Wie appelen vaart…

Afgelopen donderdag stapte ik de praktijk binnen en mijn werkgever vroeg aan me hoe het met me ging.

Dat had hij beter niet kunnen doen. Ik ben vrij hard voor mezelf altijd, ben van het type “niet vragen en niet klagen”, maar als iemand dan té lief voor me is of medelijden toont, dan breek ik en ben ik plotsklaps niet meer zo “stoer”. Dan zwelg ik ineens in medelijden. Zo ook donderdag. Drie weken lang knetterende hoofdpijn had er aardig ingehakt. Ik voelde me shit en heel erg zielig. En ik barstte in huilen uit.

Inmiddels heb ik twee antibioticum kuurtjes achter de rug, spray ik me ongans en grijp regelmatig naar de pijnstilling. Omdat ik knettergek word van de pijn en het gebonk en de druk op mijn hoofd en oren.

Peter beloofde me om overleg te plegen met een KNO arts. Een half uurtje later kwam hij naar me toe. ‘Om half twaalf word je verwacht in het ziekenhuis. Ik wil dat je om elf uur hier weggaat. Beloofd?’

Hop. En de sluizen gingen weer open. Zucht.

Goed. De KNO arts keek in de betreffende holtes met kijkers en lampjes maar zag niets. Geen pus. Het vocht achter mijn trommelvliezen was verdwenen. Ik moest bloed laten prikken en een röntgenfoto van mijn hoofd laten maken en me na een uur weer bij hem melden.

Toen ik weer tegenover hem zat, bleek dat er niets uit de testen was gekomen. Geen verhoogde infectieparameters en normale, luchthoudende sinussen zoals dat heet.

Kortom: hij kon niets voor me betekenen. Hij had ook geen idee wat het euvel dan wel was en adviseerde me een afspraak bij de neuroloog te maken.

Uiteraard was ik blij dat er niets uit de onderzoeken gekomen was, maar aan de andere kant voelde ik me nogal voor Jan met de korte achternaam daar zitten. Ik ben er even tussendoor gepropt, iemand heeft tijd voor me vrijgemaakt en dan komt er niets uit. Ik maak er nooit gebruik van, maar omdat mijn werkgever al die specialisten persoonlijk kent, werd ik eerder gezien. Eerder dan mensen die niet in mijn positie verkeren en gewoon achter in de rij moeten aansluiten. Die misschien wel veel langer pijn hebben dan ik.

Ik ben daar niet zo goed in. Ik vind mezelf niet belangrijker dan een ander en heb altijd moeite met mensen die gebruik maken van kruiwagens. En nou deed ik het pvd zelf.

Thuisgekomen vroeg Vlam me of ik Peter wel ga vragen om te door te sturen. Hij is ongerust en wil weten wat ik mankeer. Snap ik. Ik begin me inmiddels ook van alles en nog wat in mijn hoofd te halen. Op KNO-gebied is alles goed, mijn bloeddruk is perfect met waardes van rond de 118/75… Waar komt die pijn dan vandaan? En zo ineens ook? Bij iemand die echt nooit hoofdpijn heeft?

Eerst van de week maar eens een fysiotherapeut bezoeken. Misschien komt één en ander wel vanuit mijn nek?

En tuurlijk ga ik morgen overleggen met Peter.

Beloofd.

Bron: Pixabay.com

50 thoughts on “Wie appelen vaart…

  1. Altijd een beetje dubbel dat je na een onderzoek niets mankeert.
    Maar het moet ergens vandaan komen, dus is het verstandig om toch te overleggen wat nu te doen.
    Wens je veel sterkte. Hans

  2. Het gebeurt me ook al eens dat ik pijn heb en dat ze niet direct iets vinden. In plaats van me evrder te sturen naar iemand die het mogelijks wel kan odnerzoeken durven ze al eens “stress” gebruiken als root cause.

  3. Oh wat vervelend zeg. Goed uitzoeken zou ik zeggen! Ik snap ook wel wat je zegt om ‘voorrang’ te krijgen. Ik werkte jarenlang in het VUMC en toen ik daar (zonder voorrang overigens haha) werd geopereerd door de kaakchirurg (mijn kies moest eruit) en ik een paar dagen later met een totaal gezwollen en zeer pijnlijke wang op mijn werk kwam, trok de professor me zonder pardon mee naar de afdeling kaakchirurgie of iemand hier even naar kon kijken. Ik kon zelf inmiddels überhaupt bijna niet praten en echt direct kwam de kaakchirurg en heeft de hechtingen eruit gehaald en antibiotica gegeven. Jeetje wat voelde ik me opgelaten dat ik gewoon binnen een seconde geholpen werd terwijl al die mensen daar maar zaten te wachten… maar achteraf was ik ook wel blij dat er snel was gehandeld. Heb uiteindelijk 5 weken mijn mond amper kunnen openen en door een rietje moeten eten… Ik hoop dat er snel duidelijk is bij jou wat er aan de hand is, en Peter wil natuurlijk ook alleen maar het beste voor je!

  4. Dubbel gevoel.. niks kunnen vinden waar die pijn vandaan komt, maar aan de andere kant blij dat het niks ernstigs is.
    Die hoofpijn kan heel goed vanuit je spieren uit je nek en schouders komen.. kán.. maar er kan zoveel he 😕
    Lekker ruk dit!
    Sterkte ermee 😘

  5. 3 weken hoofdpijn vanuit het niets is raar, een goede reden om verder naar te laten kijken. En dat je dicht bij het vuur zit, kan je niets aan doen. Heb je ook eens mazzel. (Gaan vast veel meelevende lezers hun plasje weer over doen waarschijnlijk 🙄)

  6. Wees maar blij dat je dicht bij het vuur zit en de lijntjes via Peter kort zijn. 3 Weken hoofdpijn is niet niks en ik hoop echt voor je dat er íets gevonden wordt óf dat de hoofdpijn snel afneemt. Kus xx

  7. soms is het inderdaad handig om zelf in de gezondheidszorg te werken. En daar mag je dan best eens gebruik van maken. Je lijkt me niet het type om er misbruik van te maken. Waarschijnlijk hebben de meeste beroepen wel eens voordeel ergens bij. Ik hoop overigens wel dat je snel van de klachten af bent, want drie weken knetterende hoofdpijn uit het niets lijkt me afschuwelijk. En jou ‘kennende’ werk je er gewoon mee door…….

  8. Sterkte Klief! En mogen de winkeljuffen klagen….zij krijgen meestal personeelskorting op hun boodschappen, de autoshowroom-medewerkers (scrabbelwoord?) Hebben vast ook ergens voordeel bij en zo zijn er zoveel beroepen die bepaalde voordelen hebben. Weet alleen niet als je bij de beladtingen werkt….😉! Mag jij toch eens een “mazzeltje” hebben bij je hoofdpijn?!

      1. ik had eens een oorontsteking (bleek een mastoiditis, erg pijnlijk kan ik je verzekeren). Ik ben wel gaan werken omdat ik wist dat ik dan sneller gezien zou worden dan wanneer ik naar mijn eigen huisarts zou gaan. Die heeft een inloopspreekuur, bij ons op de praktijk werd ik als eerste gezien en ben meteen met een receptje naar de apotheek en daarna naar huis gegaan.

  9. Meld je morgen voor de hele week ziek, ga plat op bed liggen met de ogen dicht en neem RUST! Niet lezen, geen beeldscherm. Laat je bedienen en verwennen. Neem minder pijnstillers. Wil je toch wat afleiding, dat kan door een luisterboek. En maak je niet druk! Niemand is onmisbaar.

  10. Soms is het balen dat er niets uit een onderzoek bljjkt. Al moet je dan wel blij zijn. Wel verder laten onderzoeken hoor! Je gezondheid is belangrijk.

    Liefs en een knuffel, Joanne

  11. Nouja, voor Jan met de korte achternaam was het dus niet. Je weet nu in elk geval wat het niet is… Ik hoop dat het óf snel overgaat nu, óf dat er iets gevonden wordt waar je ook wat mee kan, zodat het alsnog rap overgaat 😉
    Geen feestje, dit.
    En eens met Ingrid verder, iedereen heeft wel ergens voordeel bij. Toen ik nog in de bieb werkte was ik gratis lid en de uitleentermijn was langer dan die van klanten, nu doe ik sinds kort elders vrijwilligerswerk en krijg personeelskorting ;).
    Nu ‘bof’ jij eens. Je bent idd te streng voor jezelf!
    Beterschap xx

    1. Dat heeft te maken met mijn eigenwijsheid denk ik. Ik meld me zelden ziek. En je ziet nooit echt aan mij of het wel of niet gaat denk ik. Ik ga straks wel met ‘m praten en mocht het vanmiddag niet te harden zijn, dan vraag ik of ik eerder weg kan.

  12. Zeker laten nakijken meid! Wie weet komt het van je nek, zo heb ik weken gelopen met hoofdpijn die veroorzaakt werd door een geknelde zenuw in mijn nek. Na enkele beurten bij de kinesist was ik ervan af … stress …

  13. Goed dat er naar gekeken wordt en dat de eerste oorzaken kunnen worden uitgesloten. En ieder beroep heeft denk ik zo zijn voordelen. Ik heb tijdlang in de boeken gezeten, geloof ik me als ik zeg dat ik zelden de volle prijs betaalde. Nu werk in een andere beroepsgroep en dat brengt weer andere voordelen met zich mee. Dus jij hebt in dit geval dankzij je werkgever een kort lijntje. Als hij niet had gedacht dat het nodig was, was het niet zo gelopen. En hoofdpijn sucks big time! Ik hoop voor je dat er snel een oorzaak duidelijk is en een oplossing komt.

  14. Uiteraard moet je dit verder laten onderzoeken. Ik begrijp jou én Vlam helemaal! Heb dit 3 jaar geleden met C meegemaakt, onverklaarbare knallende hoofdpijn. Ziekenhuisopname, scans waar niks uitkwam, zucht…
    Het is overgegaan, wss spanningshoofdpijn :(.
    Laat je maar binnenste buiten keren!!
    Liefs x

  15. Wat vervelend! Ik heb zelf regelmatig migraine (hormoongerelateerd), en soms hoofd- en nekpijn die komen door spieren die volkomen vastzitten (tot aan de kaakspieren aan toe, ik tandenknars ook ’s nachts). Sinds ik eens per 2 weken naar een sportmasseur ga ben ik hier vanaf. Ik hoop dat het zoiets (onschuldigs) is en er snel een oplossing voor komt!

  16. Ik kan weinig toevoegen want alles is al gezegd .Als ik jou was zou ik toch wel een paar dagen rust nemen want je bent erg hard voor jezelf .Sterkte Klief

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s