Even allemaal heel hard duimen.

Vandaag is misschien wel Vlam’s laatste dagje ooit in de bouw.

Dit weekend haalt hij de sleutels op van een loods die hij voor een half jaar kan huren. Een half jaar lang geeft hij zichzelf de tijd om te kijken of zijn nieuwe plan aanslaat of niet. Zijn moeder leent hem het geld om iets anders te kunnen gaan doen. Om uit die K*&%$ bouw te kunnen stappen.

Vlam heeft dat werk een jaar of tweeëntwintig gedaan. Met als resultaat: slijtage over zijn hele rug, één keer een hernia in zijn lage rug waardoor hij maanden niets kon en met een rollator door huis schuifelde. Een keer een nekhernia waarmee hij gewoon doorliep. Hij heeft twee kapotte knieën, eentje is er ooit “schoongemaakt”, de ander moet nog een keer. Maar zoveel weken uit de roulatie, is zoveel werken geen geld, dus wordt het steeds maar uitgesteld. Hij heeft foramenvernauwing in zijn nek die in de toekomst nog voor veel pijn kan gaan zorgen. En hij heeft aan zijn beide handen een carpaal tunnelsyndroom. Ook die moeten nog operatief gefikst worden.

Hij is twee maanden geleden negenenveertig geworden, maar hij komt soms thuis als een man van tachtig.

Hij doucht, hij eet, hij helpt me met de afwas en stort zich op de bank tot hij om half tien naar bed gaat. Zo zien onze doordeweekse avonden eruit.

Voor hem in de eerste plaats natuurlijk K met peren.

Maar als echtgenote is het ook niet bepaald leuk om machteloos aan de zijlijn toe te moeten kijken. Iemand van wie je houdt te zien pijn lijden is shit.

Sinds Nieuwjaarsdag, toen zijn moeder opperde hem wel geld te willen lenen voor een nieuwe toekomst, is hij er al druk mee. Wat wil hij? In eerste instantie sloeg hij natuurlijk door en zag zichzelf al als kasteelheer in een Frans dorp. Ten eerste is het budget niet groot genoeg en ten tweede wilde ik niet mee. Misschien ooit. Maar nu niet, ik laat Jill niet aan haar lot over.

Terug de horeca in en een lunchzaak kopen? Slecht plan. Dan ben je altijd aan het werk en de hele dag staan is ook funest voor je lijf.

Een goedlopende webwinkel overnemen? In wat dan? Het is wel leuk als het product dat je gaat verkopen ook je interesse heeft. Vlam weet zelf niet wat hij leuk vindt.

Nu gaat het iets worden met zijn broer samen. Iets met hout en iets met epoxy. Zijn hoofd zit vol met plannen en ontwerpen. (U leest het hier wel, tzt, als de website af is en hij kan gaan verkopen).

Ik gun het hem zo dat het een succes wordt. Iets doen dat hij leuk vindt. Iets doen dat zijn lichaam niet zo belast. Mán, wat zou dat heerlijk zijn na al die jaren tobben.

Maar aan de andere kant heb ik wel behoorlijk wat stress moet ik zeggen. Want wat als het mislukt? Vlam gedesillusioneerd. Schulden bij zijn moeder. De teleurstelling als hij weer de bouw in zou moeten.

Ik ben heel erg hard mijn best aan het doen die gevoelens weg te proppen.

Positief denken.

Positief denken.

Positief denken…

54 thoughts on “Even allemaal heel hard duimen.

  1. Had hij het twee, drie jaar geleden gedaan, snapte ik je zorgen maar nu het vertrouwen in de economie terug aan het komen is..en ik zie in veel branches dat het beter gaat. Ik denk dat het helemaal goed gaat komen. En positief denken he xxx

  2. Heel veel succes jullie beiden. Ik weet van epoxy dat dat een goede business kan zijn, niet iedereen heeft er ervaring mee en het luistert erg nauw. Vriend heeft ook in de branche gewerkt.

  3. Dapper en super dat hij de sprong waagt. Beter zijn hart (en verstand) volgen qua gezondheid dan dat hij over een paar jaar helemaal geen kant meer op kan en jullie denken ‘had hij toen maar…’ Komt vast goed, geef hem het vertrouwen, dat zal jou ook rust geven.

  4. Gaaf! Je kunt heel mooie dingen maken met ruw hout en epoxy… Heb al heel af en toe al wel eens iets gezien en het is prachtig. Hoop dat het lukt! Ik duim mee komend half jaar…

  5. Niks doen is geen optie en uiteindelijk alleen maar slechter voor zijn gevoel van eigenwaarde. Hartstikke goed van hem dat hij de stap nu zet – ben wel heel benieuwd naar wat het gaat worden!
    En Klievekind, het leven is één groot risico. Kun je maar beter lol hebben in wat je doet. Dikke kus!

  6. Wat een stoere stap! Ik snap dat je er wat onrustig van wordt, ik duim heel erg hard mee voor jullie allemaal. Het is jullie zo gegund!

  7. Ik ga keihard duimen voor jullie .Het zou zo fijn zijn als je man nooit meer de bouw in hoeft ,het is zulk zwaar werk .Ik weet er alles van ,mijn man was met 33 al zwaar rugpatient en afgekeurd voor de bouw .Heel veel succes .
    Elisabeth

  8. Wat knap om die stap uberhaupt te zetten, het gaat beter met de economie en het gaat vast lukken en iets doen waar je enthousiast over bent is al de helft gewonnen! SUCCES!

  9. Dat klinkt spannend allemaal! Maar wel het proberen waard natuurlijk gezien z’n gezondheid. Wie niet waagt wie niet wint! Ik duim dat het allemaal lukt hoor.

  10. Oh spannend!!! Hier ging vriend na 10 jaar voor dezelfde firma te werken, zelfstandig worden. Mán, dat was een jaar met enkel schulden. Hij is erg goed in zn job, maar verschrikkelijk slecht in zichzelf verkopen, namelijk…intussen werkt ie weer voor zn zelfde baas, maar heb IK 3 jaar geleden een piepklein eigen bedrijfje opgericht. We hebben het samen begin dit jaar uitgebreid, en met wat geluk, als alles goed begint te lopen, kan vriend binnenkort bij mij ‘aan de slag’, ttz, onderhouden en shit oplossen. Maar dat vind ie leuk om te doen zegt hij, omdat het ons eigen bedrijfje is.
    Dit maar ff om te zeggen: zelfs als het niet direct lukt, wil het nog niet zeggen dat alles is mislukt ;-)

  11. Dapper deze stap te wagen, maar ik begrijp wel dat dit werk niet meer kan en om te voorkomen dat je man straks als totaal-invalide thuis is, misschien toch goed te proberen. De economie trekt wel wat aan, dus wie weet! Ik duim ook dat het lukt en dat het heftig is, snapt eenieder met gezond verstand. Succes succes xx

  12. Kijk beste luitjes, het is zo simpel.
    Nee heb je, ja kun je krijgen!
    Eigenlijk kun je er alleen maar beter van worden.
    Maar zoals je weet het zal niet vanzelf gaan, gewoon doorzetten. Hans

  13. Ik stuur je een virtuele positieve knuffel. Ik voel dat het goed gaat komen. Die man verdient het gewoon! Jullie verdienen het. Niet geschoten is altijd mis, toch? Ik duim mee en hoop dat jullie straks terug kunnen kijken op een mooi begin van een nieuwe toekomst.
    Liefs Frederiqe

  14. Best een dilemma indeed … maar gezondheid zegt ook wat. Lief van moeders om er geld in te stoppen, ik duim -net zoals bijna iedereen hier- met je mee!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s