Wat een genot. Not.

Mijn werkgever vertelde me vorige week dat hij vanwege een fijne naheffing van de belastingvrienden, mogelijk deze zomer niet op vakantie kan. Hij had het erover om een grote tent te kopen en deze in de achtertuin te zetten en gewoon elke avond de barbecue aan te steken om zo toch het vakantiegevoel te creëren.

Ik opperde meteen dat hij onze tent wel mocht hebben, wij waren toch niet van plan dat ding ooit nog te gaan gebruiken.

Kamperen en ik is namelijk een zéér slechte combi.

Ten eerste obstipeer ik instant als ik het woord “camping” lees. Alles gaat hermetisch en langdurend op slot. Zelfs met een dagelijkse (over)dosis Bisacodyl gebeurt er niets. Dan rommelt en pruttelt er wel wat van binnen, maar meer ook niet. Aan het einde van een weekje tenten, ben ik zelf een soort opblaasmatras geworden.

Ten tweede is kamperen helemaal niet goedkoop. Een beetje Franse camping kost een vermogen per nacht. En ik weiger om in mijn bikini voor de tent macaroni te gaan staan koken. Wat heeft dat geklungel op zo’n lullig pitje nou te maken met vakantie en ontspanning? Uit eten wordt het dan dus, elke avond. Wat we dan eigenlijk ook weer niet echt leuk vinden want we houden allebei wel van koken. En dat wát we dan eten, is vaak zwaar teleurstellend. En het kost ook een klein fortuin.

Ten derde, niet geheel onbelangrijk ook, hebben we het puntje privacy. Dan bén je een keer lekker ontspannen en uitgerust, dan hóéf je niet op de klok te kijken, dan héb je alle tijd voor elkaar, werken rug en heup mee en dan lig je in een tent! Met tussen jouw bed en dat van je kind een heel groot boterhamzakje dat een muur moet voorstellen. Waardoor je nog geen zuchtje durft los te laten. Nog geen kreuntje durft te maken. Kortom: door je strot geduwd celibaat.

Ten vierde: douchen en wachten op je beurt, elke minuut op een knop drukken en met je natte voeten in teenslippers over een stoffig terrein terug naar je tent lopen waardoor je eigenlijk voor Jan met de korte achternaam jezelf hebt staan wassen. Niet tof.

Ten vijfde: als heup- dan wel rugpatiënt is slapen op een matrasje van twee centimeter niet prettig. Understatement.

Ten zesde vind ik het totale gebrek aan privacy en stilte op een camping nul komma nul. Ik hoorde daar aan de Côte d’Azur afwisselend ruziemakende echtparen, jankende kinderen en scheten latende buurmannen.

Na twee kampeervakanties maakten we aan het einde (compleet gebroken) de balans op. We schrokken behoorlijk van van kamperen nou eigenlijk kost. Wow!

Voor dat geld hadden we dus ook een huis op een Spaanse berg. Zonder buren. Met een toffe keuken. En een eigen zwembad. En een Amerikaanse koelkast met ijsblokjesapparaat. En twee badkamers. Met twee toiletten. En gescheiden slaapkamers.

We moesten dan alleen wel elke avond zelf koken.

Poeh, poeh. Wat een ramp.


Dit blog staat ook op HoeVrouwenDenken

45 thoughts on “Wat een genot. Not.

  1. Ha ha lijkt mijn verhaal wel. Vooral dat niet naar de WC kunnen Echt leek wel zwanger na een week en net zo kotsmisselijk.
    Van de week opperde hier iemand *zullen we de tent een keer meenemen* Ik keek alleen maar. Wat voelde ik me vaak diep ongelukkig op een camping.
    NOOIT MEER

  2. Nee, groot gelijk. Dit is ook geen vakantie voor mij. Dan blijf ik net zo lief thuis. Brrrr moet er gewoon niet aan denken. En hoe jij het nu beschrijft, nee gen haar op mijn hoofd die daar aan denkt.

  3. Als wij ‘camperen’ is het in een stacaravan met sanitair! En inderdaad dat is net zo duur als een huisje huren, maar ja voor dochterlief is een camping wel leuker.

  4. De horror idd. Ik snap je helemaal, het minste wat ik wil is een eigen douche en toilet. Een collega van mij gaat jaarlijks op fietsvakantie (6-8 wkn) en heeft dan álles in 2 fietstassen zitten. Incl de tent ja. Ook horror, ik zou finaal over de rooie terugkomen, áls ik al terugkom!

  5. Ik vind kamperen dus echt heerlijk. Heel de dag buiten, liefst in een mooie omgeving. Lekker met een boekje voor de tent en overdag de omgeving verkennen. En ook al ben ik een foodblogger; tijdens de vakantie doe ik niet veel meer dan een ei of een tosti maken. De rest van de ,maaltijden eten we heerlijk buiten de deur en doe ik inspiratie op voor thuis. Voorwaarde hierbij is wel dat we op een rustige camping staan zonder vermaak. Helemaal fijn is als we een vuurtje mogen stoken voor de tent. Het ligt ook erg aan het land en het soort camping hoeveel je betaalt. En in de lokale eethuisjes kun je vaak een prima dagschotel oid eten voor niet al te veel geld. Vorig jaar waren we in Slowakije en daar kost het allemaal niet zoveel. Een paar jaar eerder in Frankrijk moesten we iets meer ons best doen. Harde eis op een camping is wel dat er goed sanitair is. Ik wil lekker kunnen douchen en poepen. En ik betrap mezelf erop nu ik een vakantie naar Vietnam aan het plannen ben dat ik geen zin heb in primitief gedoe en steeds luxere hotels aan het bekijken ben. Dat we daar iedere dag 2 keer uit eten gaan staat natuurlijk al wel vast :-)
    Maar alle begrip voor mensen die geen zin hebben om in een tent te kruipen en met een wc rol over de camping te lopen.

  6. Op de 2e date met manlief heb ik meteen aangegeven dat ik nooit zou gaan kamperen. Niet mee opgegroeid, een keer dolverliefd gekampeerd maar beviel niet. Hij was verliefd dus pikte het (want van het soort met de rugzak naar de Ardennen). We zijn nu 23 jaar verder en we hebben heerlijke vakanties gehad, in een huisje, appartement of hotel. Zijn hele familie is dol op tenten maar wij niet. Kamperen no way, trouwens ook niet in een sta caravan. We denken over camper vakantie in America als de kids het huis uit zijn maar dat is nog ver weg.

  7. Ik vind kamperen heerlijk – in onze vouwwagen met lattenbodembed 😉
    Het geklungel in tentjes ben ik een beetje ontgroeid, maar ook dat deed ik: rugzak, tent erin, gaan.
    Buiten zijn, rustige campings, rondtrekken, heerlijk. Helaas voor mij zijn de kinderen meer van de ‘twee weken op 1 plek’ – en dán haat ik campings…. een huis elders voor 2 weken vind ik ook niks.. dilemma dilemma dilemma..

  8. Wij hebben een kleine caravan, met een vast bed met een fijn matras.
    Lekkere stoeltjes mee, de goede camping uitzoeken en lekker kokkerellen op onze skottelbraai. Ik houd ervan! Maar ieder zijn ding!

  9. Kamperen heb ik altijd heel leuk gevonden. Kleine campings opzoeken en als het toch niet beviel op naar de volgende.
    Mijn partner heb ik nog heel ouderwets via advertentie in de krant gevonden en daarin had ik gemeld dat hij ook van kamperen moest houden. Hebben we 1 jaar gedaan en tijdens die vakantie ook meteen naar huizen gekeken en na paar maanden kocht hij er een. Nu kamperen we dus al jaren in dat huis omdat er weinig confort is, maar wel groot fornuis.

  10. En toch hou ik van kamperen. Heerlijk​ met zo weinig mogelijk toe kunnen en zo veel mogelijk buiten zijn. Liefst op hele kleine campings en simpele dingen koken of salades eten. De ongemakken vallen voor mij daardoor weg. Helaas kamperen we nauwelijks meer omdat de rest van het gezin niet meer wil.

    Groetjes,

    Dorothé

  11. Leve het Kamperen. Geestig stukje heb je trouwens geschreven Klief. Ik hou heel veel van reis-kamperen. Niet van sta-kamperen. Ik leg het uit. Met de tent op reis. Of het nu met de auto, fiets of te voet is, maakt niet uit. Van A naar B. Daar de tent – meestal tentje(s) opzetten in 15 minuten. Liefst op een Camping Municipale, bij de boer (en vroeger kon wild kamperen nog). De volgende ochtend in 15 minuten alles opbreken en inpakken. En dan van B naar C. Mogelijk een extra dagje in C en dan weer naar D. Enzovoort – een reis-kampeer-vakantie van drie of vier weken vol maken. Genieten van het reizen. Beslissen of we een extra dagje blijven of niet. En dan weer verder. Wat ik nooit heb gedaan (of naar verlangd heb) is een kampeervakantie op 1 plek. Grrr. Brrr. Ergens 14 uur naar toe rijden en daar alles opstellen en daar dan blijven voor 3 weken. Not my cup of tea. Dan kun je inderdaad beter een huis(je) huren.

  12. Zo is het, voor mij ook geen campingbedje, kan het plezier van andere niet delen.
    Ik zweer ook bij eigen vakantiehuisje met eigen douche, toilet en bankstel. Hans

  13. Nee kamperen doen wij ook nooit meer. We houden echt niet van behelpen. Blijf dan liever thuis.
    Dit jaar welliswaar in Nederland op vakantie (wel een grote gok qua weer) maar wél im een fijn huisje met fijne bedden en mogelijkheid om te Neflixen als jet echt slecht weer zou zijn. En ook koken…wat is best graag doe ook, maar zit liever All Inclusive op een Grieks eiland. Want mooi weer is toh wel het belangrijkste voor mij. En dat moeten we dus maar afwachten. Maarja, de man wilde graag weer eens Schiermonnikoog. Dus doen we dat😉

  14. Wij zijn, net als Koen hierboven, van het reiskamperen. Maar ja, we zijn ook van vakantie op de fiets. Alles, in lichtgewichtversie achterop, en fietsen maar. Richting Rome, richting Spanje, richting Nice, heerlijk heerlijk heerlijk. We staan nooit langer dan één nacht op een camping dus ik denk vaak: “ach, wat maakt het uit, ze kennen me niet en morgenochtend ben ik weer weg”!. Niet dat ik me asociaal gedraag maar mocht ik per ongeluk gekke geluiden maken, so what? Na één nachtje ben ik toch weer vertrokken. Overigens kamperen wij bij voorkeur op kleine campings waar vooral locals komen. In Frankrijk bijvoorbeeld de Municipals. Soms ziet het er oud en verlopen uit maar het sanitair is over het algemeen schoon en goed bruikbaar, het warme water is gratis en het is er niet achterlijk druk. Wij vinden het heerlijk. Ik moet er overigens niet aan denken om drie weken op een vaste plek op een grote camping in Zuid Frankrijk te staan. En dat je dan zo lekker amicaal met al je buren omgaat, en de auto wast, en alleen maar naar de Zee kan of in het zwembad, verschrikkelijk.

  15. Ieder zijn manier van vakantie vieren toch? Ik houd wel van kamperen en ik vind inderdaad ook rot dat je elke keer de doucheknop in moet drukken, maar verder herken ik weinig van wat je zegt. Manlief maakt de heerlijkste creaties op ons gasstel/bbq dus geen klachten qua eten. Vorig jaar waren we ong. 250 euro per week kwijt aan campingkosten, daar heb ik nog geen huizen voor gezien in het hoogseizoen en dat ik wat dovig ben helpt ook goed voor het rustgevoel ;-) Zo zit ik weer liever niet in een huis op een spaanse berg. Als ik kind ging ik wel graag kamperen in de eigen tuin in de lange zomervakanties, lekker slapen in de tent en dan ’s ochtends ontbijten buiten. Vond ik echt leuk, mijn ouders sliepen dan wel gewoon in hun bed hoor…

    1. Psies, ieder zijn ding. Als ik maar niet meer hoef. Ik vond het echt drie keer niks en blijf liever thuis dan dat ik het nog een keer moet doen. Mn het ongemak qua rug en heup was de nekslag voor ons.

      1. Dat snap ik overigens heel goed hoor. Je lichaam moet het wel aankunnen. Wij gaan in een caravan en dan op onze zeer goede matjes, slapen er heerlijk op. Maar als ik lichamelijk gebroken uit de vakantie zou komen zou ik ook andere keuzes maken.

  16. Heb vroeger ook genoten van dat soort kampeervakanties die Koen beschrijft, maar na m’n vijftigste medegedeeld dat ik nóóit meer ga bivakeren. Ik ben ook meer voor comfort.

  17. Wie ooit een tent heeft uitgevonden mag van mij met terugwerkende kracht stoppen met uitvinden. Wat een ondingen zijn dat. Kramperen is het meer. Mij niet gezien.

    Love As Always
    Di Mario

  18. Ik heb nog nooit gekampeerd, en dat ga ik ook nooit doen. Zelf koken op vakantie vind ik dan ook weer niks, dat doe ik doorheen het jaar al iedere dag. Dus een fijn hotelletje met ontbijt of een vakantiehuis, maar dan wel iedere avond uit eten. Dat is voor ons écht vakantie.

  19. Een kopie van mijn verhaal. Van A tot Z!
    Heb me dan ook kostelijk vermaakt toen Bert Visscher dit ooit hilarisch heeft verwoord.

  20. Zolang het een rustige, minimaal 4-sterrencamping betreft en buiten de schoolvakanties om is, heb ik er geen problemen mee. Al had ik dat een paar jaar geleden niet gezegd:-)
    Sinds we een paar keer in het najaar een camper gehuurd hebben, ben ik van mening veranderd. Ik vind het best een prettige manier van vakantie, zolang er maar niet al te veel Nederlanders bij elkaar zitten. Je herkent/hoort ze al van verre. Plaatsvervangende schaamte, overal commentaar op en denken dat iedereen op hun mening zit te wachten.
    Een camper kan soms lastig zijn. Vooral in gebieden met smalle weggetjes en in plaatsjes waar je hem niet mag parkeren. We hebben daarom (plus vanwege de financiën) alsnog gekozen voor een caravan, die we eind juni kunnen ophalen. Lekker onze eigen spullen, goede matrassen op vaste bedden, we hebben er zin in. In juni, juli een keer een weekeinde op een boerencamping in Nederland en eind augustus voor een paar weken wat verder weg.
    Momenteel zitten we in Engeland (ons tot dusverre favoriete vakantieland), in een luxe huisje in the middle of nowhere. Ook leuk, maar wat meer vrijheid om ergens anders te gaan zitten, vinden we niet verkeerd. We hebben er al genoeg mooie campings gezien voor volgend voorjaar, maar misschien vertrekken we dan wel richting Portugal, wie zal het zeggen. Je zit nergens aan vast, wat je met het boeken van (dure) huisjes wel hebt. En stel dat die tegenvallen?

    ’t Is hier gelukkig nu niet zo vreselijk heet als in Nederland. Sterkte. Wij trekken de wandelschoenen aan.
    Bye, bye.

  21. Ik snap je helemaal! Kamperen heb ik nog nooit gedaan en nu ik rugpatiënt ben zal het er ook niet meer van komen. Ik vind dat er op hotel al veel lawaai is, dus op een camping lijkt me dat echt verschrikkelijk om te slapen.

  22. Heerlijk kamperen: vroeger met de tent trekken door de Zweedse bergen met rugzak op en met de kano langs de Zweedse oostkust en op onbewoonde eilandjes staan. Nu trekken we over wegen met een kampeerbusje (goed bed en keukentje want ja de leeftijd stelt zijn eisen) maar we staan NOOIT op een camping, altijd ergens in een bos, langs een riviertje of bij boerenland. Zoveel vrijheid, heerlijk. Bij het woord camping begint mijn vriend te hyperventileren. Ik geniet van het echte vrij zijn (helaas moeten we wel af en toe een winkel bezoeken :-).

  23. Wat heerlijk, ik hoef nooit meer te kamperen :-) We deden dat toen de kinderen klein waren. Tegenwoordig huren we net als jullie een huis. Een luxe, vrijstaand huis in een rustige, maar mooie omgeving.

  24. Helemaal mee eens! Wij zitten op dit moment in de Dordogne. Prima stek. Huis voor acht personen. (Met z’n tweeën!) Tuin van 7000 meter voor ons nijlpaardenhondje. Voor het luttele bedrag van 359 EUR per week…

        1. Zo heet de site. Wij boeken al jaren daar. Particuliere huizen door heel Europa. De verhuurders zijn vaak heel trots op hun huis. Vaak ook een attentie in de vorm van streekproducten. Gewoon even kijken! (Als dit géén reclame meer is. Hahaha)

  25. Haha helemaal mee eens! Vroeger gingen we altijd naar de camping met de caravan, en toen we iets ouder waren huurden we een camper. Dat is nog net te doen, zeker als er een eigen douche is. Maar sowieso hutje mutje met zn allen op de camping… nee liever niet. Vanaf het moment dat ik zonder mijn ouders op vakantie ging heb ik slechts 2 keer gekampeerd: tijdens de reis door Noorwegen (en dat was wel echt tof, want kleine campings, veel goedkoper daar dan in een hutje en fantastische uitzichten) en in Tayrona National Park in Colombia (vrijwel de enige mogelijkheid om daar te overnachten). Jimmy vindt kamperen wel leuk, dus het gaat er vast nog eens van komen, maar hopelijk niet te snel.

  26. Juist. Kamperen? No go, om alle bovengenoemde redenen en nog een paar. Ik heb het ook nooit begrepen, waarom je juist op vakantie je luxe overboord zou zetten. Mijn ouders waren wel van het kamperen, helaas. Ik herinner me diverse vakanties die compleet verregenden, zodat je de hele tijd op elkaars lip zat in die kleine ruimte en alles klam werd, je tot overmaat van ramp nog door de modder moest baggeren naar die vieze toiletgebouwen ook (wáárom zijn die nooit eens schoon?!) en dan dat gepiel op een eng wiebelig 2-pits gasstelletje waarvan de fles altijd op een ongelegen moment leeg was en het eten dus nooit echt lekker werd, en tijdens de ergste krampeerweek was de (geleende) tent nog lek ook en we stonden naast een meertje zodat het ook nog eens overal vergeven was van de dazen en muggen. Insert emoji met rollende ogen en eentje die hard huilt.
    Wát is er mis met een huisje met een echt dak, een eigen douche en toilet en een goed uitgeruste keuken…….
    Toen ik mijn man ontmoette was zo ongeveer mijn eerste verzoek: hoeft dát alsjeblieft nooit meer?!

  27. Als je mij dood wil hebben moet je mij in een tent stoppen. Juist vanwege alle beschreven horror. Ik begrijp ook echt niet wat er leuk aan is…

  28. Ik zou niet anders willen dan kamperen, maar snap je punten he-le-maal. Ik zou zelf dan nooit in een tent willen kamperen, wij gaan met een caravan (opgeknapt, net iets minder kneuterig haha). Dat biedt toch net wat meer comfort dan een luchtbedje in een klamme tent. Wat campings betreft: ik stop van te voren heel veel tijd in het zoeken van een fatsoenlijk stekje. Het hoeft er niet perse luxe te zijn, als het maar een lekker rustige camping is met niet teveel animatie (en dus schreeuwende kinderen) en zo’n massaal zwembad. We boeken meestal ook een extra grote plek om te voorkomen dat er andere kampeerder in onze personal space komen. Koken doen we op een speciale buitenkeuken en grote wokpan op poten, dat gaat prima. Het is even investeren in goede spullen en een goede camping, en dat moet je er aan over houden. Maar dat is het ook met kamperen: you either love it or hate it!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s