Bezig baasje. Ik.

En toen was het zalige lange weekend alweer bijna voorbij.

Time flies…

Vanmorgen zat ik om kwart voor acht al op de fiets, om te gaan -jawel, geen gein- sporten. Niks uitslapen en nog even gezellig tegen Vlam aankruipen. Om kwart over zeven ging mijn wekker. Het moet niet gekker worden. Ik was ook nog eens als eerste binnen in de sportschool. Ik schrok er zelf ook van.

In de afgelopen drie weken ben ik braafjes twee keer geweest. En ik heb alle apparaten al behoorlijk opgevoerd. Sommige van tien naar vierentwintig kilo. De weerstand van hometrainer en crosswalker heb ik ook lichtjes opgeschroefd. Die doe ik overigens echt op het gemakkie. Ik wil geen tegenspartelende heup tenslotte.

Vanmorgen deed ik braaf mijn twee rondjes cirkel én heb ik als bonus ook nog tien minuten op de loopband gelopen. Niks rennen, gewoon stevig doorlopen. Ik vind loopbanden trouwens enge dingen. Ik heb al weet ik hoeveel filmpjes gezien van mensen die van die dingen af lazerden. Dus ik vroeg “de juf” me even precies uit te leggen hoe zo’n ding werkt. En ik legde mijn angst uit. Schijnt zo’n ding gewoon een soort dodemansknop te hebben. Die maakte ik dus meteen stevig vast aan mijn mouw. Ik ben waarschijnlijk de enige op het noordelijk halfrond die met een lullige vijf kilometer per uur dat veiligheidsding om heeft. Ik voelde me dan ook enigszins een muts.

Ik voel me sowieso een muts, met dat halfbakken gesport. Op de schaal van inspanning stelt het natuurlijk geen ene moer voor, dat Milon. Vier keer vier minuten cardio en twaalf keer één minuut spieroefeningen en dat twee keer in de week. Ik voel me een beetje Epie en Lepsie als ik bezig ben. Een luie huisvrouw die ook zo nodig iets moet doen. Zoiets. Het is in mijn beleving nog nét geen slenderen.

Vlam raakte er iets geïrriteerd door vanmorgen. ‘Haal jezelf niet zo naar beneden joh’ zei hij. ‘Voor iemand die nog nooit heeft gesport is het heel wat, dat je de discipline hebt om twee keer in de week te gaan, überhaupt te gaan. Ik ben trots op je. Toevallig’.

En misschien heeft hij wel gelijk. Moet ik het niet zo bagatelliseren.

In ieder geval raakte ik er iets geëmotioneerd door, door zijn vermanende (en lieve) praatje.

Nou heb ik -helaas- de laatste dagen sowieso niks nodig. Ik jank om niks. Ik stak van de week mijn mascararoller in mijn oog. Janken. Mijn heup deed zeer. Janken. Ik zag gisteren Ariana Grande huilen op tv. Ik deed gezellig mee. Stiekem. Onder het mom van “vuiltje in mijn oog” zat ik driftig te wrijven. Want normaal schaam ik me nul komma nul als ik moet huilen, maar de laatste week is het wel heel erg gesteld met me en vind zelfs ík het té erg.

Niet alleen mijn bovenbeen-, schouder- en rugspieren ben ik fijn aan het trainen.

Ook mijn traanbuizen worden behoorlijk intensief gebruikt.

Ik sla geen stukje lijf over.

25 thoughts on “Bezig baasje. Ik.

  1. Nee hoor, ik loop drie kilometer per uur op de loopband en dat houd ik welgeteld zeven minuten en vijftien seconden vol. Maar wél met zo’n veiligheidsding aan m’n shirt. Stel je voor dat ik vergeet door te lopen, lig ik daar op m’n giecheltje! Bovdndien houdt de fysio me ook nog extra in de gaten.
    Ik ben het helemaal met Vlam eens: je haalt jezelf écht naar beneden, je doet het ontzettend goed!
    En al die tranen? Ach, dat is vast oud zeer dat er nog uit moet en door al je gesport goed loskomt :-D!

  2. Ben trots op je, echt waar.
    Gewoon goed voor je lijf.
    Ik zit al jaren op cesarbewegingsleer Als ik een keer niet ga dan voel ik me echt een oud hek . Tis te tuttig voor woorden..
    Vol houden hoor

  3. Vlam heeft gelijk. Je bent potverdikke gewoon aan het sporten en dan maakt het tempo even niet uit hoor. Ik ga deze vakantie heel veel wandelen. Is het plan. Naar het strand en weer terug naar het hotel. 🤣

  4. Van alle ellende op de wereld jank ik ook. En ook van zo’n concert en van de ellende van die 2 meisjes van 14: de wereld ideeën brandhaard.
    En jij moet inderdaad een beetje trotser zijn op jezelf, ik vind het enorm knap van je! Trots op jou! X

  5. Ik zal eens iets bekennen hé, toen ik was bevallen rustte ik braaf de 6 verplichte weken :-), maar dan was er geen houden aan, ik moest en zou terug in conditie komen voor het volgende competitieseizoen :-), ik miss sporty kon niet tot de hoek van de straat, staan janken van frustratie heb ik…….dus please, bouw het rustig op en voor je het weet doe je zo gek als ik 😉

  6. Zo je hebt er zin in om te gaan sporten, maar zo heb je wel een mooie lange dag.
    Een loopband is ook niet mijn ding, brr
    Weetje Kliefje, als je op de bank blijft zitten doe je altijd minder dan wat je nu doet.
    Soms toch ook tranen van geluk, zo van dat is gelukkig ook weer voorbij. 🙂 Hans

  7. Een goed begin is het halve werk. Maar pas op want te gedreven kan ineens omslaan. Het emogedoe kan ook duiden op iets teveel. Je zelfbeeld klopt niet. Vlam heeft gelijk. Maar ook als je een dag minder doet ben je nog steeds goed bezig.

    Groetjes,

    Dorothé

  8. Als het zo gaat en je goed opbouwt ga je het best nog lekker vinden om wat met je lijf te doen.
    Ik was gisteren als 2e op de sportschool, nu gaat die pas om 10 uur open, daarna stroomde het vol! Ik woon in een biblebelt en het is al bijzonder dat ze op dit soort dagen open zijn! Openingstijden zo zowiezo kort van 9 tot 12 en van 4 tot 9 elke dag.
    Ik ga het ook weer lekker vinden om bezig te zijn, daar heb jij me toch mooit bij geholpen om ook te gaan.

    Dank je wel.

  9. Kliefje, dat klinkt toch wel heel sterk als de overgang. Ik herken zo wat je schrijft over die emoties. Afgelopen werk riep ik hier al dat het wel lijkt alsof ik zwanger ben. Zo emotioneel, huilen om van alles. Gisteren zag ik het optreden van Robbie Williams in Manchester, tranen zaten hoog. Al dat moorden en die aanslagen. Die moeder vorige week in Manchester die haar dochter kwijt was en een oproep deed. Later bleek een van haar dochters ook een slachtoffer. Ik kon het niet eens vertellen zonder een beok in mijn keel en zelfs nu met typen voel ik het. Ik beperk mijn hoeveelheid media.
    Ik heb binnenkort een gesprek met de huisarts over stoppen met de pil (ben 51, maar heb een lichte pil en die overgangshormonen sjezen er gewoon doorheen) en ben me nogal aan het inlezen. Jij schreef laatst over een mogelijk tekort aan progesteron. Ik denk dat dat bij mij ook best het geval zou kunnen zijn. Dat hele overgangsproces, ik vind het doodeng. Wat mij heel erg helpt is mijn tuin. We hebben nu moestuinbakken en ik verzorg deze en de tuin samen met een zoon. Zo’n tuin is nog best intensief want we verbouwen nog meer en met die droogte sjouwen we eindeloos met water. Mijn huis is vrij groot en ik heb een gezin van vier. Ik kom op deze manier aan lichaamsbeweging toe. En met cvs/me is dat al heel wat.

  10. Goed bezig! Ondanks de emoties en de tranen. De loopband heb ik ook lang gedaan, maar nu doe ik alleen fietsen en de rest krachttraining. Ik loop al genoeg buiten haha

  11. Vlam heeft gewoon gelijk. Als ik het ff optel ben je dus een half uur stevig bezig elke keer, ik vind dat bepaald niet niks!
    Overigens ben je niet de enige die dat veiligheidsding van de loopband aan d’r t-shirt knoopt, hahaha. Ik vond het ook doodgriezelig toen ik er voor de eerste keer op stapte. Mijn fysio lachte zich slap, clipte dat ding aan mijn shirt en zei: Jij kijkt teveel Youtubefilmpjes, en nu geen smoesjes meer maar lopen! 3 km per uur maar ik was blij met dat ding hoor.
    Het werkt ook perfect. Ik trok het er 1x per ongeluk af omdat ik even omkeek. Moet je ook niet doen als je 5 km/u loopt, grinnik. BAM. Stil stond ie. Ik lag bijna met mijn giechel op het controlepaneel 🙂

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s