Met de bek vol tanden.

Ik verkeer in een tweestrijd.

Zeg ik iemand recht voor zijn raap wat ik van haar vind?

Of kan ik beter mijn grote mond houden en iemand afwimpelen met een flutsmoesje?

Er is een artsenbezoekster die ik nogal stom vind. Arrogantie ten top. En als ik érgens niks mee kan, is het met mensen die zich verheven voelen boven anderen. Deze mevrouw heeft het uitgevonden.

En daarbij heeft ze ook nog eens een plaatstalen bord voor heur harses.

Een jaar geleden verscheen ze op het toneel. Ze werkt voor een farmaceut die insuline maakt. Via Peter kwam ze binnen bij ons op de praktijk. Die had haar gesproken en had terloops gezegd dat ze zijn praktijkondersteuner ook maar eens moest spreken.

De spoedlijn ging.

Iedereen laat dan alles uit zijn handen vallen om dat ding op te nemen. Want het kan of foute boel zijn. Of het is een steekproef van de Landelijke Vereniging van Huisartsen en als je niet binnen zoveel tijd opneemt, dan volgt een dikke vette boete.

Het is dus superirritant als iemand die lijn “misbruikt”.

Het bleek namelijk mejuffrouw Plaatstaal te zijn. Ze kwam er niet door via de gewone lijn en ze móést me op korte termijn spreken, want ze had zúlke belangrijke informatie voor me. Tot zover voor haar eerste indruk op mij.

Ik sommeerde haar me te mailen en drukte haar gewoon weg.

We maakten een afspraak. Ze kwam een kwartier te laat. En vond het ook nog eens niet nodig om met een excuus te komen.

Ik had geen zin in gezeik en nodigde haar toch uit om verder te komen. Met het idee erachter dat dit haar eerste en enige afspraak met mij zou worden.

We namen plaats en haar telefoon ging af. Hij stond niet op stil. Fout nummer vier.

En wat schetst mijn verbazing? Ze neemt gewoon op. En ze gaat met een andere praktijkondersteuner uitgebreid zitten praten. Niks ‘ik bel je zo even terug’. Nee. Vijf (!) minuten lang zat ik er voor Jan met de korte achternaam bij.

Ik kookte van binnen maar glimlachte ijzig toen ik haar weer uitliet.

Eens en nooit weer. Toedeledokie mevrouw Plaatstaal.

Ze mailde me een maand of wat later voor een nieuwe afspraak.

Ik mailde terug dat ik het te druk had. Ik wist haar te vinden als ik de behoefte had meer te weten over haar product. Ammenooitniet dus.

En nu was ze weer bij Peter. En heeft ze blijkbaar tegen hem zitten mekkeren dat ze echt héél nodig mij weer moest spreken. En stond ze gistermorgen aan de balie. Mijn deur stond open en ik kon meeluisteren. Mevrouw nam geen genoegen met Laura’s ‘nee, het komt nu niet uit. Kliefje is bezig. Mail haar maar, ze maakt alleen haar eigen afspraken’. Ze bleef door zaniken. En op een toon? Alsof Laura een nietig insect was.

En nu heb ik dus inderdaad een mail van haar.

Ik heb eigenlijk geen zin weer met een K smoesje te komen. Ik heb heel erg veel zin om haar de ongezouten waarheid te zeggen.

Maar ik ben bang dat dit type vrouw niet meer op te voeden is.

63 thoughts on “Met de bek vol tanden.

  1. Ik vrees het ook. Ik zou gewoon mailen dat er geen interesse is voor haar product en dat een afspraak je zinloos lijkt aangezien je ook nog eens een drukke agenda hebt!

  2. Gewoon zeggen, er zijn al genoeg momenten waarbij we wijselijk onze mond moeten houden, en bij haar maakt het toch niet uit en jij bent n stukje frustratie kwijt.

  3. Ik ben het met Dorothé eens! Ik krijg nogal wat sollicitatie brieven van met name stagiaires op mijn beeldscherm en bij een afwijzing geef ik ook altijd tips waar ze in het vervolg op moeten letten, lees ik benoem de houten en doodzondes in hun brief. Heb eens, maanden later een bedankje gekregen dat na het toepassen van mijn tips het vinden van een stage plaats en baan van een leien dak ging.

  4. Ik zou het zeggen, dan ben je het kwijt. Ik heb eens een vertegenwoordiger gehad. Die nam de telefoon op, bla bla bla, toen hij klaar was heb ik gezegd dat zijn tijd erop zat. Dat hij die tijd aan het bellen was geweest is zijn probleem. Hij heeft zijn excuses gemaakt, is gegaan en heeft netjes een nieuwe afspraak gemaakt. Nooit meer last van gehad, heeft zich daarna netjes gedragen.

    Love As Always
    Di Mario

  5. Je hoeft haar toch ook niet op te voeden?? Maar je kunt haar op z’n minst op haar gebreken wijzen want waarschijnlijk doet niemand anders het en blijft ze op deze manier door het leven gaan, anderen irriteren zonder dat ze misschien zelf in de gaten heeft dat ze het doet !
    Dus.. weer een aardig Kliefje en zeg haar wat je stoort, leg haar uit waarom je weinig behoefte hebt aan nog meer afspraken met haar en gooi het van je af.
    Daarna hoef je er niet meer aan te denken.
    🙂 good luck!

  6. Leuke foto in je header trouwens. Ehm dit lezende denk ik dat je de eerste afspraak toen alles al fout ging véél te aardig bent geweest tegen haar, beter had je haar er toen op kunnen aanspreken. Er zijn namelijk van die mensen die direct de botte-bijl-methode nodig hebben. Bij de wortel aangepakt moeten worden. Deze keer zou ik haar verzoeken op tijd te komen en zou ik haar nog even kort maar krachtig je ergernissen van de vorige keer opsommen. Blijven “opvoeden” dit soort mensen, of in ieder geval heel direct en duidelijk tegen ze zijn.

    1. Dat ben ik ook. Maar ik had zoiets van: meer insulines dan kerken en ik heb haar toch niet meer nodig. Ik heb een aantal super leuke artsenbezoekers om me heen verzamelt die prima produkten vertegenwoordigen, waar wij heel goeie resultaten mee boeken. Dus waarom “vreemdgaan” met zo’n muts? Op dat moment leek me dat de oplossing die me de minste energie kostte. Exit.
      Maar ze blijkt een Terriër!

  7. Gewoon heel duidelijk zijn (niet vals doen :-)), daar heeft ze nog wat aan. Ik denk dat ze er best wat van kan leren. In dat beroep denken mensen te snel dat ze heel wat zijn: laptop, auto, mooie phone…en oorspronkelijk waren ze student, analist enz. Haar opvoeding/opleiding is gewoon niet afgerond. Door eerlijk te zijn help je haar en jezelf.(Oma spreekt :-))

  8. Ja, er zijn goede, vakbekwame vertegenwoordigers, maar wat zijn ze zeldzaam. En te vaak zie ik leuke, aardige mensen veranderen in rare, te verkoopgretige, doordrammers. En ik snap niet waarom. En als ze ze dan ook zo onbeleefd zijn zoals de dame die jij over de vloer kreeg. Onbegrijpelijk.
    Maar wat heb jij een goud in je pen, om dit zo verwoorden. Ik zie het hele verhaal zo voor me. Ik heb zitten schaterlachen. Precies wat ik nodig had op dit moment. Dus dank je wel!

  9. Ik dacht ook: stuur haar deze blog haha. Helaas een volhardend typ dat niet los wil laten. Dus gewoon zeggen en dan heb je als het goed is geen last meer van haar. Een vorige artsenbezoeker die zich ook zo onbeschoft gedroeg wist je ook heel duidelijk te maken dat ze niet meer terug hoefde te komen. Die heeft het ook begrepen. Toch?

  10. Getver, die types en ook nog arrogant, neen, dank u. De waarheid zeggen is soms moeilijk, maar ik kan mij wel vinden in de reactie van djactief, stuur haar deze blogpost. Je hebt het zo mooi en duidelijk geschreven, dat moet zij toch snappen, ze heeft tenslotte een opleiding gehad. Jammer dat er geen verplichte opleiding bestaat voor ‘omgaan met mensen’.

      1. Oh ja, natuurlijk, stom dat ik daar niet aan heb gedacht 🙄 dan zit er niets anders op dan haar een brief of mail te sturen of het haar bij een volgende ontmoeting (als je haar al niet via de telefoon hebt afgeserveerd), te vertellen. Jij je frustraties kwijt, zij pikt er hopelijk iets van op.

  11. Eens met vorige spreeksters. Kill en attack!
    Of haar baas even mailen, dat hij er goed aan doet de volgende keer iemand op pad te sturen die zich niet zo horkerig gedraagt als deze mevrouw Bordvoordekop, omdat dat de omvang van zijn clientèle geen goed zal doen. Alleen al dat akkefietje met die spoedlijn lijkt me genoeg voor een klacht *insert rolling eyes emoji*, dat vind ik echt bij de wilde spinnen af. Ze belt toch ook niet 112 om een pizza te bestellen. (Mag ik van harte hopen.)
    En nog een zinnetje dat jullie reeds voorzien zijn van prima producten en geen behoefte hebben bladiebla. Maar die had je allang zelf bedacht natuurlijk 🙂

    1. Ik ben net een mail aan het opstellen:

      Sorry, maar op dit moment heb ik het echt te druk voor afspraken.

      Overigens zetten wij op jaarbasis niet heel veel patiënten over op insuline en ik heb met de dokter juist afgesproken dat we het even houden bij X en Y. Om te kijken hoe die middelen het doen.

      En ik heb zitten dubben of ik dit wel of niet tegen je moest zeggen. De eerlijkheid gebiedt me toch te zeggen dat ik onze eerste kennismaking op een aantal punten niet als zeer prettig heb ervaren. Bellen over de spoedlijn voor een afspraak, ruim te laat komen, geen excuus daarvoor maken en gaan bellen terwijl je tegenover mij zat… Verder vond je ook erg doordrammen tegen Laura gisteren, terwijl zij alleen maar “orders” opvolgde van mij; ik was nl erg druk met declaratiebestanden die af moesten.

      Kortom: ik sta niet te trappelen.

      1. Nou Kliefje ik bemoei me niet zo vaak met jouw reilen en zeilen maar dit heb je goed verwoord in de mail!

        Misschien nog de jij vorm in u vorm veranderen om de afstand te vergroten?

      2. Ik zou, geloof ik, nog wat duidelijker taal gebruiken. Als je schrijft ‘dat we het even houden bij’ en ‘om te kijken hoe die middelen het doen’ gaat ze geheid over een tijdje informeren hoe de middelen van X en Y het doen. Heeft ze alsnog een ingang voor contact.
        En ook uitleg geven over waarom jij gisteren niet gestoord wilde worden, vind ik nogal overbodig. Je kunt toch gewoon zeggen dat Laura orders van jou had om jou niet te storen? Wat gaat het haar aan wat jij aan het doen was? Al was je je nagels aan het lakken!
        En in plaats van: ‘Kortom: ik sta niet te trappelen’ zou ik schrijven: ‘Mocht ik van mening zijn dat wij in de toekomst zaken kunnen doen, neem ik contact met je op’.’

        Maar misschien vind je dat te direct?

        Succes ermee, Kliefje!

          1. Goede mail Klief. Je houdt het netjes (was mij niet gelukt) en geeft toch duidelijk je grenzen aan. Nu hopen dat ze de onderliggende lading snapt. Maar ik vrees van niet…. 😉

  12. Eens met kniepertie…haar baas mag eigenlijk ook wel weten wat voor vlees ie in de kuip heeft! Maar voor de rest best wel goed afgehandeld, die troep 🙂

  13. Prima mail, daar kan ze wat mee. Haar baas een cc sturen zonder eerst in een gesprek dat mee te delen vind ik weer niet netjes en over the top! Ben stiekem wel benieuwd of ze hier op terug komt. Zou voor haar pleiten als ze excuses kwam maken met bv een leuke Iris bon 🙂

  14. Ik zou zeker de waarheid zeggen, op een korte, bondige en nette manier. De mail hierboven lijkt me een goed begin, ik zou het zelfs denk nog wel wat strenger formuleren haha

  15. Gewoon uitspreken wat je aan haar stoort, en houdt het bij de feiten. Ze wil iets verdienen dus als het een goede verkoopster is dan past ze haar gedrag aan…

  16. Afspraak maken en haar een kwartier laten wachten. Regelen dat iemand je stoort tijdens het gesprek …
    Er is genoeg te bedenken om haar met gelijke munt terug te betalen, maar ik zou gewoon zeggen dat je wegens drukte prioriteiten moet stellen en dat zij niet op je prioriteitenlijst komt.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s