Ik kan er met mijn pet niet bij.

Zoals bekend ben ik nogal anti-roken.

Ik zie wat het doet met mensen. Elke dag weer heb ik rochelende, in hun eigen slijm snorkelende mensen tegenover me. Een beetje COPD-er kan het beamen: benauwd zijn is echt vreselijk. Ik heb één keer bronchitis gehad in mijn leven en vond het al beangstigend. Het niet goed door kunnen ademen. En dan stelde het bij mij op de schaal van benauwd zijn helemaal niets voor. En ging het ook weer over. Goddank.

Je zult het maar altijd hebben. Vraag maar aan mijn vriend lieve Evert hoe het is. Die kan niet eens meer van zijn stoel naar het aanrecht (vijf meter) zonder naar adem te moeten happen. Hij moet echt minutenlang puffen om bij te komen van zo weinig inspanning.

Een blogger die ik ooit volgde en inmiddels overleden is aan COPD, verwoordde het “mooi”. Het voelt alsof ik de hele dag iemand heb die op mijn borstkas zit. En ondertussen moet ik ook nog ademen door een rietje.

Dat is toch pure horror?

Dat wil je toch niet?

Vlam heeft twee keer bij mij op de praktijk geblazen en zit tegen de grens van COPD aan. Hij blies met zijn -toen- vierenveertig voor iemand van negenenzestig. Wij wonen drie hoog. Komt hij boven, we hebben het over vijf trappen, dan is hij buiten adem.

Zes jaar geleden is hij “gestopt”.

Maar ik weet dat hij regelmatig nog een sigaretje opsteekt. Ik vraag er nooit naar maar ik ben gekke Gerritje niet.

Hij doet het nooit waar ik bij ben, want ik heb hem heel duidelijk gemaakt dat ik het niet alleen supersmerig vind ruiken, maar dat het me ook tegelijkertijd boos en verdrietig maakt. Hij. Met zijn slechte longen.

Gisteravond is hij met twee vrienden de stad in gegaan. Ze hadden een zomer-biertocht.

Jill en ik zijn samen naar de bios geweest en hebben daarna een hapje gegeten in de stad. Op de terugweg naar huis, sloten we heel even bij de mannen aan. Deden één drankje en zijn weer naar huis gegaan. Vlam en zijn vriend hebben niet gerookt waar ik bij was.

Maar ik hoorde vanmorgen aan zijn gerochel na het poetsen en zijn gekuch tijdens het ontbijt dat hij het pvd weer gedaan had. En behoorlijk ook.

‘Heb je veel gerookt darling?’ vroeg ik hem fijntjes.

‘Gaat…’ was zijn antwoord. En hij kletste er professioneel om heen.

Later op de morgen vroeg hij aan me of het wel goed met me ging. Ik was afstandelijk.

‘Nee’ zei ik. ‘Ik ben boos op je. Ik vind je een eikel. Ik hóór je longen zuigen. Ik hoor het slijm. Je bent alleen maar aan het kuchen. Wanneer ga je nou eens snappen dat je lichaam dit niet wil? Dat dit niet goed voor je is? Wanneer gaat die knop nou eindelijk eens om?’

Hij stond erbij en hij keek ernaar.

Ik vind verslaving een onbegrijpelijk iets. Ik snap het niet en ik wíl het ook niet snappen…

50 thoughts on “Ik kan er met mijn pet niet bij.

  1. Het lijkt me zó erg om je liefste zichzelf zo naar de knoppen te zien helpen, zó moeilijk.
    Hopelijk heeft jouw keiharde, open en bloedeerlijke antwoord Vlam aan het denken gezet.

    1. Ik denk het niet. Hij moet het zelf doen. Zelf het besef krijgen. En de kracht. Ik hoop dat hij nog een flink aantal dagen last houdt, misschien dat dat hem het laatste duwtje geeft?

      1. Ja, dat is helemaal waar. Dan wens ik hem nog een paar dagen flink last toe en dan het besef dat jij het in dit geval toch beter weet dan hij. Als hij dan bij jou komt om hulp (pleisters of kauwgum of weet ik wat) hoop ik dat het goed komt!

  2. Ik zit hier met een zoon, die maar niet wil inzien hoe slecht dit is.
    Je wilt je kind zo graag gezond zien. Je wilt, dat het gezond blijft.
    Net als bij jou, maakt het me zo verdrietig en verschrikkelijk boos!

  3. Ik ben het zo grondig met je eens. Een neef van mij heeft tot zijn zestigste kettingerookt met als resultaat, onder andere, dat zijn zus, mijn beste vriendin, surrogaat zus, zielsverwant, rooklongen heeft terwijl zij nog nooit gerookt heeft. Idem dito voor zijn vrouw. Ik neem het hem zooo kwalijk!

  4. Verslaving is ook niet te snappen; het overkomt je. Het sluipt gaandeweg binnen zonder dat je er bij stil staat.
    Ondertussen ben ik vijf maand rookvrij. Feels great! Ik wens Vlam hetzelfde toe.

  5. Die knop moet helaas bij hém omgaan, bij jou is die al lang om.
    Zolang hij het zelf niet inziet, hoe kwalijk dit is voor zijn lichaam en dus zijn gezondheid, kun je lullen als brugman, maar kom je er toch niet door..
    Toekijken is hels 😦

  6. Ik ben al 102.695.870 seconden geleden gestopt met roken en ik begin er niet meer aan. Dit lijkt wel of ik er nog steeds mee bezig ben zo met die seconden, maar ik heb daar een site voor die dat voor me uitrekent. 😉

    Love As Always
    Di mario

  7. Al hoe zeer ik het ook met je eens ben…. al hoe groot mijn wilskracht ook is en het me op diverse vlakken telkens weer door ‘iets’ heen sleurt… Deze verslaving kwijtraken is mij nog steeds niet gelukt, ondanks talloze pogingen en alle kennis die ik in de loop der tijden heb opgedaan over de gevolgen, hoe verslavingen kunnen ontstaan en hoe/of je ze kunt verbreken etc..
    Ik ben wel eens heel boos / verdrietig bij de ha geweest… mijn wilskracht was sterk genoeg om van de verslaving aan medicatie af te komen maar niet van het roken, vraag me niet waarom, het lukt me gewoonweg nog steeds niet.

  8. Ik heb nog vaak zo’n tevreden gevoel nu ik niet meer rook ,zelfs na zo’n 23 jaar nog ! Vreselijk dat rochelen en naar lucht happen ‘ s morgens wat ik deed .Ik hoop dat bij Vlam toch eens de knop omgaat en zeker als hij zelf weet hoe zijn longen ervoor staan .Ik zou verwachten omdat hij blijkbaar heel weinig rookt dat het niet zo heel moeilijk zou moeten zijn .Helaas kun jij niets doen want soms werkt kritiek ook nog averechts .Sterkte ermee.
    Elisabeth

    1. Dat snap ik dus ook niet. Hij kan weken zonder.
      Ik weet dat zeuren niets helpt. Maar als ik m dan zo hoor ademen, raak ik daar echt geëmotioneerd door… bah!

  9. Ik snap verslaving wel, want ik ben het zelf ook geweest. Ben ondertussen 24 jaar rookvrij (en daar ben ik heel blij om), maar ik heb er jaren over gedaan om die knop omgedraaid te krijgen. Je weet dat het slecht is, je wil ook wel stoppen, maar je moet daar eerst wel mentaal klaar voor zijn. En dat gaat niet zomaar op slag en stoot.
    Ik wens Vlam veel succes!

  10. Niet voor niets wordt verslaving als een ziekte gezien. Meestal te behandelen maar soms helaas niet. De ene verslaving is slechter voor het lichaam en de geest dan de andere.

  11. Ik deel je verontwaardiging! Mijn man is gestopt met roken in het begin van onze relatie en raakt sindsdien geen sigaret meer aan. Best ook, want ik zou net als jij behoorlijk pissed worden. Ik ben astmatisch en heb sowieso soms het gevoel dat er iemand op mijn borstkas zit. Dat je jezelf dat vrijwillig zou aandoen, dat snap ik niet.

  12. Toch denk ik dat je het regelmatig moet zeggen. Dat functioneert zoals een weegschaal bij overgewicht. Natuurlijk niet leuk om te doen maar wel noodzakelijk. Iedere dag niet gerookt is meegenomen toch?

  13. Helemaal mee eens, ik kan er ook niet bij met mijn pet. Ik hoop dat de knop een keer omgaat, want als hij niet zelf echt wil stoppen wordt het lastig. Toen ik in NL was viel het me op dat er zoveel mensen op het terras roken. Zit je te eten in de rook. Echt te smerig voor woorden.

  14. De man is 4 jaar geleden gestopt met roken maar rookte nog wel elektrisch. Ik wilde ook heel graag dat ie daar mee stopte, nu wordt ie in oktober geopereerd en is sinds een maand helemaal gestopt. Wat een verademing en ik prijs hem te pas en te onpas want ik wil wel graag dat ie gezond oud wordt!

  15. Moeilijk Klief. Herken het probleem wel. Iemand van wie je houdt die dingen doet die niet goed voor hem zijn maar ook stressvol zijn voor jullie relatie.
    Hem er aan herinneren dat het slecht is, misschien weer eens een test doen?
    Maar wat anderen ook zeggen; Vlam moet het echt zelf willen en belangrijk genoeg vinden.

    1. Dat laatste weet ik en ik bijt zeeeeeer regelmatig het puntje van mijn tong af. Maar vanmorgen, met dat hoesten en kuchen, kon ik het niet laten. Hij moet dat toch ook voelen? Bizar…

  16. Het is een afschuwelijke verslaving Kliefje. Ik ben ook fel anti en heb m’n moeder én schloeder aan COPD kapot zien gaan. Afgelopen week zag ik een foto van m’n moeder in haar karakteristieke COPD-houding aan tafel zitten en kreeg het er spontaan benauwd van. Bah, ik weet precies wat je voelt. xx

  17. Laat hem een keer mee gaan naar de sportschool, kan hij, na een rondje apparaten, zijn biologische leeftijd uit laten rekenen. want niet allen zijn longen lijden van het roken, zijn algehele conditie ook.

  18. Ik kom uit een rokersgezin, maar heb zelf nooit gerookt. Mijn verslaving zit meer in de eet- en suikerhoek. Mijn moeder heeft jaren geleden de knop weten om te zetten; mijn vader en broer doen hun best maar hen lukt het (nog) niet. Jammer, want het kost ze jaren van hun leven en hun gezondheid. Maar ik ben de laatste om daarover tegen hen te preken en/of boos/verdrietig te worden. Net zoals ík graag mijn eigen beslissingen neem en mijn eigen worstelingen doorga zonder het negatieve oordeel van een ander, zo behandel ik hen ook: steun waar nodig, begrens waar nodig (niet in mijn huis of in de buurt van mijn asmatische kind) maar verder onthou ik mij van commentaar. Ik weet het, zo te lezen is dat vreemd. Maar heeft het ooit in je leven nut gehad dat iemand je met negatief commentaar benaderde? Bij mij niet..

    1. Dank voor je input en benadering maar als iemand mij vraagt of er wat is, geef ik eerlijk antwoord. Of je het nou leuk vindt of niet. Dan moet je het me niet vragen 😉
      Ik geef zelden commentaar op zijn “hobby” btw. Alles is al 100x gezegd nl. Heeft nul zin.

  19. Ik heb het gezien bij mijn schoonmoeder. Ze deed vast haar best om niet meer te roken, maar ze deed het wel. Astma, COPD en hartpatient. Wat overigens voor mij wel l*llig voelde was dat ik supergezond leef (toen ook al) en zij drie keer (ik noem maar wat) zoveel kon dan ik met mijn ME/CVS.

  20. Ik ben een roker. punt. Wat je mij niet wijs maakt is dat Vlam na een avond zo aan het rochelen is van een enkel sigaretje. Hij rookt dus waarschijnlijk meer dan je denkt. Als hij (net als ik) een verslaving heeft lukt het hem echt niet om er ‘weken’ af te blijven. Verder lijkt me de benadering van Sabine (hierboven) de juiste. Quote : “Net zoals ik graag mijn eigen beslissingen neem en mijn eigen worstelingen doorga zonder het negatieve oordeel van een ander, zo behandel ik hen ook…..”
    Misschien kan je hem aan een e-sigaret krijgen, voor dat ‘enkele’ sigaretje dat hij rookt ?
    Zelf overweeg ik Champix, na overleg met mijn huisarts……maar nu nog even niet.

    1. Ik geloof hem als hij zegt dat het sporadisch is. Ik ken hem ook goed genoeg om te weten dat hij slechte en gevoelige longen heeft. Als hij idd gisteren een pakje er doorheen heeft gejast, wat mij niet zou verbazen, kan ik me ook voorstellen dat hij vanmorgen zo liep te proesten en te hoesten.
      Succes jij. Wij hebben goeie ervaringen met Champix.

  21. Je weet mijn mening maar pfff, wat ontzettend lastig is dat. Helaas kan ik je niet helpen en ik heb ook geen wijze woorden. Hopelijk komt Vlam zelf nog eens tot inzicht.

  22. Het meest bijzondere hieraan vind ik dat hij af en toe rookt en dan losgaat ook. Ben je dan verslaafd? Of is het gedrag en wil je bij de groep horen? Zonde hoor, helemaal omdat hij dus ook maanden niet kan roken. Ik snap je irritatie en zou er ook wat van zeggen. Hij loopt te roggelen en te snorkelen, lekker dan. #not

  23. Heeft hij het boek van Allen Carr al eens gelezen? Het heet (hoe toepasselijk) ‘Stoppen met roken’ en het schijnt dat je na het lezen daarvan niet eens meer wílt roken. Hij ontrafelt haarfijn het verraderlijke mechanisme dat erachter zit, de fuik noemen ze het in de recensie op Bol.com, en als je dat eenmaal doorziet is stoppen ook eenvoudig.
    Geen eigen ervaring want ik heb nooit gerookt, maar ik heb van veel mensen gehoord dat het echt werkt.
    Misschien heb je er iets aan.
    Ik denk dat ik zelf niet zou terugschrikken voor een stevig potje emotionele chantage in zo’n geval (“Maar je wilt mij en onze kinderen vooral toch niet alleen achterlaten???”). Gelukkig heeft mijn man ook nooit gerookt maar ik zou hier net als jij heel erg woest van worden.
    Sterkte.

    1. Ik zou het graag willen, maar dat gaat me niet lukken. Vlam en lezen? Haha!
      Hij zegt zelf dat die ene sigaret af en toe geen kwaad kan. Nou dat heb ik gisteren gehoord :(((((

      1. Luisterboek?
        Zelf aan hem voorlezen? 🙂
        Nee dat laatste is vast ook geen goed idee.
        Tja. Ik vrees dat de ideeën over ‘die ene’ en ‘af en toe’ ietwat uiteen lopen….

  24. Ik zie in mijn omgeving ook steeds mensen weer terug vallen, ondanks goede voornemens en ondanks gezondheidklachten. Ze gaan het dan in eerste instantie weer stiekem doen ondat ze zichzelf ook schamen en weten dat het stom is.
    Roken vinden ze niet alleen ‘lekker’ maar het is ook een doekje tegen het bloeden voor zowat alles, onrust, trek in eten, omdat het zo ‘gezellig’ is en noem zo nog maar veel redenen. Meestal kan ik mijn mond wel houden omdat ik weet dat het niet helpt, maar af en toe kan ik het ook niet laten wat te zeggen. Misschien niet goed maar af en toe zou ik het er wel uit willen slaan. 😉 Ik vind roken echt zo kansloos en smerig.

    1. Stom he…. Mijn schoonmoeder ook, na een hartinfarct toen ze eind 50 was. Bijna 3 weken niet gerookt (dan ben je van de lichamelijke verslaving dus al af) en vervolgens ‘er niet aan toe zijn’ om het laatste halve pakje shag aan de vuilnisman mee te geven. Binnen een week weer net zo verslaafd. Muts.
      Dat die onrust en die stress juist veroorzaakt worden dóór die sigaret hebben ze maar steeds niet door….

  25. Mijn lief loog ook een tijdje over dat hij gestopt was, terwijl ik wist dat het niet zo was. Ik bedoel… één keer zoenen en een vrouw weet het! Dûh!
    Ik weet niet wat ik erger vond… dat roken of dat liegen erover. Misschien beiden wel.
    Enfin, hij is gelukkig alweer jaren geleden gestopt. En ja, dat weet ik zeker. Zoenen hè… 😉

  26. Tja, als je zo sporadisch rookt dan kan het niets meer met een nicotineverslaving te maken hebben. Ik bedoel, afkicken is toch best lastig voor veel mensen. Dit is een kwestie van je niet laten meeslepen, of discipline.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s