Jawel, het is weer zover.

Over enkele weken is het zomervakantie voor ons en zoals elk jaar is mijn werkgever zwaar aan het stranden in het zicht van de haven en is hij werkelijk niet te genieten.

Nou is het de laatste weken ook extreem druk. We namen waar voor twee andere praktijken en dat is naast ons gewone werk, niet te doen. De spreekuren zitten bomvol en -wat we normaal doen- een paar plekjes vrij houden voor spoedzaken, lukt nu dus niet. Dus áls je iets tussendoor krijgt, kun je geen kant meer op.

Onze eigen patiënten zijn keurig opgevoed. Die weten dat wij not amused zijn als ze over de spoedlijn gaan bellen omdat ze hun medicatie zijn vergeten te bestellen. Onze eigen patiënten halen het niet in hun hoofd om om half vier nog “even” langs te willen komen omdat ze eigenlijk al vanaf ’s morgens vroeg een blaasontsteking hebben. Die komen gewoon in de ochtend. Die van andere praktijken niet. Die kennen onze regels en voorkeuren niet. En ze proberen ons uit.

Peter is aan het einde van zijn Latijn en reageert het zoals gewoonlijk af op ons.

Vooral Laura moet het ontgelden. Die is een stuk minder mondig dan ik en dus een gemakkelijk doelwit. Bij mij denkt Peter wel drie keer na voor hij slakken op zout gaat leggen.

Vanmorgen was hij één en ander zó zat, dat hij even vergat dat hij niet met mij moet fucken.

Ik vroeg hem of hij de schone was mee wilde nemen. Onze handdoeken waren op. Volgens zijn vrouw stond er al een week naast de voordeur een tas met schone spullen. Hij liep er steeds gewoon langs.

En ja hoor. Daar kwam ie: de sneer.

‘Mijn vorige assistente nam de was altijd mee naar huis. Jullie zorgen voor extra belasting, nu moeten wij het doen’.

Ik ontplofte intern. Deze lulkoek heb ik namelijk al een aantal keer gehoord in de afgelopen twaalf jaar.

‘Ga je nou weer lopen zeiken over de was? Dat is jullie pakkie an. Ik weiger die was te doen. Het is jouw praktijk. Niet de mijne’.

Peter keek me link aan en liep weg.

Wóést was ik. Ik heb de afgelopen weken aardig lopen incasseren en dit was de druppel. We hebben ons werkelijk de schompes gewerkt en dan ga je moedwillig de sfeer lopen verzieken? Ik weet inmiddels hoe het gaat. Dat worden héle lange weken tot aan de vakantie. Weken van tandvlees lopen. En daar had ik geen zin in.

Ik mailde Peter en vroeg hem waar ik die sneer aan verdiend had? En ik vroeg hem of die assistente die de was altijd deed dezelfde was als die dame die zich te pas en te onpas ziek meldde wegens hoofdpijn? Of we het hadden over de assistente die op de praktijk haar nagels lakte en haar hond meenam? Of het die vrouw was die toen ik op de praktijk kwam een inbouwkast vol met dossiers en niet in het systeem gebrachte specialistenbrieven bleek te hebben gehamsterd? Waar ik járen mee bezig geweest ben om op te verwerken?

Ik klikte op enter en ging visites doen.

Ik verwachtte ruzie toen ik weer terug kwam op het nest. Ik was er klaar voor en sleep mijn messen al.

Peter was echter poeslief. Króóp bijna. Wenste me een goed weekend en maakte grapjes.

Ik geloof dat de boodschap aangekomen is.

31 thoughts on “Jawel, het is weer zover.

  1. Ha Klief,
    Wat een goede reactie van je, hij weet stiekem wel wat hij aan je heeft. Last je vooral niet gek maken die laatste weken. Mij to do lijst wordt alleen maar langer inclusief 1 dag bezoek van de belastingdienst. Ik ga gewoon aftellen en afstrepen, nog 9,5 dagen en dan lekker naar La Douce France.

  2. wij gaan gelukkig nooit dicht, iedereen gaat om de beurt met vakantie en er wordt wel eens een waarnemer ingezet. Voordeel daarvan is dat we ook niet hoeven waar te nemen voor anderen. Heerlijk, want dat is inderdaad altijd een forse belasting, die mensen die de mores van de praktijk niet kennen. En die waarschijnlijk bij hun eigen praktijk ook niet kunnen wat ze bij een andere praktijk wel verwachten.

  3. van kokkomertijd is er bij jullie geen spraken.
    Tja, hij mag de was ook zelf meenemen, niemand die hem tegenhoudt. Hans

  4. Om mij heen zie ik iedereen op hun tandvlees lopen .Wat moet er altijd veel die laatste weken. Gelukkig heeft je werkgever het begrepen Met klief maak je de kachel niet aan. Goedzo laat hem maar een poepje ruiken .Sterkte en fijn weekend

  5. Goed van je!
    Manlief hier heeft het ook heel druk. Allemaal estra vergaderingen zo vlak voor de zomervakantie. Gelukkig wordt mijn man niet vervelend en kan hij er tegenwoordig beter mee omgaan. Vroeger moest hij eerst dagen bijkomen voordat hij de rust had om van de vakantie te kunnen genieten.
    Wij hebben dit jaar laat vakantie en dat is voor mijn man best fijn. Zijn er straks veel met vakantie en dan is het voor hem rustiger. Veel minder vergaderingen en overleggen met collega’s. Kan hij achterstallige zaken inhalen.

  6. Zo herkenbaar, dat wasverhaal.
    Wij hadden geen praktijk maar een kantoor en ik zat daar voor het domme werk. Deed dus ook de was, nam ik mee heen en terug maar toen het professioneler werd en ik niet meer nodig was bleef ik toch de was doen. Wat een gezeik om het mee te nemen en weer mee terug, Tassen met beschimmelde was die in zijn auto bleven staan en, inderdaad, de schone was zette ik voor de deur maar die schoof hij zo opzij zonder mee te nemen.
    De secretaresses hebben menigmaal bij de H.ema nieuwe spullen gekocht.

  7. Lekker direct van je! Weken op tandvlees lopen is echt niet fijn, dan duurt het ook weer langer voordat je echt uitrust op vakantie en áls je dan bent uitgerust kan je weer werken… Succes nog even met de laatste loodjes!

  8. Haha, lekker adrem :). Hopelijk houdt het effect een paar weken aan!

    Ik moet bekennen dat ik ook wel eens erg laat op de middag pas gebeld heb voor een blaasontsteking. Eerder gewoon niet zeker of het nou écht wel nodig was, vervolgens een paar uur niet thuis en eenmaal weer ter plekke, zeer duidelijke tekenen. Dus toch maar gebeld en nog hard moeten fietsen om voor sluitingstijd binnen te zijn. Op vrijdagmiddag… ik wilde er het weekend toch liever niet mee in (en dan speelt de hele voorgeschiedenis ook een woordje mee natuurlijk, mindere weerstand, transplantatie, enfin). Ik heb me wel netjes verontschuldigd en ze vonden het geen probleem. Deze manier heeft mijn voorkeur ook niet maar soms komt het zo uit…

  9. Ik zou het niet durven, maar geef je gelijk met wat je mailde. Bij ons nu prima te doen, wel wat drukker ivm collega’s die vakantie hebben. Bij ons is Q4 echt een gekkenhuis met een begin in september en doorlopend tot en met februari. Ik kijk altijd enorm uit naar een paar vrije dagen in de kerstperiode. Even weer opladen.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s