Wokkerdewok.

Gisteren was ik weer de Sjaak: ons jaarlijks etentje met de praktijk. Vanwege het zoveeljarig bestaan.

Mijn werkgever heeft als motto: lekker eten is veel eten.

Mijn motto is: lekker is het als het smaakt. De hoeveelheid kan me gestolen worden.

Daar gaat het al mis.

Peter eet serieus waar de hele dag niet als we gaan ’s avonds wokken. Want dan kan hij ’s avonds “lekker” veel op. Onder het motto van “we hebben er tenslotte voor betaald” probeert hij doorlopend zijn gezelschap zo gek te krijgen dat ze net als hij zich tonnetje rond eten.

Verder is het zo dat zijn (schoon)familie en gezin ook meegaan. Het is altijd de bedoeling dat we er zes uur zijn, maar voor de helft van het gezelschap mislukt dat standaard. Dus als wij wel om klokslag zes uur arriveren, zit een gedeelte van het gezelschap al gewoon te eten. Het is een komen en gaan van mensen. Sommigen blijven maar een uurtje. Niemand trekt zich iets aan van een ander. Echt bizar.

Omdat ik me zonder problemen aanpas aan met wie ik ben, ben ik dan weer zelf ook zo, dat wanneer ik mijn maaltijd op heb en de koffie naar binnen geklokt is, ik ‘m peer. Zodat ik nog net op tijd thuis ben om aan te schuiven bij NCIS. Kwestie van prioriteiten stellen tenslotte.

Vlam schrok zich de eerste keer dat hij mee ging (lees: moest, onder doodsbedreiging) dood van zoveel wanorde en schijt aan etiquette op de vierkante meter. Ik ben er na twaalf jaar -helaas- redelijk aan gewend.

Ik schrik er niet meer van als iemand voor de tiende keer met een bord vol eten aan komt lopen. Gestapeld en gestut.

Noch als iemand tussen nasi en garnalen even een coupe ijs naar binnen werkt.

Ik vind het ook niet meer gek als iemand een bord vol loempia’s op tafel zet en ze vervolgens gewoon niet opeet.

Ik zag mijn werkgever voorbij komen met een bord bami met aardbeien.

Slagroom op je tomatensoep? Niks mis mee toch?

Een kratje Fristi gedurende je maaltijd opdrinken is ook heel normaal? Dat doe je tenslotte thuis ook.

Of wat te vinden van een heel pak lange vingers onder de chocoladefontein door halen en met dat enorme bord schaamteloos naar je tafel lopen?

Kortom: gezelligheid troep. -Eh- troef.

Ik schaamde me plaatsvervangend weer te pletter gisteren. Ik dacht dat ik het wel aankon, deze twaalfde editie. Not. Ik ben nog steeds te beschaafd, na al die jaren.

En ook leuk: dat je thuis komt en meurt naar eten. Dat je zelfs je BH in de was moet gooien omdat die ruikt naar een loempia die uit een frituur komt die een kwartaaltje geleden al verschoond had moeten worden. Ik vind dat zo armoedig.

Goddank heeft Peter de novembereditie afgeschaft. Vroeger, toen er nog budget was, moesten we namelijk twee keer per jaar komen opdraven. Ik blij dat dat over is. Zoveel feestelijkheid elke keer weer kan mijn hart niet aan. En mijn bloedvaten ook niet trouwens.

53 thoughts on “Wokkerdewok.

  1. Ik begin me steeds meer te realiseren dat er diep in je huisarts een ongelofelijke Tokkie verscholen zit die meteen tevoorschijn komt als z’n patiënten weg zijn. Mijn hemel..

  2. Wat erg. Ik zou standaard niet kunnen als dit overheerlijke uitje gepland zou staan. Dit soort mensen soort mij enorm. Doet mij ook denken aan all in hotels in het buitenland. Daar zijn de Russen ook zo. Vreselijk. Komt waarschijnlijk ook omdat ik niet van verspilling hou.

      1. Sylvia, je bent me net voor.
        Maar alle ‘volken’ hebben hier last van. Zo zag ik eens een engelse dame met een bord volgeladen met friet, daarbovenop een broodje hamburger en nog een broodje hamburger in de hand. Na 2 minuten had ze hooguit 5 frietjes op, een half broodje hamburger en de rest kon weg. Loop voor mijn part 6 keer en schep elke keer een beetje op, maar dat volstouwen en vervolgens weg laten gooien, ik erger me er groen en geel aan.

  3. Mijn kinderen zijn dol op die all you can eat buffetten. Maar.. alleen als het eten goed is. Dat dan gelukkig weer wel. En ik? Ik pas me aan en ben heel blij met de max 2 uur 😉

  4. Bij het lezen van je stukje voel ik de weerzin van jou, maar ook bij mezelf. wat een straf en ook nog verspilde vrije tijd 😦

  5. OMG ik haat die all you can eat dingen en nog meer het publiek! Voordeel: ik word er zo onpasselijk dat ik weinig tot niets eet maar goed leuk heb ik het ook niet ! Dat op en neer geloop je zit nooit samen aan tafel het is gewoon totaal niks voor mij! En welke volwassen vent drinkt er nou Fristi bij zijn eten ? 😳😳 yak 🤢🤢

  6. Nee die tenten zijn zo erg . Dat is toch niet uit eten gaan.
    Snap er niks van alles lijkt me goor vet daar. Die Toekan is kwa vreetschuur er niks bij Wij hadden vd week daar een lunch
    Ook daar bunkeren van volle borden. Niet te geloven wat een mens kan verstouwen .

  7. 😂
    Ik heb hele leuke collega’s maar dit soort zaken laat ik graag aan mij voorbij gaan. En hulde en hoera, ook onze kinderen vinden dit concept steeds minder aantrekkelijk!

  8. Man en zoons vinden het all-you-can-eat concept leuk. Het geeft ze mogelijkheid om een paar keer jaar maximaal de carnivoor uit te hangen. Ik stel als eis: een buffet waar de sushi vers wordt klaargemaakt. Alleen dan ga ik mee. En geen continu komen en gaan, maar samen richting buffet om iets uit zoeken, samen eten en pas als iedereen klaar is, dan gaan we weer. Tuurlijk kun je heen en weer blijven lopen, maar het hoeft niet. Gelukkig niet.

  9. Ik ben ook niet van de wok restaurants…. Mijn ouders wel als ze met de hele familie gaan wegens alle verschillende leeftijden en vanwege het niet continu hoeven zitten. Mijn vader kan niet lang zitten, dus een loopje naar het buffet tussendoor vindt hij erg fijn. Gelukkig gaan wij met het werk gewoon met alleen collega’s en naar leuke restaurants. Mijn werkgever vraagt altijd waar we heen willen en er is altijd wel een collega die een suggestie doet. Waarbij de ene tent heus meer mijn ding is dan de andere, maar het zijn altijd prima tentjes waarbij iedereen zich ook gewoon gedraagt 🙂
    Ik vind het reuze knap dat je al 12 jaar meegaat. Ik zou geloof spontaan een keer ziek zijn ofzo…

  10. Waarom zeg je volgend jaar niet gewoon, dat je niet komt. De laatste 10 jaren probeer ik zoveel onder dat soort verplichtingen uit te komen. Ik hou ook niet van dit soort dingen, zonde van je tijd !

    1. Omdat het maar één keer per jaar is. En omdat Peter er enorm van geniet en het niet zou snappen als ik af zou zeggen, ik zou hem er mee kwetsen.
      Privé is heel andere koek 😉

  11. Zo op z’n tijd wokken vind ik echt gezellig. Ik doe dat zo af en toen met ouders en broertjelief. We houden daarbij ook gewoon rekening met elkaar; er zit nooit iemand alleen aan tafel en er worden gewoon normale porties opgeschept. De kwaliteit van wokrestaurants is – zowel qua eten als inrichting – enorm verschillend, dus we hebben wel een vast stekkie. Daar is het gezellig ingericht, zijn er genoeg gezonde alternatieven voor de frituur, is de bediening snel én hebben ze een héérlijk toetjesbuffet 😉 Het kan dus zeker ook leuk zijn, jammer dat jij dan gedwongen in zo’n gezelschap verkeerd. Kan me voorstellen dat Vlam zich een hoedje schrok 😉

  12. Hhahahaha ik zat mij vanochtend vroeg al tranen te lachen om het hele tafereel en kon het met moeite, want benauwd, voorlezen aan mijn man.
    Ik wist niet dat dit soort gelegenheden bestonden totdat ons personeel aangaf daar te willen eten met het jaarlijkse bedrijfsuitje. Wij hebben ons ook, zeg maar, verwonderd.
    En niet zozeer om het concept maar om de mensen, wat een beesten.

  13. Blijkbaar zoek met gezelligheid en contact in je volvreten, niet mijn ding.
    Vind het toch een beetje, zeg het voorzichtig asociaal. Hans

  14. Oh, word er verwacht met ‘aanhang’ te komen?
    Bij mijn werkgever vooral niet en dus zit ik braaf, als enig vrouwspersoon ook nog een vegetarische leefstijl aanhangend, met een 20tal carnivoren te wokken. Dan ben ik blij er heel vaak even tussenuit te kunnen om één loempiaatje of één stukje spekkoek te kunnen halen 😉

  15. Wat een raar gedoe! Als er op mijn werk etentjes georganiseerd worden, dan is dat een heel deftige (veel te stijve) bedoening met aangepaste wijnen e.d. Ik vind het doorgaans niet leuk en zou het wat losser willen, maar bij jou is het helemaal naar de verkeerde kant doorgeslaan precies. Ik heb er ook een hekel aan dat je uit sommige restaurant buitenkomt en je kleren helemaal verpest zijn. Daarom ben ik ook geen fan van open keukens in restaurants.

  16. Mooi je nieuwe foto boven aan de site. Gave schoenen.
    Ik ben ooit schoondochter van zo’n familie geweest. Alles werd gevierd in zo’n vreetschuur, en zoveel mogelijk vreten want je hebt ervoor betaald. Gezelligheid? ben je gek, iedereen leeft zijn eigen leven aan zo’n tafel, en inderdaad de hoog opgestapelde borden die ze hebben gehaald en uiteindelijk niet opeten 😦 Ik ben na 4 jaar niet meer meegegaan, ook niet meer naar de halfjaarlijkse weekeinden met z’n allen in zo’n k#tpark…. Het werd mij niet in dank afgenomen, was toch al zo’n verwaand wicht uit de grote stad.

  17. Sorry, hoe komisch je het ook beschreven hebt (moest wel lachen) het is een vreselijk verhaal. Hoe kun je zoiets doen onder het mom van uitje. Uit eten is voor mij genieten en ik snap dat je hier niet van kan genieten. Nieuwe roze schoenen trouwens?

  18. All you can eat is absoluut niet mijn ding. Vooral vanwege de enorme verspilling en het gevreet. De Japanse all you can eat hier heeft er trouwens wat op gevonden: als je bord terug gaat met eten er nog op, betaal je daar extra voor (1 euro geloof ik). Mensen laten het daar wel uit hun hoofd om maar raak te bestellen.
    Wokrestaurant, tja. Ik ben het ermee eens dat gezellig anders is, je bent inderdaad om en om aan het lopen en wachten en spreekt dus amper je tafelgenoten. Ja als je toevallig samen in de rij staat of bij de bakplaat, maar niet aan tafel. Vind ik voor een keer niet erg maar afgelopen kerst wilde mijn schone familie graag naar de wok ipv het traditionele gourmetten thuis. Ik ga gewoon mee dan en mopper niet, en ik ben ook al niet van de uitgebreide kerstdiners met 5 gangen, maar dit was toch wel het andere uiterste qua kerstsfeer.
    Voordeel: het eten is (hier dan toch) vers en goed, het wordt goed gaar gemaakt (belangrijk voor mensen met immuun-issues) en je kunt zelf kiezen wat je wel/niet wilt. Helaas komt dat er bij mijn schoonfamilie op neer dat ze niet wokken maar alleen langs de kant en klare friet- en frikandellenbakken lopen, ohja een kipnuggetje wil er ook nog wel in (brrrrrrr). Groente? Hebben ze nooit van gehoord. Heb ik verder geen last van hoor, ik eet lekker wat ík wil maar het valt wel op :). Kun je kiezen wat je maar wilt, neem je dát. Tja.

  19. Niet aan mij besteed. 1 a 2 keer per jaar moet ik mee met dochterlief en man omdat zij dit wel heerlijk vinden. Dat overleef ik, maar ik heb er echte weerzin tegen.

  20. Whaha even lachen hoor 😛 Bami met aardbeien 😛 😛 Ik houd echt totaal niet van dit soort all you can eat dingen. Gelukkig ben ik er nog geen tegengekomen in Bogotá. Met mijn ouders ging ik er wel eens heen, maar omdat iemand anders dat wilde dus. Als je maar kunt houden is het te doen, maar ik zit toch nog steeds liever in een gewoon gezellig restaurant waar de slagroom gewoon in de chocolademelk wordt gedaan in plaats van in de soep 😛

  21. Zelfs in dorpjedorp zit zo’n vreetschuur en de vette baklucht als je er langs loopt of fiets is voor mij al genoeg om er met een grote boog omheen te gaan, langs al die vreetschuren trouwens. Gezellig restaurantje, simpele menukaart, leuke bediening en fijn gezelschap die liever gewoon aan tafel blijft, vind ik toch meer mijn ding 😉

  22. Wat een verschil met die heerlijke lunchbuffet restaurantjes in Frankrijk, en vast ook andere landen. Daar wordt door de fransen echt opgeschept wat ze eten.

  23. Wij gaan met het werk 2 x per jaar, maar alles wordt opgegeten, de ene wat meer dan de ander, maar het is voornamelijk gezellig. Misschien moet je toch eens bij mij solliciteren.

    Love As Always
    Di Mario

  24. Daar hebben we geluk in hier ! Mijn bazin kiest voor klasse restaurants en kijkt op geen cent. Daar heb ik geluk in , helaas zal het nog maar zes keer gebeuren voor me , een etentje in de januari maand en eentje na het zomerverlof. Neen daarin mag ik niet klagen ! Aan alles komt een eind , enkel dit zal ik wel missen !

  25. Geweldige laatste zin.
    Ik haat wokken. Dat komt omdat ik als vegetariër altijd moet aanzien hoe mijn groenten in dezelfde pan geflikkerd worden, waar daarvoor nog gamba’s in gebakken werden (zonder omspoelen). Brrrr.

    1. Doen ze dat niet? Vreemd zeg. De wokmannen hier doen dat wel, na elke bakbeurt water er doorheen, even schrobben en nieuwe olie voor de volgende klant. Die ‘afwasbak’ zit gewoon direct naast hun wokvlam dus het kost nauwelijks tijd.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s