mezelf gevoeld. Ik vind dat veel. Te veel.

Mijn leven is te leuk om die k&*%$# hormonen de boel over te laten nemen. Ik gun ze die lol niet. Dan maar chemisch bestrijden die hap.

Wordt vervolgd.

38 thoughts on “Niks aan de hand!

  1. Lief dat iedereen zo bezorgd was. Ik dacht: Klief is vast vakantie aan het vieren. Sterkte met die K#@$*t hormonen. Hoop dat de medicijnen gaan helpen en je niet teveel last hebt van de bijwerkingen.

  2. Een wandelende zondvloed, zo ongeveer. 10 vd 30 dagen is idd veel, goed dat je een Lexapro wilt. Heerlijk dat je een paar toffe dagen hebt gehad, nu uitkijken naar vandaag over 2 weken! 😜

  3. Die duivelse hormoontjes , echt je kan er niks aan doen . Misschien zit ook dat klote weer alle dagen er ook iets tussen Ik zie het op mijn werk , thuis en lees het elders ook . Tien dagen is heel veel en ondermijnd je zijn. Helpen kunnen we echt niet , medicijnen is een noodoplossing. Ben blij dat je toffe dagen hebt gehad en kijk vooruit naar de vakantie en zonnige dagen . sterkte lieve Klief !

  4. De impact van (overgangs)hormomen in mijn leven is verwaarloosbaar, altijd geweest ook. Dus hoe dat voelt, weet ik gewoon niet. Jij deelt zo open hoe je je voelt, hoe je ervaart hoe bijvoorbeeld de hormonen je leven op de kop zetten. Ik hoop dat de lexapro je in rustiger vaarwater brengt.

  5. Ik dacht al dat ik de enige was die zich afvroeg waarom het zo stil was hahahahahaha. grappig hoe het toch opvalt als iemand even een aantal dagen afwezig is :P
    Dus kunnen janken om alles is hormonaal ?? Sjee.. moet ik misschien ook maar eens iets gaan zoeken dan!
    Good Luck with it!

  6. Fijn dat je er weer bent! Ik miste je al deze week en was stiekem ook een klein beetje bezorgd. Stomme hormonen! Weg jullie, gedraag je!

  7. Het menselijk lichaam is soms net een legpuzzel waar je niet meer uitkomt.
    Gewoon de draad weer oppakken zegt men dan. Hans

  8. Groot gelijk Klief! Ook dat hoort bij ‘goed voor jezelf zorgen’. Wie weet geeft het net de verlichting die je nodig hebt zonder in een zombie te veranderen en haalt het de scherpe randjes er van af. Kus!

  9. Hier ook al prijs met de hormonen en dat in combi met eentje die het nest uit vliegt… waarom zijn de papieren zakdoekjes niet in de aanbieding.

    Toitoi en groetjes,

    Dorothé

  10. Hmm als het maar niet verslavend werkt, het is niet fijn om je zo te voelen. Fijn hè die hormonen, hier zit ook een pro hoor pfff. Ik was met acupunctuur begonnen, helpt wel wat moet ik zeggen. Sterkte!!!

  11. Aj wat balen van de hormonen! Ik heb er zelf ook erg veel last van. Ik heb gemerkt dat stress er heel veel invloed op heeft. Als ik in de week voor mijn menstruatie helemaal geen stress heb en niks heb om me zorgen over te maken, dan heb ik soms bijna geen last van de hormonen. Heb ik wel stress of slaap ik slecht, dan kan ik echt de duivel zijn. Ik hoop dat het middeltje je gaat helpen!

  12. Ben ik dan de enige die me geen zorgen maakt. Een Zeeuw loopt toch niet zomaar in zeven sloten tegelijk. Ik ben wel blij dat ik weer iets van je lees. Hopelijk helpen de pillen.

    Love As always
    Di Mario

  13. Oeh, dat is best lastig… Sinds ik het Mirena spiraaltje heb (ook hormonen ja, maar dan iedere dag dezelfde dosering en alleen maar daar waar het nodig is: broedkamer!) heb ik ook geen last meer van dit soort buien… en (als klap op de vuurpijl!) ben ik ook niet meer ongesteld…!! Jippie-a-jee!! Misschien iets voor jou?

  14. Ik had je niet gemist omdat ik zelf ook een tijd niet geblogd heb. Wat vervelend die hormonale toestanden toch. Ik hoop dat je kan geholpen worden. Virtuele ondersteunende knuffel :)

  15. Aaaargh die *&^%$ hormonen ook. Hopelijk kom je langs deze route wat verder.
    Ik was zelf niet veel achter mijn laptop te vinden maar het was me wel opgevallen dat ik al een paar dagen geen blogmailtjes van jou had gezien. En dat viel op ja ;)

  16. Oh, ik heb met je te doen…vooral in de bus!
    Helaas hier ook in overvloed last van hor(ror)monen sinds de geboorte van de oudste.

    Antidepressiva haalt bij mij de scherpste kantjes ervan af, maar soms komen ze er ook gewoon dwars doorheen.

    Sterkte!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s