Wasbenzine op een smeulend vuurtje.

Dag mannen! U kunt meteen weg klikken ben ik bang. Het is namelijk weer zover. Ze zemelt vandaag weer eens over haar hormonen.

Ik flikkerde de Menostril weg zoals u weet. Ik ben zelden zo neerslachtig geweest als met die pillen. Bizar. Kon de hele dag wel janken. Om rotdingen, maar ook om mooie dingen. Zingende merel: tranen in mijn ogen. Lieve reactie op mijn blog: snotteren. “Kritiek” op mijn kookkunsten: boehoehoe. Gék werd ik van mezelf. En ik zag er niet uit. Er was geen oogcrème tegenaan te smeren.

Ik startte een week of twee geleden met de DIM capsules. Twee per dag. En ik nam daarbij een goeie multivitamine voor de 40+ vrouw. Met wat extra magnesium en vitamine B. En ik haalde mijn korrels Nux Vomica C200 (tegen de agressie) en Ignatia MK (tegen de tranen) onder het stof vandaan. Ik nam weer trouw elke vrijdag van allebei één korrel.

En wonder oh wonder: ik knapte weer op. Voelde me weer zelfverzekerd. Ik zat op een gegeven moment ineens weer zo lekker in mijn vel, ik fietste toen naar huis, en alles kwam zo mooi binnen, dat ik bijna overliep van geluk. Klinkt heel overdreven. Maar ik was zo blij dat ik dat weer mocht voelen. De zon in mijn gezicht. Vrij zijn. Windje mee. Heerlijk.

Vrijdag werd ik, drie dagen te vroeg, ongesteld. Eigenlijk zonder pre-ellendige verschijnselen.

Vlam en ik hebben de week voorafgaand aan mijn happy period, één akkefietje gehad. Ik kwam moe vanuit mijn werk en Vlam was -mijns inziens- aan het klagen en zielig doen, zoals mannen dat zo goed kunnen. Hij had een blaasontsteking en een pijnlijke, overbelaste schouder. Hij was hondsmoe. Logisch. Maar ik was ook moe en voelde me met al dat extra vocht als een aangespoelde potvis en had nét even wat minder zin in een patiënt op de bank. Als je al een hele dag mensen met gezondheidsproblemen om je heen hebt gehad, wil je thuis dus gewoon even he-le-maal niks. Je moet een schilder bij thuiskomst ook niet vragen of ie nú het plafond wil gaan witten.

Als je man de hele dag vrij is geweest, echt geen ene -excusez le mot- reet heeft gedaan en dan op de bank blijft liggen en jij moet dan ook nog -na een drukke werkdag- in je uppie de tafel te dekken en koken, tsja; dan triggert dat. Zeker bij een op het punt van ongesteldheid staande vrouw. En Vlam was ook nog zo dom om aan me te vragen ‘of er wat was’...

Dat bleek net zoiets als een fles wasbenzine op een smeulend vuurtje flikkeren. Bonje. Ik ben weggevlucht, wandelen met een vriendin. En toen ik weer thuis kwam, maakten we het weer goed. Op de schaal van ellende gaf ik het een tweetje. Ergo: te verwaarlozen. En ik wijt dit dus niet aan mijn hormonen. Ik was gedurende een hele blije eisprong ook een tikkie geïrriteerd geraakt van Vlams “misser”. Vrouwen permitteren zich nooit die luxe van blijven liggen, valt mij op. Die gaan gewoon door. Tot ze omvallen.

Maar dat -lieve mensen- is voer voor een ander blog.

32 thoughts on “Wasbenzine op een smeulend vuurtje.

  1. Wat fijn dat je al zo snel resultaat merkt! En die irritatie zou ik ook gehad hebben. Zelf zonder last te hebben van mijn hormonen.

  2. Als vrouw haal je het idd niet in je hoofd om de ganse dag op je rug te liggen en die stand te continueren bij thuiskomst van de werkende partner. De vraag ‘is er iets’ zou mij ook doen ontploffen.
    Fijn dat je gevoel weer binnenkomt, hoop voor je dat dat zo blijft.

  3. Net als Yvonne , irritatie is er ook als je de menopauze achter de rug hebt.
    De hele dag man om me heen , met voortdurend vragen stellen , brengt mijn ontvlambaarheid ook aan de oppervlakte.
    Ik heb dan ruimte nodig en geen flauwekul vragen als een vorm van aandacht.
    Is een moeilijk patroon om te doorbreken. Als ik zeg : Laat me maar met rust ! en je krijgt het antwoord : zie je wel er is wat met je… ontploffing volgt.

  4. Een wondercombi dus. Fijn dat je het hebt gevonden!
    Wat irritant is dat toch met die mannen. Ik heb een heel lief, behulpzaam, zorgzaam exemplaar hoor, maar dit trekje zit toch per default in ’s mans genen 😊😉

  5. Nog even over het ontlurken. Ik lees je blogs graag. En ik gebruik je tips ook wel.
    Zoals laatst de tip van Clinique. Heel goed spul voor een mooie prijs. 1 drup is genoeg voor mijn hele kop. Hier doe ik heel lang mee. Super.
    Ook je tip van magnesiumoxide. Tijdens de chemo (klaar nu) kon ik ook niet po epen. Kreeg ik van die vieze zakjes en hoeveel ik er ook nam ze werkten niet. En 2 magnesiumpillen deden soepel hun werk. Pillen van een cent per stuk.
    Soms zie ik je door je verhalen door DH/Rijswijk fietsen. Maar ik kan me ook vergissen in de locatie hoor.
    Je schoenen vind ik mooi maar oei bij het zien krijg ik pijn aan mijn voeten. hoger dan 5 cm ga ik niet. Dan ben ik al 1.80 m. En mijn generatie is toch iets kleiner.
    groetjes
    Mary

  6. Misschien ook eens doen wat Vlam doet? Wij vrouwen (althans de meerderheid, heb ik de indruk) ergeren ons overal aan en gaan ervan uit dat mannen onze ergernissen uit zichzelf wel snappen – wat een héél domme aanname is – maar blijven vervolgens in hetzelfde patroon voorthuppelen (of -strompelen, zo je wilt).
    Mijn ex-man kon na een dag hard werken van beiden bij thuiskomst altijd zo handig vragen “En wat eten we vandaag?” Antwoord: “Ja, dat ligt eraan wat je bedacht hebt.”
    Of “Wie past er op vanavond?” als we uit moesten. Antwoord: “Heb je iemand geregeld dan?”
    Overigens geen redenen voor onze (fatsoenlijke) scheiding hoor :-)
    Ik weet niet of je alles op de hormonen moet schuiven, maar ik geef eerlijk toe, heb er zelf nooit problemen mee gehad, dus kan daar eigenlijk niet over meepraten.

    1. Nog even een aanvulling:
      Ik had natuurlijk al lang een menu in gedachten en een oppas geregeld en zulke dingen weten die mannen gewoon. Geen reden dus voor hen om zich aan te passen. We zijn er gewoonweg zelf schuld aan.

    2. Normaal ben ik ook zo hoor, ik ben niet van het alles zelf doen en dan vervolgens klagen. En Vlam is ook niet altijd zo, is normaal zeer behulpzaam en attent. Goddank.

  7. Als ik tegen mijn man zeg dat ik overprikkeld ben dan weet hij waar hij aan toe is en laat me met rust. Omgekeerd is hij ook het type dat echt tijd voor zichzelf nodig heeft.
    Ik vind het heel interessant hoe jouw ervaringen zijn met de diverse middelen. Mogelijk stop ik eind van dit jaar met de pil (dan ben ik 51) en ja, dus vast wel in de overgang. Dat merk ik nu met pil al. Helaas heb ik geen goede ervaringen met homeopathie bij mezelf. Ik krijg de beginverergering in het kwadraat en als dat voorbij is ben ik geen stap verder. Het is al wat jaren geleden dat ik onder behandeling was van een klassiek homeopaat. Ik heb het eea gezien aan natuurgenezers, maar helaas was er niemand die me van mijn chronische vermoeidheid af kon helpen of de hormonale problemen. Vanwege dat laatste ben ik aan de pil.

    1. Juist doordat er zoveel – al dan niet terechte – aandacht is voor overgangsproblemen, denken heel veel dames dat zij er zeker last van zullen krijgen. Ik ken er genoeg die er fluitend doorheen gerold zijn, dus wie weet, hoor jij hier ook bij. Duimen maar.

      1. Dankjewel, Ivy. Ik zie er vooral tegenop omdat ik zo weinig energie heb en elke extra kwaal heeft dan zoveel impact op het beetje energie dat ik heb. Voordeel bij mij is dat ik al heel wat jaren heel gezond eet en leef. Mag zich nu gaan uitbetalen :-)

  8. Fijn dat je een geschikte combi gevonden hebt! Het is met dat soort middelen altijd gewoon uitproberen, wat voor de een werkt doet bij een ander helemaal niets.
    En lachen om dat Vlam-verhaal…heb hier ook zo’n exemplaar.
    Begrijpt er ook HELEMAAL niets van als ik soms ontplof, gekmakend.

  9. Mannen, als ze ziek zijn, zijn altijd 10x erger dan vrouwen. Ben blij dat de mijne niet vaak ziek is gelukkig! Fijn dat de pillen hun werk al snel doen. Ik ben nog steeds blij met de Menostril pillen!

  10. Mánnen…áls ze het hebben, hébben ze het ook zo… Daar moest ik aan denken, dat zei onze buurvrouw vroeger toen ik nog een klein meisje was wel eens. Begreep nooit waar ze het nou precies over had…tot… Want tja, als hij ziek is dan is ie ziek. Als ik mij – laten we zeggen – ‘minder goed voel’ denkt ie dat ik dat wel even op pauze kan zetten, anders heeft het huishouden er zo onder te lijden. Overigens denkt hij daar na eenmaal *knetterbui* gelukkig wel anders over, jammer alleen dat ik het kwartje er eerst eigenhandig door moet drukken.

  11. Hoi! Ik ontlurk even een paar dagen later (kwam hier via Floor en Soof) en heb direct een vraag… ik volg je pil probeersels op de voet en heb in navolging van jou de halve doos menostril ook blij weggegooid want het deed echt niks! Gelijk dim plus besteld, dat moet nog gaan werken. Nu lees ik over nux vomica en dat klikt aangenaam! Alleen heb ik een kots fobie, ik lees nergens dat je er van gaat spugen maar die naam doet anders vermoeden. Heb jij ervaring met misselijkheid nav die nux?
    (Misschien kun je wel een anti menopauze adviesblog ernaast beginnen?) dank!! Inge

  12. Fijn dat je je weer jezelf voelt. Ik volg je hormoonverhalen met interesse, want de overgang staat hier ook om de hoek van de deur te wachten. Drie keer in de week sporten helpt bij mij wel om de stemming in de week voor de menstruatie te verbeteren. Boxing in de sportschool bleek heel leuk te zijn en prima om van wat agressie af te komen, dus dat ga ik vaker doen.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s