Wat nou als je de staats zou winnen?

Ik had vanmorgen weer mijn eerste dagje werken na een dikke week vakantie.

Ik moet zeggen dat ik er ook wel weer aan toe was, aan iets doen.

In alle eerlijkheid moet ik namelijk bekennen dat Vlam dit keer de “boosdoener” was. Ik houd van die man naar de maan en terug, maar soms kan ik hem wat even minder om me heen hebben. En dan druk ik me buitengewoon netjes uit.

Normaal gesproken ligt dat geheel aan mij, kort lontje ten gevolge van de hormonen of gewoon heel erg de behoefte om alleen te zijn. Maar dit keer lag “de schuld” bij hem. Vlam heeft wat lichamelijke issues. Ik denk dat zijn lijf alle opgekropte spanning van de laatste tijd eruit aan het gooien is. Zeer vervelend voor hem natuurlijk, dat ten eerste. Maar als je dagenlang een nogal passieve man om je heen hebt, vreet dat energie. Ik ben -zoals bekend- nogal een emotiespons en kan echt meeleven- en genieten- en lijden met de mensen om me heen. Zo ook weer de afgelopen dagen. Hij slurpte me echt leeg.

Ik ging niet juichend naar mijn werk vanmorgen, dat zou een tikkie overdreven zijn, maar ik vond het ook niet erg. Vlam opperde nog me te brengen, maar ik verlangde naar even alleen, lekker fietsen. Bewegen. Frisse lucht.

(En toen ik eenmaal idioot vroeg in de druilerige regen fietste, was de lol er ook zo weer van af).

Ik houd van thuis zijn en kan ongelofelijk lui zijn op zijn tijd, maar als ik niks meer te doen zou hebben, dan zou ik echt gek worden. Ik ben, toen Jill baby was, een jaar of wat verplicht huismoeder geweest en de muren kwamen op me af. Ik snakte naar grotemensenpraat en me nuttig voelen. Mijn huis dweilen gaf me dat gevoel niet. 27/7 moederen ook niet. Ik sudderde maar wat en vrat me van pure ongeluk zomaar “ineens” tot maat 48.

(Meer dan) fulltime werken is het wat mij betreft echter ook niet. Toen Jill klein was heb ik altijd geroepen dat wanneer ze 16 of 17 zou zijn, ik weer vol aan de bak zou gaan. En nu is het zover en ik moet er niet aan dénken. Lang leve een dag voor jezelf. Daar kan echt geen salaris tegenop.

Het liefste zou ik stiekem nog minder willen werken dan dat ik nu doe. Vier ochtendjes lijkt me ideaal. Mocht het ooit financieel kunnen, dan zou ik het wel weten hoor.

Of we moeten gewoon de staats winnen. De rest van je leven doen wat je écht leuk vindt.

Wie doet het niet? Dagdromen over het winnen van de staatsloterij?

Ik wel hoor. En ik zou het wel weten. Boerderijtje met een grote keuken. Kippen. Pony met een leuk wagentje erachter. Tuinieren. Hangmat tussen twee oude bomen in. Vijver. Een klein kasje waar ik orchideeën kan kweken. Jam maken.

Zucht.

En tot die tijd gaat gewoon nog steeds vier dagen in de week om kwart over zes de wekker en ploeteren we voort.

Nog maar drieëntwintig jaar.

Valt best mee als je het heel snel achter elkaar zegt…

*kucht*

28 thoughts on “Wat nou als je de staats zou winnen?

  1. Ik wil je humeur niet omlaag brengen, maar de kans is.. dat als wij oud zijn.. dat het 70 jaar is qua grens. Hou er maar vast rekening mee, heb ik het verkeerd, dan is het een meevaller.

    Love As Always
    Di Mario

  2. Goh, ik zou het wel weten, ik zou zeker ook minder gaan werken. Al denk ik niet dat ik compleet zou stoppen, ik denk dat ik dan weer de muren zou oplopen…

  3. Vanmorgen om 6.15 wilde ik mijn wekker ook door de kamer gooien, maarja ik heb de staatsloterij ook niet gewonnen dus hup gewoon dat bed uit zucht….
    En natuurlijk de dagen dat ik niet om 6.15 op hoef te staan, ben ik ook vroeg wakker. Uitslapen, wat is dat??
    Ik heb een aantal jaren geleden geen werk gehad en inderdaad die muren pfff.

  4. Die droom van dat boerderijtje met kippen deel ik wel. Maar voorlopig gaat morgen de wekker weer gewoon om 6.30 en dat vind ik niet zo erg, maar om weer te moeten werken na 4 dagen vrij vind ik echt k*t. En daarbij ben ik dus wel een type die het thuismoederen ook prima bevalt…. Misschien dat lief ooit de staats wint.

  5. Ha ja de staats winnen, gaat lastig worden aangezien ik er niet aan meedoe. Maar als ik veel geld zou winnen zou ik wel minder gaan werken en vaker naar Nederland komen op familiebezoek. Een mooi huisje kopen en verder weet ik het niet. Gewoon lekker leven denk ik. Hier krijgt men nu nog pensioen vanaf je 57e trouwens, al gaat dat wel veranderen. Maarja dan gaat het naar 60 ofzo, is nog veel korter dan in NL.

  6. Ik ben serieus overwegend om iets anders te gaan doen, intussen maar heel verschrikkelijk hard sparen want als t van de staat(sloterij) moet komen dan krijg ik hooguit 6 plankjes 😦
    Sterkte maar weer

  7. Wat als we winnen?
    250 euro: iets lekkers op een terras en de rest in de bodemloze huishoudpot. Met 1000 euro net zo.
    Bij 2500 euro betalen we de auto af.
    Bij 10.000 euro ook en dan knappen we de ineenstortende badkamer op.
    Bij 25.000 is de oude keuken ook aan de beurt.
    En stel dat we 250.000 of meer zouden winnen? Dan is verhuizen misschien een optie. Dan wil ik ook met ons vijven op reis. Naar Canada waarschijnlijk, vrienden opzoeken.
    Bij een miljoen doen we dat uiteraard allemaal.

    Er veel minder om werken? Nee, daar is het te leuk voor. Iets minder misschien, meer niet.

    Tot nu toe is het bij dromen gebleven. Ga ik nu weer doen. Trusten!

  8. Daar hebben Hubbie en ik het ook wel eens over. Vier jaar geleden, toen hij met pensioen was, heeeeel vaak.
    “Als wij de staatsloterij winnen ga je vast scheiden en alleen wonen”, zei hij.
    “Heerlijk”, was mijn antwoord.
    Zonder gekheid, 24 uur op elkaars lip, daar moet je aan wennen. Nog steeds eigenlijk. Nooit meer alleen.
    HAT relatie””, zei ik. “Lijkt mij ideaal”.
    “Hang jij een plank op bij mij en ik geef jouw woning wel een sopje”.
    Huwelijk apart together.
    Voorlopig nog maar samen oud worden. Want wij winnen niks.
    Liefs Frederique

  9. Als ik de staats zou winnen, kocht ik een huisje voor mijn zoon en zijn partner. Zodat ze niet meer afhankelijk zijn van de instelling waar ze nu wonen. En ze gewoon hun eigen zorg kunnen inkopen. Ze mogen niet wonen waar ze willen, krijgen beroerde zorg en hun woning is slecht onderhouden.
    Dat zou mijn enige wens zijn.

  10. Als ik dat zou winnen. Nou eerst een leuk huis en dan iets minder werken inderdaad. Maar niets meer doen, zou ook niets voor mij zijn. Lekker wat makkelijker op vakantie kunnen gaan. Ik wil ook wel winnen.

  11. Goh Klief, ik nog maar acht jaar….
    (ik ga werken tot mijn 65e, maar ik werk dan wel fulltime nu nog).
    En als ik de Staats win, of iets minder Staats maar wel genoeg, dan stop ik eerder. Hoezé!

  12. Leuk om te lezen dat jij (en anderen hier) ook echte plannen met het winnen van een grote geldprijs hebben. Je hoort nog wel eens, doen mensen mee, kopen ze een nieuwe auto en dan is het prima. Doe dan niet mee! Ik gun het veel meer iemand die echt hun leven wil veranderen. Ik weet het ook wel. Een nieuwe aangepaste camper en voldoende verzorgenden voor mij (uit eigen zak betaald) die ik kan inzetten wanneer ik wil. Dan reizen en met voldoende geld, ook nog dat boerderijtje in Nederland. En niet vergeten: geld voor bv stichting die hulpmiddelen/rolstoelbussen kan leveren voor mensen die dat niet kunnen betalen en nu gewoon met handicap veel te veel thuis zitten omdat de voorzieningen te duur zijn. Ik roep op dat mensen die echt goede plannen hebben met hun geld, gewoon voortaan gratis mee doen. Mensen die het eigenlijk niet weten wat ze willen, die mogen niet meer mee doen. Zo maken de echte dromers nog een kans ;-) Hoewel niet teveel dromers dan natuurlijk.

  13. Ik ben net een half jaar met (vervroegd) pensioen en het bevalt prima moet ik zeggen. Ik heb, sinds mijn zoon geboren is, altijd halftijds gewerkt en de laatste vijf jaar maar drie ochtenden per week. Dat was voor mij genoeg … ik heb nogal wat tijd voor mezelf nodig.
    Mijn man is net een week met pensioen en dat is … euh … erg wennen. Heel erg wennen. Gelukkig heeft hij zijn hobby’s en ik de mijne.

  14. Ik doe al een jaar of 14 aan mijn eigen ‘prepensioen’ en ontvang over een jaar of 8 aanvullend AOW met een klein pensioentje. Komt natuurlijk omdat ik nooit geld heb gestoken in staats- of andere loten en ik geen auto of andere meuk wil hebben. Een groter huis trouwens ook niet, dat is alleen maar meer rommel en dus meer werk. Gewoon met wat minder tevreden zijn en je hebt genoeg aan 25 jaar werken tegen een modaal loon. Er is trouwens wel een keerzijde. De tijd gaat sneller. Of beter langzamer als je elke dag tegen heug en meug iets doet als betaald werken. Met het winnen van een miljoen is de rest van je leven dus zo voorbij.

  15. Zo tjonge, zelfs 27/7…doe mij ook 3 uurtjes extra…
    Ik snap je wensen erg goed, op 1 punt na. Waarom in hemelsnaam een kasje? Neem dan meteen een kas. Is ook beter voor de orchideeën. Echt waar, elke orchidioot zal dat beamen. Ook al gedroomd welke soorten je dan zou willen? Ik zou meteen beginnen met de ludisia’s en de vanille orchideeën. En ook een leuk aantal masdevallia’s en botanische miltonia’s. En…en…en, ach zoveel…zucht!

  16. Als ik hem won (de Postcodeloterij in ons geval), dan zou ik allereerst zorgen dat mijn kinderen nevernooit meer zorgen hoeven te hebben over studiekosten of over bv een hypotheek als ze een huis zouden willen kopen en dat niet kunnen vanwege flexbaan of steeds maar korte contracten of weetikwat. Want daar kan ik me soms wel zorgen over maken hoor… Vast contract en 40 jaar bij dezelfde baas is tegenwoordig zeer zeldzaam.
    Ik zag laatst op een pensioensite dat ik (net 50) ws tot mijn 69e door zal moeten en manlief (bijna 52) geloof ik 3 maanden korter. Dus we hebben nog even te gaan.
    Nieuw huis? Welnee, we wonen gewoon fijn hier. Wel hier en daar wat opknappen en dan niet naar kosten te hoeven kijken is natuurlijk heerlijk luxe. Nieuwe auto? Ook al niet. Een leuke nieuwe tweedehandse, als de huidige op is.
    Wat vaker uit eten of wat duurder op vakantie is ook leuk.
    De goede doelen zullen we ook niet vergeten uiteraard, als je zoveel hebt moet je ook delen vind ik.
    En ik wil een poetsmevrouw en een tuinman :)

  17. Oh ja heerlijk, minder werken! Als we de Staats winnen, gaan we eerst lang op vakantie. En ons droomhuisje kopen en opknappen waar we op azen (woont nu oude man van 80+ die z’n langste tijd wel gehad heeft. Hopen we 😂)
    En verder? Optrekje voor oudste en jongste en verder zien we wel. Ik zou wel iets willen blijven werken, net voor het leuke zeg maar.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s