Al die prinsjes en prinsesjes.

Gisteren aten Vlam en ik tussen de middag een frietje in Delft, bij het friet District. Ik als “mama friet” zijnde, ben daar natuurlijk wel voor te porren.

Helaas voor ons zaten er ook mensen in de zaak die meer oog hadden voor dat wat op hun bord lag, dan voor hun kroost.

Want die vonden het in de tussentijd nodig om alle barkrukken andersom te zetten. Door de zaak te rennen. Hard te praten. Naar buiten en naar binnen te gaan steeds (leuk voor de mensen die naast de deur zaten) en de glazen deur helemaal te besmeren met hun vette friethanden.

Ik snap dat dus niet.

Loop pvd even naar je bloedjes toe en roep ze tot de orde. ‘Of binnen blijven. Of buiten. En blijf met je fikken overal van af. Het is hier niet je eigen slaapkamer’.

Ik legde het Jill gewoon altijd uit. ‘Die meneer vindt het niet leuk als je aan zijn schone ramen zit. Je moet nu nog heel even op je plek blijven zitten, we gaan straks echt weer lekker naar buiten’.

Sowieso zorgde ik ervoor dat er altijd iets meeging om haar te vermaken. Kleurboek en potloden. Een Barbie.

Toen ik in de horeca werkte, waren kinderen echt een enorme ergernis. Niet alleen voor de bediening (tussen kinderen door slalommen met je volle dienblad is niet leuk, om maar wat te noemen) , maar ook voor de gasten die kinderloos kwamen eten.

Het is bizar dat als je kleine kinderen hebt, dat je dan pas tegen de tijd dat ze volledig instorten en onhandelbaar zijn geworden, een tafel reserveert. Kom verdorie om half zes. Of regel een oppas en kom zonder kroost. En ga geen zeven gangen zitten eten met je kids. Houd het kort.

En nee, het is niet erg prettig om als je ergens voor veel geld luxe zit te eten, je andermans kinderen aan jouw tafel krijgt. Die je starend aan gaan kijken. Of dingen gaan vragen. (Is die kreeft echt dood?) Of onder je tafel gaan liggen dweilen.

En nee, het is ook niet tof als je al etend moet toekijken hoe een kind de borst krijgt. Tuurlijk is het zo natuurlijk als wat. Maar dat is masturberen ook. En je gaat jezelf ook niet zitten betasten in het openbaar. Respecteer dat er mensen zijn die het als onprettig of zelfs aanstootgevend ervaren. Trek je even terug. Is dat nou echt zo’n probleem?

Rennen in een restaurant kan écht niet.

Gillen ook niet.

En jankende baby’s zijn verschrikkelijk, die gaan door merg en been. Zeker die van andere mensen.

Met schoenen aan op stoelen gaan staan is smerig en asociaal.

Kinderen zijn net honden. Voed ze fatsoenlijk op. Zorg dat andere mensen er geen last van hebben. Dan zijn ze best wel leuk.

Iemand nog aanvullingen trouwens?

84 thoughts on “Al die prinsjes en prinsesjes.

  1. Kan me helemaal vinden in de schrijven.
    Opvoeden is niet voor iedereen weggelegd, maar je moet een ander niet opzadelen met jou kinderen.
    Ken het van uit mijn omgeving, je schaamt je rot als je erbij moet zitten.
    Als wij uit eten gingen met de kinderen deden we dat aan het einde van de middag, gelukkig waren die van ons niet van die ongeleide projectielen. Hans

  2. Wat betreft kinderen in een restaurant ben ik het volledig met je eens, ze kunnen zich gedragen of gaan niet mee. Oefenen doen wij in een pannenkoekrestaurant oid.
    Wat betreft borstvoeding, dat jij er niet zo gecharmeerd van bent om het te zien dat kan (denk ik anders over maar dat kan) maar om het met mastruberen te vergelijken vind ik vreemd, het een is seksueel, het ander is je kind eten geven…
    Het is allebei natuurlijk, maar een boom die groeit ook, maar het zou niet in me opkomen om dat met mastruberen of borstvoeden te vergelijken…

    1. Ik vind het ook altijd heel apart als mensen aanstoot nemen aan een moeder die gewoon haar kind aan het voeden is. En als die vergelijking met een knipoog is, is het wellicht ook handig om die erin te zetten? Ik vond het ook nogal, op zijn zachts gezegd, een rare vergelijking.
      Er is veel asocialer gedrag zoals ook beschreven in dit stukje of midden in een gesprek te gaan zitten appen, bellen of gewoon dat ding op tafel leggen er daar steeds steels op te gaan zittn kijken. Nee dat is lekker fijn voor je gezelschap.

          1. Dat mag. Ik vind (en echt gebeurd) dat wanneer ik voor een smak geld ergens zit te eten in een chique zaak, dat daar geen borstvoeding hoort. Ga even in de lounge zitten. Is dat zou zo’n moeite?
            Bij een pannenkoekhuis zou ik er minder moeite mee hebben.

            1. Ik ben het helemaal eens Klief. Afzondering zoeken in een beschutte veiligen omgeving als je borstvoeding wil geven is ook heel normaal instinctmatig gedrag volgens mij. Als het niet niet anders kan, vooruit, natuurlijk!

            2. Mijn jongste 3 kregen borstvoeding en dat deed ik werkelijk overal, ook gewoon aan een tafeltje in een restaurant. Het grappige was dat niemand het ooit doorhad. Ik heb zelfs een paar keer een compliment gekregen van iemand aan een andere tafel: Goh wat ligt dat babietje van u zoet te slapen zeg, daar heb je echt geen last mee zo!
              Slapen? Yeah right, die kleine lag lekker zijn/haar buikje vol te drinken, hahaha! ;)
              Maar ik liet ze lekker in de waan natuurlijk.
              Lang verhaal kort: borstvoeding geven kan echt ook zónder met je hele hebben en houden open en bloot te gaan zitten. Ik zie dat ook wel eens gebeuren en neem er geen aanstoot aan, maar helemaal snappen doe ik dat ook niet, het kan nl echt anders.

  3. hahahaha! Wat ben je weer heerlijk ongenuanceerd. Wij gaan zelfs nu nog (de oudste is 13) om half 5, uiterlijk half 6 eten als we uit gaan eten. Dan zijn we voor de drukte mooi weer weg en zijn de kids nog voor rede vatbaar. Wij ergeren ons ook altijd aan andermans kinderen hoor. Een kinderloze collega zoekt altijd hotels zonder kuki’s, zoals ze dat zelf noemt; ik moet daar wel om lachen en kan het helemaal begrijpen. Ben er ook altijd heel erg in geweest met mijn meiden, ook in winkels: kijken doe je met je oogjes, geen handjes op de ramen, niet rennen, eerst je eten opeten… en nog. Want ze vergeten het snel. De oudste wordt nu langzaamaan socialer en denkt sowieso altijd eerst na. De jongste (9) doet altijd eerst voordat ze nadenkt. Het ligt echt niet aan de kids, het ligt aan hun ouders. Die snappen het niet. Helaas zullen hun kinderen het daarom later ook niet snappen. Triestig.

  4. Mannen en vrouwen die een uur in de wind stinken naar hun parfum; volwassenen die overdreven luid praten en lachen; vrouwen die met hun klikkende hoge hakken lekker luid van en naar toilet lopen. Ik denk dat er altijd wel irritaties kunnen gevonden worden ☺

  5. Bij andermans tafel gaan staan en snotneus bijna in eten duwen. Mijn zoon is keurig in restaurants. Wij zijn ook fan van lekker uiteten gaan, dus hij is het ook gewend. En niet luisteren? Naar huis! Nog nooit nodig geweest. Overigens wordt dat keurige gedrag binnen de vier muren van ons huis hartstochtelijk gecompenseerd 😜 Maar daar hebben wij alleen hinder van. Maar daar zijn wij voor 😂

  6. Aanvullingen??
    Praten met volle mond!!
    Lussiknie!
    Williknie!
    Of janken omdat wat ze gekozen hebben tegen valt…
    Eten dat weer uit de mond wordt gehaald om te bestuderen/ontleden.

    Heel erg herkenbaar! :-))
    Liefs xx

  7. Gistermiddag in een winkel, ik dacht ik ga op mijn gemak eens even door de spullen snuffelen. Een dreinend kind met een moeder die meer geïnteresseerd was in haar mobiel dan in haar kind. Het dreinen ging over in huilen en gillen , inmiddels stond ik al bij de kassa en kon de kassajuf niet verstaan omdat het kind het op een krijsen had gezegd. Zielig voor het kind zeg ik altijd, maar ik baal wel hoor. Wat is het nu voor moeite om die telefoon weg te leggen en je te bemoeien met je eigen kind. Net zoals dat geren in bioscopen…waarom kunnen kinderen niet blijven zitten wachten? Anyway..ik denk dat we samen er een lange boom over zouden kunnen opzetten ;-)

  8. Weinig aan toe te voegen behalve dat ik de knipoog ook niet “las”. Je kunt heel discreet voeden, zeker als je strategisch zit, open en bloot hoeft van mij ook niet maar verbannen worden naar het toilet( ooit gezien) is het andere uiterste. Mijn kinderen, toentertijd 5 en 8 spraken ooit andere kinderen aan op hun gedrag in een restaurant en toen dacht ik: opvoeding gelukt! En ons kwam het op gratis eten voor de kinderen te staan zo blij was de restaurateur met hen😊

    1. Naar het toilet is helemaal erg, je eet zelf toch ook niet op het toilet denk ik dan?
      Zie verder mijn stukje iets hoger, ik ben het met je eens.

  9. laat dat maar gewoon gebeuren. Misschien kan moeder met baby in een rustig hoekje gaan zitten, ook nog beter voor haar en kind ipv in hee rumoer van praten eten en lopen, daar valt wat voor te zeggen.

  10. Ik snap je. Als wij vrienden met kinderen over de vloer hebben breken ze ei zo na onze living af. Dat moesten wij vroeger gewoon niet eens proberen. Ik heb de indruk dat kinderen tegenwoordig alles mogen, maar o wee als je daar iets van zegt. Langs de andere kant heb ik natuurlijk geen kinderen, dus dan mag ik al helemaal geen commentaar geven. Ik weet effectief niet wat het is, maar ik weet wel wat goede manieren zijn denk ik dan.

  11. Vergeet zwembaden niet. Vorig weekend had ik een dagje Spa geboekt met aanvullend gebruik van het zwembad. Ik ben weg gegaan, het was niet te harden. Schreeuwen, krijsen, en geen enkele ouder die wát zegt.

    1. Vreselijk ja. Ik wil nog wel eens dit soort kinderen zeer strak aan gaan kijken en soms voelen ze zich ongemakkelijk en worden stiller of gaan weg 🙃

  12. Volgens mij zitten wij, de andere mensen die reactie geven-jij en ik, allemaal zo’n beetje in de zelfde levensfase op een enkele metjonge kinderen na. Ook wij (manlief en ik) ergeren ons aan dit soort situaties (op die borstvoeding na 😜). Hier in Zweden zijn kinderen nog iets heiliger…..een kind buiten de klas zetten omdat zhij de boel stoort? No way! Kinderen zijn de baas! Dwz ze mogen erg veel! Vreselijk af en toe.gelukkig kom ik niet vaak van die gillende ongeleide projectielen tegen in de supermarkt of op mijn invalwerk (kinderopvang t/m basisschool)! Wel mag je in de kerk (zing bij een koor) ongegeneerd rondlopen terwijl er een aparte speelruimte is! Maar ook volwassenen die tijdens een concert uitgebreid gaan zitten praten of “fluisteren”: minachting voor artiest/spreker/koor! Ook wij kijken bij vakantie-hotel-restaurant-sauna naar kindloze opties.wij hebben onze tijd wel gehad toen onze zoon zo klein was. Hij heeft echter nooit de boel zo op stelten gezet als je nu om je heen ziet!

  13. Wat geweldig voor ons dat die ouders van die friet-kinderen gisteren niet optraden … dank dank dank. Want daar hebben wij weer een heerlijk blog van de Zuster voor terug gekregen. Kinderen, honden en masturbanten … spoed U naar Delft maar reken er op dat je op internet wordt afgemaakt … tot ons groot genoegen.

  14. Bloedirritant. Ik snap die ouders idd ook niet en ben in staat om ze erop aan te spreken. Kunnen we kinderen onder de 12 niet gewoon afschaffen in dit soort gelegenheden? Die van mij zijn ook jong geweest, maar er werd níet geschreeuwd, geklommen, gejankt of ander soort gejammer/gedrag geaccepteerd.

  15. Kan echt een crime zijn , zelf nam ik ook altijd iets mee , boekje , spelletje , een mini verrassing (doosje lego),
    zodat die druk was met in elkaar zetten.
    Met de kleinkinderen doen we het ook zo , ik sta verbaasd hoe netjes en langzaam die kunnen eten.
    Mocht er één jengelen dan stapt 1 van de 2 op en gaat naar buiten.
    Je begrijpt we gaan geen 5 gangen diner met ze doen , een ijsje of een pannenkoek , valt altijd nog in de smaak.
    Er zijn grenzen.

  16. Borstvoeding vind ik dan nog wel gaan. Het ergste wat ik heb meegemaakt is dat een stel midden op de tafel de luier ging verschonen. En nee het was niet van een plasje. En dan zo’n blik van, dit is heel gewoon.
    Nou ik vond het niet bepaald gewoon, getver!

    1. Dat deed iemand pas geleden bij ons op de praktijk ook. Voor de balie, op een bankje. En een lucht dat eraf kwam… Terwijl we in een toilet een verschoontafel hebben. Ik kwam nét te laat binnen om dat te zeggen. Goor!

  17. Vreselijk soms het gedrag van kinderen en hoe ouders dat allemaal toelaten ,ik word er gillend gek van .Vaak omdat ze te druk zijn met hun telefoon want tja dat is belangrijker dan op je kinderen letten .Ook leuk is even de luier van je baby verschonen ,heel smakelijk !
    Gr Elisabeth

  18. Ach ja, ik snap je ergernissen wel, niet dat mn kinderen zó erg zijn, maar ik kan me er iets bij voorstellen.
    Mijn kinderen zijn in het openbaar meestal beleefd en braaf, maar soms lukt het ze ook niet. Bij ons is het probleem meestal als ze zich veilig genoeg voelen, maar toch in een voor hen rare situatie zitten.
    En het ligt echt niet altijd aan de opvoeding hoor: mn beide meisjes hebben ASS en oudste dochter heeft ook nog een aandachtsstoornis. Wij hebben (kinderloze) vrienden die hier gewoon niet meer bij ons thuis komen omdat de kinderen zo verschrikkelijk druk zijn. (De meisjes zijn niet altijd zo, maar meestal wél in een nieuwe/ongewone situatie zoals op reis, bij verre familie of vrienden op bezoek of vrienden die bij ons komen…enz). En nee, das niet prettig, maar onze meisjes kunnen er eigenlijk ook niets aan doen. Dus jammer. Hopelijk kan je een klein beetje begrip opbrengen voor ‘lastige kinderen’ in het vervolg, want je kan aan mijn meisjes dus niet zien dat ze ASS hebben.

  19. Nee, je hebt bijna alles benoemd. Al vind ik borstvoeden nog de minst erge, zoek wel een rustig hoekje uit ook fijner voor je baby.
    Ik doe wat vrijwilligerswerk in de sportkantine en daar lopen ook van die schatjes rond, nou ik wacht niet tot pa of ma wat zegt.
    Je hebt er kids bij die na de wedstrijd hun cola volgooien met suiker ( alsof er nog niet genoeg in zit, ze stuiteren toch al de hele tijd lijkt het wel) Maar als ik dat zie dan zeg ik er wat van.
    “Denk niet dat je dat thuis ook mag, en zo ja, hier doen we dat niet!” Het helpt wel moet ik zeggen :-)

  20. Ik snap dan ook steeds beter dat er no-kids hotels zijn! Ik kom om te genieten, voor de gezelligheid en zit af en toe met mijn kaak op mijn knieën te staren naar wat ik allemaal zie gebeuren op terras en in een restaurant.

    Toppunt van desinteresse vind ik toch wel om je peuter met volle poepluier langs tafeltjes te laten rennen en zelf niet van je bord opkijken. Zou zo’n ouderlijke neus dat niet meer ruiken, vraag je je dan.

    Nou heb ik toch behoorlijke gebruiksaanwijzingkinderen maar gewoon beleefd aan tafel zitten, niet gillen of van je plek af en fijn je kleurplaat kleuren, is zelfs mij als moeder gelukt om ze dat bij te brengen en ze vonden het altijd nog leuk ook 😉

  21. Vandaag sinds hele lange tijd een broodje gegeten met vriend, gelukkig waren we vroeg, toen we net waren uitgegeten stoomde de tent vol met vooral vaders alleen met kinderen, leek er op dat die hadden afgesproken met elkaar. We hebben niet afgewacht wat er ging gebeuren qua herrie.

    Wel een aanrader trouwens als je in Vlissingen bent, het Smosje. En heerlijk bruin broodje formaat half stokje ruim belegd de ene met beenham en de andere met “gaarvlees” salade, kosten 4,50! Daar heb je nauwelijks een wit puntje met kaas voor in Den Haag of Delft.

  22. Ik snap je zo goed. Wij hebben deze week In hotel gezeten, Onze tafel dame en heer hadden beiden een dochter. Man man wat ergerlijk,die zaten de spaghetti gewoon naar binnen te zuigen, En het vlees lieten ze uit hun mond bengelen. Hele lappen dun gesneden fricandeau hingen als rare tongen naar buiten. Heb de 2e dag gevraagd of ze in godsnaam hun mes en vork wilde gebruiken Tien jarige, die dat nog niet kunnen daar is iets vreselijks misgegaan. Maar ja wat wil je als ouders flesjes AH water op tafel zetten en de fles wijn(stond 1 op de bar rekening) steeds mee naar boven namen en hoe raar het ook was steeds voller de avond erna op tafel kwam. Enge kinderen enge ouders. Die staan bij mij op de zwarte lijst.

  23. Ik zag laatst iemand met een soort borstvoedingscape. Hele dunne stof. Brede lap met een lus, lus over het hoofd en de baby kon ongestoord aan de tiet lurken. Ik vond het een nette oplossing.
    Enne boerende kinderen miste ik nog in je verhaal. ;-)

    1. Op het strand gooit de goegemeente de tieten bloot maar nee oei als iemand het gore lef heeft haar kind te voeden met diezelfde borsten…..horror….

  24. In België zijn er al restaurants die 15 % korting geven (no kidding) als de kinderen zich hebben gedragen. Gemiddeld betreft het twee kinderen op honderd. Need I say more?

  25. Ik ben het zó hartgrondig met je eens! Gruwelijk vooral zijn die ongeleide projectielen die o.a. bij je tafeltje komen staan en alleen maar staren😡 En die ouders maar lachen op een afstand…
    Ook erg hinderlijk vind ik rennende, krijsende kinderen in een supermarkt met zo’n karretje die bij voorkeur tegen je enkels aan rijden.
    En ja, ik heb zelf ook kinderen maar die zijn wél opgevoed!
    Noor

  26. Helemaal met je eens. Kinderen horen zich te gedragen maar dat moet ze worden geleerd door de ouders. Van de week in de supermarkt liep er ook weer zo een rond die overal in de fruit en groenteafdeling aan dacht te moeten komen. En waar de moeder geen oog voor had. Erger ik me aan dood.

  27. Die van mij gaan tussen zeven en half acht naar bed, dus ik kom gewoon eerder. En als we langer blijven, dan worden ze moe, hangerig op de stoel en dus lekker stil. Yaron is de laatste keer in slaap gevallen. Het was kwart over zeven ;-) Owh ja, hij snurkt nog niet.

    Love As Always
    Di Mario

  28. Mijn grootste ergernissen zijn toch wel de supermarktkarretjes. Ma staat te roddelen en de kids gaan los, zo lekker tegen je schenen aan. Laatst duwde ik zo’n karretje terug, kind valt om en ik krijg bijna ruzie met de moeder…… Let dan toch op ze heb ik gezegd, moeder had het schaamrood op de kaken en wist niet hoe snel ze het kind tot de orde moest roepen. Ik heb 3 kleinkinderen maar die weten zich gelukkig wel te gedragen, het zij in een restaurant of supermarkt. Overigens wat denk van opa en oma, die zo trots staan te glunderen als een kind zich misdraagt!

  29. Ik heb alle 4 mijn kinderen borstvoeding gegeven, waar maar nodig was, dus ook in het openbaar, maar nooit zichtbaar. De draagdoek erover heen en je zag niks. Ook ik vind het ongepast om het zeer zichtbaar te doen, vooral als moeder de borst nog uit het shirt heeft hangen, omdat het kind misschien nog een keer gaat drinken….. Ik heb trouwens wel meerdere keren meegemaakt dat er iemand bij me kwam zitten, om tegen de baby te gaan praten, zodat deze ‘losliet’ van de borst om naar het geluid te gaan kijken, zo irritant! Dan was ik meteen weg!!! Borstvoeding vind ik goed, maar blote borsten op plekken waar ik ze niet verwacht, hoeft van mij toch echt niet. Bekrompen? Dat kan, maar het feit dat ik in totaal 3 jaar heb gevoed zonder dat het zichtbaar was, laat toch zien dat ik het echt niet verbied, maar gewoon vraag om wat discretie…..

  30. Nou je hebt een lekkere discussie losgemaakt. Top! Loop door een Franse supermarkt en gillende, rennende en vervelende kinderen zijn bijna altijd Nederlands en brave kinderen zijn Frans. In restaurants het zelfde beeld. Pamela Druckerman schreef er een leuk boek over: Franse kinderen gooien niet met eten, opvoedingsadviezen uit Parijs

  31. Yeeeeh helemaal eens met Marijke.
    Ik zou dit nooit durven schrijven, dat blog van jou maar wat ben ik het met je eens.
    Ik kan heel slecht tegen nutteloze geluiden zoals het janken en gillen van koters.
    Die zijn in NL echt heilig en mogen alles onder het mom; het zijn kinderen. en o zo schattig.
    Na je stuk over honden hield ik niet meer van je, nu weer wel/
    Ik vind trouwens dat je geen last van elkaar moet hebben of het nou je man met harde muziek in de tuin is, je hond, of je kind. Denk aan elkaar.
    Dat van t masturberen had een grap van mij kunnen zijn.

    1. Haha, thanks. Joh, die hondenstukjes zijn ook met een dikke knipoog, ik houd van alle dieren. Zou zelf alleen nooit een hond willen. Mits ik op een boerderij zou wonen met plenty ruimte. Maar van alle huisdieren, vind ik honden gewoon het minste.
      En idd, een grap, een suffe vergelijking. Had ook een wind laten kunnen zijn, of je neus ophalen ;)

  32. Ik had het er vorige week nog over met de Man hier. We vroege ons af of wij nu van die 50+ zeikerds zijn geworden of dat er gewoon een hele nieuwe manier van opvoeden (niet opvoeden dus) gaande is en de kids (ook al zo’n rotwoord) van tegenwoordig alles mogen waar ze zin in hebben.
    En nu we toch bezig zijn: de ouders die constant in hun telefoon loeren en op die manier niet emotioneel betrokken zijn bij hun kind. Arme kinderen. Dus dan is het weer niet gek dat die kinderen los gaan in gedrag. Negatieve aandacht is ook aandacht.

  33. Helemaal mee eens als mama van drie die heel graag rondrennen. Wij gaan gewoon niet en als het een keer niet anders kan, Dan heel vroeg, voor 17 uur. En er zijn grenzen. Uiteraard, die zijn er thuis ook. Maar liever dus gewoon niet, precies om bovengenoemde redenen want jemig, zo ergerlijk. En dus al helemaal niet naar een fatsoenlijk restaurant want aan eten kom ik zelf dan niet toe.

  34. Wat een heerlijk stukje weer, ben het helemaal met je eens. Waar ik me stierlijk aan erger is in buffetrestaurants waar kinderen een heel groot bord opscheppen en er vervolgens één hap van eten en alles laten staan. Daar gaat mijn nekhaar van rechtstaan.

    1. Dat is ook heel erg. Of dat ouders hun kinderen laten kiezen wat ze willen en dan een ober gewoon toen minuten aan tafel laten staan. Geef ze de keuze tussen a en b en laat mensen niet wachten. Kan echt niet.

  35. Met kinderboodschappenwagentjes door de AH laten rennen op zaterdag?

    Je kind van twee 25 boeken laten scannen / inleveren in de bieb terwijl er wel vier of vijf mensen staan te wachten?

  36. Borstvoeding geven kan heel discreet, ik deed het met een omslagdoek, niemand zag wat. Mijn kinderen waren toen ze klein waren stuiterballen, die konden echt geen half uur stil zitten aan een tafel , dus ze gingen niet mee. Wel iets waar ik me in een restaurant aan erger zijn mannen die als ze richting het toilet lopen alvast hun gulp opendoen. Of de boel even goed moeten leggen als ze terug lopen. Mag je thuis rustig doen, maar in een openbare gelegenheid, Bah.

  37. Ik kan er echt heel veel begrip voor hebben dat kinderen niet altijd doen wat je zegt, wat voor opvoedmethodes je uit de kast trekt. Jongste van mij was een kind uit het boekje. Was hij mijn enige kind geweest, dan had ik anderen mooi de les kunnen lezen over opvoeden :) Mijn oudste was een ander geval. Druk, niet luisteren, overal en nergens zijn, dingen omgooien, rennen… En dan kon ik smeken, straffen, boos worden, resoluut zijn… Gelukkig is alles goed gekomen met hem, al weten we nu ook dat hij autisme heeft. Hoe dan ook, je kunt niet altijd oordelen over de ouders. Maar… ik vind wel dat je er moet zijn om je kind te corrigeren. En ik was er wel altijd, trok hem desnoods aan zijn oren met me mee. Ik ben allergisch voor ouders die net doen alsof ze niet in de gaten hebben wat hun bloedjes van kinderen op twee meter afstand allemaal uitspoken. Neem gewoon je verantwoordelijkheid. Juist als ze vervelend zijn.

  38. Je borstvoeding ergenis volg ik niet, maar de rest volledig. Ons dieptepunt was ons eerste avondje uit naar een goed restaurant toen de tweede was geboren. Opa en oma op de bank, wij op stap, om vervolgens de hele avond elkaar niet te kunnen verstaan door de krijsende baby die door zijn ouders met macicosi en al op de tafel naast ons was geparkeerd. Aaaargh!

  39. Helemaal mee eens! Ik ben regelmatig weggelopen omdat het niet te doen was de met kinderen die aan het gillen en krijsen waren en overal renden, gewoon vreselijk irritant.

  40. Zo mee eens. Ik vind kinderen die brutaal vragen om dingen ook heel vervelend. Ik had een bijbaantje op een slagerijafdeling bij de supermarkt waar verschillende kinderen met hun ouders bij de vitrine stonden en voor je kon vragen: kan ik u helpen? werd er door zo’n kind al geblerd: WORST! En die ouders zeiden daar niks van. Of: Tja ze zijn het gewend he? Nou jammer voor jou maar dan krijg je gewoon niks.

  41. Het gekke is dat wij van die losgeslagen projectielen eigenlijk helemaal niet zo vaak hebben meegemaakt. De enige keer dat het écht uit de hand liep was in een buffetrestaurant op een vakantiepark, zo’n driegangenbuffet met een grote softijsmachine ernaast voor het toetje. Dat apparaat mocht het kroost zelf bedienen. Die van ons kwamen me halen: Mama, wij willen ook wel een ijsje maar alles plakt hier!
    Inderdaad, de hele automaat plus ruime omgeving zaten onder het softijs omdat er een stel kotertjes maar aan het tappen waren zonder er een fatsoenlijk hoorntje onder te houden en zonder te kijken wat er allemaal naast ging. En een lol! Goh wat fijn zeg. Ouders in geen velden of wegen te bekennen.
    Het personeel zei er ook niets van, de kleine klantjes waren blijkbaar geen koning, maar keizer. Bah.

    Lang leve de pannekoekenrestaurants, uitstekend oefenmateriaal. Daar zijn meestal kleurpotloden, boekjes en wat dies meer zij aanwezig, of er is zelfs een speelhoek. Bij wokrestaurants, dito. Ideaal.
    Het valt me ook vaak op dat in Italiaanse restaurants men dol is op kinderen en dat daar ook veel kan.

    En dan onze eigen bloedjes nog. Die hebben zich over het algemeen altijd netjes gedragen, al praatte (en nog trouwens) er wel eens eentje wat hard. Maar met mes en vork eten plus andere tafelmanieren hebben ze geleerd vanaf dat ze bestek konden vasthouden. Boeren etc doe je gewoonweg niet aan tafel, gillen ook niet. Je laat je broertje en zusje met rust en je let op je taalgebruik.
    Dat laatste wordt weer lastiger nu een groot deel van het spul aan het puberen is geslagen, ahum… dat geeft nog wel eens ergernis, vooral bij onszelf (denk en hoop ik) want je zit dan zelf ook niet ontspannen en foeteren zoals je thuis zou doen kan in zo’n omgeving ook niet echt. Maar goed, voor ze 18 zijn leren ze ook dat wel weer af…
    Mag ik toch van harte hopen.

    Borstvoeding, zie een stukje naar boven, ik had al ergens gereageerd. Ik heb overigens nooit een speciale doek oid bezeten. Ook zonder dat kun je heel onzichtbaar voeden ;). Voordeel van even voeden: daarna slaapt smurfje doorgaans als een roosje en kun je in alle rust verder eten.

    Ik heb jaren in de bieb gewerkt. Daar kwamen schoolklassen soms in z’n geheel naartoe onder schooltijd om ieder een boek uit te zoeken. Er waren klassen bij die zeer rustig en gedisciplineerd te werk gingen, elk kind dat klaar was meldde zich bij juf en ging zoet in een hoekje zitten lezen. En scholen die we liever zagen gaan dan komen, want als die klaar waren leek het alsof er een windhoos door het gebouw was gegaan, er stond geen boek meer op zijn plek. De bijbehorende docent was dan meestal nergens te bekennen en het grut maakte een giga herrie. Ergerlijk.

  42. Yo. Spuit 11 hier. Op zich he-le-maal eensch (behalve dan m.b.t. die borstvoeding, maar daar is al genoeg over gezegd en ik ken je knipoog-uitspraken). De shit is, dat die ouders – volgens mij – vaak denken: ‘Kijk mijn kinderen eens leuk spelen! Ik heb zulke leuke kinderen, dat vindt toch iedereen?’ Ze realiseren zich niet, dat ze gewoon een stel vervelende én zich vervelende koters laten rondbalgen.

  43. Oh, ken je dat verhaal… Loopt er een jongeman in de supermarkt, jaar of 25, die zich ergert aan een paar kindertjes die zich misdragen. Van alles uit de schappen halen, herrie schoppen, mensen tegen de schenen rijden etc. en moeder zegt er niets van. Dus hij spreekt de moeder erop aan en die zegt: Meneer, mijn kinderen worden vrij opgevoed, ze moeten de wereld kunnen ontdekken he!
    De kindertjes stieren lekker verder en eenmaal bij de kassa is de jongeman het beu. Hij haalt een pak vanillevla uit zijn karretje, maakt het open en keert het om boven de hoofden van de bloedjes.
    Moeder furieus natuurlijk, wat ie wel niet dacht?!
    Zegt die jongen rustig: Tja mevrouw, ik ben óók vrij opgevoed…….

    *grijns*

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s