Ik ben een beetje zielig.

Die K&^%*$ heup speelde weer eens op. Het begon van het weekend met een zeurend pijntje in mijn lies. ‘Trekt wel weg’ dacht ik. En daar leek het ook op.

Helaas.

Gistermiddag kwam ik uit mijn werk en ik liep mank. Rechtervoet naar binnen gedraaid. Steunend en leunend op alles dat ik onderweg tegenkwam. Trapje op, linker voet op de volgende tree, rechtervoet erbij. Zwaar hangend aan de trapleuning en steun zoekend bij de muur. Schuifelend.

Die pijn is nog wel te handelen. Ook al schiet ie op momenten dat ik mijn been neerzet even kort door naar een “achtje”.

Het afhankelijk zijn vind ik lastiger te behappen. Ik ben namelijk nogal zelfbedruipend en autonoom.

Strompelen naar de keuken en water opzetten lukt me nog wel. Een theezakje ergens vandaan toveren ook. Water in de mok: check. Maar dan? Ik kan wel met een volle beker naar de woonkamer hinkelen, maar tegen de tijd dat ik daar aankom, is mijn mok leeg en zijn mijn handen verbrand.

‘Schahahat? Wil je alsjeblieft thee voor me zetten?’

‘Wil je even met me meelopen naar het toilet? Ik zak door mijn been namelijk’… En dan in polonaise de kamer uit.

‘Zou je alsjeblieft even mijn onderbenen willen afdrogen en mijn sokken aan willen trekken?’ na het douchen. Dat an sich al een enorme bevalling is.

Ik heb wel eens momenten dat Vlam me mijn beide handen moet vasthouden en me langzaam op de toiletbril moet laten zakken. Omdat ik mijn bovenbeen dan niet kan buigen. Omdat ik dan echt zit te janken van de pijn.

We waren ooit wel eens een weekendje naar Groningen. Even een paar uur autorijden als je heup al begonnen is met zeiken is niet handig. Maar ja: om nou die afspraak af te zeggen? De pijn was toen zรณ erg, dat ik me niet kon omdraaien in bed. Daar lag ik dan. Pijn in mijn rug en in schouder van het te lang in dezelfde houding liggen. Hulpeloos als een bejaarde vrouw.

Ik was on-ge-lo-fe-lijk blij dat het ochtend werd.

Maar toen diende zich het volgende probleem aan.

De douche was in een badkuip.

Ik vond het ronduit K dat mijn man me over de rand moest takelen. Sowieso. En toen kon ik niet blijven staan. Want op รฉรฉn been in een spekglad bad is niet handig. Vragen om ongelukken. Dus zat ik daar. Met tranen in mijn ogen. Terwijl Vlam mij waste en afspoelde met de douchekop. En me er weer uit hielp. En me afdroogde. Mijn onderbroek over mijn benen schoof en mijn sokken en schoenen aantrok.

Maar deze keer is het Goddank niet zo erg. Ik kan weer “lopen” zonder me aan alles vast te huden. De polonaise was alleen gisteravond nodig.

Morgen spring ik vast weer over hekken.

Wedden?

48 thoughts on “Ik ben een beetje zielig.

  1. Ik had dus vorige week ineens dat ik niet meer kon lopen van de pijn in mijn been, wat voel je je dan ontzettend drama zeg. Maar gelukkig gaat het ondertussen beter. Gelukkig vond Shirel en Yaron het geweldig om mij te helpen.

    Love As Always
    Di Mario

  2. Ach bah, wat een ellende! Zou het misschien kunnen dat je heup je interne barometer is: bij weersveranderingen niet meer op of neer kunnen van de pijn? Ik vraag het me ineens af omdat sinds zaterdag m’n bekkenpijn ook weer de kop opsteekt ๐Ÿ˜•

  3. Ontzettend K voor je en helaas kan ik me levendig voorstellen hoe je je voelt. Ik heb niet een identiek verhaal maar toch, mijn bekken en heiligbeen kunnen af en toe ook zo enorm tegenwerken, dan strompel ik, stort er regelmatig doorheen, krijg “en passant” ook nog last van banden en organen. Ik kom sinds een jaar regelmatig bij een osteopathe en dat heeft me al behoorlijk geholpen. Misschien ook iets voor jou?

  4. Wil je ruilen met de ontsteking in mijn schouder? Ik ben, behalve vleugellam op rechts, deze week geheel werkonbekwaam.
    Desalniettemin: beterschap, Klief!

  5. Is er echt niets te doen aan die heup dan? Er is medisch zoveel mogelijk heden ten dage. Een kunstheup, is dat wat?
    Hoe dan ook, ik wens je sterkte, beterschap en geen of in elk geval minder pijn.
    Ik heb afgelopen winter een hernia gehad, dat is ook geen pretje.

  6. Ik heb jaren met pijn gelopen en zakte ook zo door mijn linkerbeen heen op de gekste momenten.
    Pijn in de lies , nooit vermoed dat het met mijn heup te maken had , een nieuwe heup op mijn 61 e.
    Best jong voor een nieuwe heup. De revalidatie is mij enorm meegevallen.
    Sterkte , heel herkenbaar dat een douche in bad een crime kan zijn , als de heup opspeelt.

  7. Ik kan je alleen maar sterkte wensen. Maar dat te jong vind ik vreemd. In 1996 (toen was ik 30,5 jaar) heb ik de eerste keer een nieuwe heup gekregen. De pijn die je beschrijft zit me wel bij.
    Die was verschrikkelijk.
    Niet dat het ter zake doet, maar ik kan je een tip geven over de thee naar de kamer brengen. Ik had een stoffen schoudertas om. Daarin beker, thee en thermoskan met kokend water en ik had mijn handen vrij om me te verplaatsen.
    Ik wens je veel sterkte en hopelijk kiezen ze toch voor een nieuwe heup, want de pijn is verschrikkelijk.

    1. Omdat er met de heup zelf niets aan de hand is, geen slijtage, niks. Het gaat om de kraakbeenring er omheen die gescheurd is. En dus willen ze dat repareren, de heup zelf blijft. Alleen is die reparatie veel omslachtiger. Heup uit zijn vacuรผm trekken, kijkoperatie dwars door pezen en spieren heen, veel schade dus. Een heup is geen knie, die relatief simpel te bereiken is. Herstellen schijnt echt zo’n acht maanden te duren, dus ik zie dat helemaal niet zitten. Met een nieuw heup ben je sneller weer up and running.

  8. Geheel eens met vorige spreker/ster ;). Zeer onhandig als je je eigen tenen niet eens kunt afdrogen van de pijn, ik voel met je mee (hernia-ervaring). Sterkte, laat dat hek nou zitten, maar ik hoop dat je morgen weer huppelt!

  9. Ik hoop dat je vanmorgen weer als 18jarige je bed uit bent gestapt. Maar het blijft waardeloos, niet alleen de pijn, maar ook het afhankelijk zijn voor de meest simpele dingen.

  10. Gezellig, zo’n heup! Ik snap het wel hoor, niet afhankelijk willen zijn. Maar als het moet dan toch fijn dat je een Vlam bij de hand hebt… Sterkte! Mirgen is alles beter.

  11. Hey,

    Ik ging nog even terug kijken naar je blog nav de laatste reactie en nu lees ik dat je er gisteren ook over schreef. Die stond niet in mijn reader. Ik hoop dat je weer op de goede weg bent qua heup en blijft natuurlijk.

    Groetjes,

    Dorothรฉ

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s